Οι ταινίες της εβδομάδας:«Πειραγμένοι» Βίκινγκ, 16 ρόλοι για έναν ηθοποιό και ένα έγκλημα 4 αστέρων

Εξι νέες ταινίες στη νέα κινηματογραφική εβδομάδα με τη ζωγραφική και τη λογοτεχνία δημιουργών που ζουν μέσα στην άβυσσο των παθών τους, να έχουν τον πρώτο λόγο

Οι ταινίες της εβδομάδας:«Πειραγμένοι» Βίκινγκ, 16 ρόλοι για έναν ηθοποιό και ένα έγκλημα 4 αστέρων

Βαθμολογία  

  • 5: εξαιρετική
  • 4: πολύ καλή
  • 3: καλή
  • 2: ενδιαφέρουσα
  • 1: μέτρια
  • 0: απαράδεκτη

«Οι Κρίστοφερ» (The Christophers)

  • Παραγωγή: ΗΠΑ/ Αγγλία, 2025
  • Σκηνοθεσία: Στίβεν Σόντερμπεργκ
  • Ηθοποιοί: Ιαν Μακ Κέλεν, Μικαέλα Κόουλ κ.α.

Γνωρίζοντας ότι ο σπουδαίος Βρετανός ηθοποιός Ιαν Μακ Κέλεν πρωταγωνιστεί στην ταινία, ξέρεις πως ο ίδιος αποτελεί από μόνος του εγγύηση. Και πράγματι, ο Μακ Κέλεν λάμπει στον κεντρικό ρόλο του δεικτικού, «κακού» αλλά εν τέλει ευαίσθητου, παροπλισμένου ζωγράφου, ο οποίος θα δεχθεί ως βοηθό μια συντηρήτρια έργων Τέχνης (Μικαέλα Κόουλ) όπως του προτείνουν τα παιδιά του (Τζέσικα Γκάνινγκ, Τζέιμς Κόρντεν).

Αυτό που δεν ξέρει είναι ότι έχει πέσει θύμα συνωμοσίας – κάτι που ήδη γνωρίζουμε από την αρχή: τα τέκνα του ζωγράφου σκέφτονται μόνο με οικονομικούς όρους και θέλουν από την συντηρήτρια, της οποίας το παρελθόν είναι ύποπτο, να πλαστογραφήσει μια σειρά ανολοκλήρωτων έργων του πατέρα τους, ονόματι «The Christophers» – σειρά για την οποία ο ζωγράφος δεν θέλει να ακούσει λέξη.

Οπότε η ταινία γίνεται η σχέση ζωγράφου – βοηθού γιατί αυτό είναι που κυρίως ενδιαφέρει τον Αμερικανό σκηνοθέτη Στίβεν Σόντερμπεργκ ο οποίος μέσα στο περιορισμένο πλαίσιο του σκηνικού χώρου (το σπίτι – ατελει΄ς του ζωγράφου στο Λονδίνο) δίνει το περιθώριο στον Μακ Κέλεν να «βγάλει» αρκετούς μονολόγους χρησιμοποιώντας τρομερό λεξιλόγιο – λες και απαγγέλει Σαίξπηρ για την πλάκα του.

Ο ζωγράφος θα δει στην καινούργια του βοηθό την πραγματική κόρη που ποτέ δεν απέκτησε και το αποτέλεσμα θα είναι ένας «μικρός» αλλά απολαυστικός συνδυασμός Τέχνης, οικογενειακών δεσμών και μιας περίπλοκης απάτης με αρκετές δόσεις ψυχολογίας.

  • Βαθμολογία: 3
  • ΑΘΗΝΑ: CINE PARIS – ΑΘΗΝΑΙΟΝ – ΑΝΕΣΙΣ – ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ – ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX – VILLAGE THE MALL – ΧΛΟΗ – ΑΕΛΛΩ – ΑΜΥΝΤΑΣ – ΦΛΕΡΥ – ΦΙΛΙΠ κ.α. ΘΕΣ\ΚΗ: ΑΛΕΞ – MAKEΔONIKOΝ κ.α

«Ενας ποιητής» (Un poeta)

  • Παραγωγή: Κολομβία/ Γερμανία/ Σουηδία, 2025
  • Σκηνοθεσία: Σιμόν Μέσα Σότο
  • Ηθοποιοί: Ουμπεϊμάρ Ρίος, Γκιγιέρμο Καρντόνα κ.α.

Τίποτα δε φαίνεται να πτοεί τον Οσκαρ Ρεστρέπο στη διαρκή πάλη του με όλα και με όλους και στ’ αλήθεια όλοι και όλα είναι εναντίον του στη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Κολομβιανού σκηνοθέτη Σιμόν Μέσα Σότο. Γιατί; Μα γιατί ως κινηματογραφικός ήρωας, αυτός ο βραχύσωμος μύωψ, με προγναθισμό και καμπούρα, είναι ίσως ο πιο καταραμένος ταλαντούχος λογοτέχνης στην ιστορία του σινεμά.

Και ναι μεν δεν μπορεί να αναπνεύσει από την απελπισία, όμως πιστεύει στ’ αλήθεια ότι είναι φτιαγμένος από την πάστα ενός άλλου Οσκαρ, του Οσκαρ Ουάιλντ τον οποίο και μνημονεύει λέγοντας ότι «όπου υπάρχει πόνος, υπάρχει και ιερή γη».

Η μεγαλύτερη αδυναμία αυτού του μονίμως γκρινιάρη, αποτυχημένου συζύγου και πατέρα που – κακά τα ψέματα – όντως κουβαλά τον «ανθρωποδιώκτη» μέσα του, είναι που ακριβώς λόγω χαρακτήρα (αλλά και εμφάνισης), σε αντίθεση με τον Οσκαρ Ουάιλντ δεν ξέρει πως να «πλασάρει» τον εαυτό του. Ουδεμία σημασία έχει το ταλέντο του γιατί όση αυθεντικότητα και αν διαθέτει η ποίησή του, η αμηχανία και ο εκνευρισμός που προκαλεί γύρω του καρατομούν τα χαρίσματά του και διαρκώς τον αποκαρδιώνουν.

Ακόμα και ο χειρισμός της ανακαλυψης του ως εκπαιδευτικού πάει στράφι. Αντιλαμβάνεται το ταλέντο στην ποίηση ενός παχουλού κοριτσιού, αλλά χειρίζεται την συνθήκη τόσο λάθος που έρχεται σε ακόμα πιο δύσκολη θέση. Όλα αυτά τα στοιχεία, δημιουργούν την εικόνα μιας πολύ στενάχωρης ταινίας, την οποία όμως ο Μέσα Σότο υποστηρίζει με δυναμισμό, αναζητώντας, έστω μια στοιχειώδη στιγμή χαράς στην ζωή του Οσκαρ Ρεστρέπο που υποδύεται καταπληκτικά ο Κολομβιανός ηθοποιός Ουμπεϊμάρ Ρίος.

  • Βαθμολογία: 3
  • ΑΘΗΝΑ: ΑΘΗΝΑΙΑ – ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ – ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ – ΖΕΦΥΡΟΣ – ΑΜΙΚΟ – ΑΝΟΙΞΙΣ – ΑΕΛΛΩ κ.α. ΘΕΣ\ΚΗ: ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ

«Ο τελευταίος Βίκινγκ» (Den Sidste Viking)

  • Παραγωγή: Δανία, 2025
  • Σκηνοθεσία: Άντερς Τόμας Γιένσεν
  • Ηθοποιοί: Μαντς Μίκελσεν, Νικολάε Λι Κάας κ.α.

Συχνά το «μαύρο» χιούμορ βρίσκει την θέση του στο βίαιο θρίλερ σε ό,τι αφορά τη σκανδιναβική κινηματογραφική παράδοση, την οποία ακολουθεί πιστά ο σκηνοθέτης Άντερς Τόμας Γιένσεν, που είχε ακολουθήσει την ίδια περίπου μέθοδο στους «Εκκεντρικούς» (2022), όπου ο Μαντς Μίκελσεν ο υποδύθηκε τον αρχηγό μιας όσο δεν πάει άλλο εκκεντρικής σπείρας κακοποιών.

Ο Μίκελσεν και πάλι είναι το πρόσωπο που ξεχωρίζει, αν και εδώ θα τον βρούμε σε έναν ρόλο εντελώς κόντρα σε αυτούς που συνήθως τον βλέπουμε: υποδύεται τον Μάνφρεντ, έναν προβληματικό άνθρωπο που ζει «ταξιδεύοντας» μέσα στην αχαλίνωτη φαντασία του «πειραγμένου» μυαλού του, πιστεύοντας ότι αποτελεί μετενσάρκωση του θρυλικού Beatle Τζον Λένον.

Όμως ο τραυματισμένος ψυχικός κόσμος του Μάνφρεντ (και το γιατί είναι καλά φυλαγμένο ως το τέλος) θα βρεθεί σε ακόμη μεγαλύτερη σύγχυση όταν στη ζωή του, μετά από πολλά χρόνια απουσίας, ξαναβρεθεί ο Aνκερ (Νικολάε Λι Κάας), ο μικρότερος αδελφός του, ένας εξαιρετικά βίαιος κακοποιός (αν οι συνθήκες το επιβάλλουν) κυνηγημένος από άλλους κακοποιούς.

Η επανασύνδεση δε θα σημάνει άνοιγμα σαμπάνιας και κόψιμο τούρτας. Θα δώσει όμως την ευκαιρία στον Γιένσεν να αναπτύξει δύο αξιόλογους χαρακτήρες (και πολλούς ακόμα σε μικρότερους ρόλους) μέσα από τους οποίους αναπτύσσεται μια αστεία, τρυφερή και ενίοτε σκληρή οικογενειακή ιστορία, με το έγκλημα σε ρόλο «γαρνιτούρας».

  • Βαθμολογία: 3
  • ΑΘΗΝΑ: ΡΙΒΙΕΡΑ – ΚΑΡΜΕΝ – ΣΙΝΕ ΠΑΛΛΗΝΗ – ΚΗΦΙΣΙΑ – ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ – ΣΤΕΛΛΑ- ΤΡΙΑΝΟΝ – ΟΑΣΙΣ – ΔΑΦΝΗ – ΔΙΟΝΥΣΙΑ – ΟΡΦΕΑΣ κ.α. ΘΕΣ/ΚΗ: ΝΑΤΑΛΙ – ΒΑΚΟΥΡΑ κ.α.

«Homo sapiens?» (Homo Argentina)

  • Παραγωγή: Αργεντινή, 2025
  • Σκηνοθεσία: Μαριάνο Κον και Γκαστόν Ντουπρά
  • Πρωταγωνιστεί ο Γκιγιέρμο Φρανσέγια

Χωρίς να έχει τη δύναμη των μοναδικών «Ιστοριών για αγρίους» (2014) του Νταμιάν Σιφρόν, αυτή η ευχάριστη ταινία, εξετάζει πτυχές από την ζωή στην Αργεντινή των καιρών μας, μέσα από μικροϊστορίες που δεν έχουν κανένα συνδετικό κρίκο μεταξύ τους, πέρα από την χρήση του ιδίου ηθοποιού ως πρωταγωνιστή όλων.

Αυτός είναι ο πολύ καλός Αργεντινός ηθοποιός Γκιγιέρμο Φρανσέγια, γνωστός, στην χώρα μας από δημοφιλείς ταινίες όπως οι «Το μυστικό στα μάτια της», «Το κόλπο του αιώνα» και «Το αριστούργημά μου». Ο Φρανσέγια υποδύεται 16 διαφορετικούς ήρωες, ανόμοιους μεταξύ τους, όχι μόνο στην ψυχοσύνθεση αλλά και στην εμφάνιση. Δεκάξι διαφορετικά μακιγιάζ, 16 διαφορετικές κομμώσεις (ή περούκες).

Στη μια ιστορία θα δούμε τον Φρανσέγια πάμπλουτο επιχειρηματία που φαντάζεται την ζωή του να καταστρέφεται εξαιτίας μιας γυναίκας, στην άλλη μοναχικό σεκιούριτι σε ένα κουβούκλιο, που θυμάται τη νιότη του όταν του «την πέφτει» μια νεαρή κοπέλα. Από κομπιναδόρος της πιάτσας που πιάνει «κότσο» Βραζιλιάνους τουρίστες, διανοούμενος σε πάρτι που άθελά του προκαλεί μια τραγωδία.

Όπως συμβαίνει σε όλες τις ταινίες αυτού του τύπου, δεν είναι όλες οι ιστορίες ισάξιου ενδιαφέροντος, κάποιες όμως σου αφήνουν κάτι παραπάνω, όπως συμβαίνει με εκείνη στην οποία ο Φρανσέγια υποδύεται τον χήρο που θα έρθει στη δυσάρεστη θέση να αντιμετωπίσει τον πραγματικό εαυτό των παιδιών του, όταν ανακοινώνει την απόφασή του να ξαναπαντρευτεί. Κατά κάποιο τρόπο παρακολουθώντας το «Homo sapiens?» είναι σαν να διαβάζεις μια συλλογή ευχάριστων διηγημάτων.

  • Βαθμολογία: 2 ½
  • ΑΘΗΝΑ: ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ – CINE ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ – ΑΝΕΣΙΣ – ΔΑΝΑΟΣ – ΣΙΝΕ ΓΕΡΑΚΑΣ – ΝΑΝΑ – ΣΠΟΡΤΙΓΚ – ΒΑΡΚΙΖΑ κ.α. ΘΕΣ\ΚΗ: ΕΛΛΗΝΙΣ – ΚΟΛΟΣΣΑΙΟΝ κ.α.

Προβάλλονται επίσης

Backrooms (ΗΠΑ, 2026) του Κέιν Πάρσον

Εμπνευσμένη από μια σειρά στο Youtube που έγινε viral και μάλιστα είναι του σκηνοθέτη αυτής της ταινίας, Κέιν Πάρσονς, το «Backrooms» είναι ένα εντελώς ακαταλαβίστικο, ανούσιο θρίλερ, όπου αν κάτι αξίζει κάτι είναι η σκηνογραφία, με τους άδειους, αχανείς χώρους στο «μυστικό» εσωτερικό ενός κτιρίου, μέσα στους οποίους άνθρωποι χάνονται χωρίς ποτέ να μάθουμε τον λόγο.

Ως φιλμική κατασκευή η καταγραφή μιας άλλης, εφιαλτικής πραγματικότητας μέσα στην φαινομενική καθημερινότητα ασκεί μια σχετική γοητεία, όμως την ίδια ώρα νιώθεις ότι όλα όσα βλέπεις γίνονται απλώς για να γίνουν, για χάρη της επίδειξης και μόνο (παίζουν οι Τσιγουετέλ Ετζιοφόρ και Ρενάτε Ρέινσβε).

  • Βαθμολογία: 1 ½
  • ΑΘΗΝΑ: ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ – ΑΕΛΛΩ – ΗΛΕΚΤΡΑ – ΑΛΕΚΑ – VILLAGE THE MALL κ.α. ΘΕΣ\ΚΗ: VILLAGE – OPTIONS – AYΡA κ.α.

Beast (Αυστραλία/ ΗΠΑ, 2026) του Τάιλερ Άτκινς

Καλοφτιαγμένη αλλά πέρα για πέρα αδιάφορη και παρά τις κάποιες μικροπαραλλαγές, φορτωμένη με όλα τα κλισέ του είδους της ταινίας πυγμαχίας, η ταινία του κάποτε πυγμάχου Τάιλερ Άτκινς, θέλει έναν πρώην πρωταθλητή των Mixed Martial Αrts (Ντάνιελ Μακ Φέρσον), να πρέπει να επανέλθει στα ρινγκ για να αντιμετωπίσει ξανά τον αθλητή τον οποίο κάποτε είχε νικήσει.

Βεβαίως, για να είμαστε στο πνεύμα της εποχής την προπόνηση του ήρωα δεν θα αναλάβει ο παλιός προπονητής που πλέον είναι παράλυτος (ο Ράσελ Κρόου σε έναν μικρό ρόλο είναι και συνσεναριογράφος) αλλά η…κόρη του (Εϊμι Σαρκ). Και αυτό κάνει το όλο πράγμα ακόμα πιο αμήχανο.

  • Βαθμολογία: 2
  • ΑΘΗΝΑ: VILLAGE THE MALL – ΑΕΛΛΩ – VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ – ΝΑΝΑ – OPTIONS ESCAPE CENTER κ.α. ΘΕΣ\ΚΗ: ΕΛΛΗΝΙΣ – CINEMA ONE κ.α.

Επανέκδοση

Το γεράκι της Μάλτας (The Maltese falcon, ΗΠΑ, 1941) του Τζον Χιούστον

Στην έρευνά του για την ανακάλυψη των δολοφόνων του συναδέλφου του, ο ντετέκτιβ Σαμ Σπέιντ καταλήγει στα ίχνη κάποιων κακοποιών που αναζητούν ένα άγαλμα φτιαγμένο από σμάλτο, γεμάτο πολύτιμους λίθους… Ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά φιλμ νουάρ όλων των εποχών.

Ο Τζον Χιούστον κατορθώνει να φτιάξει μια πέρα για πέρα λαϊκή ταινία ψυχαγωγίας, ενώ την ίδια στιγμή δίνει στην έννοια «αστυνομικό μυστήριο» ποιότητα και σημασία. Το pulp μυθιστόρημα του Ντάσιελ Χάμετ βρίσκει πραγματικά τον σκηνοθέτη που του χρειαζόταν (ας μην ξεχνάμε πως το «Γεράκι της Μάλτας» που γυρίστηκε το 1940, είναι ριμέικ της ταινίας του Ρόι Ντελ Ρούθ, παραγωγής 1931).

Υμνήθηκε από την κριτική, προτάθηκε για τα Οσκαρ ταινίας, σεναρίου (Χιούστον) και β’ ανδρικής ερμηνείας (Σίντνεϊ Γκρίνστριτ) και έφτιαξε την τέλεια κινηματογραφική εικόνα του Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ (Σπέιντ): τσιγάρο, καπαρντίνα, μαγκιά, ανδρεία και ήθος. Δίπλα του, αξέχαστες οι φιγούρες των δευτεραγωνιστών, με κορυφαίο τον Πίτερ Λόρε, αλλά και η «μοιραία» γυναίκα της Μαίρη Αστορ

  • Βαθμολογία: 4
  • ΑΘΗΝΑ: ΑΤΕΝΕ
Ακολούθησε το Βήμα στο Google news και μάθε όλες τις τελευταίες ειδήσεις.
Exit mobile version