από metereologos.gr
Σάββατο 21 Ιουλίου 2018
 
 

Μητσάρας

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Α ρε Μητσάρα. Σε θαυμάζω και σε ζηλεύω μέχρι θανάτου. Εσύ ολόκληρη Ελλάδα. Οχι εκείνη της διαφθοράς, της πελατείας, της κωλοτούμπας, της διαπλοκής, της δειλίας, του φθόνου και της αχόρταγης μανίας για χρήμα και εξουσία.

Της άλλης. Της μικρής. Της μειοψηφικής. Της ανώτερης και της αληθινής. Ευλογημένη με όλα τα χαρίσματα της Οικουμένης. Απλότητα, Φυσικότητα. Συνέπεια. Γενναιοδωρία. Μεγαλοσύνη. Σεμνότητα. Δημιουργία. Ουμανισμός. Αλληλεγγύη. Από το μέταλο της φωνής του. Από την χάραξη μιας αταλάντευτης πορείας. Από τον καημό του. Από την προσωπική του ζωή. Μέχρι τους αγώνες του και την πολιτική του διαδρομή.

Γιατί τώρα δα πριν φύγει και εμάς τους ανοχύρωτους εγκαταλείψει, όταν τον ρωτούσες σε ποιο Θεό πιστεύει, χωρίς να το σκεφτεί έτσι απλά έλεγε «μα φυσικά με το Κόμμα». Από την πρώτη στιγμή της ενηλικίωσής του μέχρι το φινάλε του. Με την ίδια φυσικότητα έβγαιναν από το λαρύγγι του οι λαϊκοί καημοί και οι επουράνιες ψαλμωδίες.

Γιατί μέσα στις αποχρώσεις της φωνής του χόρευααν με σπάνια αρμονία και με μοναδική σύνθεση και ισορροπία όλα μα όλα τα βασικά ιδιώματα του ελληνικού πενταγράμμου. Από την Βυζαντινή ψαλμωδία, το ρεμπέτικο, το λαϊκό, το έντεχο, ακόμα και το αφομοιωμένο στην ελληνική κουλτούρα ροκ.

Ο Μητσάρας ταυτόχρονα η ζωντανή ιστορία της ελληνικής μουσικής και μαζί με αυτό ο ανανεωτής, ο εκσυγχρονιστής, ο πρωτοπόρος μιας καλλιτεχνικής Χημείας μοναδικής. Οσο τον θυμάμαι τόσο παραλύω από τα χαρίσματά του. Αρπαζε το μικρόφωνο και χωρίς να καταβάλει την παραμικρή προσπάθεια, πλημμύριζε και ευλογούσε τους πάντες με εκείνο το αβίαστα τσακισμένο χρώμα της φωνής του.

Χαραγμένο από καημούς, βάσανα και ανεκπλήρωτες ελπίδες. Οπως έλεγε και ο Ποιητής. Η Ελλάδα που αντιστέκεται. Η Ελλάδα που πονάει. Η Ελλάδα που αγαπάει. Η Ελλάδα που παρόλα αυτά και κόντρα σ' αυτά κοροιδεύει την ταπείνωση και γλεντάει με την προσδοκία της Ανοιξης.

Πολλά από τα τραγούδια του έχουν στοιχειώσει το Είναι μου. Ενα απ' αυτά γραμμένο από τον Τάκη Μοτσαφίρη με τίτλο «Αγάπη μου μια άλλη φορά» το βάζω τώρα και τον αποχαιρετώ με δάκρυα, ευγνωμοσύνη και με χαρά. Γιατί με ευλόγησε με αντίδωρα πολλά:

«Μπήκαμε σε τρένα που ποτέ δε φύγανε/ Πήραμε καράβια που δεν πήγαν πουθενά/ Ολα μας τα όνειρα χαμένα πήγανε/ Κι ο καιρός περνάει για να περνά/

Κι αν ρωτάς για ζωή/ Κι αν ρωτάς για χαρά/ Αγάπη μου μια άλλη φορά

Βλέπαμε τα φώτα που ποτέ δεν φτάσαμε/Οσα ονειρευτήκαμε θα γίνουν προσεχώς/ Να' χαμε τα χρόνια που στο δρόμο χάσαμε/ Και δεν θα το βρούμε δυστυχώς».

Μητσάρα αν μας κοιτάς από ψηλά, να είσαι σίγουρος ότι κάποτε τον δρόμο θα τον βρούμε και θα' ναι ντάλα μεσημέρι. Αντε γειά!


Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (20)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    mitsos | 19/04/2012 16:34
    syntrofe mitso na einai elafrh to xwma pou tha sou skepazh ..........
    nikolas sykiotis
    απάντηση42
     
     
    Μοναδικός ... | 18/04/2012 22:10
    Είχε εξαιρετική φωνη ο Μητροπανος αλλα μάλλον αδικήθηκε. Του άξιζε ένα καλύτερο ρεπερτόριο απ´αυτο που του προσέφερε ο Τάκης Μουσαφιρης. Συχνά ψάχνω στο youtube κομμάτια άλλων τραγουδιστών, πχ Βρέχει στην Φτωχογειτονια, Θα πιω απόψε το φεγγάρι, κλπ, η εκτέλεση του Μητροπανου είναι παντα ξεχωριστή. Συγχαρητήρια στον αείμνηστο Γιωργο Ζαμπετα, τον Μότσαρτ της διπλοπενιάς που τον λάνσαρε με το αξέχαστο τραγουδάκι "Θεσσαλονίκη είσαι μιά στον κόσμο δεν είναι άλλη, Θεσσαλονίκη μου γλυκεια που νάχει τέτοιαν ομορφιά και τα δικά σου κάλλη"...
    Χαραλαμπος
    απάντηση21
     
     
    Ασε τον Μητροπάνο ήσυχο. | 18/04/2012 20:14
    Τι δουλειά έχεις εσύ άνθρωπέ μου, με τον Δημήτρη Μητροπάνο. Η στάση ζωής σου και οι ιδέες που πρεσβεύεις είναι στην άλλη όχθη, και καλά λόγια να πείς, χαμένα θα πάνε.
    ...
    απάντηση931
     
     
    Δημητράκης | 18/04/2012 19:25
    κ. Δανίκα, ξαναδιάβασε σε παρακαλώ τη στήλη αυτή αύριο-μεθαύριο. Αυτό που "δεν θα βρούμε δυστυχώς" που τραγούδαγε ο Μητροπάνος είναι ίσως η αίσθηση του μέτρου....
    ανώνυμος
    απάντηση190
     
     
    α ρε Μητσάρα | 18/04/2012 16:18
    εγώ πάντως στην αρχή νόμιζα ότι ο Δανίκας έγραφε για τον εαυτό του σήμερα....
    .....
    απάντηση254
     
     
    !!! | 18/04/2012 15:14
    Οι επιτάφιοι λόγοι είναι στην πλειοψηφία τους κούφιοι και πομπώδεις. Εσείς σήμερα είστε η εξαίρεση. Ούτε μια λέξη που να μην πάει κατευθείαν στην καρδια όπως ακριβώς πήγαιναν τα τραγούδια του Μητροπάνου!
    Vi.Ma
    απάντηση2710
     
     
     
    φάλτσος | 18/04/2012 14:35
    Εμένα πάντως ως μουσικός δεν μου άρεσε γιατί συχνά φαλτσάριζε, δεν τραγουδούσε καθαρά και στις ψηλές νότες "γκάριζε". Σαν άνθρωπο δεν τον ήξερα και όσο για τους στοίχους των τραγουδιών που τραγούδησε, έχει καλούς αλλά τραγούδησε και κάτι σαβούρες!
    Νόκος
    απάντηση1852
    Απαντήσεις  4 | Εμφάνιση όλων
     
     
    κρίμα | 18/04/2012 12:22
    έφυγε ένας πραγματικός Έλληνας.Κάθε μέρα και λιγότεροι...
    Τσε
    απάντηση289
     
     
     
    Μούρχεται να σε φαω | 18/04/2012 12:18
    "Μούρχεται να σε σφιξω και να σε ξανασφιξω / και να μη σταματαω / Μούρχεται να σε πνιξω / Μούρχεται να σε φαω / Τοσο πολυ σ΄αγαπαω." - Μονο ο Μητροπανος θα μπορουσε να το τραγουδησει και να ειναι ασμα και να μην ακουγεται γελοιο.
    nikaram
    απάντηση346
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Σήμερα έγραψες | 18/04/2012 10:03
    αυτό που πραγματικά αισθάνεσαι απο καρδίας. Κάπως έτσι αισθάνθηκα κι'εγώ με την είδηση του ξαφνικού θανάτου του Μητροπάνου. Είμαι δύσπιστος απέναντι στη δημοσιογραφία, και σπάνια με αγγίζει ο θάνατος ενός στάρ (που αν και άκουσα σε συναυλίες και κέντρα διασκεδάσεως) ποτέ μου όμως δεν έτυχε να γνωρίσω προσωπικά. Σήμερα θα κάνω μία εξαίρεση και στά δύο..... Αν κι΄έφυγε νωρίς, γιά μένα και εκατομμύρια άλλους θα συνεχίσει να υπάρχει μέσα απο τα αξέχαστα τραγούδια του, που αυτομάτως στο ακούσμα τους παίρνουν μία προσωπική μορφή ανάμνησης για τον καθένα μας. Μέσα απο τους έρωτες μας, τις χαρές μας , τις πίκρες μας. Εντέλει να απευθύνω τα θερμά και ειλικρινή συλληπητηριά μου στην οικογένεια του και οικείους του.
    Νίτσε
    απάντηση572
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων