To Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, το οποίο συγκροτείται από νομικούς επιστήμονες που υποστηρίζουν το Ελληνικό Δημόσιο, δικηγόρους δηλαδή που απολαμβάνουν μισθούς δικαστικών λειτουργών και προνόμια ανάλογα, φαίνεται πως από χρόνια κινείται ενίοτε στη ρότα μιας κακώς εννοούμενης δημοσιοϋπαλληλίας.
Γιατί δεν μπορεί αλλιώς να εξηγηθεί το γεγονός ότι χρειάστηκε να ψηφιστούν δύο νόμοι, ένας για τα θύματα της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι και για την πλημμύρα της Μάνδρας και ένας για την τραγωδία στα Τέμπη, για να μπορέσουν οι σχετικές διαδικασίες αποζημίωσης των τραγικών θυμάτων να προχωρήσουν και να μην ταλαιπωρούνται οι άνθρωποι συρόμενοι για χρόνια στα δικαστήρια.
Πέραν όμως των νόμων που επέβαλαν στους νομικούς συμβούλους του κράτους να μην ασκούν ένδικα μέσα (εφέσεις και λοιπά) για να μπορούν οι χαροκαμένοι άνθρωποι των τραγωδιών αυτών και οι τραυματίες να πάρουν τις αποζημιώσεις που τους δίνει το κράτος, χρειάστηκε και νέα επιστολή από τον υπουργό Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη.
Ολα αυτά συμβαίνουν διότι κάποιοι (όχι όλοι) νομικοί σύμβουλοι του κράτους ίσως δεν αντιλαμβάνονται τον ρόλο τους και τη σοβαρότητα της υπόθεσης που χειρίζονται ή αντιλαμβάνονται την εκτέλεση των καθηκόντων τους με εξαιρετικά τυπολατρικό τρόπο.
Πριν από λίγα χρόνια άλλωστε, πριν ψηφιστούν οι νόμοι για επίσπευση των δικαστικών διαδικασιών, αρχικά για τα θύματα της πυρκαγιάς στο Μάτι, νομικοί σύμβουλοι του κράτους είχαν κάνει εφέσεις ζητώντας να περιοριστούν δραστικά οι αποζημιώσεις που είχαν αναγνωριστεί για τα θύματα αυτής της τραγωδίας.
Τα επιχειρήματά τους σε ορισμένες περιπτώσεις υπήρξαν τουλάχιστον προσβλητικά για ένα κράτος που θέλει να είναι κράτος δικαίου και να στέκεται δίπλα στους πολίτες του, όταν μάλιστα με εγκληματικές παραλείψες των δικών του οργάνων ευθύνεται για την καταστροφή και τον θάνατο. Ενδεικτικά θα αναφέρω πως σε έφεση για αποζημίωση θύματος στο Μάτι νομικός σύμβουλος είχε αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι η ευθύνη ανήκε στο θύμα που βγήκε από το σπίτι του και κάηκε, καθώς το σπίτι δεν έπαθε τίποτα και αν έμενε μέσα θα ήταν μια χαρά.
Πριν από λίγες ημέρες, εκπρόσωποι του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, στους οποίους απεθύνθηκε για μία ακόμη φορά ο υπουργός Κυριάκος Πιερρακάκης να συντομεύουν τις διαδικασίες, να μην ασκούν άσκοπα ένδικα μέσα και να μην ταλαιπωρούν τους πολίτες, ειδικά τα θύματα αυτών των τραγωδιών, έκαναν και κάτι ακόμα. Στη δίκη για την τραγωδία στα Τέμπη, που σέρνεται από παρελκυστικές πρακτικές ορισμένων με άλλες επιδιώξεις, ενώ ταλαιπωρείται από προβλήματα της δικαστικής αίθουσας, νομικοί σύμβουλοι στράφηκαν δικαστικά μόνο κατά τεσσάρων κατηγορουμένων και όχι για άλλους.
Εμειναν μόνο στον σταθμάρχη, τους συναδέλφους του που είχαν εγκαταλείψει το πόστο τους τη μοιραία εκείνη νύχτα και τον σιδηροδρομικό που τους επόπτευε. Για τους άλλους κατηγορούμενους τίποτα. Ποιοι είναι οι άλλοι κατηγορούμενοι; Διευθυντές του υπουργείου Μεταφορών και Υποδομών, υψηλόβαθμα στελέχη του ΟΣΕ, στελέχη της Ανεξάρτητης Αρχής που επιβλέπει την ασφάλεια στον σιδηρόδρομο και πολλοί άλλοι, συνολικά 36 άτομα, οι περισσότεροι για κακουργήματα.
Μήπως και σε αυτή την περίπτωση ο υπουργός Οικονομικών, στον οποίο υπάγεται το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, χρειάζεται και πάλι να παρέμβει και να στείλει μία ακόμη επιστολή; Γιατί, ως φαίνεται, οι νομικοί σύμβουλοι, για να κάνουν σωστά και υπεύθυνα, προς το συμφέρον των δικαζόμενων πολιτών, τη δουλειά τους, αλλά και προς το συμφέρον του κράτους που εκπροσωπούν, χρειάζονται είτε νόμους ειδικά για κάθε περίπτωση είτε επιστολές του υπουργού…
