Συγκίνηση απλώθηκε στη σκηνή του Dolby Theatre όταν η Ρέιτσελ ΜακΆνταμς πήρε τον λόγο στην τελετή απονομής των Οσκαρ για να παρουσιάσει το συγκινητικό αφιέρωμα In Memoriam. Με τρυφερότητα η Καναδή ηθοποιός μίλησε για τους καλλιτέχνες που έφυγαν μέσα στη χρονιά και για το αποτύπωμα που αφήνουν στον κινηματογράφο.
«Απόψε τιμούμε τους καλλιτέχνες που χάσαμε μέσα στη χρονιά. Δημιουργούς που με το ταλέντο, την τόλμη και τη φαντασία τους άνοιξαν νέους δρόμους για το σινεμά και μας έμαθαν να βλέπουμε τον κόσμο μέσα από διαφορετικές ιστορίες», είπε στην αρχή της ομιλίας της.
Δείτε το βίντεο με την ομιλία της Ρέιτσελ ΜακΆνταμς
Στη συνέχεια στάθηκε ιδιαίτερα στη Νταϊάν Κίτον, με την οποία είχε συνεργαστεί στο παρελθόν, στην ταινία «The Family Stone». Η φωνή της χαμήλωσε ελαφρά όταν άρχισε να μιλά για εκείνη:
«Η Νταϊάν ήταν πολλά πράγματα: ηθοποιός, καλλιτέχνιδα, συγγραφέας, ακτιβίστρια», είπε. «Αλλά πάνω απ’ όλα ήταν ένας άνθρωπος που έφερνε φως στους άλλους».
Η ΜακΆνταμς μοιράστηκε και μια προσωπική μνήμη από τα γυρίσματα που είχαν κάνει μαζί, θυμίζοντας τον τρόπο με τον οποίο η Κίτον δημιουργούσε μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα στο πλατό, συχνά με χιούμορ και τραγούδια.
«Για μένα, η Νταϊάν Κίτον δεν ήταν μόνο μια θρυλική ηθοποιός. Ήταν καλλιτέχνιδα, συγγραφέας, ακτιβίστρια, αλλά και ένας άνθρωπος γεμάτος γενναιοδωρία και χιούμορ. Στο πλατό μπορούσε να μετατρέψει μια απλή στιγμή σε γιορτή», ανέφερε συγκρατώντας την συγκίνησή της.
Θυμήθηκε μάλιστα ότι η Κίτον συνήθιζε να τραγουδά ένα παλιό τραγούδι προσκόπων στα γυρίσματα, κάτι που έκανε όλη την ομάδα να γελά και να χαλαρώνει. «Κάνε νέους φίλους, αλλά κράτησε τους παλιούς. Ο ένας είναι ασημένιος και ο άλλος χρυσός. Ο κύκλος είναι στρογγυλός. Δεν έχει τέλος. Μέχρι τότε θα είμαι φίλη σου».
Κλείνοντας είπε την φράση που έκανε αίσθηση: «Για τη φίλη μας, Νταϊάν Κίτον, γιορτάζουμε μια ζωή σε ασήμι και χρυσό, έναν θρύλο χωρίς τέλος»
Για την Κάθριν Ο’ Χάρα, την αγαπημένη ηθοποιό του «Μόνος στο σπίτι», που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή, μίλησε με μια δόση εθνικής περηφάνειας, χαρακτηρίζοντάς την «μια από τις πιο χαρισματικές Καναδές καλλιτέχνιδες που κατάφεραν να κάνουν το κοινό να γελάει και να συγκινείται ταυτόχρονα». Η αναφορά της αυτή προκάλεσε θερμό χειροκρότημα στην αίθουσα, σε μια από τις πιο ουσιαστικές στιγμές της βραδιάς.
Η ΜακΆνταμς έκλεισε την παρουσίασή της με μια φράση που συνοψίζει το πνεύμα του αφιερώματος, τονίζοντας ότι ο κινηματογράφος δεν είναι μόνο εικόνες και ιστορίες, αλλά και άνθρωποι που αφήνουν πίσω τους μια ζωντανή κληρονομιά.
