ΑΡΡΥΘΜΙΕΣ
Σας είχα γράψει ότι πρέπει να προβληματιστείτε από το γεγονός της πολύ χλιαρής αντιμετώπισης της υπόθεσης Παναγόπουλου από τον «ιδιωτικό» επικοινωνιακό μηχανισμό της κυβέρνησης, ο οποίος υπό άλλες συνθήκες θα είχε βγει στα κεραμίδια για την εμπλοκή στελέχους του ΠαΣοΚ σε οικονομικό σκάνδαλο. Εδώ ο chief inspector Μακάριος Λαζαρίδης ακόμη και χθες χρέωνε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ σε έναν κουμπάρο του Νίκου Ανδρουλάκη και για ένα από τα πιο προβεβλημένα και παλαιά στελέχη του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν γίνεται και μεγάλος ντόρος. Ίσα ίσα που μέχρι και ο Άδωνις Γεωργιάδης, που θα περίμενε κάποιος να πάρει στη σειρά τα κανάλια με τη ρομφαία του, όχι μόνο δεν επιτέθηκε στον Ανδρουλάκη για το σκάνδαλο, αλλά αντιθέτως του επιτέθηκε γιατί παραβίασε το τεκμήριο αθωότητας του Παναγόπουλου!
Και πράγματι, όσο περνάνε οι μέρες, αυτό που βλέπουμε είναι ότι αυτή η υπόθεση δεν μπορεί με τίποτα να χρεωθεί ούτε στην αντιπολίτευση ούτε στiς «διαχρονικές παθογένειες», τις οποίες έχει πρόχειρες η κυβέρνηση Μητσοτάκη όταν πρέπει να αποδοθούν ευθύνες. Με όλο αυτό το οικοσύστημα που τρέφεται από τα προγράμματα «κατάρτισης» να έχει γιγαντωθεί επί των ημερών της και με όλες τις «υπογραφές» στη διακίνηση τεράστιων χρηματικών ποσών να έχουν πέσει από υπουργούς και κυβερνητικά στελέχη της ΝΔ, δεν θα περάσει εύκολα η λύση «συστήνουμε εξεταστική επιτροπή για να εξετάσει την ροή του χρήματος των προγραμμάτων κατάρτισης από τους Βαλκανικούς Πολέμους και εντεύθεν». Η υπόθεση εκτυλίσσεται την περίοδο 2020-2025. Και η ανάμιξη του Γεωργιάδη στη συζήτηση και μάλιστα παίρνοντας θέση που κανείς δεν περίμενε, ίσως εξηγείται από το γεγονός ότι ο ίδιος «υλοποίησε» ως υπουργός πάρα πολλά τέτοια προγράμματα και θέλει, δικαίως, να υπερασπιστεί το έργο του.
Αυτό που παρακολουθούμε είναι μια σφαγή μεταξύ των εμπλεκομένων, αλλά εντός αυτού του οικοσυστήματος. Ενός κλειστού συστήματος που περιλαμβάνει 3-4 «μεγάλους» παίκτες που μοιράζονται όλα αυτά τα χρόνια την «τροφή», τροφή που προέρχεται από ευρωπαϊκά αλλά και εθνικά κονδύλια και φυσικά τους αναγκαίους «μεσάζοντες» που διανέμουν και κατανέμουν τους διαθέσιμους πόρους. Βλέπουμε αυτό που θα μπορούσε να προβλέψει κάποιος με λίγες γνώσεις της επιστήμης της Οικολογίας και ειδικότερα του κλάδου της που λέγεται Οικολογία Συστημάτων και μελετά τα CES (Closed Ecological Systems). Σε τέτοια συστήματα, λοιπόν, ο κανιβαλισμός είναι πάρα πολύ συχνό φαινόμενο, σχεδόν προδιαγεγραμμένη εξέλιξη, ως μέθοδος διαχείρισης των πόρων, ιδιαίτερα όταν αυτοί μειώνονται, και ως μέθοδος ελέγχου του πληθυσμού ώστε η «τροφή» να φτάσει για τους επιβιώσαντες.
Στα προγράμματα κατάρτισης στη χώρα μας, για τα οποία έχουν ξοδευτεί τόσα χρήματα που αν είχαν το παραμικρό αποτέλεσμα δεν θα έπρεπε να κυκλοφορεί άνθρωπος στο δρόμο χωρίς να είναι τέρας καταρτίσεως, κυριαρχούν απόλυτα οι πασίγνωστοι επιχειρηματίες Ντίνος Ροδόπουλος του ΙΕΚ ΑΚΜΗ, Μπάμπης Ζαφειρόπουλος του ΚΕΚ Άποψη, Δημήτρης Δερπάνης του D-Group και Βασίλης Μανωλίτσης της Master και του ΕΛΣΕΚΕΚ. Κι αυτό που καταλαβαίνω εγώ παρακολουθώντας προσεκτικά τις καθημερινές αποκαλύψεις, αλλά και την προέλευσή τους, είναι ότι αυτό που έφερε στην επιφάνεια την υπόθεση Παναγόπουλου, είναι μια πολύ μεγαλύτερη σύγκρουση εντός του χώρου και αφορά πολλά προγράμματα και πολύ μεγαλύτερα ποσά. Και είναι μια σύγκρουση που έχει βάθος. Και ίσως οδηγήσει σε ξήλωμα του πουλόβερ μια και πλέον όλα αυτά έχουν μπει στο μικροσκόπιο της δικαιοσύνης, ο καυγάς γίνεται πια δημοσίως και όταν φτάνουμε σε τέτοιο σημείο ανοίγουν και πολλά στόματα. Για να επιβεβαιωθεί και η στήλη που μίλησε εγκαίρως για μίνι ΟΠΕΚΕΠΕ.
Και μια κι έχουμε ακόμη λίγες γραμμές και μιλήσαμε και για την στάση του μηχανισμού επικοινωνίας της κυβέρνησης, να πω ότι μου έκανε μεγάλη – και άσχημη – εντύπωση ότι ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας επέλεξε να δώσει «συνέντευξη» στη γνωστή ιδιωτική ομάδα ενημέρωσης. Και διάλεξε να πει το παράπονό του για τον τρόπο που τον μεταχειρίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και για τις προσωπικές επιθέσεις εναντίον του σε ένα «μέσο» που φημίζεται ακριβώς για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει όποιον αντιπολιτεύεται και που δεν είναι και πολύ καλύτερος από όσα έκαναν τα τρολ και οι «ενημερωτικές ομάδες» των προηγούμενων.
***
Η ώρα της άρσης του casus belli
Για την ουσία όσων έγιναν στο τετ α τετ κορυφής Μητσοτάκη- Ερντογάν και στο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας, φαντάζομαι έχετε διαβάσει ήδη πολλά. Εγώ, όμως, θέλω να μείνω στον τίτλο που «έδωσε» ο πρωθυπουργός για τα μίντια αναφερόμενος στο πάγιο αίτημα της χώρας προς απόσυρση της περιβόητης τουρκικής απειλής πολέμου. Του casus belli. «Αν όχι τώρα, πότε». Μην μου πείτε ότι δεν ταιριάζει απολύτως στα πρωτοσέλιδα και τις ιστοσελίδες.
Μάλιστα, λίγες ώρες μετά την ατάκα Μητσοτάκη στο Λευκό Παλάτι του Ερντογάν, ήρθε ο Γιώργος Γεραπετρίτης (ΕΡΤ) για να εξειδικεύσει το σύνθημα. «Αν όχι τώρα πότε, αν όχι εμείς ποιοι» αναρωτήθηκε ο υπουργός Εξωτερικών αναφερόμενος στις πραγματικές προθέσεις που σύμφωνα με τον ίδιο υπάρχουν στις ηγεσίες ώστε Ελλάδα και Τουρκία να κάνουν τα απαραίτητα βήματα μπροστά και να επιλύσουν τις διαφορές τους.
Ο Μάης του 68 και ο Βλαστάρης
Ο Γεραπετρίτης, όμως, δεν έμεινε σε αυτά αλλά θύμισε ότι πρόκειται για το κεντρικό σύνθημα των εξεγερμένων του Μάη του 68 στο Παρίσι. Τώρα θα μου πείτε τι δουλειά έχει ο Μητσοτάκης με τη φοιτητική επανάσταση και τη γαλλική πρωτεύουσα, πλην ίσως της… πολιτικής εξορίας που όπως ο ίδιος μας είχε ενημερώσει προ ετών στη Βουλή βίωσε ως βρέφος επί της ελληνικής δικτατορίας.
Ρώτησα λοιπόν τον συνομιλητή μου που γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα στο Μέγαρο Μαξίμου και η απάντησή του ήταν κατατοπιστικότατη. «Αν ψάχνεις για παλιούς επαναστάτες εκεί μέσα πάρε τον Βλαστάρη». Να σας θυμίσω ότι ο Γιάννης Βλαστάρης, έμπειρος δημοσιογράφος σε διευθυντικές θέσεις στο παρελθόν, είναι ένας εκ των λογογράφων του Μητσοτάκη.
***
O «πράσινος» συνδικαλιστής των σούπερ μάρκετ
Πως τα κατάφερε και «ψήλωσε» τόσο πολύ ο Γιάννης Μπουλέρος αναρωτιούνται πολλοί που ασχολούνται με τα συνδικαλιστικά. Βλέπετε ο συνδικαλιστής των σούπερ μάρκετ που εκπροσωπεί 10.000 εργαζόμενους έκανε το αυτονόητο. Άφησε στην άκρη την κομματική ιδιότητα, καθώς είναι μέλος της Κ.Ε. του ΠαΣοΚ, ανακοίνωσε ψηφοδέλτιο και συμμετοχή στις εκλογές στο Εργατικό Κέντρο Αθηνών και όταν προέκυψε το θέμα Παναγοπούλου, με χαρά είδε τους συνδικαλιστές της ΟΤΟΕ να του προσφέρουν στήριξη και να γράφεται παντού το όνομα του. Άρα, κατά κάποιο τρόπο τον «ψήλωσαν» οι κινήσεις του και οι συνθήκες και κάπως έτσι έγινε το πρόσωπο των ημερών που αναμένεται να κεφαλοποιήσει στις εκλογές του Σαββατοκύριακου την κόντρα στους κόλπους της ΠΑΣΚΕ.
***
Η ώρα των «πράσινων» στρατηγών
Όσο για τα του συνεδρίου του ΠαΣοΚ, σήμερα στην Πολιτική Γραμματεία της ΚΟΕΣ αναμένεται το δεύτερο ημίχρονο «αψιμαχιών» περί οργανωτικών ζητημάτων. Βλέπετε, οι καυγάδες για τον αριθμό των συνέδρων στο λεκανοπέδιο και ο αριθμός των αριστίνδην αναμένεται να συνεχιστεί, καθώς όπως μαθαίνω υπάρχει προθυμία από μερίδα της αντιπολίτευσης για να ανοίξει το θέμα ξανά. Μόνο που εδώ δεν θα μιλήσουν οι εκπρόσωποι της κάθε πτέρυγας, αλλά οι «στρατηγοί» κάτι που σημαίνει αυτόματα πως η συζήτηση αποκτά ένα ξεχωριστό και πικάντικο ενδιαφέρον.
***
Οι συμβουλές του Αλέκου Παπαδόπουλου
Ριζοσπαστική δεν ξέρω αν ήταν η ομιλία του ιστορικού στελέχους του ΠαΣοΚ Αλέκου Παπαδόπουλου, όπως έλεγαν πολλοί στην εκδήλωση του InSocial, σίγουρα όμως άνοιξε διάπλατα τη βεντάλια της συνταγματικής αναθεώρησης. Το πρωθυπουργοκεντρικό μοντέλο άσκησης εξουσίας, ειδικά μετά το «κούρεμα» των αρμοδιοτήτων του Προέδρου της Δημοκρατίας το 1986, το συζητάμε συχνά πυκνά, αλλά ο πρώην υπουργός φρόντισε να μας θυμίσει πως ο βασικός πυρήνας της θεσμικής μας κακοδαιμονίας βρίσκεται ακριβώς εκεί. Καλά και χρήσιμα τα άρθρα που εισηγήθηκε ο Πρωθυπουργός, έστω κι αν για το καθένα από αυτά υπάρχει και μια «μαύρη σελίδα» στα πεπραγμένα της κυβέρνησης που θολώνει το αφήγημα, όμως ο Αλέκος φαίνεται να βλέπει πιο μακριά. Στον διάλογο που τώρα καταστρώνεται, ο Παπαδόπουλος έμοιαζε να δείχνει στη Χαρ. Τρικούπη προς ποια κατεύθυνση πρέπει να κινηθεί αν θέλει να μιλά για πραγματική «αναθέσμιση». Γιατί μπορεί ο εκσυγχρονισμός να είναι το μόνιμο ευαγγέλιο, αλλά αν οι «εργοστασιακές ρυθμίσεις» του κράτους παραμένουν κολλημένες στον 19ο αιώνα, η μηχανή θα συνεχίσει να «ρετάρει» όσα μπαλώματα κι αν της κάνεις.
***
Η κεντροαριστερή συμμαχία στη Λέσβο
Μια ενδιαφέρουσα μάζωξη θα γίνει αύριο στη Λέσβο, καθώς θα βρεθούν και θα μιλήσουν σε εκδήλωση, ο Σωκράτης Φάμελλος Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, ο Αλέξης Χαρίτσης Πρόεδρος της Νέας Αριστεράς, ο Πέτρος Κόκκαλης Πρόεδρος του ΚΟΣΜΟΣ και πρώην ευρωβουλευτής των Πρασίνων, ο Κώστας Αρβανίτης ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και ο Δήμαρχος Αθηναίων και υποψήφιος πρόεδρος ΠαΣοΚ Χάρης Δούκας.
Η ημερίδα θέμα «Νησιωτικότητα και Εθνική Αναπτυξιακή Στρατηγική» συνδιοργανώνεται από το Ινστιτούτο Εναλλακτικών Πολιτικών – ΕΝΑ, το Ινστιτούτο Ερευνών και Πολιτικής Στρατηγικής -ΙΝΕΡΠΟΣΤ και το Ινστιτούτο Ν. ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ σε συνεργασία με το Εργαστήριο Τοπικής και Νησιωτικής Ανάπτυξης του Πανεπιστήμιο Αιγαίου με Διευθυντή τον καθηγητή Γιάννη Σπιλάνη.
