από metereologos.gr
Δευτέρα 16 Ιουλίου 2018
 
 

Η «δύσκολη» Τουρκία

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Η Ελλάδα πρωτοστάτησε το 1999, με την κυβέρνηση Κώστα Σημίτη (με τη διαδικασία που αποφάσισε η ΕΕ στο Ελσίνκι το 1999), στο άνοιγμα της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας, γιατί πιστεύει πραγματικά πως αυτό είναι επωφελές για όλους, για την ΕΕ, για την Τουρκία, για την ευρύτερη περιοχή και για τις διμερείς σχέσεις.

Μόνο η Ευρωπαϊκή Ενωση μπορεί να είναι ο καταλύτης για καθοριστικές αλλαγές στην Τουρκία. Ομως, η Τουρκία, όπως και όλες οι υποψήφιες χώρες, πρέπει να αποδείξει έμπρακτα ότι είναι έτοιμη να ασπαστεί τις αρχές και τις αξίες στις οποίες στηρίζεται το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και να υιοθετήσει πλήρως το ευρωπαϊκό κεκτημένο.
Οι εξελίξεις του Ιουλίου του 2016 έδειξαν πως η Τουρκία έχει πολύ δρόμο να διανύσει προκειμένου να συναντήσει το κοινό Ευρωπαϊκό Σπίτι.

Ηδη από το 2007, όταν ο Σαρκοζί κατάφερε να αλλάξει την ευρωπαϊκή ατζέντα στο θέμα της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας, η ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας προχωρούσε πλέον με πολύ αργά βήματα. Αυτό οφείλεται σε τρεις κυρίως λόγους: στις εσωτερικές διεργασίες στην Τουρκία, στις διαφωνίες που εμφανίζουν ορισμένα μεγάλα κράτη-μέλη της ΕΕ και στο κυπριακό πρόβλημα.

Η πρόοδος στον δρόμο της επίλυσης του Κυπριακού θα μπορούσε να βελτιώσει αισθητά την ατμόσφαιρα των ελληνοτουρκικών σχέσεων στο Αιγαίο, όπως και η πρόοδος στον δρόμο της διευθέτησης του προβλήματος της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου θα έχει ευεργετικές επιδράσεις στο κλίμα των σχέσεων των δύο κοινοτήτων στην Κύπρο.[1]

Μια από τις κομβικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει  σήμερα η ΕΕ είναι η πορεία των ευρωτουρκικών σχέσεων.
Μια «δύσκολη» Τουρκία, λόγω της κατάστασης στο εσωτερικό του στρατού της μετά το πραξικόπημα, με πολλά ανοιχτά μέτωπα (Συρία, Κουρδικό) σε μια περίπλοκη διεθνή συγκυρία, βλέπει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να ζητεί από την Επιτροπή την αναστολή των διαπραγματεύσεων Τουρκίας - ΕΕ λόγω των υπερβολικών μέτρων καταστολής που λαμβάνει συνεχώς η Αγκυρα ύστερα από το πραξικόπημα.

Βλέπει κυρίως τη Γερμανία να αντιτίθεται στο άνοιγμα νέων κεφαλαίων και να αποσύρει τις στρατιωτικές δυνάμεις της από το Ιντσιρλίκ, τις οποίες μεταφέρει στην Ιορδανία.

Εδώ υπάρχει ο κίνδυνος να προσανατολιστούν οι διαπραγματεύσεις με την Τουρκία σε μια διευρυμένη τελωνειακή ένωση με την ΕΕ. Ενα τέτοιο σενάριο έχει πολλά θετικά για την Τουρκία και τις μεγάλες οικονομίες της ΕΕ και κανένα για εμάς. Προσοχή λοιπόν!

Οπως το έχει υπογραμμίσει εύστοχα ο Ευάγγελος Βενιζέλος,[2] δεν πρέπει να ξεχνάμε πως μια από τις σταθερές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι η αποφυγή των εντάσεων με την Τουρκία παρότι η Μεταπολίτευση έχει γεννηθεί μέσα από τη μήτρα της μείζονος έντασης με την Τουρκία, της απόλυτης στρατιωτικής κρίσης του 1974 και της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.

Με την Τουρκία έχουμε κοινή παρουσία και μοιραζόμαστε κοινά συμφέροντα σε περιοχές όπως η Μέση Ανατολή, τα Βαλκάνια και η περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και του Καυκάσου.

Το δυναμικό της ευρύτερης περιοχής είναι τεράστιο. Ωστόσο ακόμα μεγαλύτερη είναι η δυναμική που μαζί μπορούμε να δημιουργήσουμε, εάν καταφέρουμε να βάλουμε τις σχέσεις μας σε μια νέα και δημιουργική βάση, συνεργασίας και αλληλοσεβασμού.

Προς αυτή την κατεύθυνση, έχουμε ανάγκη από έναν εξωστρεφή πατριωτισμό που δεν φοβάται την ενίσχυση της ευρωπαϊκής ενοποίησης, η οποία ενισχύει το εθνικό συμφέρον σε αντίθεση με τον εσωστρεφή, τοξικό και φοβικό πατριωτισμό που θέλει την Ελλάδα περιθωριοποιημένη από το ευρωπαϊκό σχέδιο.

[1] Θεόδωρος Κουλουμπής, «Διεθνείς Σχέσεις. Ισχύς και Δικαιοσύνη», Β' έκδοση, Παπαζήσης, Αθήνα, 2008, σ. 615.
[2] Ευ. Βενιζέλος, «Η δοκιμασία των μεταπολιτευτικών σταθερών της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας», στο «Η Ελλάδα στον κόσμο. Νέες προκλήσεις για την ελληνική εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας», εκδόσεις Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη, 2017.


Ο κ. Σωτήρης Ντάλης είναι επίκουρος καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Ευρωπαϊκής Ενοποίησης στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου.


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (3)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Δεν ειναι κακο να νομιζουν οι Τουρκαλαδες | 14/04/2018 07:45
    ...οτι μπορουν να μπουν στην Ε.Ε. Δυστυχως, ειναι αρκετα ρεαλιστες για να καταλαβαινουν πως αυτο θα γινει οταν ο ηλιος βγαλει κερατα. Παντως θα ειχε μεγαλη πλακα να βλεπαμε εναν Κουρδο Πουτζδεμον να κανει με το ετσι θελω ενα δημοψηφισμα για να αποσχισθει το Κουρδισταν.
    Λεω εγω ο ασχετος...
    απάντηση00
     
     
    Η πλήρης ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ | 13/04/2018 14:02
    Θα επιτρέψει νόμιμα σε εκατομμύρια Τούρκους να εποικίσουν την Ελλάδα , και κυρίως τα Νησιά μας, Σε σύντομο χρονικό διάστημα θα εκλέξουν Δημάρχους , Νομάρχες , Περιφεριάρχες κτλ. Και με το νόμο της Τασίας θα αποκτήσουν και Ιθαγένεια. Επομένως τι ξοδεύουμε χρήματα για εξοπλισμούς ; Είναι χαμένη υπόθεση … Οι αντικαταστάτες μας ΠακιστανοΑβγανοί έρχονται καθημερινά .
    Νίκος
    απάντηση105
     
     
    Ο Ερντογάν παίζει μόνος του, κ. Ντάλη | 12/04/2018 19:47
    Αγαπητέ μου κ. Ντάλη, συγνώμη, αλλά γράφετε σαν να ζείτε σε άλλον πλανήτη. Η κεντρική ιδέα του άρθρου σας είναι ότι πρέπει ΕΜΕΙΣ να προσπαθήσουμε ώστε να γυρίσει στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της η Τουρκία. Καμία σχέση με την πραγματικότητα, που είναι ότι ο Ερντογάν έχει πάρει την απόφαση να στρέψει σταδιακά την Τουρκία προς την ανατολή, τον ισλαμισμό, και την ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ιδεολογία που είχε από τότε που ανέλαβε τα ηνία, το 2003. Το τι θα κάνουμε εμείς (ή τι έκανε ο Σαρκοζί, κλπ) είναι εντελώς χωρίς ουσία. Ο Ερντογάν μόνος του, ως νέος Χίτλερ, είναι που αποφασίζει για τη γείτονα, δυστυχώς. Εμείς μόνο να αμυνθούμε μπορούμε, όχι να του αλλάξουμε τα μυαλά.
    Χ.Φ.
    απάντηση184