Να μιλήσουμε για λεπτομέρειες ή για στιγμές; Αν επιλέξουμε το δεύτερο, τότε όλα συμπυκνώνονται σε ένα και μόνο επεισόδιο, στη σύγκρουση που άλλαξε τις ισορροπίες και τη ροή. Λίγο πριν κλείσει το πρώτο ημίχρονο, ο Ρέτσος συγκρούεται με τον Πιρόλα. Ο Ιταλός αποχωρεί στο ημίχρονο και στη θέση του περνά ο Μπιανκόν.
Δεν ήταν απλώς μια αναγκαστική αλλαγή· ήταν η αρχή μιας αλυσιδωτής μετατόπισης, που έκανε το ήδη τολμηρό σχέδιο ακόμη πιο εύθραυστο.
Ο Μεντιλίμπαρ παρέταξε την πιο επιθετική εκδοχή του Ολυμπιακού στο φετινό Champions League. Ταρέμι και Ελ Κααμπί μαζί στην κορυφή, Ζέλσον και Ποντένσε στα άκρα, ο Μουζακίτης δίπλα στον Έσε.
Το σχέδιο ήταν ξεκάθαρο: τέσσερις παίκτες με επιθετικό ένστικτο, πίεση ψηλά, ρίσκο χωρίς αναστολές. Η συζήτηση για το 4-4-2 και για τη συνύπαρξη Ταρέμι και Ελ Κααμπί ίσως χάνει την ουσία. Οι «ερυθρόλευκοι» έκλεψαν μπάλες ψηλά, έβγαλαν δύο-τρία σουτ, με κορυφαίο εκείνο του Ζέλσον, και κυνήγησαν συστηματικά τις στατικές φάσεις. Από μία τέτοια γεννήθηκε το γκολ του Ελ Κααμπί που ακυρώθηκε για οφσάιντ του Ταρέμι. Ομως όλα αυτά έμοιαζαν με αποσπασματικές εκλάμψεις, όχι με οργανωμένη πολιορκία.
Αμυντική τελειότητα ως προϋπόθεση
Για να στηριχθεί αυτό το επιθετικό σχήμα, απαιτούνταν αμυντική τελειότητα. Ο Εσε και ο Μουζακίτης έτρεξαν, πίεσαν, κάλυψαν χώρους. Όμως μετά τον τραυματισμό του Πιρόλα, η σταθερότητα κλονίστηκε. Ο Μπιανκόν δεν είναι αριστεροπόδαρος, ούτε αποπνέει την ίδια σιγουριά. Απέναντι, η Μπάγερ Λεβερκούζεν επέμεινε στο χαμηλό build up, αψηφώντας την πίεση. Στο πρώτο μέρος δημιούργησε τέσσερις σημαντικές ευκαιρίες, με τον Τζολάκη να κρατά όρθια την ομάδα.
Στο δεύτερο ημίχρονο, η γερμανική ομάδα περίμενε υπομονετικά τη στιγμή της. Και η στιγμή ήρθε όταν ο Ολυμπιακός επιχείρησε να επιτεθεί σωστά. Το ζήτημα δεν είναι η διάταξη, αλλά η διαδρομή της μπάλας, ο τρόπος που το παιχνίδι φτάνει στους εκτελεστές και η συμμετοχή των υπολοίπων στη δημιουργία κινδύνου.
Το ένα-δύο Ροντινέι και Ταρέμι έμοιαζε υποσχόμενο, όμως το κόψιμο του Ταπσόμπα μετατράπηκε σε αντεπίθεση. Για ένα δευτερόλεπτο ο Εσε μπορούσε να σταματήσει τη φάση με φάουλ και κίτρινη κάρτα. Δεν το έκανε. Σε ανάλογη περίσταση αργότερα, ο Τίλμαν το έκανε…
Η ατομική αντίδραση
Το ποδόσφαιρο κρίνεται σε τέτοιες λεπτές γραμμές που άλλοι τις λένε λεπτομέρειες. Κρίνεται και από στιγμές. Ο συνηθισμένος σε ατομικό μαρκάρισμα Πιρόλα θα είχε καλύτερες αντιδράσεις στα δύο γκολ που πέτυχε ο Σικ, αλλά είχε βγει αναγκαστικά από το παιχνίδι. Από την άλλη πλευρά, η δημιουργία παρέμενε δύσκολη, κοπιώδης, σχεδόν αγχωμένη για τους ερυθρόλευκους. Οι χαμηλές στροφές στις οποίες κινήθηκε ο Ντάνιελ Ποντένσε διόγκωναν το πρόβλημα.
Ο Ολυμπιακός πλήρωσε μια στιγμή, αλλά η πρόκριση στη φάση των 16 δεν έχει κλείσει οριστικά. Έχει την υποχρέωση, απέναντι στη διαδρομή του, αλλά και την πίστη ότι μπορεί να πάει στη Γερμανία και να επιχειρήσει την ανατροπή.
Πολύ δε περισσότερο που, όπως έγινε στο μεταξύ τους πρώτο παιχνίδι τον Ιανουάριο, οι λεπτομέρειες (και ίσως κάποια στιγμή) μπορεί να αλλάξουν στρατόπεδο…
