από metereologos.gr
Κυριακή 20 Μαΐου 2018
 
 

Μια αναγκαία ρύθμιση για τις υιοθεσίες

Η έννοια του πατέρα και της μητέρας δεν μπορεί να περιοριστεί σε δεσμούς αίματος
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Εδώ και λίγους μήνες ακόμα ένα παράδοξο της ελληνικής πραγματικότητας με έχει στοιχειώσει. Με το βλέμμα της και μόνο, η Αγγελική, όταν έμαθε για το ενδιαφέρον μου, μού μετέφερε όση αγωνία έχουν εκατοντάδες ζευγάρια στη χώρα μας που δεν μπορούν με τη νόμιμη οδό να υιοθετήσουν ένα παιδί από το εξωτερικό.

Στην υιοθεσία προσφεύγουν συνήθως άτομα χωρίς βιολογικά τέκνα, αποδεικνύοντας έτσι ότι η έννοια του πατέρα και της μητέρας δεν μπορεί να περιοριστεί σε βιολογικούς όρους και δεσμούς αίματος, αλλά εκτείνεται σε κάθε άνθρωπο που έχει δύναμη και θέληση να μεγαλώσει ένα παιδί ως δικό του. Οταν οι διαδικασίες, όμως, μέσω δημοσίου ιδρύματος είναι χρονοβόρες και ψυχοφθόρες, μόνη λύση μοιάζει το εμπόριο βρεφών, που ανθεί με το αζημίωτο και στη χώρα μας, καθώς πολλοί καταφεύγουν σε οδούς αμφιβόλου νομιμότητας, προκειμένου να πραγματοποιήσουν την ευγενή επιθυμία να γίνουν γονείς. Στρέφονται λοιπόν σε χώρες όπως η Βουλγαρία, η οποία εφαρμόζει ένα ιδιότυπο καθεστώς ανοχής και διαδικασίες που ολοκληρώνονται με χρηματισμό των εμπλεκόμενων μερών. Δηλαδή όπου, από τις κοινωνικές συνθήκες ως και την κρατική διαφθορά, ζει μια «αγορά» διαφθοράς συνειδήσεων και δωροδοκίας, που ωθεί νέες πολύτεκνες μητέρες (τσιγγάνες) και φτωχές κοπέλες να πουλήσουν τα παιδιά τους, ενώ οι μισές έχουν υπάρξει θύματα κακομεταχείρισης ή βίας.

Το ελληνικό κράτος, αν θέλει, μπορεί να βάλει φραγμούς στην ενίσχυση τέτοιων δικτύων. Σε πλήρη αναγνώριση της ανάγκης ύπαρξης δυνατότητας υιοθεσίας παιδιών από άλλη χώρα, στις 29.5.93 υιοθετήθηκε από τη 17η Σύνοδο της Συνδιάσκεψης Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου της Χάγης η Σύμβαση για την Προστασία των Παιδιών και τη Συνεργασία στη Διακρατική Υιοθεσία.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση έγινε μέλος της Συνδιάσκεψης, αλλά η χώρα μας είναι η τελευταία και η μοναδική της ΕΕ που δεν έχει προχωρήσει στην κύρωση! Η Σύμβαση προσδίδει κανόνες νομιμότητας σε κάθε πράξη υιοθεσίας από το εξωτερικό και εμποδίζει παράνομες υιοθεσίες, που ελλείψει νομικού πλαισίου βρίσκουν πρόσφορο έδαφος αντί αδρών αμοιβών- ταρίφα ως 50.000 ευρώ για ένα μωρό-, από ένα οργανωμένο κύκλωμα επίορκων γιατρών και απατεώνων δικηγόρων, μαιευτήρων, κοινωνικών λειτουργών και δημοσίων υπαλλήλων.

Είναι χαρακτηριστική η επιστολή που βρέθηκε στα χέρια μου, όπου δικηγόρος σε θέματα διακρατικών υιοθεσιών του Περού δηλώνει ότι «στο Περού δεν επιτρέπεται να δεχόμαστε αιτήσεις περί υιοθεσίας από τη χώρα σας. Στη νομοθεσία του Περού η Σύμβαση αποτελεί ρητή νομική προϋπόθεση. Το Περού έχει υπογράψει και επικυρώσει τη Σύμβαση της Χάγης και η Ελλάδα όχι».

Κατέθεσα σχετική ερώτηση στη Βουλή, γιατί καθυστερεί η κύρωση της Σύμβασης, και αν και δεν πίστευα ότι θα έφερνε τα πάνω κάτω, πλέον ευελπιστώ πως σύντομα θα αποτελέσει νόμο του κράτους, καθώς αυτές τις μέρες συζητείται στην αρμόδια επιτροπή. Πιο σημαντικό από το ίδιο το γεγονός, είναι ότι έτσι δεν θα χαθεί η ελπίδα ότι όλα μπορούν να αλλάξουν.

Η κυρία Εύα Καϊλή είναι βουλευτής ΠαΣοΚ Α΄ Θεσσαλονίκης.



Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (0)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.