από metereologos.gr
Κυριακή 22 Ιουλίου 2018
 
 
Νταλάρα Αννα Βουλευτής του ΠαΣοκ στη Β΄Αθηνών 

Υπόθεση Ανασύστασης: Μια θεωρητική και μια πρακτική προσέγγιση

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 


Μια μακρά πορεία εξέλιξης αυτού που θα καταχωρηθεί στην παγκόσμια ιστορία ως η άνοδος και πτώση του δυτικού μοντέλου διακυβέρνησης και της υψηλής ποιότητας διαβίωσης των κοινωνιών, αγγίζει τα όρια συστεμικής κόπωσης τα τελευταία πέντε χρόνια, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλο το Δυτικό κόσμο. Παράλληλα με το φαινόμενο αυτό, ο όρος παγκοσμιοποίηση μονοπωλεί την ατζέντα των πολιτικών και φιλοσοφικών συζητήσεων, ανά την υφήλιο.

Ένα Νόμπελ (του Ρόμπερτ Σόλοου) και αρκετά συγγράμματα (όπως των Χάροντ και Ντομάρ) πάνω στο φαινόμενο αυτό, ακτινογραφούν τις αιτίες που οδήγησαν το Δυτικό μοντέλο στο σημερινό τέλμα. Οι πυλώνες της οικονομικής μεγέθυνσης, τα πιστόνια της οικονομικής μηχανής, όπως τα περιγράφουν οι ακαδημαϊκοί: το κεφάλαιο, η εργασία και η συνολική παραγωγικότητα των συντελεστών της παραγωγής, μια φράση που με πολύ γενική εφαρμογή καλύπτει την τεχνολογική ανάπτυξη, καθώς και οτιδήποτε δεν περιλαμβάνει τις εισροές κεφαλαίων όπως ο πολιτισμός και οι θεσμοί, έχουν κλονισθεί. Και αυτό δεν έγινε τυχαία, ήταν το αποτέλεσμα των εσκεμμένων δημόσιων πολιτικών όλων των κυβερνήσεων της Δύσης που επιδείνωναν την κατάσταση, επέτειναν την οικονομική υποχώρηση και εξασθενούσαν τα τρία αυτά στοιχεία. Ταυτόχρονα όμως με αυτή την παγκόσμια αρμονία, στις λάθος πολιτικές, σημειωνόταν μια ραγδαία ανάπτυξη των υπόλοιπων λαών του πλανήτη, που τα χρόνια της παντοκρατορίας των ΗΠΑ και της ΕΕ μόχλευαν τη δική τους δυναμική στο όνειρο της δυτικού τύπου ανάπτυξης και που σήμερα πλέον στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία διεκδικούν σχέση ομοτιμίας.

Την ίδια ώρα που οι λαοί της Δύσης έφταναν στην κορυφή της πυραμίδας του Maslow, οι υπόλοιποι αναδυόμενοι οικονομικά λαοί συσσώρευαν κεφάλαια και τεχνογνωσία υποσκάπτοντας περαιτέρω τις βάσεις της οικονομικής μεγέθυνσης της Δύσης, αυξάνοντας ταυτόχρονα τα δικά τους μεγέθη. Οι δυτικές κοινωνίες μάλιστα, σε μια ραγδαία πορεία υποχώρησης των οικονομικών τους μεγεθών, βρίσκονται αντιμέτωπες με τον υφέρποντα λαϊκισμό αυτών που τείνουν το δάχτυλο σε μια νέου τύπου επανάσταση αναζητώντας νέους πόρους για να βγουν από το φαύλο κύκλο που τις ωθεί ο παγκόσμιος ανταγωνισμός.

Οι πόροι όμως για την μόχλευση της ανατροπής κρύβονται στις ρίζες του πολιτισμού της δύσης. Κρύβονται στη διαρκή εξέλιξη της συνεκτικότητας των λαών με αρχές μιας ομοτιμίας που δεν απαιτεί, αλλά δημιουργεί τον κόσμο που θέλει, μέσα στον κόσμο που θέλει να ξεπεράσει. Η ανάδυση της ομότιμης παραγωγής ή της έννοιας της συμπαραγωγής (co-creation) ιδεών και πολιτικών, λειτουργεί ως το εργαλείο άντλησης υπεραξιών από το τεράστιο κεφάλαιο συσσωρευμένου πολιτισμού της Δύσης που με φορέα την τεχνολογία, αποτελεί την νέα διέξοδο των κοινωνιών.

Η ομότιμη παραγωγή ξεκινά από την διάδοση της πληροφορίας που βασίζεται στην παραγωγή σχέσεων και την παραγωγή πολιτισμού. Η νέα αυτή μορφή κοινωνικής δημιουργίας ουσιαστικά μοχλεύει την χάραξη αυτών των συνεκτικών πολιτικών που θα ξαναθέσουν την κοινωνία σε εγρήγορση νομοτελειακά. Πέρα από τις παραδοσιακές αριστοκρατικού τύπου ιεραρχίες, πέρα από ιερατεία και τα κέντρα αποφάσεων που τρέφουν τις ανταγωνιστικές σχέσεις.

Η παραγωγή που αποτελεί το βασικότερο θεμέλιο του πολιτικού και οικονομικού πολιτισμού της Δύσης, υπό την έννοια της συνδημιουργίας και συμπαραγωγής γίνεται εγγενώς συλλογική, κοινωνική και ορχηστρική.

Η τεχνολογία σε αυτό τον πολιτισμό της ομοτιμίας οδηγεί στον ανοιχτό σχεδιασμό των κοινωνιών, των θεσμών και των συστημάτων με όραμα. Οδηγεί σε μια συνεργατική, βιώσιμη παραγωγή σχέσεων, πολιτισμού, γνώσης, ελευθερίας και ελπίδας για το αύριο. Η έννοια αυτής της ομοτιμίας μπορεί να αποτελέσει τον οδηγό για ένα νέο ανοιχτό σχεδιασμό του δυτικού πολιτισμού και των επί μέρους νοοτροπιών, που μπορεί να αποτελέσει τον κοινό πλούτο σε μια σχέση μεταξύ κεφαλαίου, παραγωγής και συνολικής παραγωγικότητας των συντελεστών, όπου οι θεσμοί θα παίξουν τον καθοριστικό ρόλο.

Η δημοκρατία της Δύσης μέσα από την ομότιμη συνδημιουργία και συμπαραγωγή μπορεί να βρει ξανά τα στοιχεία και τις ιδιότητες που χάθηκαν στην πορεία προς το τέλμα, μέσα από την τακτική υλοποίηση ενός κοινωνικού σχεδιασμού (social design).


Πρακτική εφαρμογή του Κοινωνικού Σχεδιασμού

Η εκκίνηση μεγάλης κλίμακας διαλόγων, η μόχλευση των οποίων συνιστά τα πρώτα βήματα του κοινωνικού σχεδιασμού σε τέτοιες κοινότητες δε συμβαίνει έτσι απλά επειδή συναθροίζονται ομάδες με κοινά η αντίρροπα ενδιαφέροντα. Εκατομμύρια like στο Facebook ή views το youtube δεν σημαίνουν τίποτα αν οι συμμετέχοντες δεν ενεργοποιηθούν.

Η υλοποίηση του κοινωνικού σχεδιασμού με έναρξη διαλόγου, συμμετοχή και συνεργατικότητα ξεκινά από τις κοινότητες. Η τεχνολογία αποτελεί μόνο το εργαλείο μηχανοργάνωσης του διαλόγου και του κοινωνικού σχεδιασμού. Υπάρχουν πέντε στοιχεία τα οποία θέτουν στις κοινότητες αυτές νέες αρχές και αξίες στην βάση της ομοτιμίας και αφορούν:
1. τα μέλη: όπου καθορίζεται ο ρυθμός επικοινωνίας, η εμπέδωση εμπιστοσύνη, και η ενεργοποίηση του κοινού
2. το σκοπό της κοινότητας: ανακαλύπτοντας το κοινό έδαφος των μελών, δημιουργώντας συναντίληψη και αίσθημα κοινότητας
3. το πρόγραμμα: προκαλώντας το ενδιαφέρον, φορμάροντας και εστιάζοντας στο σκοπό, με διαχείριση των προσδοκιών των μελών και επιβράβευση συμμετοχής
4. την πλατφόρμα: διευκολύνοντας στην πρόσβαση των μελών σε όλες τις δράσεις, προωθώντας την διαφάνεια στα πλαίσια των καταλληλότερων συνθηκών διαλόγου
5. τη διαδικασία: και τη διαχείριση της συμπεριφοράς των μελών, καλλιεργώντας την ανατροφοδότηση του διαλόγου, εξασφαλίζοντας την επικαιροποίηση του, ολοκληρώνοντας τα αποτελέσματα
Αυτό τελικά δεν είναι καθόλου απλό. Είναι όμως η μόνη προσέγγιση που μπορεί να δημιουργήσει νέα σταθερή βάση και αφετηρία.

Σε τέτοιες δομές μόνο οι κοινότητες παιδαγωγούνται σε βιώσιμα οικοσυστήματα που εν δυνάμει μετατρέπουν την ευρύτερη κατακερματισμένη και αδιάφορη κοινωνία σε συνδεδεμένα ανοικτά δίκτυα με ισχυρούς, κοινωνικούς, συνεργατικούς και επιστημονικούς δεσμούς.

Συνεπώς η ανασύσταση πέρα από τη θεωρία, είναι κάτι πολύ πιο περίπλοκο και η υλοποίησή της χρειάζεται μεγάλη ηθική και πολιτική δέσμευση για να φέρει αποτελέσματα.



Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (9)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    χωρίς τίτλο | 23/07/2012 14:43
    Σας παρακαλώ, σας παρακαλώ κυρία μου. Μα δεν υπάρχει καμία συναίσθηση ευθύνης για το χάλι μας;
    Αντώνης
    απάντηση10
     
     
    Λεκτικός Κονφουκιανισμός | 22/07/2012 20:40
    Λεκτικός Κονφουκιανισμός. Μετξύ άλλων έχω σπουδάσει και φιλοσοφία, αλλά για πρώτη φορά διάβασα ένα κείμενο τόσο αχανές και αφηρημένο, γραμμένο σε μία αισθητική γλώσσα, όμως χωρίς ουσιώδες περιεχόμενο. Ένας από τους κορυφαίους φιλόσοφους του κόσμου, ο Γερμανός Jürgen Habermass ( τα έργα του είναι μεταφρασμένα σε 35 γλώσσες ! ) συγγράφει σημαντικότατα χωρίς φραστικές περικοκλάδες.. Η Κα Νταλάρα έχει αντικαταστήσει το περιεχόμενο με ωραίες αισθητικές εκφράσεις. Ως γνώστης περίπου δέκα γλωσσών μπορώ να διαπιστώσω εύκολα, ότι πρόκειται για μία μετάφραση από τα Αγγλικά. Το περιεχόμενο θα μπορούσε κάλλιστα να εμπεριέχει τα εξείς θέματα : 1. Παγκοσμιοποίηση και δημοκρατικοποίηση των ΜΜΕ δια μέσου του Διαδικτύου. 2. Αποτελεσματική συμμετοχή των πολιτων σε αποφάσεις των κρατών και των διεθνών οργανισμών (ΕΕ κλπ.). 3. Παγκοσμιοποίηση και επίλυση των παγκοσμίων προβλημάτων ( π.χ. πρώτες ύλες, πείνα σε πολλές χώρες, υπερπληθυσμός, φυσικό περιβάλλον). 4. Ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ των κρατών των διαφορετικών κυρίων κύκλων Πολιτισμού ( Δυτικός, Κονφουκιανικός, Ισλαμικός, Ινδουϊστικός ) 5. Υπερδύναμη (ΗΠΑ), σε λίγα χρόνια δεύτερη υπερδύναμη ( Κίνα) και μεγαλοδυνάμεις (Ινδία, Γερμανία, Βραζιλία ). Η αρθρογράφος διακατέχεται από θαυμασμό για τις αμερικανικές κοινωνικές και πολιτικές επιστήμες , σπούδασε μερικά και τα επαναλαμβάνει χωρίς ΚΡΙΤΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ και πραγματική σύνδεση με τα ευρωπαϊκά ή ελληνικά προβλήματα. Τον ίδιο τρόπο προσέγγισης ασκούν Έλληνες, οι οποίοι έχουν σπουδάσει τον 19ο και εν μέρει και τον 2οαι. στην Γαλλία , κατόπιν στην Αγγλία και ιδιαίτερα στην Αμερική. Δυστυχώς αναμασούν ( Repetitores ) τις γνώσεις άλλων και δεν είναι σε θέση να παράγουν δικές τους γνώσεις. Το φαινόμενο αυτό είναι στην Ελλάδα πολύ διαδεδομένο. Στην ουσία του είναι τριτοκοσμικό. Καθηγ.Πανεπ., Εξωτερ. Ιστοσελ. : http://panosterz.de
    Παναγιώτης Δ. Τερζόπουλος ( Panos Terz )
    απάντηση10
     
     
    Εξαιρετικό κείμενο που τα troll δεν αντέχουν... | 21/07/2012 15:14
    Δεν ξέρω και δεν με ενδιαφέρει αν το έγραψε η ίδια η κάποιος άλλος, το γεγονός ότι το υπογράφει της προσδίδει την ευθύνη που η ίδια αναλαμβάνει για να το προωθήσει και να το στηρίξει, με την όποια αξία η απαξία της προδίδει ο καθένας. Το κείμενο είναι εξαιρετικό και προσφέρει ένα πεδίο συζήτησης και περιήγησης πάνω σε σκέψεις που λίγο πολύ όσοι κινούνται στο διαδίκτυο ανταλλάσουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Η ομοτιμία και το κοινωνικό κεφάλαιο που αναφέρονται σε αντιπαράθεση με την οικονομική μεγέθυνση του μονεταριστικού κεφαλαίου, της παραγωγής και του πολιτισμού είναι μια σοβαρή κουβέντα που δεν μπορεί να περιοριστεί στο περιθώριο της εμμονής σχολιαστών με την αρχή του λιντσαρίσματος.
    μανώλης
    απάντηση10
     
     
    Μην παριστάνουμε τον Χάμπερμας | 21/07/2012 00:53
    Κακή μετάφραση ενός κειμένου που και στ´αγγλικά αρλούμπα ήταν, με ύφος περισπούδαστο αλλά εντελώς ασυνάρτητο. Έιναι τόσο δύσκολο για την Νταλάρα να βάλει σε τρεις παραγράφους σε σαφή και απλά ελληνικά την άποψή της για το κόμμα της και την κατάσταση που βρίσκεται;
    Ούτις
    απάντηση31
     
     
    Δεν τρώμε κουτόχορτο | 20/07/2012 21:13
    Σιγά, μην τα έγραψε η Νταλάρα αυτά...
    Ανώνυμος / η
    απάντηση73
     
     
    δεν γίνεται έτσι η πολιτική | 20/07/2012 20:41
    Το θέμα Αννουλα είναι ποιός έγραψε το άρθρο και που θέλει να καταλήξει.....
    Ανώνυμος / η
    απάντηση93
     
     
    Η ... ΑΝΝΑ-σύσταση ! | 20/07/2012 20:07
    Ρε Νταλάρα, σπατάλησες τόση αντιγραφή και κοπτική περιττολογιών για να μας πεις ότι η ανασύσταση είναι ... περίπλοκη ; Κι τι σε νοιάζει εσένα ; Εσύ ότι έγινες το οφείλεις πάντα σε κάποιον Γιώργο !
    Bulsara
    απάντηση113
     
     
    μπραβο... | 20/07/2012 18:52
    τοσοι αξιοι ανθρωποι υπαρχουν, στην Νταλαρα δινουν βημα?
    ηλιας
    απάντηση165
     
     
    Υπευθυνη, αξιολογη | 20/07/2012 15:46
    Στην Ελλαδα μας καποιοι αναλαμβανουν δυσκολες, αχαρες ευθυνες για να παει η χωρα μπροστα και αλλοι πινουν φραπε και κανουν κριτικη. Η κυρία Νταλάρα 'Αννα, ανηκει στην 1η κατηγορια.
    Σταύρος Ν.
    απάντηση623