Καθώς όλο και περισσότερα στοιχεία της δικογραφίας στη δικαστική διαμάχη της Μπλέικ Λάιβλι με τον Τζάστιν Μπαλντόνι βλέπουν το φως της δημοσιότητας η όλη υπόθεση έχει πάρει διαστάσεις χιονοστιβάδας που απειλεί να προκαλέσει καίριο πλήγμα στη φήμη της διάσημης ηθοποιού.
Ταυτόχρονα παρασύρει μαζί της τη φήμη του συζύγου της Ράιαν Ρέινολντς, της πρώην καλής της φίλης Τέιλορ Σουίφτ, καθώς και άλλων μεγάλων ονομάτων του Χόλυγουντ όπως του Ματ Ντέιμον και του Μπεν Αφλεκ.
Η δίκη, αν τελικά η υπόθεση φτάσει στο δικαστήριο γιατί υπάρχει πάντα η πιθανότητα εξωδικαστικού συμβιβασμού, αναμένεται να ξεκινήσει τον ερχόμενο Μάιο. Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα της δίκης, η διαμάχη με τον Μπαλντόνι όχι μόνο έχει ήδη σοβαρές επιπτώσεις για την αξιοπιστία της Λάιβλι, αλλά, όπως πολλοί αναλυτές επισημαίνουν, πρόκειται να φέρει κοσμογονικές αλλαγές στη βιομηχανία του θεάματος.
Το ιστορικό
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Τον Αύγουστο του 2016 κυκλοφόρησε στην Αμερική το βιβλίο της Κολίν Χούβερ με τίτλο «Τελειώνει με εμάς» (It Ends With Us). Στο βιβλίο η Λίλι Μπλουμ μετακομίζει στη Βοστώνη και ανοίγει το δικό της ανθοπωλείο, αφήνοντας πίσω της μια δύσκολη παιδική ηλικία με έναν κακοποιητικό πατέρα και μια μητέρα που υπέμενε τη βία. Εκεί γνωρίζει έναν γοητευτικό νευροχειρουργό, τον Ράιλι, με τον οποίο ξεκινάει μια έντονη σχέση. Ωστόσο η σχέση αυτή γίνεται σιγά – σιγά τοξική και κακοποιητική θυμίζοντας στη Λίλι το οικογενειακό της ιστορικό.
Η ιστορία εστιάζει σε θέματα ενδοοικογενειακής βίας, αγάπης, αυτοεκτίμησης και στη δύναμη να τερματίσεις έναν καταστροφικό κύκλο.
Το 2019 ο Τζάστιν Μπαλντόνι μέσω της εταιρείας Wayfarer Studios, στην οποία είναι στέλεχος, αγόρασε τα δικαιώματα μεταφοράς του βιβλίου στον κινηματογράφο. Τον Ιανουάριο του 2023 ανακοινώθηκε επίσημα ότι τον ρόλο της Λίλι Μπλουμ θα υποδυθεί η Μπλέικ Λάιβλι και ότι ο Τζάστιν Μπαλντόνι θα ήταν συμπρωταγωνιστής, σκηνοθέτης και παραγωγός της ταινίας.
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Μάιο του 2023 στο Νιου Τζέρσεϋ, διακόπηκαν προσωρινά εξ αιτίας της απεργίας των σεναριογράφων τον Ιούνιο του 2023 και αργότερα της απεργίας των σκηνοθετών. Ξανάρχισαν τον Ιανουάριο του 2024 και ολοκληρώθηκαν λίγες εβδομάδες μετά.
Η ταινία κυκλοφόρησε τελικά στις 9 Αυγούστου του 2024. Όπως αποκαλύπτεται από τη δικογραφία η παραγωγή της ταινίας είχε μεταβληθεί σε μια «κόλαση» κυρίως λόγω των παράλογων απαιτήσεων της Λάιβλι, η οποία επέμενε όχι μόνο να πρωταγωνιστήσει, αλλά να ξαναγράψει πολλές σκηνές, να επιλέγει το πού θα γινόταν τα γυρίσματα, το τι θα φορούσε η πρωταγωνίστρια, καθώς και το να μοντάρει η ίδια την ταινία.
Όμως όλα αυτά παρέμεναν στο παρασκήνιο και μόνο όσοι συμμετείχαν στην παραγωγή είχαν επίγνωση των προβλημάτων. Το κοινό άρχισε για πρώτη φορά να εκφράζει δυσαρέσκεια κατά τη διάρκεια της διαφημιστικής προώθησης της ταινίας, την οποία είχε αναλάβει η εταιρεία του Ράιαν Ρέινολντς.
Μια ατυχής διαφημιστική καμπάνια
Στη διάρκεια της διαφημιστικής εκστρατείας η Λάιβλι εμφανιζόταν σε συνεντεύξεις να προσκαλεί τις γυναίκες να φορέσουν τα λουλουδένια φορέματά τους και να πάνε να δουν την ταινία σαν να επρόκειτο για μια ρομαντική κομεντί και όχι μια ταινία με βασικό της θέμα την ενδοοικογενειακή βία.
Ταυτόχρονα προωθούσε τα δικά της προϊόντα περιποίησης μαλλιών και αλκοολούχα ποτά. Το Ιντερνετ άρχισε να δίνει προσοχή σε αυτή την καμπάνια και πολλοί χρήστες άρχισαν να εκφράζουν επιφυλάξεις για το γεγονός ότι η προώθηση της ταινίας ήταν άσχετη με το θέμα της.
Στα κοινωνικά δίκτυα άρχισαν να εμφανίζονται επικριτικά σχόλια για την Λάιβλι, γεγονός που δεν της άρεσε καθόλου. Επίσης δεν βοήθησε το γεγονός ότι στην επίσημη πρεμιέρα της ταινίας το περιβάλλον του Μπαλντόνι, στο οποίο περιλαμβάνονταν ο πρόεδρος του στούντιο Στιβ Σάροβιτς, ο συμπαραγωγός της ταινίας Τζέιμι Χιθ, φίλοι και συγγενείς του είχαν εξοριστεί στο υπόγειο της κινηματογραφικής αίθουσας, ενώ στο κόκκινο χαλί εμφανίστηκαν μόνο οι Λάιβλι, οι υπόλοιποι πρωταγωνιστές και η Κολίν Χούβερ. Το Ιντερνετ άρχισε να παίρνει φωτιά.
Όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις πολλοί χρήστες του Διαδικτύου άρχισαν να ψάχνουν στο παρελθόν και να ξεθάβουν δημοσιεύματα τα οποία αναφέρονταν στον δύσκολο χαρακτήρα της Λάιβλι, άρχισαν να αναρτούν παλιότερες συνεντεύξεις της όπου ήταν αγενής απέναντι στους δημοσιογράφους, καθώς και να επαναφέρουν φήμες που την θέλουν να έχει καταστρέψει παραπάνω από έναν γάμο, συμπεριλαμβανομένου και αυτόν της Σκάρλετ Τζοχάνσον με τον Ράιαν Ρέινολντς.
Κάπου εδώ είναι το σημείο όπου η Λάιβλι άρχισε να πιστεύει ότι όλα αυτά τα αρνητικά δημοσιεύματα ήταν μια ενορχηστρωμένη από το περιβάλλον του Μπαλντόνι εκστρατεία για να καταστρέψουν τη φήμη της, η οποία έτσι κι αλλιώς δεν ήταν και η καλύτερη.
Τον Σεπτέμβριο του 2024 πληροφορείται από μία συνεργάτιδα της Τέιλορ Σουίφτ ότι η πρώην υπεύθυνη για τις δημόσιες σχέσεις του Μπαλντόνι, Στέφανι Τζόουνς, έχει στην κατοχή της το περιεχόμενο του τηλεφώνου μιας συνεργάτιδας του Μπαλντόνι, όπου περιέχονται μηνύματα που πιθανόν να στηρίξουν την θεωρία της για ενορχηστρωμένη επίθεση εναντίον της.
Αρχίζουν οι αγωγές
Προκειμένου να αποκτήσει με νόμιμο τρόπο τα μηνύματα αυτά η Λάιβλι, μέσω μιας εταιρείας που ανήκει στην ίδια και τον σύζυγό της, κατέθεσαν μήνυση κατ’ αγνώστων και ζήτησαν από τη Τζόουνς να τους παραδώσει αυτά τα μηνύματα. Αφού τα πήρε στα χέρια της, απέσυρε τη μήνυση και παρέδωσε όλα αυτά τα μηνύματα στην εφημερίδα New York Times.
Παράλληλα έκανε μια καταγγελία στην Υπηρεσία Πολιτικών Δικαιωμάτων της Καλιφόρνιας, όπου κατηγορούσε τον Μπαλντόνι ότι την παρενόχλησε σεξουαλικά κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας και ότι είχε δημιουργήσει ένα εχθρικό για την ίδια εργασιακό περιβάλλον. Το περιεχόμενο αυτής της καταγγελίας το παρέδωσε και αυτό στην εφημερίδα.
Στις 21 Δεκεμβρίου 2024 οι New York Times δημοσίευσαν ένα ρεπορτάζ βασισμένο στις καταγγελίες της Λάιβλι και στα μηνύματα που είχε πάρει από τη Τζόουνς, στο οποίο η Λάιβλι διατυπώνει τις κατηγορίες της για σεξουαλική παρενόχληση και ότι το περιβάλλον του Μπαλντόνι ενορχήστρωσε μια εκστρατεία προκειμένου να καταστρέψουν τη φήμη της.
Λίγες ημέρες αργότερα στις 31 Δεκεμβρίου του 2024 η Λάιβλι κατέθεσε επίσημη αγωγή σε ομοσπονδιακό δικαστήριο κατά του Μπαλντόνι όπου επαναλάμβανε τις ίδιες κατηγορίες.
Όπως ήταν αναμενόμενο το δημοσίευμα προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων κατά του Μπαλντόνι, ο οποίος άρχισε να παρουσιάζεται στα μέσα ενημέρωσης σαν ένας αδίστακτος εργοδότης που δεν δίσταζε να παρενοχλεί σεξουαλικά τις γυναίκες στα γυρίσματα της ταινίας και να προσπαθεί να καταστρέψει τη φήμη τους. Το κίνημα Me2 βρέθηκε αμέσως στο πλευρό της Λάιβλι, κατηγορώντας τον Μπαλντόνι ως μέλος της «πατριαρχίας» που θυματοποιεί αθώες γυναίκες.
Ο Μπαλντόνι αντεπιτίθεται
Όμως τα πράγματα άρχισαν να παίρνουν διαφορετική τροπή όταν ο Μπαλντόνι, στις 16 Ιανουαρίου του 2025 κατέθεσε τη δική του αγωγή κατά της Λάιβλι, του συζύγου της και της εφημερίδας New York Times. Η αγωγή ήταν ύψους 400 εκατ. δολαρίων και μεταξύ άλλων ο Μπαλντόνι έκανε λόγο για δυσφήμιση, εκβιασμό και παραβίαση της ιδιωτικότητας. Επίσης κατηγορούσε τη Λάιβλι ότι έκανε τα πάντα για να αποκτήσει τον έλεγχο της ταινίας.
Ταυτόχρονα δημιούργησε μια ιστοσελίδα στην οποία ανάρτησε όλα τα μηνύματα στο σύνολό τους και όχι όπως είχαν επιλεκτικά παρουσιαστεί στην εφημερίδα. Επίσης ανάρτησε βίντεο από τα γυρίσματα και μηνύματα από άλλους πρωταγωνιστές που κατέρριπταν ουσιαστικά τους ισχυρισμούς της Λάιβλι.
Τότε ήταν που το κοινό άρχισε και πάλι να υπερασπίζεται τον Μπαλντόνι και να κατηγορεί τη Λάιβλι για ψευδείς ισχυρισμούς. Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης που ήταν με το μέρος της Λάιβλι, οι χρήστες του Διαδικτύου άρχισαν να αναρτούν σχόλια και περιεχόμενο που καταδίκαζαν τις ενέργειές της.
Τον Ιούνιο του 2025 η αγωγή του Μπαλντόνι απορρίφθηκε εξ αιτίας του γεγονότος ότι σύμφωνα με τους νόμους της Καλιφόρνιας αν ένας εργαζόμενος μηνύσει έναν εργοδότη για σεξουαλική παρενόχληση, ο εργοδότης δεν έχει δικαίωμα να καταθέσει αγωγή εναντίον του.
Όμως στο διάστημα αυτό το κοινό αίσθημα εναντίον της Λάιβλι είχε πάρει τη μορφή τσουνάμι και τίποτα δεν μπορούσε να το σταματήσει. Επίσης δεν βοήθησε καθόλου το γεγονός ότι η Λάιβλι κατέθεσε αγωγές εναντίον 100 περίπου δημιουργών περιεχομένου στο YouTube, το X και το TikTok κατηγορώντας τους ότι πληρώνονταν από την ομάδα του Μπαλντόνι για να ανεβάζουν αρνητικό περιεχόμενο κατά της Λάιβλι.
Οι αγωγές αυτές δεν είχαν το αποτέλεσμα που περίμενε η Λάιβλι και αποσύρθηκαν μετά τη γενική κατακραυγή.
Τα μηνύματα στη δημοσιότητα
Καθώς οι μήνες περνούσαν η πλευρά της Λάιβλι προσπαθούσε απεγνωσμένα να παραμείνουν απόρρητα στοιχεία τα οποία η ίδια είχε περιλάβει στη δικογραφία με το επιχείρημα ότι αν έβλεπαν το φως της δημοσιότητας θα αποτελούσαν παραβίαση της ιδιωτικότητας διαφόρων προσώπων μεταξύ των οποίων και πολλών διασημοτήτων.
Όμως στις 20 Ιανουαρίου αποφάσισε ότι πολλά στοιχεία της δικογραφίας πρέπει να δοθούν στη δημοσιότητα. Ανάμεσα σε αυτά ήταν μηνύματα της Λάιβλι με την Τέιλορ Σουίφτ, τον Μπέν Αφλεκ και συμπρωταγωνιστές στην ταινία, μηνύματα του Ρέινολντς με τον Μάτ Ντέιμον, τη Sony που ήταν ο διανομέας της ταινίας και την εταιρεία εκπροσώπησης ταλέντων η οποία εκπροσωπούσε τον Μπαλντόνι.
Εδώ είναι το σημείο όπου ανοίγει ο ασκός του Αιόλου.
Από τα μηνύματα με την Τέιλορ Σουίφτ μαθαίνουμε ότι πριν ακόμα ξεκινήσουν τα γυρίσματα η Λάιβλι αποκαλούσε τον Μπαλντόνι «κλόουν» και «ανίκανο». Επίσης ζητούσε από τη Σουίφτ να υποστηρίξει τη δική της εκδοχή για μια βασική σκηνή του έργου που είχε ξαναγράψει η ίδια. Εδώ να σημειωθεί ότι το συνδικάτο των σεναριογράφων απαγορεύει σε όποιον δεν είναι μέλος του να γράφει σενάριο ή σκηνές για ταινίες ή τηλεοπτικές σειρές.
Στη συνέχεια σε άλλα μηνύματα η Σουίφτ πανηγυρίζει για το δημοσίευμα των New York Times, μιλώντας για τον Μπαλντόνι με τον χειρότερο τρόπο. Η δημοσίευση αυτών των μηνυμάτων έχει φέρει καίριο πλήγμα στη φήμη της Σουίφτ. Εκατομμύρια ακόλουθοι στα κοινωνικά δίκτυα σταμάτησαν να την ακολουθούν, ενώ η ίδια αναγκάστηκε να κλείσει τα σχόλια στον λογαριασμό της στο Instagram.
O Ρέινολντς ζήτησε από την εταιρεία εκπροσώπησης ταλέντων να απολύσει τον Μπαλντόνι, γεγονός που και έγινε. Ταυτόχρονα ζητούσε από τη Sony να κάνουν δεκτό το τελικό μοντάζ της ταινίας που είχε επιμεληθεί η Λάιβλι και παρακαλούσε τον Ματ Ντέιμον να μεσολαβήσει υπέρ της στη Sony.
Ισως το πιο επιβαρυντικό στοιχείο κατά της Λάιβλι είναι η επιστολή που έστειλε στο συνδικάτο παραγωγών με την οποία ζητούσε να της αναγνωριστεί ο ρόλος της ως παραγωγός της ταινίας ισχυριζόμενη ότι ήταν η ίδια που έκανε τα πάντα, από τη σκηνοθεσία μέχρι την ενδυματολογική και μουσική επιμέλεια και το τελικό μοντάζ. Η επιστολή αυτή καταρρίπτει τους ισχυρισμούς για εχθρικό εργασιακό περιβάλλον δεδομένου ότι έκανε ότι ήθελε στην παραγωγή της ταινίας.
Οσο για τους ισχυρισμούς της σχετικά με την σεξουαλική παρενόχληση εμφανίζονται ιδιαίτερα αδύναμοι του τύπου «μια μέρα στα γυρίσματα μου είπε ότι αυτό που φορούσα ήταν σέξι».
«Βλακεία επικών διαστάσεων»
Σχετικά με τις κατηγορίες της για ενορχηστρωμένη επίθεση εναντίον της στο Διαδίκτυο αξίζει να αναφέρουμε ότι στελέχη της Sony την αποκαλούσαν σε μεταξύ τους συνομιλίες ως «τρομοκράτισσα», ενώ ο τότε διευθυντής της Sony αναφερόμενος στη διαφημιστική προώθηση της ταινίας την αποκάλεσε «βλακεία επικών διαστάσεων» και σημείωσε ότι υπεύθυνη για όλα τα αρνητικά σχόλια ήταν η ίδια η Λάιβλι.
Είναι ακόμα άγνωστο αν τελικά η υπόθεση θα φτάσει στη δικαστική αίθουσα. Όμως στην πλειοψηφία του κοινού ή Λάιβλι έχει καταγραφεί σαν μια ηθοποιός που είναι εξαιρετικά μη συνεργάσιμη, ενώ πολλοί πιστεύουν ότι οι αγωγές της είχαν σαν μοναδικό σκοπό να αποκτήσει τα δικαιώματα για το σήκουελ της ταινίας.
Φαίνεται ότι η ίδια η Λάιβλι δεν πίστευε ότι τα πράγματα θα έφταναν μέχρις εδώ και ότι η πλευρά Μπαλντόνι θα υποχωρούσε μετά τις αγωγές και θα εξαναγκάζονταν σε εξωδικαστικό συμβιβασμό. Όμως έκανε λάθος και όπως όλα δείχνουν αυτό το λάθος θα το πληρώσει ακριβά.
Όπως επεσήμανε υψηλό στέλεχος της Sony «κανείς δεν θα θέλει να συνεργαστεί μαζί της, τουλάχιστον για κάποια χρόνια».
