Πανδώρα

Ως τώρα δύο πράγματα εθεωρούντο κοινός τόπος από την πλειονότητα όσων παρακολουθούν τα πολιτικά πράγματα σε τούτη τη χώρα. Το πρώτο είναι ότι τα κέντρα της οικονομικής ισχύος συμβάλλουν σημαντικά στη χρηματοδότηση της πολιτικής, με τρόπο μάλιστα τουλάχιστον σκοτεινό- για να το πω με όσο πιο ανώδυνο τρόπο γίνεται. Το δεύτερο, ότι είναι περίπου αδύνατον να αποδειχθεί ποτέ οτιδήποτε κυκλοφορεί, διότι κανείς δεν είναι βλάκας να ανοίξει το στόμα του.

Ως τώρα δύο πράγματα εθεωρούντο κοινός τόπος από την πλειονότητα όσων παρακολουθούν τα πολιτικά πράγματα σε τούτη τη χώρα. Το πρώτο είναι ότι τα κέντρα της οικονομικής ισχύος συμβάλλουν σημαντικά στη χρηματοδότηση της πολιτικής, με τρόπο μάλιστα τουλάχιστον σκοτεινό- για να το πω με όσο πιο ανώδυνο τρόπο γίνεται. Το δεύτερο, ότι είναι περίπου αδύνατον να αποδειχθεί ποτέ οτιδήποτε κυκλοφορεί, διότι κανείς δεν είναι βλάκας να ανοίξει το στόμα του.

Επειτα, μας ήλθε από την Ευρώπη- όπως πολλά άλλα καλά πράγματα στην ιστορία του ελληνικού κράτους- το σκάνδαλο της Siemens. Και, ξαφνικά, λες και γύρισε η σελίδα.

Υπό το πρίσμα αυτό και εξ όσων θυμάμαι, η παραδοχή εκ μέρους του Θόδωρου Τσουκάτου ότι μια εταιρεία, που μάλιστα κάνει δουλειές με το Δημόσιο, του προσέφερε χρήματα για λογαριασμό τού τότε κυβερνώντος κόμματος και εκείνος απεδέχθη την ευγενή προσφορά είναι ένα γεγονός πρωτοφανές, ένα ορόσημο. Μένει να δούμε αν στο μέλλον το γεγονός αυτό θα αποδειχθεί και ιστορικό. Αν δηλαδή εκτός από σελίδα περάσαμε και σε άλλο κεφάλαιο του βιβλίου. Θέλω να πω ότι ίσως έχουμε άλλη μια εκδήλωση του φαινομένου που- για την οικονομία του λόγουονομάζουμε «το τέλος της Μεταπολίτευσης».

Διερωτώμαι, συγκεκριμένα, μήπως το πολιτικό σύστημα που διαμορφώθηκε στη Μεταπολίτευση, με τα δύο γνωστά κόμματα εξουσίας, ηττήθηκε από την ανικανότητά του να διαχειρισθεί το δικό του δημιούργημα.

Απλουστεύοντας (δημοσιογραφική αδεία…) τα πράγματα, θα έλεγε κανείς ότι η πολιτική και κοινωνική παντοδυναμία των δύο μεγάλων κομμάτων βασίστηκε στον έλεγχο ενός κτηνωδώς διογκωμένου και δαιδαλώδους δημόσιου τομέα. Το δημιούργημα ξεκίνησε να στήνεται από τη ΝΔ του Κωνσταντίνου Καραμανλή και τελειοποιήθηκε ως τέχνη από το ΠαΣοΚ του Ανδρέα Παπανδρέου.

Παρά τα ελλείμματα που συσσώρευε και παρά τη διαφθορά που γεννούσε, το σύστημα ήταν στην αρχή βολικό για τα κόμματα. Εδινε εύκολη δουλειά και σχετική ευημερία στους πολλούς, ενώ δημιουργούσε και τις συνθήκες για την κοινωνική διείσδυση των κομμάτων εξουσίας. Δύο παράγοντες όμως χάλασαν την ισορροπία. Ο ένας ήταν η εκτόξευση του κόστους της πολιτικής δραστηριότητας.

(Ας μην ξεχνάμε ότι για να κάνει σωστά τη δουλειά του, όπως είπε, ο Κυριάκος δαπάνησε 140.000 ευρώ για τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό του γραφείου του…) Ο άλλος το ότι ο μόνος τρόπος για να κάνει κάποιος «χοντρές μπίζνες» στην Ελλάδα ήταν μέσω της συναλλαγής με το Δημόσιο. Και ποιος ελέγχει ασφυκτικά το Δημόσιο;

Ρητορικό το ερώτημα…

Κάπως έτσι, πάντως, καταλήξαμε στη θλιβερή παραδοχή του Θ. Τσουκάτου ότι δέχθηκε χρήματα από τη Siemens για λογαριασμό του ΠαΣοΚ. Πόσο μπορεί να αντέξει το σύστημα στην πίεση μιας νέας πραγματικότητας που απαιτεί αλλαγές με εξωφρενικούς ρυθμούς; (Να θυμίσω στο σημείο αυτό την πρόσφατη εμφάνιση στη Βουλή του εικονιζόμενου στο σκίτσο Ανδρέα Βγενόπουλου, που τόσο σκανδάλισε τον πολιτικό κόσμο…)

Αλλά από εδώ και πέρα μπαίνω σε βαθιά νερά και δεν έχω την πρόθεση να γίνω σαν τον Φλήβα τον Φοίνικα- καθώς μάλιστα θεωρώ μάλλον απίθανο να βρεθεί και ένας Ελιοτ να γράψει δυο γραμμές για την περίπτωσή μου. Προτιμώ απόψε, όταν γυρίσω σπίτι, να πιάσω να διαβάσω το βιβλίο του καθηγητή Γιάννη Βούλγαρη που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πόλις και πραγματεύεται αυτό που εγώ προσπαθώ να ψηλαφίσω. Ο τίτλος του είναι «Η Ελλάδα από τη Μεταπολίτευση στην Παγκοσμιοποίηση»…

Τα τρία καλύτερα σχόλια που άκουσα χθες, σχετικά με τα τρέχοντα θέματα της επικαιρότητας: « Τώρα λοιπόν κατάλαβα το βαθύτερο νόημα της πρότασης που είχε υποβάλει ως βουλευτής ο Θεόδωρος Τσουκάτοςγια το κατώτατο εγγυημένο εισόδημα ».

Δημοσιογράφος, που ασκεί ευδοκίμως το επάγγελμα επί πενήντα τρία συναπτά έτη. « Πάλι καλά που δεν τον είχαν βγάλει Ντάφι ».

Νεότερος δημοσιογράφος, όταν έμαθε ότι ως την ηλικία των επτά ετών, οπότε βαπτίστηκε Γιώργος, το όνομα του σημερινού αρχηγού του ΠαΣοΚ ήταν Τζέφρι (Geoffrey). « Οχι ρε ***!Δηλαδή θα συνεχίσουμε να κυβερνάμε εμείς και την επόμενη τετραετία; ». Μέλος της κυβέρνησης, όταν χθες το μεσημέρι πληροφορήθηκε τηλεφωνικώς από συνάδελφό του τις εξελίξεις στο ΠαΣοΚ. (Δυστυχώς όμως δεν είχα τη δυνατότητα να ακούσω το σχόλιο του ιδίου, όταν θα έμαθε αργότερα και τα ονόματα των υπουργών της σημερινής κυβέρνησης, τους οποίους οι φήμες της δημοσιογραφικής αγοράς φέρουν να εμπλέκονται στην υπόθεση…)

Επιτέλους, η ενημέρωση των πολιτικών συντακτών από τον αναπληρωτή εκπρόσωπο Ευάγγελο Αντώναρο ήταν χθες στα μέτρα των δυνατοτήτων του κυβερνητικού αξιωματούχου που την πραγματοποίησε: τρεις ερωτήσεις και τρεις απαντήσεις. Κάπου τετρακόσιες λέξεις εν όλω.

Να ευχηθώ και «εις κατώτερα». Με το καλό τριακόσιες λέξεις!

pandora@dolnet.gr

Χθες σας έδειξα τα καλά του καύσωνα. Σήμερα σας δείχνω τα ακόμη καλύτερα!
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
  • Βηματοδότης Περί εκπροσώπων…έρημων και απρόσωπων Με αφορμή τα επαναλαμβανόμενα φαινόμενα πολιτικής κακοφωνίας και, αν μη τι άλλο, ατυχούς ενημέρωσης και... ΒΗΜΑτοδότης |
Σίβυλλα
Helios Kiosk