Σε μία από τις πιο φορτισμένες πολιτικές στιγμές της φετινής τελετής των 98ων Οσκαρ, το βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ απονεμήθηκε στο «Ο κ. Κανένας εναντίον του Πούτιν» («Mr. Nobody Against Putin»), ένα έργο που καταγράφει από μέσα τον μηχανισμό προπαγάνδας στη σύγχρονη Ρωσία.
Οι δημιουργοί του Πάβελ Ταλάνκιν, Χέλε Φάμπερ and Αλζμπέτ Καράσκοβα αξιοποίησαν την παρουσία τοιυς στη σκηνή για να στείλουν ένα σαφές πολιτικό μήνυμα, αναφερόμενοι άμεσα στο καθεστώς του Βλαντίμιρ Πούτιν και στις επιπτώσεις του πολέμου στην κοινωνία.
Μια ιστορία για κάθε κοινωνία που βλέπει τη δημοκρατία να δοκιμάζεται
Ο συνσκηνοθέτης Ντέιβιντ Μπόρενσταϊν τόνισε ότι η ταινία μιλά για τη στιγμή που μια κοινωνία βρίσκεται μπροστά σε μια ηθική επιλογή. «Όταν η προπαγάνδα κυριαρχεί και η εξουσία ελέγχει την ενημέρωση και την εκπαίδευση, μια χώρα μπορεί να χαθεί χωρίς οι άνθρωποι να το καταλάβουν», είπε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι η ιστορία που καταγράφει το ντοκιμαντέρ δεν αφορά μόνο τη Ρωσία αλλά κάθε κοινωνία που βλέπει τη δημοκρατία να δοκιμάζεται.
«Η προπαγάνδα δεν αρχίζει στα πεδία των μαχών· αρχίζει στις τάξεις των σχολείων. Και όταν τα παιδιά μεγαλώνουν μέσα σε αυτήν, τότε ο πόλεμος γίνεται μέρος της κανονικότητας», σημείωσε.
Στη σκηνή ανέβηκε και ο πρωταγωνιστής του ντοκιμαντέρ, ο Ρώσος δάσκαλος και κινηματογραφιστής Πάβελ Ταλάνκιν, ο οποίος κατέγραψε κρυφά την καθημερινότητα σε ένα ρωσικό σχολείο μετά την έναρξη της εισβολής στην Ουκρανία. Μιλώντας μέσω διερμηνέα στα ρωσικά, έκανε μια συγκινητική έκκληση: «Ας σταματήσουν οι πόλεμοι. Τα παιδιά αξίζουν ένα μέλλον χωρίς φόβο και προπαγάνδα».
Οι δημιουργοί τόνισαν ότι το ντοκιμαντέρ γεννήθηκε από την ανάγκη να καταγραφεί πώς η κρατική προπαγάνδα εισχωρεί στην καθημερινότητα των μαθητών και πώς οι εκπαιδευτικοί καλούνται να υπηρετήσουν ένα πολιτικό αφήγημα. Η βράβευση του ντοκιμαντέρ «Ο κ. Κανένας εναντίον του Πούτιν» μετατράπηκε έτσι σε μια από τις πιο φορτισμένες στιγμές της βραδιάς, θυμίζοντας ότι ακόμη και στο λαμπερό περιβάλλον των Όσκαρ, ο κινηματογράφος μπορεί να λειτουργήσει ως πολιτική δύναμη.
Το ντοκιμαντέρ «Ο κ. Κανένας εναντίον του Πούτιν» ακολουθεί τον Πάβελ «Πάσα», δάσκαλο και διοργανωτή εκδηλώσεων σε ένα μικρό δημοτικό σχολείο μιας ρωσικής πόλης με πληθυσμό 10.000 κατοίκων.
Αγαπητός μέντορας, γνωστός την αντισυμβατική του στάση ο Πάσα αναλαμβάνει, μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, έναν νέο, πιο επικίνδυνο ρόλο: να αποκαλύψει τις καταστροφικές συνέπειες της στρατιωτικοποίησης που παρεισφύει ακόμη και στα σχολεία. Η αποστολή του τίθεται υπό αμφισβήτηση όταν μαθαίνει ότι οι αρμοδιότητές του περιλαμβάνουν τη διοργάνωση καθημερινών εκδηλώσεων κρατικής προπαγάνδας. Προσπαθώντας να διαχειριστεί την ενοχή και την ανημποριά του, αποφασίζει να καταγράψει πώς ο πόλεμος αλλάζει το σχολείο του.
