από metereologos.gr
Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου 2017
 
 

Σοκάρει η παιδική κακοποίηση στην Ελλάδα του 2012

Συγκλονιστικές μαρτυρίες παιδιών που έζησαν τον εφιάλτη στο ίδιο τους το σπίτι
Σοκάρει η παιδική κακοποίηση στην Ελλάδα του 2012
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

«Με αυτό το email θα ήθελα να σας πω μια δική μου ιστορία… Δεν θα ήθελα να αναφέρω προσωπικά μου στοιχεία, μόνο να σας πω τι έχω περάσει. Πριν από τέσσερα χρόνια είχα έρθει σε εσάς και μίλησα με την ψυχολόγο σας. Θυμάμαι ότι ήταν η μόνη που μπόρεσα να ανοίξω την καρδιά μου… τότε ήμουν 18 χρονών. Θυμάμαι επίσης ότι καθώς της έλεγα τι είχε γίνει έκλαιγα. Εκλαιγε κι εκείνη! Κάτι που τότε με έκανε να την αγαπήσω ακόμα περισσότερο, να την εμπιστευτώ και να της μιλήσω» γράφει η Λ., 22 ετών, θύμα σεξουαλικής κακοποίησης από τον ίδιο της τον πατέρα από την τρυφερή ηλικία των επτά ετών ως την ενηλικίωσή της.

Η συγκλονιστική προσωπική μαρτυρία της Λ. δεν είναι δυστυχώς η μόνη που φτάνει στο Χαμόγελο του Παιδιού μέσα από τη Γραμμή SOS 1056, σύμφωνα με τα στοιχεία των καταγγελιών από 1η Ιανουαρίου έως 31 Οκτωβρίου 2012, που δόθηκαν στη δημοσιότητα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα ενάντια στην Παιδική Κακοποίηση. Εξάλλου, οι ερευνητές εκτιμούν διεθνώς ότι τουλάχιστον ένα στα πέντε κορίτσια και ένα στα δέκα αγόρια θα γίνει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης πριν τα 18 του χρόνια, ενώ μόνο 1 στις 3 υποθέσεις θα δηλωθεί.

Στο παραπάνω διάστημα, η Γραμμή δέχθηκε 366 καταγγελίες σοβαρών περιστατικών κακοποίησης παιδιών, οι οποίες αφορούσαν συνολικά 691 παιδιά. Η πλειοψηφία των καταγγελιών σε ποσοστό 96,5% ήταν ανώνυμες. «Παρά την ανωνυμία για την οποία δεσμευόμαστε στο 1056, είναι πολλοί εκείνοι που καθυστερούν να καταγγείλουν ένα περιστατικό που έχει πέσει στην αντίληψή τους. Η σιωπή είναι συνενοχή, αυτό είναι το μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε» αναφέρει στο Βήμα, η κυρία Ιωάννα Λαγουμιτζή, κοινωνική λειτουργός της Γραμμής SOS.

Ειδικότερα, οι καταγγελίες αφορούσαν σε ποσοστό 43% κακοποίηση παιδιών σε ηλικίες μόλις 0-6 ετών, ενώ για τα παιδιά 7-12 ετών το ποσοστό ανέρχεται σε 32,5%. Ως προς τις μορφές κακοποίησης, για τα 331 παιδιά (ποσοστό 48%) οι καταγγελίες αφορούσαν παραμέληση ή εγκατάλειψη, με δεύτερη να αναδεικνύεται η σωματική κακοποίηση σε ποσοστό 41%, δηλαδή 283 παιδιά. Ακολουθούν η εξώθηση σε επαιτεία σε ποσοστό 4%, η ψυχολογική κακοποίηση με 3%, ποσοστό στο οποίο ανέρχονται και οι περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης και τέλος, με 1% η εξώθηση ανηλίκου σε πορνεία.


Θύμα και θύτης στο ίδιο σπίτι

Ο Δημήτρης και τα δυο μεγαλύτερα αδέλφια του ζούσαν στο κακοποιητικό περιβάλλον που δημιουργούσαν οι έντονοι, καθημερινοί καυγάδες των γονιών τους, οι περισσότεροι από τους οποίους κατέληγαν σε ξυλοδαρμό της μητέρας από τον αλκοολικό πατέρα. Οταν η μητέρα εγκατέλειψε τον πατέρα, ο Δημήτρης ήταν μόλις ενός έτους και πήγε να ζήσει με τη μητέρα του, ενώ τα μεγαλύτερα αδέλφια του ανατέθηκαν σε ίδρυμα.

Οι καταγγελίες των γειτόνων ανέφεραν ότι η μητέρα άφηνε το παιδί πολλές ώρες μόνο, ενώ υποψιάζονταν ότι το κρατούσε πολλές ώρες κοιμισμένο για να μην την ενοχλεί. Η καταγγελία όμως, που οδήγησε σε άμεση εισαγγελική παρέμβαση αφορούσε στην υποψία ότι ο Δημήτρης και ο οκτάχρονος αδελφός του, που επισκεπτόταν συχνά τη μητέρα, ήταν κλειδωμένοι για περίπου μια εβδομάδα στο σπίτι και δεν ακούγονταν.

Η ιστορία του μικρού Δημήτρη δεν είναι δυστυχώς μοναδική, καθώς το μεγαλύτερο μέρος των ειδεχθών αυτών εγκλημάτων βρίσκεται κρυμμένο μέσα στο σπίτι. Οι ίδιοι οι γονείς, βασιζόμενοι στην αγάπη και την εμπιστοσύνη των παιδιών, εξασφαλίζουν τη σιωπή τους. Συγκεκριμένα, στο σύνολο των 366 καταγγελιών που δέχθηκε το Χαμόγελο του Παιδιού, στη μεγάλη πλειοψηφία των περιστατικών κακοποίησης θύτες είναι οι ίδιοι οι γονείς, με το 41% των περιπτώσεων να καταγγέλλουν και τους δύο γονείς, το 37% να αφορά μόνο τη μητέρα και το 16% τον πατέρα.

Υπάρχουν φορές που τα ίδια τα παιδιά καλούν στη Γραμμή 1056 ζητώντας βοήθεια, γεγονός που «αφορά ως επί το πλείστον εφήβους και δεν είναι δυνατόν να συμβεί με παιδιά 5 - 6 ετών, τα οποία δεν μπορούν να διαχειριστούν το πρόβλημα» τονίζει η κυρία Λαγουμιτζή.

Μια τέτοια περίπτωση είναι αυτή της Χριστίνας, η οποία τον Απρίλιο του 2003 επισκέφθηκε την Κοινωνική Υπηρεσία του κοντινού Νοσοκομείου αναφέροντας ότι ξυλοκοπείται συχνά από τον πατέρα της. Αργότερα, κατήγγειλε κι ότι από την ηλικία των τριών ετών υφίστατο σχεδόν καθημερινά σεξουαλική κακοποίηση από τον πατέρα και τον παππού της. Η Χριστίνα αποφασίστηκε, με τη συναίνεσή της, να μη επιστρέψει στο σπίτι όπου έμενε ως τότε και την φροντίδα της ανέλαβε το Χαμόγελο του Παιδιού.


Ο «Γολγοθάς» ενός κακοποιημένου παιδιού στην Ελλάδα

Πρώτο βήμα, εφόσον διαπιστωθεί ότι ένα παιδί υφίσταται σοβαρή κακοποίηση, είναι η ενημέρωση της αρμόδιας εισαγγελικής Αρχής, η οποία διεξάγει τη σχετική έρευνα και καλείται να αποφασίσει για την προστασία του παιδιού - θύματος. Σε περίπτωση που αποφασιστεί η απομάκρυνση από το οικογενειακό περιβάλλον, τότε αναζητείται χώρος φιλοξενίας.

Τα περιστατικά επιτόπιας παρέμβασης του Χαμόγελου του Παιδιού, για το ίδιο χρονικό διάστημα, αφορούσαν συνολικά 122 παιδιά, όπου μετά τη διενέργεια κοινωνικής έρευνας διαπιστώθηκε ότι το 54% αυτών είχαν ανάγκη άμεσης απομάκρυνσης από το οικογενειακό περιβάλλον. Τα 14 από αυτά τα παιδιά φιλοξενήθηκαν σε σπίτια του Συλλόγου.

Η ανεπάρκεια δομών φιλοξενίας οδηγεί πολλά από αυτά τα παιδιά να παραμένουν «εγκαταλελειμμένα στα Νοσοκομεία Παίδων για εβδομάδες, μήνες ακόμη και χρόνια σε ορισμένες περιπτώσεις», όπως αναφέρει το Χαμόγελο του Παιδιού. Στο Νοσοκομείο παύει μεν η σωματική κακοποίηση, όμως μια άλλη δύσκολη πορεία ξεκινά, καθώς το παιδί εισέρχεται στο «κοινωνικό σύστημα» και να γίνεται μπαλάκι ανάμεσα στις υπηρεσίες.

Με την τελευταία πράξη του δράματος να παίζεται στη αίθουσα ενός δικαστηρίου, πολλά ανήλικα παιδιά πληρώνουν σκληρό τίμημα αναζητώντας το δίκιο τους. «Ωρες πολλές στο δικαστήριο, με μνήμες και εικόνες που εμείς τα παιδιά θέλουμε και προσπαθούμε να ξεχάσουμε. Κουβέντες, λόγια και πράξεις από ανθρώπους που δεν θέλουμε να ξαναδούμε. Συναισθήματα φόβου, άγχους κι εκδίκησης προς αυτούς που μας πλήγωσαν αντί να μας αγκαλιάσουν. Υποχρεωνόμαστε να δίνουμε εμείς εξηγήσεις ενώπιον κόσμου που δεν γνωρίζουμε και που αδυνατεί να νιώσει τα όσα νιώσαμε και νιώθουμε, δυστυχώς, ακόμα» γράφει σε επιστολή της η 17χρονη σήμερα Μ., θύμα σεξουαλικής κακοποίησης.

Οπως λέει, αυτό που θα την ανακούφιζε θα ήταν η εκδίκαση ανάλογων υποθέσεων να πραγματοποιείται το συντομότερο δίχως αναβολές, οι οποίες αναπαράγουν τις κακές μνήμες και παρατείνουν τον φόβο.


Κοινωνία περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (15)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    αυτο | 19/02/2013 18:01
    πολλα τραυματα μενουν ..πιστεψτεμε ..6 ολοκληρα χρονια κ ακομα σωματικη κ ψυχικη οτι χειροτερο δεν μπορεις να χαρεις τ παιδικα σου χρονιαα βαζεις ενα ψευτικο χαμογελοοο...δεν μπορεις να μιλησεις σε κανεναν γτ δεν εχεις την δυναμη ..9ελει κουραγιο ..9αρρος..να στα9εις στα ποδια σου
    αννωνυμος
    απάντηση70
     
     
    to paron metraei.. | 23/11/2012 06:26
    den hxera gia ti eprokeito mexri twra. emena h mhtera mou me gennhse apo enan geitona,o opoios egine 8eios mou argotera.opote o andras ths to xe katalavei oti den eimai dikos tou opote thn ederne,kai ekeinh me thn seira ths ederne emena.xwrisane sta 3 mou kapou kai sta 8 me efere ellada alla ekeinh synexize na me dernei ews kai ta 15 mou wpou den adexa allon pono kai arxisa na gelaw apla me ton pono mou.meta arxise na mou prokalei psuxologikh via mazi me ton neo ths adra.phga 3 fores na aftoktonhsw mexri ta 20 mou.sta 21 mou phge na me xtyphsei pali kai vghka ektos eaftou gti mazeva tosa xronia,phga na thn pnixw kai tromaxa me ton eafto mou apo tote. kapws prepei na ta voh8ame afta se allous
    Ανώνυμος / η
    απάντηση60
     
     
    Τα χάλια μας | 20/11/2012 19:03
    Είναι που έχουμε πολύ παιδεία στη χώρα μας. Το βλέπουμε στη συμπεριφορά μας προς τα ζώα, το βλέπουμε στη συμπεριφορά μας προς το περιβάλλον, το βλέπουμε στη συμπεριφορά μας και προς τα ίδια μας τα παιδιά.
    Γιώργος
    απάντηση91
     
     
     
    Η ρίζα τού κακού καί η αλήθεια. | 20/11/2012 17:29
    Τό μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης τό έχει τό πολίτευμα πού λέμε δημοκρατία.Γιά νά εξασκήσεις ακόμα καί τό πιό απλό επάγγελμα χρειάζεσαι κάποιο πτυχίο ενώ γιά νά γίνεις γονέας δέν χρειάζεσαι απολύτως τίποτα.Ολοι έχουν ίσα δικαιώματα παντού ενώ αυτό δέν είναι σωστό.Στά προβληματικά άτομα έπρεπε νά γίνεται υποχρεωτική στείρωση καί νά μήν έχουν δικαίωμα νά ψηφίσουν.Οδηγούμαστε σέ εκφυλισμό τής ράτσας γιατί όλοι οι χαζοί καί οι προβληματικοί κάνουν πολλά παιδιά τά οποία μετά τά αφήνουν στήν τύχη τους ή τά κακοποιούν.Τά πιό πολλά από αυτά τά παιδιά φέρουν ελαττωματικά γονίδια καί έτσι ο εκφυλισμός αυξάνεται μέ γεωμετρική πρόοδο.Σέ 100-200 χρόνια όλες οι δημοκρατικές χώρες θά είναι χώρες ηλιθίων.
    Τάκης.Χ.
    απάντηση1365
    Απαντήσεις  7 | Εμφάνιση όλων
     
     
    TI MARTYRIO PERNANE AUTA TA PAIDIA? | 20/11/2012 16:48
    TI TRAYMATA KAI AYTA GIA MIA ZWH. AUTOI POY TA KANOYN 8ELOYN KREMASMA!
    maria b
    απάντηση570
     
-