Στο τελος, ολοι πρεπει να παραδεχονται τις ευθυνες τους και γραφω το παρον για να παραδεχθω τις δικες μου. Τη Μεγαλη Πεμπτη του 1959 βρισκομουν σε αυτοκινητο που πηγαινε σε στανη νοτιοανατολικως του Oakland για να παραλαβη νεοσφαγιασθεν αρνι προοριζομενο για σουβλα στον κηπο του κ. Ανδρεα Παπανδρεου κατα την διαρκεια παραδοσιακου εορτασμου του Αγιου Πασχα. Βαρυ το αρνι, χρειαζοταν τεσσερα χερια, δυο χερια ο κ. Παπανδρεου, δυο εγω, συνολον τεσσερα. Πηγαινε λοιπον το αυτοκινητο, και ο κ. Παπανδρεου, για μια ακομη φορα, μου αρχισε τα ιδια παραπονα.
Στο ειπα και στο ξαναλεω! Να σταματησης να δινης comics στα παιδια μου. Θα τα κανης ηλιθιους! Δε γινεται κανεις ηλιθιος διαβαζοντας comics! Αυτο που σου λεω εγω! Γινεται και παραγινεται! Δε γινεται! Ξερετε καλα πως ετσι εμαθα Αγγλικα! Εξη χρονια στο Κολλεγιο Αθηνων και ουτε γκαζοζα δεν ηξερα να παραγγειλω. Εκτοτε, χαρις στα comics, σκιζω απολυτως. Γιατι εισαι τετοιος πεισματαρης? Γιατι δεν ακους ποτε τι σου λεει ο αλλος? Διοτι ξερω τι λεω! Αρχιzει κανεις με comics και η συνεχεια ειναι αναποφευκτος. Δηλαδη science fiction, fantasy, Edgar Allan Poe, Charles Dickens, Samuel Pepys, William Shakespeare και παει λεγοντας. Πουθενα δεν παει λεγοντας! Σαχλαμαρες ειναι ολα αυτα που μου λες! Το βλεπω στα παιδια μου! Τους δινεις comics και δεν κανουνε αλλη δουλεια απ το να τα διαβαζουνε πρωι, μεσημερι και βραδυ. Συνεχεια! Θα τα κανης ηλιθιους! Διαβαζει και η Σοφια? Οχι τοσο. Αλλα ο Γιωργος και ο Νικος δεν κανουνε αλλη δουλεια. Θα τους κανεις εντελως βλακες! Κανε μου τη χαρη και σταματα!
Αλλα δεν σταματησα. Μισο αιωνα αργοτερα, παραδεχομαι ευθαρσως οτι, για πρωτη και τελευταια φορα στον βιο του, ειχε δικιο σε κατι ο κ. Ανδρεας Παπανδρεου.
