Η υποψηφιότητα της Δημοκρατικής γερουσιαστού από την Καλιφόρνια Καμάλα Χάρις στις προεδρικές εκλογές του 2020 παρομοιάζεται με εκείνη του Μπαράκ Ομπάμα: από πρώτη φορά γερουσιαστής εκτοξεύτηκε στον Λευκό Οίκο. Η Χάρις όμως δεν μπορεί να υπολογίζει αυτομάτως στις ψήφους των μαύρων, όπως ο Ομπάμα το 2008.
Πρέπει να πείσει τους μαύρους ακτιβιστές που εκφράζουν σκεπτικισμό για τη θητεία της ως εισαγγελέως, τους μαύρους άνδρες που διστάζουν να υποστηρίξουν μια γυναίκα και ας είναι μαύρη, και τους αριστερούς νέους μαύρους ψηφοφόρους που απογοητεύτηκαν από την προεδρία του Ομπάμα.
Οι ψηφοφόροι και η βάση υποστήριξης
Ο ανταγωνισμός για το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος στις προεδρικές εκλογές του 2020 είναι μεγάλος και ήδη έχουν αρχίσει να ανακοινώνονται υποψηφιότητες. Η Χάρις, που ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της την περασμένη εβδομάδα, δεν στοχεύει προφανώς μόνο στις ψήφους των μαύρων αλλά αυτές θα παίξουν κρίσιμο ρόλο στο ποιος θα πάρει το χρίσμα. Ενδεχομένως θα υπάρξουν και άλλοι μαύροι υποψήφιοι, ενώ και αρκετοί λευκοί αναμένεται να στοχεύσουν στην ίδια δεξαμενή ψήφων.
Οπως και ο Ομπάμα, η Χάρις ξεκίνησε την πολιτική της καριέρα σε αστικά, φιλελεύθερα κέντρα και κέρδισε έδρα στη Γερουσία. Αποτελούν τους δύο από τους 10 μαύρους γερουσιαστές στην αμερικανική ιστορία.
Η Χάρις έχει μια ισχυρή βάση υποστήριξης ανάμεσα στις μαύρες ψηφοφόρους μεγαλύτερης ηλικίας. Οι ψήφοι των μαύρων γυναικών βοήθησαν τον Ομπάμα να λάβει το χρίσμα των Δημοκρατικών το 2008, όπως και την Χίλαρι Κλίντον να κερδίσει τον Μπέρνι Σάντερς για το Δημοκρατικό χρίσμα το 2016.
Οι επικρίσεις από νέους ακτιβιστές
Αλλά οι νέοι μαύροι ακτιβιστές ενοχλούνται από την πορεία της Χάρις ως εισαγγελέως, παίρνοντας τις πληροφορίες τους από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπου κυκλοφορούν επικρίσεις για αυτήν. Η πολιτική συνείδηση αυτών των ψηφοφόρων έχει διαμορφωθεί από το κίνημα Black Lives Matter κατά της αστυνομικής βίας.
«Οποιος μαύρος συμμετέχει σε ένα σύστημα που είναι εγγενώς ρατσιστικό το στηρίζει» είπε στους «New York Times» ο 35χρονος Τσαρλς Λι από το Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας.
Η Χάρις λέει ότι εργάστηκε για να αλλάξει το σύστημα της Καλιφόρνιας εκ των έσω και ότι ήταν η πρώτη που εισήγαγε προγράμματα για να στρέφονται οι μικροπαραβάτες για ναρκωτικά μακριά από τη φυλακή και προς το σχολείο και την αγορά εργασίας.
«Είμαι διστακτική προς όποιον έχει διατελέσει εισαγγελέας» είπε στην αμερικανική εφημερίδα η Λατόσα Μπράουν, από τους ιδρυτές του Black Voters Matter Fund που κινητοποιεί μαύρους ψηφοφόρους. «Ολόκληρο το σύστημα είναι ελαττωματικό, ο τρόπος με τον οποίο γίνονται οι διώξεις και η αδικία που οι μαύροι βιώνουν στο δικαστικό σύστημα».
Γιατί κάποιοι προτιμούν τον Κόρι Μπούκερ
Αν ο γερουσιαστής Κόρι Μπούκερ από το Νιου Τζέρσεϊ θέσει υποψηφιότητα για το χρίσμα των Δημοκρατικών, όπως αναμένεται, θα πάρει μαύρους άνδρες ψηφοφόρους από τη Χάρις. Σύμφωνα με τον Θίοντορ Τζόνσον από το Κέντρο Μπρέναν για τη Δικαιοσύνη, «το κόμμα είναι μακράν ο καθοριστικός παράγοντας για το πώς ψηφίζουν οι μαύροι. Γι’ αυτό αν η Καμάλα Χάρις ήταν αντιμέτωπη με τον Ντόναλντ Τραμπ δεν θα χρειαζόταν να ανησυχεί για τις ψήφους των μαύρων περισσότερο απ’ όσο ανησυχούσε η Χίλαρι Κλίντον το 2016. Αλλά στις προκριματικές εκλογές για το χρίσμα των Δημοκρατικών, αν τόσο η Χάρις όσο και ο Μπούκερ είναι πολλά υποσχόμενοι υποψήφιοι – το οποίο αποτελεί μία ακόμη προϋπόθεση – τότε οι μαύροι άνδρες μπορεί να αποσκιρτήσουν από τη Χάρις σε σημαντικό ποσοστό. Το χαρτί του φύλου βοηθά τον Μπούκερ ανάμεσα στους μαύρους άνδρες ψηφοφόρους».
Σε συνεντεύξεις των «New York Times» με μαύρους ψηφοφόρους, πολλοί χρησιμοποίησαν τους όρους «δύναμη» και «επιθετικότητα» για τον Μπούκερ, το οποίο οι πολιτικοί επιστήμονες θεωρούν σαν κωδικό λεξιλόγιο αμφισβήτησης της ηγετικής ικανότητας της Χάρις.
«Είναι γυναίκα» είπε ο 58χρονος κουρέας Ναθάνιελ Στιούαρτ. «Και χρειαζόμαστε ισχυρούς μαύρους σήμερα. Δεν ξέρω αν μπορεί να βρει το είδος της δύναμης για να αντιμετωπίσει τον Τραμπ. Προτιμώ τον Μπούκερ».
Οι ισχυρές Λατίνες και Ασιάτισσες
Ομως οι μη λευκές γυναίκες (περισσότερο από τους άνδρες) αποτελούν τον πυρήνα της εκλογικής βάσης των προκριματικών για το χρίσμα των Δημοκρατικών και συνιστούν τον σημαντικότερο δημογραφικό στόχο για οποιονδήποτε Δημοκρατικό υποψήφιο. Στις δύο πρώτες δημόσιες εμφανίσεις της Χάρις αφότου ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της, οι μαύρες, λατίνες και ασιάτισσες ψηφοφόροι είχαν ισχυρότατη παρουσία.
Το 2014, έρευνα του Center for American Progress κατέληξε ότι το κυριότερο μάθημα από την εκλογή του Ομπάμα το 2008 ήταν ότι το Δημοκρατικό Κόμμα πρέπει να επενδύσει στην οργάνωση και κινητοποίηση των μη λευκών γυναικών ψηφοφόρων, ιδίως των μαύρων. «Οσο αυξάνεται ο αριθμός τους και η συμμετοχή τους, οι έγχρωμες γυναίκες θα έχουν όλο και περισσότερες ευκαιρίες να επηρεάζουν το εκλογικό αποτέλεσμα, να καθορίζουν ποιοι υποψήφιοι θα κατεβαίνουν και θα κερδίζουν τις εκλογές, και να παίζουν μεγαλύτερο ρόλο στη διαμόρφωση της ατζέντας της πολιτικής» κατέληξε η έρευνα. Συντάκτης της ήταν η Μάγια Χάρις, η οποία είναι σήμερα πρόεδρος της προεκλογικής εκστρατείας της αδελφής της.
