Καυτός ήλιος, μια φωτιά δυνατή
στο ξερό χώμα έχεις πια κουραστεί
το σώμα νωθρό για να σύρει χορό
σε όποιον δικό σου ή δικό τους ρυθμό
Χέρια γεμάτα με λάδι και πιάτα
τα κινητά φέρνουν απ’ την Ελλάδα μαντάτα
ψησταριές και χαμόγελα και κουβέντες πολλές
ζεις σε μια χώρα που δεν ξέρει από στρες
Η σανίδα στο χέρι, το κύμα κοντά
το σερφ σε καλεί να δαμάσεις νερά
δεν είναι πέλαγος αυτό, μα σκοτεινός ωκεανός
το σταυρό σου να κάνεις άμα βγεις ζωντανός
Περίεργα πλάσματα βρίσκεις πολλά
δηλητηριώδη, σκοτεινά σε νερά και στεριά
αράχνες παντού εκεί που δεν θέλεις εσύ
και φίδια θανάσιμα, ζωή σου μισή
Ξυπόλητος κόσμος, η γη δεν τους καίει
έξω είναι όλοι και γέροι και νέοι
πόδια γεμάτα με χώμα και γη
τι είν’ αυτή η χώρα, πηγή ή πληγή;
