από metereologos.gr
Πέμπτη 19 Ιουλίου 2018
 
 

Αποπροσανατολιστικός τεχνητός διχασμός

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Οι επερχόμενες εκλογές έχουν ιδιαίτερο χαρακτήρα. Είναι κρίσιμες γιατί πρώτη φορά η χώρα μετά τη μεταπολίτευση καλείται να αποφασίσει υπό ακραία δύσκολες συνθήκες, ουσιαστικά για τις επόμενες δεκαετίες. Όπως λέει μια αρχή της διαλεκτικής «κάθε πτώση κυοφορεί το σπέρμα της ανύψωσης», έτσι και η κρίση αυτή κατέγραψε πραγματικά προβλήματα που δεν είχαν αντιμετωπιστεί, και που ο ορθώς χειρισμός επ’ αυτών θα προκαλέσει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Είναι γνωστό, λ.χ ότι καμία ερώτηση περί στατιστικών δεδομένων ή αρχειακών γνώσεων μπορούσε να απαντηθεί με σαφήνεια. Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί το γεγονός του ότι κανείς δε μπορούσε να γνωρίζει ακριβώς πόσοι είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι, πόσοι οι συνταξιούχοι, πόσα τα άτομα με ειδικές ανάγκες κ.τ.λ. Είναι λοιπόν αυτονόητο ότι για πολλά ζητήματα η χώρα έπλεε ασαφώς και κινούμενη λόγω αδρανείας.

Παράλληλα οι επί σειρά ετών ευθύνες κυβερνητικών και μη κομμάτων ή στελεχών αλλά και μεγάλου τμήματος του λαού συμπαρήγαγαν την κρίση. Εννοείται ότι τα κόμματα που κυβέρνησαν έχουν μεγαλύτερη ευθύνη, απλά και αυτά που δεν κυβέρνησαν δεν είναι βέβαιο ότι πάντοτε ασκούσαν αντιπολίτευση με συμβάλλουσα διάθεση. Επίσης δε μπορεί να έχει τον ίδιο βαθμό ευθύνης ο προστρέξας απλός άνθρωπος για παράλογη εξυπηρέτηση από τον ικανοποιήσαντα πολιτικό. Η ταύτιση των ευθυνών δεν είναι σωστή και γιατί δεν λαμβάνει υπόψιν της την κοινωνική δόμηση και τους κανόνες της. Όπως δεν είναι σωστό να υποδύονται όλοι τους ανεύθυνους και να υποδεικνύουν σε αντίπαλους χώρους τους υπεύθυνους. Ο ετεροπροσδιορισμός μαζί με άλλα κακά αντανακλαστικά που διαμορφώθηκαν στον ελληνικό λαό, παρήγαγαν κυριαρχούσα κουλτούρα που οδήγησε σε εκφυλιστικές συμπεριφορές και που είναι δυσκολότερο να αντιμετωπιστεί από το οικονομικό πρόβλημα της χώρας.

Έτσι φτάσαμε και στη στιγμή που εμφανίστηκε η κρίση. Συνέπεσε δε με την εκλογή του ΠΑ.ΣΟ.Κ στην εξουσία το έτος 2009. Από την πρώτη στιγμή όλοι θυμούνται ότι τα μεγάλα προβλήματα της χώρας οδήγησαν τον τότε Πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου σε αναζήτηση οδών διαφυγής και σε αντιμετώπιση αρχικά της κρίσης μέσω δανεικών τουλάχιστον για να κερδιθεί χρόνος. Η διαδικασία αυτή οδήγησε στο μνημόνιο. Εάν στα κάθε μορφής διλήμματα της ζωής ελλοχεύει ύψιστος ο κίνδυνος του λάθους, γίνεται αντιληπτό σε τέτοιας βαρύνουσας σημασίας θέματα και υπό το ασφυκτικό πλαίσιο του χρόνου και τον παρεπόμενο πανικό, αν ο κίνδυνος είναι ακόμη μεγαλύτερος. Έτσι, δημιουργήθηκαν εύκολες προϋποθέσεις για διάφορες πολιτικές δυνάμεις ένθεν κακείθεν ευρισκόμενες στον πολιτικό χάρτη, να επωφεληθούν μέσω λαϊκισμού και δημαγωγίας και χωρίς να προτείνουν κάτι απτό, υλοποιήσιμο και συγκεκριμένο.

Το σημαντικότερο όμως κακό αποτέλεσμα αυτής της συμπεριφοράς ήταν ότι αυτοχαρακτηρίστηκαν κάποιοι «αντιμνημονιακοί» παράλληλα ονομάζοντας κάποιους άλλους «μνημονιακούς». Έτσι παρήχθη τεχνητά ένας νέος διχασμός με παρεπόμενο τον προσανατολισμό μεγαλύτερου μέρους του λαού προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση, ταυτόχρονα όμως αποπροσανατολιζόμενου, ώστε να μην αντιμετωπίζονται τα πραγματικά ερωτήματα και προβλήματα.

Μία άλλη κακή παρενέργεια είναι η πολυδιάσπαση των πολτικών δυνάμεων που μπορεί να οδηγήσει στην πλήρη αποδόμηση του πολιτικού συστήματος. Αν αυτό συμβεί, ποίες θα είναι οι δυνάμεις αντίστασης ακόμα και σε «σκοτεινούς» σχεδιασμούς διαφόρων κέντρων;

Ο πολυκομματισμός δεν είναι βλαπτικός για την αστική μας δημοκρατία υπό την προϋπόθεση ότι τα κόμματα να έχουν διακριτά πλαίσια και σημαντικές διαφορές μεταξύ τους. Αλλιώς δεν πρέπει να έχουν λόγο ύπαρξης. Προκαλεί δε μεγάλο προβληματισμό ακόμα και η άρνηση συμπαρατάξεων κομμάτων, που φαίνονται κατά τα άλλα να συμφωνούν στο μεγαλύτερου πολιτικού βάρους θέμα, το μνημόνιο όπως ισχυρίζονται. Δεν είναι δυνατόν φανατικοί αντίπαλοι του παρελθόντος να συμπράττουν το 1989 υπό το αδύνατο πολιτικά αίτημα της κάθαρσης και πλησιέστεροι πολιτικά σχηματισμοί σήμερα να μη συγκλίνουν ένεκα του μεγαλύτερου εκτοπίσματος πολιτικού ζητήματος που είναι το μνημόνιο, κατά τους ισχυρισμούς τους.

Έτσι δημιουργούνται στους πολίτες ερωτήματα και ανασφάλειες. Οπότε ο λαός πέραν του αιτιολογημένου θυμού του γιατί να μην αναζητήσει λύσεις για το μέλλον του σε κόμματα όπως το ΠΑ.ΣΟ.Κ με όλα του τα λάθη και μεμονωμένες συμπεριφορές μελών του που παρέκλιναν αλλα και με δεδομένη ιστορική διαδρομή και προσφορά στην κοινωνία;

Μέσα στον χώρο αυτόν, που από τη δημιουργία του είχε κινηματικό χαρακτήρα και που το ίδιο το μήνυμα του τίτλου του τον καταγράφει, ακριβώς συμβολίζοντας πολιτική λειτουργία εκτός στερεοτύπων και στατικότητας, υπήρχαν και υπάρχουν διαφοροποιούμενες απόψεις και υγιείς διαρκώς αναζητήσεις. Για το λόγο αυτό κάποιοι νέοι υποψήφιοι, όπως ο υπογράφων, δεχθήκαμε να συμβάλλουμε στον υπό δύσκολες συνθήκες αγώνα γιατί ιδεολογικά προσερχόμαστε και λειτουργικά εμπιστευόμαστε.

* Ο κ. Δημήτρης Κωνσταντόπουλος είναι υποψήφιος βουλευτής με το ΠαΣοΚ στην Αιτωλοακαρνανία στις Εθνικές Εκλογές του 2012.



Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (1)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    ΑΠΟΤΥΠΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. | 01/05/2012 20:09
    Χαίρομαι που ένας νέος πολιτικός κατόρθωσε μέσα σε ένα κείμενο οκτώ παραγράφων να αποτυπώσει με σαφήνεια και ταυτόχρονα να γίνει κατανοητός για τα παρακάτω: α) που βρισκόμαστε β) γιατί βρισκόμαστε σε αυτήν την κατάσταση γ) ποιοί φταίνε γι' αυτό δ) πρός ποιά κατεύθυνση είναι η λύση ε) αν το σημερινό πολιτικό σκηνικό βοηθάει στη λύση στ)γιατί ακόμα και μετά από όσα έχουν γίνει, το κόμμα με το οποίο πολιτεύεται, μπορεί να το εμπιστευθεί πάλι ο πολίτης. Ένα "μπράβο" λοιπόν απο έναν πολίτη πού δεν ψηφίζει στην περιοχή του αλλά περιμένει και προσβλέπει σε νέους ανθρώπους, νέους στην πολιτική που το όραμά τους είναι να κάνουμε την Ελλάδα ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος, αξιοπρεπές, αξιοκρατικό και παραγωγικό, που θα αποκτήσει ξανά τη θέση που του αξίζει στη διεθνή κοινότητα. Πού οραματίζονται την Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση, παρ’ όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει αυτό το εγχείρημα. Πού έχουν σκοπό να αποκαταστήσουν τη βαθιά τραυματισμένη σχέση Πολιτείας – Πολίτη δημιουργώντας ένα κράτος δικαίου, που θα προστατεύει τις ατομικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα, θα προάγει την κοινωνική αλληλεγγύη, θα ευνοεί την επιχειρηματικότητα, την καινοτομία και την εξωστρέφεια της οικονομίας, θα επενδύει στην Παιδεία και στον Πολιτισμό και θα εξασφαλίζει ευημερία για τους πολίτες του μέσα από την εργασία και την ανάπτυξη. Πού θέλουνε να καταργήσουμε την έννοια του «επαγγελματία πολιτικού» και των «πολιτικών τζακιών» και να δημιουργήσουμε ένα πλαίσιο αρχών και έναν πολιτικό πολιτισμό, που θα επιτρέπει σε κάθε δημιουργικό Έλληνα να παράγει, να προοδεύει και να συμμετέχει στα κοινά. Πιστεύω ακράδαντα οτι ο αρθρογράφος ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ανήκει σε αυτή την κατηγορία και αξίζει να τον τιμησουνε οι συμπολίτες του.
    θεοδωρος καραγιαννης
    απάντηση10