Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι οι ιδιαίτερες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί σε παγκόσμιο επίπεδο δημιουργούν μια εξίσου ιδιάζουσα πολυεπίπεδη πραγματικότητα που απαιτεί μέγιστη ευελιξία.
Σε αυτό το πλαίσιο ο όμιλος Renault ανακοίνωσε ότι θα αναλάβει την παραγωγή 600 drone για λογαριασμό του γαλλικού υπουργείου άμυνας και σε συνεργασία με την αμυντική βιομηχανία Turgis Gaillard.
Η παραγωγή των drones θα φιλοξενηθεί σε εργοστάσιο του Le Mans και μεταφράζεται ως η ανταπόκριση του γαλλικού ομίλου στην παραίνεση των ευρωπαϊκών θεσμών στην αυτοκινητοβιομηχανία να συμμετάσχει στην αμυντική θωράκιση της Ευρώπης όσο και τις αντίστοιχες του γάλλου προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν στις 15 Ιανουαρίου, ο οποίος ζήτησε την αναβάθμιση της άμυνας της Γαλλίας, αναφερόμενος στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και έχοντας ήδη αναγγείλει την αύξηση των σχετικών δαπανών κατά 36,5 δισεκατομμύρια ευρώ έως το 2030.
Ταυτόχρονα, εκτός από την Ουκρανία και τον αποφασιστικό ρόλο των drones όπως τονίστηκε προσφάτως και από τον γάλλο πρόεδρο, το… ενδιαφέρον του Ντ. Τραμπ για την Γροιλανδία δείχνει να εντείνει τις προσπάθειες υλοποίησης των ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών για την ενίσχυση της αμυντικής ισχύος της Γηραιάς Ηπείρου.
Κάπως έτσι ο όμιλος Renault δεν είναι ο μόνος από τον κλάδο της αυτοκινητοβιομηχανίας που «ενδίδει» σε αμυντικές δραστηριότητες καθώς το ίδιο έχει πράξει και η Valeo όπως και η συνεργάτιδα εταιρεία της Renault, Fonderie de Bretagne ανάμεσα σε μια εκατοστή βιομηχανίες μεταξύ των οποίων η φινλανδική Valmet η οποία ετοιμάζεται να ξεκινήσει την παραγωγή τεθωρακισμένων οχημάτων για στρατιωτική χρήση αλλά και η γερμανική Schaeffler η οποία έχει συμπράξει με την εταιρεία παραγωγής drone, Helsing, κατασκευάζοντας κρίσιμα ηλεκτρονικά για μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Παρ΄όλα αυτά η Renault σημειώνει ότι οποιαδήποτε σχέδια για παραγωγή στρατιωτικού υλικού δεν πρόκειται να επηρεάσει τις συνήθεις δραστηριότητές της καθώς όπως σημειώνεται «το Renault Group δεν προτίθεται να αναδειχθεί σε μείζονα παίκτη της αμυντικής βιομηχανίας».
Σε κάθε περίπτωση τόσο η Renault όσο και οι παραδοσιακοί κατασκευαστές της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας έχουν μακρά παράδοση στη λεγόμενη πολεμική αυτοκινητοβιομηχανία, απλώς ευχής έργον είναι να μην χρειαστεί να την αναβιώσουν ή τουλάχιστον να την αξιοποιήσουν μόνο από χρηματοοικονομικής πλευράς αντισταθμίζοντας έτσι κάποιες από τις οικονομικές προκλήσεις που έχει δημιουργήσει το εξίσου ιδιάζον επιχειρηματικό περιβάλλον.
Εξάλλου ακόμα και προμηθευτές όπως η Bosch και η ZF οι οποίες, θεωρητικά, αντιμετωπίζουν με περισσότερο σκεπτικισμό την μεγαλύτερη εμπλοκή τους στην αμυντική βιομηχανία της Ευρώπης, δηλώνοντας ότι δεν αποτελεί στρατηγικό στόχο για εκείνους διαθέτουν ήδη μονάδες που ασχολούνται με τον συγκεκριμένο τομέα αν και προς το παρόν ένα μόνο μικρό μέρος των δραστηριοτήτων τους.
