από metereologos.gr
Πέμπτη 24 Μαΐου 2018
 
 

Η αριστερά, ο Λ. Κύρκος και η «αριστερά»

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 


«Είστε η Αριστερά των σαλονιών», είχε απευθύνει προσωπικά στον Λεωνίδα Κύρκο από το βήμα της Βουλής ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πρέπει να ήταν στα τέλη της δεκαετίας του 1970, τότε που το ΠαΣοΚ οργάνωνε το «ραντεβού με την ιστορία», αυτό που είχε χάσει η ελληνική αριστερά κατά τη δεκαετία του 1940. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1989, η αριστερά των σαλονιών και των εργοστασίων έστελνε τον Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο. Δεν ήταν η εκδίκηση του Λεωνίδα Κύρκου, στο Εκτελεστικό Γραφείο της ΕΑΡ είχε ψηφίσει λευκό όταν τέθηκε θέμα να αποφασίσουμε αν ήμασταν υπέρ της παραπομπής ή όχι.

Ήταν η εκδίκηση της ιστορίας: το ΠαΣοΚ των σκανδάλων του 1989 δεν θύμιζε σε τίποτα το αντικαπιταλιστικό, αντιιμπεριαλιστικό, αντιευρωπαϊκό κόμμα που το 1981 δεν είχε επιτρέψει στον Κώστα Σημίτη να είναι υποψήφιος βουλευτής επειδή είχε γράψει κείμενο υπέρ της «Ευρώπης τωνΛαών». Κατά την πρώιμη μεταπολιτευτική περίοδο έπρεπε κανείς να είναι υπέρ του Καντάφι, του Χουσεΐν και του Ασάντ (πατέρα του νυν) για να είναι «αριστερός». Το ΠαΣοΚ δεν ήθελε να ακούσει καν για σοσιαλδημοκρατία και αντιμετώπιζε περιφρονητικά τη Σοσιαλιστική Διεθνή, της οποίας προεδρεύει σήμερα ο Γιώργος Παπανδρέου.

Ο Λεωνίδας Κύρκος, αρνήθηκε να είναι τέτοιος «αριστερός»: Παραμένοντας «κομμουνιστής», χαρακτηρισμός που για αυτόν ήταν περισσότερο ηθικός παρά πολιτικός, ήταν ευρωπαϊστής και μεταρρυθμιστής. «Ήταν η ευρωπαϊκή ιδέα σε πράξη, ο εκσυγχρονισμός της Αριστεράς σε μαχητική έκδοση», μπορούμε να πούμε για αυτόν, παραφράζοντας την περιγραφή του Κώστα Σημίτη για το άλλο σπουδαίο πρόσωπο που χάσαμε τούτες τις ημέρες, τον Νίκο Θέμελη. Συμμετείχε, όπως και όλο το ΚΚΕ (εσωτερικού), στο εγχείρημα του ευρωκομμουνισμού, στην προσπάθεια των κομμουνιστικών κομμάτων της Ιταλίας, της Ισπανίας και (λιγότερο) της Γαλλίας να αναπτύξουν εθνικούς δρόμους προς τον σοσιαλισμό, ερχόμενα σε σύγκρουση με τη Σοβιετική Ένωση. Το εγχείρημα απέτυχε, τα κομμουνιστικά κόμματα της Ευρώπης ουσιαστικά έσβησαν από τον πολιτικό χάρτη, με εξαίρεση το ΚΚΕ που ήδη είχε κερδίσει τη μάχη του «ένα είναι το ΚΚΕ» από τη δεκαετία του 1970, παρά το γεγονός ότι το ΚΚΕ (εσωτερικού) είχε πρωτοστατήσει στον αντιδικτατορικό αγώνα.

Δεν ήταν μόνο ότι το ΚΚΕ είχε την υποστήριξη της Σοβιετικής Ένωσης, ήταν και ότι ουσιαστικά το ΚΚΕ συνέχιζε με «το όπλο παρά πόδας», σαν να μην είχε τελειώσει ο εμφύλιος πόλεμος. Συμβολικά, ο Χαρίλαος Φλωράκης συμπεριφερόταν σαν καπετάνιος του ΕΛΑΣ, ο Λεωνίδας Κύρκος ήταν ειρηνοποιός, ήθελε να τελειώσουν οι βίαιες πολιτικές συγκρούσεις στη χώρα μας, αυτή του η πεποίθηση του είχε κοστίσει τον χαρακτηρισμό «του σαλονιού». Για τη συγκρουσιακή πολιτική κουλτούρα της χώρας μας, το να πιστεύει κανείς στην αξία του συμβιβασμού, στη διαπραγμάτευση, στην ανάγκη ουσιαστικών πολιτικών συνθέσεων ήταν «συμπεριφορά σαλονιού» _ άρα δεν υπήρχε περίπτωση να γίνει ο Λεωνίδας Κυρκος «λαϊκός ηγέτης», ανυποχώρητος απέναντι σε εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς.

Ομοίως, το να αγαπάς την κλασική μουσική, να σφυρίζεις κομμάτια, να παίζεις φυσαρμόνικα και να προτείνεις ο Ύμνος στη Ζωή της Ενάτης του Μπετόβεν να γίνει ο εθνικός ύμνος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι συμπεριφορά του σαλονιού και του Μεγάρου _ σε χώρα που το αντριλίκι συνιστά ύψιστη πολιτική αξία και οι γνήσιοι λαϊκοί ηγέτες χορεύουν ζεϊμπέκικο, κουμπαριάζουν με τον Τόλη Βοσκόπουλο και ομνύουν στη Ρίτα Σακελλαρίου. Ομοίως, το να έχεις το άγχος να αποχωρήσεις από την πολιτική ζωή από τα 65 σου επειδή όλοι οι συνομηλικοί σου του ΚΚΕ (εσωτερικού) έχουν αποχωρήσει και φοβάσαι μήπως κατηγορηθείς ότι τους ξωπέταξες για να κυριαρχήσεις, αποτελεί ήθος σπάνιο για την πολιτική ζωή της χώρας.

Φυσικά, ο Λεωνίδας Κύρκος έκανε λάθη και συμβιβασμούς, ήταν υποχωρητικός ακόμα και σε περιπτώσεις που ίσως δεν έπρεπε _ για τούτο και ήμασταν πολλοί, ακόμα και στον χώρο της ανανεωτικής Αριστεράς που τον θεωρούσαμε «δεξιό». Σκέφτομαι σήμερα πως έφταιγε το ότι δεν είχαμε καταλάβει το πόσο μισούσε τον εμφύλιο πόλεμο, πόσο ήθελε να κλείσει οριστικά αυτή η σελίδα• ίσως επειδή αυτός είχε λάβει μέρος, είχε βιώσει την αγριότητά του, ένιωθε πως είχε ευθύνες, ενώ για μας ήταν μακρινή ιστορία. Δεν καταλαβαίναμε ότι με την πολιτική μας πρακτική τον συνεχίζαμε, ενώ πιστεύαμε ότι είχε λήξει.

Σύναψε συμμαχίες με κράτη, πρόσωπα και κόμματα που δεν έπρεπε, και το πολιτικό εγχείρημα του οποίου ηγήθηκε απέτυχε _ εννοώ δεν κατάφερε να υλοποιήσει ο ίδιος τις βασικές ιδέες που ευαγγελιζόταν, άλλοι και άλλα κόμματα τις έκαναν πράξη, τον ευρωπαϊσμό του, για παράδειγμα. Δεν του αναγνώρισαν τη συνεισφορά του. Σε εκείνο όμως στο οποίο απέτυχε παταγωδώς ήταν η προσπάθειά του για εξημέρωση των πολιτικών ηθών, για λιγότερη βία στις κοινωνικές και πολιτικές αντιπαραθέσεις _ για αυτή την προγραμματική πίστη του τον μισούν βαθιά ακόμη και σήμερα πάμπολλοι στο ΠαΣοΚ, στο ΚΚΕ, στη Δεξιά, ακόμη (αν όχι κυρίως) και στον Συνασπισμό.

Μακάρι και αυτή την πίστη του στον συμβιβασμό και την αποφυγή της βίας να την κάνουν πράξη κάποιοι άλλοι πολιτικοί, και ας μην του αναγνωρίσουν ούτε αυτή τη συνεισφορά, δεν πειράζει. Κάποιοι θα θυμόμαστε ότι ο Λεωνίδας Κύρκος υπήρξε πρωτοπόρος στην Αριστερά και σε αυτό το πεδίο.

Psychoyos@tovima.gr


Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Πανελλήνια συγκίνηση από τον θάνατο του Λεωνίδα Κύρκου 
Λ. Κύρκος: Οι στόχοι του Εθνους 
Τελευταίο αντίο στον Λεωνίδα Κύρκο  
Ο Λεωνίδας, ο Περισσός και η αποκαθήλωση του Χαρίλαου 
 
 
σχόλια (14)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Διόρθωση παροράματος | 30/08/2011 03:09
    Είναι 10 χρόνια μετά όχι 20. Ευχαριστώ.
    Ανώνυμος / η
    απάντηση11
     
     
    ΛΕΥΚΟ | 30/08/2011 01:49
    Η 'ΑΡΙΣΤΕΡΑ' ΕΧΕΙ ΨΗΦΙΣΕΙ ΛΕΥΚΟ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΟΟΔΟ ΚΑΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ, ΚΑΛΟ ΛΕΥΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΥΝΤΡΟΦΕ (ΓΙΑΤΙ ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ) ...
    ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΧΕΙΡΑ
    απάντηση216
     
     
    ΔΕν διακυνδύνευσε ομως ρήξεις στην πράξη | 29/08/2011 23:39
    σε γενικές γραμμες υιοθετώ τον τις αποψεις ιδίως ως προς το ύφος για το ήθος του Κυρκου . Ομως πέρα απο τον πολιτισμένο πολιτικό οι γενικότητες μιας δήθεν άλλης πολιτικής που ποτέ δεν πήρε χαρακτήρα συγκεκριμένοκαι δεν διακυνδύνευσε τη ρήξη στην πράξη και τον πόνο της αποτυχίας , αλλά απο έξω πάντα ασκούσε κριτική δεν μπορώ να δεχθώ οτι προσέφερε στην αποφυγή της πτώχευσηςτης χώρας σε οικονομικό και επίπεδο κουλτούρας .Σε άλλο επίπεδο βέβαια , σε πολύ χαμηλότερο , τι διαφορετικό υφίσταται σήμερα εαν εξαιρέσουμε το αυθάδικο και τσαμπουκαλίδικο ύφος του τσίπρα , στρατούλη κα?
    vp
    απάντηση22
     
     
    Παύλες: Κάτω και πάνω | 29/08/2011 23:16
    Γιατί επιμένετε - ακόμη και στην έντυπη έκδοση της Κυριακής - να βάζετε τις διαχωριστικές παύλες στο κάτω μέρος της γραμμής και όχι στη μέση, όπως έχουμε συνηθίσει δεκαετίες τώρα; Γιατί προσθέτετε έναν ακόμη σολοικιστικό νεωτερισμό σε αυτούς που έχουν εισβάλει στον γραπτό και προφορικό λόγο, τα τελευταία ελάχιστα χρόνια; Γιατί δηλ. κτήριο, Γουδή, νεαρότερος, των πορτών, των βαρκών, των πετρών, των προβών, και τράβα κορδόνι;
    ΔΗΜ.Γ.ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ
    απάντηση21
     
     
     
    Συμφωνώ και επαυξάνω. | 29/08/2011 20:42
    Συμφωνώ απόλυτα με όσα γράφετε κ. Ψυχάρη. Είμαι από αυτές που επικοινωνούσα ιδεολογικά με τον Λεωνίδα Κύρκο. Και ευτυχώς για μένα τον κατανοούσα .Βρέθηκα να παλεύω στο πλάι του.Είχε ο άνθρωπος πολιτικά κότσια εκτός από καλλιέργεια, ευγενείς τρόπους και συμπεριφορές. Ας μην ξεχνάμε ότι, όταν, αμέσως μετά την μεταπολίτευση τη δεκαετία του '70, όλη η ¨Αριστερα¨από ΠΑΣΟΚ μέχρι ΚΚΕ κράταγε τη σημαία του αντιευρωπαϊσμού με το σύνθημα ΄ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο, μόνος αυτός από την Αριστερά, εξήρε τη μεγάλη σημασία της Ε.Ε και την ένταξη της χώρας μας σε αυτή, υποστηρίζοντας την Ενωμένη Ευρώπη των λαών και όχι των πολυεθνικών. Χτυπιόταν αλύπητα η αποψή του σαν το χταπόδι από τον ¨αριστερό¨ λαϊκισμό της εποχής. Χρειαζόταν τόλμη και γενναιότητα η υποστήριξη αυτής της θέσης την εποχή εκείνη και ο Λεωνίδας Κύρκος απέδειξε, οτι την είχε... Μισούσε τη βία. Γι αυτό και απέχθανόταν τον Ζαχαριάδη, ως εμπνευστή και καθοδηγητή του εμφυλίου. Και είχε δίκιο.Σκέπτομαι, πόσα έχασε αυτή η δύσμοιρη χώρα, γιατί δεν βρέθηκαν στο προσκήνιο της πολιτικής στη χώρα μας, την κατάλληλη στιγμή, τρεις- τέσσερις σώφρονες ηγέτες σαν τον Λεωνίδα Κύρκο και θλίβομαι.
    φιλιώ.
    απάντηση336
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    εύγε | 29/08/2011 19:21
    εύγε για τη στήλη σας αυτή, πολύ γλαφυρά η νοσηρή νοοτροπία που μας έφερε στο σημερινό χάλι και από το οποίο αμφιβάλλω αν θα βγούμε ποτέ... Ποτέ στη χώρα αυτή ένας Κύρκος (οποιασδήποτε παράταξης) δεν θα φέρει την άνοιξη.
    ανωνυμος
    απάντηση220
     
     
     
    δεν πατε στο διαβολο κι εσεις κι ο κυρκος | 29/08/2011 18:36
    και η αριστερα.. τι ακριβως προσφέτατε στη χώρα τοσα χρονια;
    TALAROS
    απάντηση22572
    Απαντήσεις  2 | Εμφάνιση όλων
     
     
    ΑΘΑΝΑΤΟΣ | 29/08/2011 18:34
    ΔΕΝ ΜΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ......ΑΘΑΝΑΤΟΣ!
    ΕΙΡΗΝΗ
    απάντηση3597
     
     
    Σαλόνι; | 29/08/2011 18:33
    Έχετε δίκιο που επισημαίνετε την αναντιστοιχία του χαρακτήρα του Λ.Κύρκου με την επικρατούσα πολιτική κουλτούρα της σύγκρουσης και επιβολής. Δυστυχώς ο τόπος έχει μάθει από πολύ καιρό να λύνει τα θέματά του με βούρδουλα και καταστολή και όχι με διαπραγμάτευση, αβρότητα και συμβιβασμό...
    petrosuk
    απάντηση391
     
     
    Hττα | 29/08/2011 17:24
    Η αποτυχια του Κυρκου ηταν αποτυχια της Ελλαδας.
    36076
    απάντηση3782