Θα δουν φως από τα γαϊδουράγκαθα

«Εμείς νιώθουμε ότι βγάζουμε πετρέλαιο, η ζήτηση για ενέργεια δεν πρόκειται να εκλείψει ποτέ ». Ο παραγωγός κ. Γιώργος Ταχούλας δεν αναφέρεται σε φωτοβολταϊκά ούτε σε κάποιο ορυκτό, ούτε σε κάποιο εξωτικό υλικό με μαγικές ιδιότητες αλλά σε… γαϊδουράγκαθα, και πιο συγκεκριμένα στην ποικιλία της αγριαγκινάρας. Δεκάδες παραγωγοί της Μαγνησίας έχουν ήδη συμφωνήσει να καλλιεργήσουν 40.000 στρέμματα, η παραγωγή των οποίων θα χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας σε 6 μονάδες συνολικής ισχύος 15 ΜW που θα δημιουργηθούν στην περιοχή.

«Εμείς νιώθουμε ότι βγάζουμε πετρέλαιο, η ζήτηση για ενέργεια δεν πρόκειται να εκλείψει ποτέ ». Ο παραγωγός κ. Γιώργος Ταχούλας δεν αναφέρεται σε φωτοβολταϊκά ούτε σε κάποιο ορυκτό, ούτε σε κάποιο εξωτικό υλικό με μαγικές ιδιότητες αλλά σε… γαϊδουράγκαθα, και πιο συγκεκριμένα στην ποικιλία της αγριαγκινάρας. Δεκάδες παραγωγοί της Μαγνησίας έχουν ήδη συμφωνήσει να καλλιεργήσουν 40.000 στρέμματα, η παραγωγή των οποίων θα χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας σε 6 μονάδες συνολικής ισχύος 15 ΜW που θα δημιουργηθούν στην περιοχή. « Πιστεύω πως η αγριαγκινάρα είναι το προϊόν που μπορεί να αλλάξει την αγροτική οικονομία όλης της χώρας » λέει ο καθηγητής Γεωργίας στη Γεωπονική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Νίκος Δαναλάτος οποίος πάνω από δέκα χρόνια ερευνά τη δυνατότητα αξιοποίησης του ταπεινού γαϊδουράγκαθου ως βιοκαυσίμου. « Σκεφτείτε μόνο ότι για τα νησιά τα οποία ηλεκτροδοτούνται από πετρέλαιο ξοδεύονται κάθε χρόνο 800 εκατομμύρια ευρώ. Το αντίστοιχο κόστος σε μονάδες που θα αξιοποιούσαν την αγριαγκινάραείναι 300 εκατομμύρια και μάλιστα ένα μέρος από αυτά θα πήγαινε στις τσέπες των ελλήνων παραγωγών » τονίζει.

Μέχρι στιγμής στην Ελλάδα καλλιεργούνται, σε πιλοτικό στάδιο, περίπου 5.000 στρέμματα στην περιοχή της Πτολεμαΐδας. Σύμφωνα με το εργαστήριο της Γεωπονικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στην Ελλάδα υπάρχει δυνατότητα να καλλιεργηθούν συνολικά 5 εκατ. στρέμματα. « Το μεγάλο πλεονέκτημα της συγκεκριμένης καλλιέργειας είναι ότι δεν έχει καμιά απολύτως ανάγκη για πότισμα, αφού πρόκειται για ξερικό φυτό. Επίσης δεν χρειάζεται καλλιεργητική φροντίδα,ούτε λιπάσματα ούτε

φυτοφάρμακα » λέει ο κ. Γιάννης Ισκούδης, ο οποίος καλλιεργεί περίπου 500 στέμματα αγριαγκινάρας στις Καρυές Λάρισας.

Τα προηγούμενα χρόνια πολλοί αγρότες ήταν δύσπιστοι ως προς το να φυτέψουν τα χωράφια τους με γαϊδουράγκαθα, όπως έλεγαν. «Από τη στιγμή που πλέον ξέρουν ότι μπορούν να πουλούν τη σοδειά τους προς 70 ευρώ τον τόνο, αυτό τους εξασφαλίζει πολλαπλάσια εισοδήματα από ό,τι τα σιτηρά. Το πιο δύσκολο ήταν να τους πείσουμε ότι θα έχουν την επιθυμητή απόδοση των 1,5-2 τόνων το στρέμμα. Είδαν όμως την απόδοση που έχουν οι πειραματικές καλλιέργειες στους χώρους του πανεπιστημίου και αλλού» τονίζει ο κ. Δαναλάτος.

Η βασική ένσταση με τις καλλιέργειες για βιοκαύσιμα παγκοσμίως έχει να κάνει με το ότι χρησιμοποιούνται εκτάσεις όπου θα μπορούσαν να καλλιεργηθούν τρόφιμα. « Πρώτα από όλα η απόδοση της αγριαγκινάρας ως βιοκαυσίμου είναι πολύ υψηλή, πολλαπλάσια από το καλαμπόκι που καλλιεργείται στην Αμερική» λέει ο κ. Δαναλάτος, ενώ ο κ. Ταχούλας τονίζει πως « στην Ελλάδα καταφέραμε να καλλιεργούμε 4,5 εκατ. στρέμματα βαμβάκι με ανυπολόγιστο κόστος στους υδάτινους πόρους, αλλά δεν πεινάσαμε».

Πέρα από τη χρήση της ως βιοκαυσίμου, η αγριαγκινάρα θεωρείται διεθνώς μια από τις καλύτερες ζωοτροφές, τόσο από την άποψη ότι κάνει καλό στην υγεία του ζώου όσο και από τα πλεονεκτήματα που έχει ως καλλιέργεια, αφού είναι ένα πολυετές φυτό που δεν χρειάζεται συχνά πότισμα. « Σαν κτηνοτροφή είναι καλύτερη από ό,τι σαν βιοκαύσιμο. Το πρώτο και το πιο φυσικό εργοστάσιο είναι το… στομάχι του ζώου το οποίο εκμεταλλεύεται άριστα τις ενεργειακές ιδιότητές της » καταλήγει ο κ. Ισκούδης.

Το θαυματουργό ξερόχορτο

Η αγριαγκινάρα ήταν γνωστή για θεραπευτικούς σκοπούς ήδη από την αρχαιότητα, αφού χρησιμοποιούνταν για τη θεραπεία παθήσεων του ήπατος ή ακόμη και σαν αντίδοτο για δηλητηριάσεις. « Ερχονται άνθρωποι και μου τη ζητάνε συνεχώς, και φυσικά ξανάρχονται » λέει ο Γιάννης Ισκούδης (φωτογραφία), για τον οποίο η αγριαγκινάρα ως βιοκαύσιμο αποτελεί μικρό μόνο μέρος της δραστηριότητάς του. « Είναι ένα πραγματικά θαυματουργό προϊόν. Πέρα από τα φαρμακευτικά σκευάσματα που δίνω στον κοινωνικό μου περίγυρο, μπορεί να φτιάξει κανείς κρέμες που κάνουν πολύ καλό στο δέρμα, ακόμα και ποτά. Μάλιστα αυτό για το οποίο είμαι πιο πολύ περήφανος είναι η δημιουργία τυροποιητικής πυτιάς, την οποία πωλώ σε τυροκομεία του εξωτερικού. Η απόδοσή της είναι πολύ ανώτερη από τη ζωική. Φανταστείτε ότι με 3 λίτρα γάλακτος, χρησιμοποιώντας ζωικής προέλευσης ένζυμα παίρνεις περίπου 700 γρ. λευκό τυρί ενώ με τα φυτικής προέλευσης, από την αγριαγκινάρα, περίπου τη διπλάσια ποσότητα » καταλήγει.

Κοινωνία
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk