Το αποτέλεσμα των εκλογών της περασμένης Κυριακής επέβαλε εκ των πραγμάτων στο πρώτο κόμμα να αναζητήσει σύμμαχο ή συμμάχους για τον σχηματισμό κυβέρνησης που να διαθέτει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Οπως φάνηκε, το επιτελείο του κ. Τσίπρα δεν δίστασε ούτε στιγμή. Επέλεξε να συνεργαστεί με τον κ. Καμμένο, στη βάση της διαίρεσης Μνημόνιο – αντιμνημόνιο που στα χρόνια της κρίσης φαίνεται να έχει αντικαταστήσει την παραδοσιακή διαίρεση Δεξιά – αντιδεξιά, το πολιτικό τοπίο τουλάχιστον από το 1981 και έπειτα.
Πρόκειται για μια μάλλον πρωτόγνωρη εξέλιξη στη μεταπολιτευτική μας ιστορία αφού οι κυβερνήσεις συνεργασίας με εξαίρεση την αρχική συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠαΣοΚ – ΔΗΜΑΡ που έγινε συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠαΣοΚ θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν «ειδικού σκοπού»: η οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα, η συγκυβέρνηση ΝΔ – ενιαίου Συνασπισμού και η κυβέρνηση Παπαδήμου.
Η συνύπαρξη αριστερών και εθνολαϊκών υπουργών στο ίδιο σχήμα εμπεριέχει σε ορισμένους τομείς τουλάχιστον το στοιχείο της σύγκρουσης. Σε τι μπορεί να συμφωνήσει η νέα αναπληρώτρια υπουργός Μετανάστευσης που τάσσεται υπέρ της βελτίωσης συνθηκών φιλοξενίας οικονομικών μεταναστών που φτάνουν στην Ελλάδα με τον κ. Καμμένο που θεωρεί ότι οι παράνομοι εισβολείς θα πρέπει να επαναπροωθούνται αμέσως ή να διοχετεύονται στη Δυτική Ευρώπη για να αλλάξει το Δουβλίνο 2;
Αλλά και στο εξωτερικό εκδηλώθηκαν αντιδράσεις και προβληματισμοί. Το επεσήμανε πριν από τρεις ημέρες και ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς που χαρακτήρισε το κυβερνητικό σχήμα ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ «κακή συμμαχία για την Ευρώπη». Μάλιστα ο κ. Σουλτς προχώρησε ακόμη παραπέρα λέγοντας πως «ο κ. Καμμένος δεν έχει απόλυτη αποδοχή στην ΕΕ».
Στο σημερινό αφιέρωμα των «Νέων Εποχών» ο γερμανός καθηγητής Ελμαρ Αλτφάτερ εκφράζει τα διφορούμενα συναισθήματα ενός μεγάλου τμήματος της ευρωπαϊκής Αριστεράς: Η χαρά για την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, γράφει, μετριάζεται από τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού με τους ΑΝΕΛ. Προσθέτει όμως πως «χωρίς συμβιβασμούς δεν μπορούν να υπάρξουν κυβερνήσεις συνεργασίας».
Η καθηγήτρια Φιλοσοφίας στη Σορβόννη Σαντρά Λοζιέ δεν στέκεται στη συμμαχία με τους ΑΝΕΛ –αλλά εξηγεί τις νέες δυνατότητες που ανοίγει και τους κινδύνους που ενέχει ένα αριστερό κόμμα στην εξουσία.
Ο κ. Ανδρέας Πανταζόπουλος θεωρεί πως η συγκατοίκηση προσφέρει «ένα πολύ πιο συμπαγές κυβερνητικό σχήμα από ό,τι το προηγούμενο» καθώς η σύγκλιση εδράζεται στον «αντιμνημονιακό εθνικολαϊκισμό», ενώ η κυρία Ιωάννα Λαλιώτου δικαιολογεί τη συμπόρευση με το επιχείρημα ότι συμβάλλει στην «αποδυνάμωση ενός ψευδεπίγραφου “μεσαίου χώρου”» και εξασφαλίζει την αυτονομία της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ που σε αντίθετη περίπτωση θα παρέμενε δέσμια των εσωτερικών κλυδωνισμών αυτού του άμορφου σήμερα χώρου.
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
