από metereologos.gr
Τρίτη 22 Μαΐου 2018
 
 
Spence MichaelNoμπελίστας Οικονομίας και καθηγητής Οικονομικών στο Stern School of Business του πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης 

Αμερική, η ριψοκίνδυνη

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

TO BHMA - The Project Syndicate

Οι ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου αντιμετωπίζουν προβλήματα ανάπτυξης και απασχόλησης, ενώ οι αναπτυσσόμενες αντιμετωπίζουν τεράστιες προκλήσεις στην προσαρμογή σε όλο και πιο ευμετάβλητες ροές κεφαλαίων. Και όμως η πολιτική δυσλειτουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής έχει θέσει στο περιθώριο αυτά (και άλλα) κρίσιμα ζητήματα.

Η απειλή για στάση πληρωμών στο δημόσιο χρέος ξεπεράστηκε - προς το παρόν - αλλά το βαθύτερο πρόβλημα παραμένει: για τους Ρεπουμπλικάνους και τους Δημοκρατικούς η διαπραγμάτευση ενός μεγάλου συμβιβασμού για τα δημοσιονομικά φαίνεται να έχει υψηλότερο κόστος από το παιχνίδι της μικροπολιτικής, ακόμη και με κίνδυνο μια στάση πληρωμών. Σίγουρα πρόκειται για έναν συλλογικό, εσφαλμένο υπολογισμό του μακροπρόθεσμου κόστους.

Η αδυναμία των δύο κομμάτων να συμβιβαστούν είναι βέβαιο ότι θα φανεί στις ανοδικές πιέσεις για τα επιτόκια. Εκτός ΗΠΑ ακόμη και μια τεχνική χρεοκοπία (technical default) θα έχει βαθιές επιπτώσεις. Η ευρωζώνη εξακολουθεί να αντιμετωπίζει διαρθρωτικές προκλήσεις, αλλά έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα παράθυρο σταθερότητας στις αγορές του κρατικού χρέους. Σε περίπτωση όμως στάσης πληρωμών των ΗΠΑ, η ευρωζώνη θα αρχίσει να προσελκύει εισροές κεφαλαίων, με αποτέλεσμα την άνοδο της ισοτιμίας του ευρώ. Αυτό θα προστεθεί στις ήδη σημαντικές δυσμενείς εξελίξεις για την ανάπτυξη και την απασχόληση και θα καταστήσει την ανάκαμψη στις προβληματικές περιφερειακές οικονομίες της ευρωζώνης σχεδόν αδύνατη.

Η Κίνα και άλλες χώρες που έχουν αγοράσει το χρέος των ΗΠΑ θα βρεθούν αντιμέτωπες με απώλειες κεφαλαίων, πέραν όσων συνεπάγεται η αναπόφευκτη ανατίμηση του νομίσματός τους.

Τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα μιας αμερικανικής στάσης πληρωμών θα είναι εξαιρετικά αρνητικά. Πρώτον, θα ενισχυθεί η ιδέα ότι οι πολιτικές διαφωνίες εξυπηρετούν στενά εγχώρια θέματα και συμφέροντα, ανεξάρτητα από τις συστημικές παγκόσμιες συνέπειες. Πράγματι, ορισμένες ομάδες μέσα στο πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ δεν φαίνεται να κατανοούν τις μεγάλες αρνητικές επιπτώσεις που θα έχει στην εσωτερική οικονομία μια διαταραχή στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Δεύτερον, είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι κάτοχοι αμερικανικών κρατικών ομολόγων στο εξωτερικό θα αρχίσουν να τα βλέπουν σαν χαρτιά υψηλού κινδύνου. Οι μαζικές πωλήσεις του δημοσίου χρέους των ΗΠΑ είναι κάτι εξαιρετικά απίθανο γιατί θα ήταν αυτοκαταστροφικο για πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, αλλά οι μεταβάσεις θα μπορούσαν να είναι ανώμαλες.

Τρίτον, η προθυμία των πολιτικών να κρατήσουν όμηρο την  πιστοληπτική ικανότητα της Αμερικής για εσωτερικές πολιτικές σκοπιμότητες θα επιταχύνει την μείωση της επιρροής των ΗΠΑ στην παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση και διαχείριση. Σε βραχυπρόθεσμο έως μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, η μείωση αυτή μπορεί να δημιουργήσει ένα κενό, και να οδηγήσει σε αστάθεια και αυξημένους κινδύνους, διότι, όπως πολλοί έχουν σημειώσει, υπάρχουν λίγοι υποψήφιοι για να αντικαταστήσουν τις ΗΠΑ.

Για να είμαστε δίκαιοι, η τάση προς την μείωση της επιρροής των ΗΠΑ - και τελικώς προς έναν κόσμο όπου οι ΗΠΑ θα μοιράζονται με άλλους την ευθύνη για την παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση και την σταθερότητα - ήταν ήδη σε εξέλιξη, και κατά μία έννοια είναι αναπόφευκτη. Η ελπίδα ήταν ότι η μετάβαση θα είναι σταδιακή και σταθερή, με τις ΗΠΑ να παίζουν ηγετικό ρόλο, όπως έχουν κάνει κατά το μεγαλύτερο μέρος της μεταπολεμικής περιόδου.

Η παγκόσμια οικονομία αντιμετωπίζει τεράστιες δοκιμασίες τα επόμενα χρόνια: την ανάπτυξη, την απασχόληση, και τις αναδιανεμητικές προκλήσεις σε πολλές ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες. Τις εκτεταμένες θεσμικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται στην Ευρώπη. Την άνοδο της μεσαίας τάξης στην Κίνα. Και την συνεχιζόμενη ανάγκη για την μείωση της φτώχειας σε όλο τον κόσμο. Η αποτελεσματική τους διαχείριση απαιτεί τον σχεδιασμό ενός συστήματος παγκόσμιας διακυβέρνησης, στο οποίο η εσωτερική πολιτική μιας χώρας δεν θα μπορεί να θέτει σε κίνδυνο τις προοπτικές όλων των χωρών.

* Ο κ.Μάικλ Σπενς έχει τιμηθεί με το βραβείο Νομπέλ Οικονομίας. Διδάσκει Οικονομικά στο Stern School of Business του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.




Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (1)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Mr.Σπενς you are right , and since i agreed with you, and you don't want to mentioned the causes of this economic mess i'll do it for you: is the socialist/communist/leftists of the Obama administration,with a few RINO republicans. There is no way back, within 10-15 years the super economic power will be THE WELFARE STATE SUPER POWER. | 19/10/2013 22:45
    The US cannot afford to pay off its debt, and after weeks of government shutdown it has lost face, both domestically and globally. We are seeing the US defaulting both domestically and internationally, according to many economists around the world.I'd like to see a default, so that we have a balanced budget that forces the government to live on its income and stop borrowing. There's far too much borrowing by the American government. Really everybody in the American society is too much in debt. They need less debt, and if they want less debt the only way we want to get these birds to do in Washington is just don't raise the debt ceiling,
    drudge peon
    απάντηση10