Το ραντεβού ήταν σαφές και συνωμοτικό: 21.20, Πατησίων και Πιπίνου. Τη συγκεκριμένη ώρα, στο συγκεκριμένο σημείο, δέκα θεατρόφιλοι σχημάτισαν την περασμένη Κυριακή ένα πηγαδάκι. Γύρω στις 21.30, μια κοπέλα που κοντοστεκόταν λίγο πιο πέρα κρατώντας ένα γλαστράκι λες και ετοιμαζόταν για βραδινή επίσκεψη, μας είπε να την ακολουθήσουμε. Τελικός προορισμός, μια γκαρσονιέρα κάπου στο κέντρο της Αθήνας. Χτυπήσαμε το κουδούνι και κάποιος μας άνοιξε. Οι δέκα καρέκλες είχαν παραταχθεί σε δύο σειρές μέσα στο μικροσκοπικό σαλόνι, αφήνοντας το χολ να παίζει τον ρόλο της κεντρικής σκηνής. Η παράσταση «Dominatrix» του Δημήτρη Φοινίτση βγάζει επιδεικτικά τη γλώσσα στην οικονομική κρίση και στα απλησίαστα ενοίκια που ζητούν οι ιδιοκτήτες θεάτρων.
Μπορεί να μην υπήρχε ντιζαϊνάτο φουαγέ, παρά μόνο ένα μικρό κουζινάκι με κρασίτο οποίο σερβίρεται στο τέλος. Μπορεί η τουαλέτα του σπιτιού να είναι ταυτόχρονα και καμαρίνι των δύο ηθοποιών. Μπορεί, αντί για αυλαία, να ανοιγοκλείνει η συρόμενη τζαμαρία. Ολα αυτά όμως άσκησαν μια ιδιαίτερη γοητεία πάνω μας. Οσο για το εισιτήριο, ένας μεταλλικός κουμπαράς-γουρουνάκι στέκεται υπομονετικά πάνω στο καλοριφέρ, περιμένοντας την «εθελοντική προσφορά» μας.
Κάπως έτσι, μια τάση που ήδη μετρά πολλά χρόνια στο εξωτερικό, χτυπά και την πόρτα της θεατρικής Αθήνας.
Επί περίπου μία ώρα η Ιουλία Σιάμου και ο Χρυσοβαλάντης Κωστόπουλος από την ομάδα προΤΑΣΗ μπαινοβγαίνουν σε ρόλους θύτη- θύματος, εξουσίας και υποταγής, αποκαλύπτοντας τα σκοτεινά παιχνίδια στα οποία καταφεύγει ένα ζευγάρι στην προσπάθειά του να βρει το χαμένο πάθος. Μέσα στο κοντό μαύρο φόρεμά της και τις κομψές μπεζ γόβες της η γυναίκα είναι η «αφέντρα» και ο άντρας το σκοτεινό αντικείμενο του πόθου της.
Ασκήσεις βίας, έρωτα και προδοσίας διαδραματίζονται σε απόσταση αναπνοής από τους θεατές, οι οποίοι παρακολουθούν έκπληκτοι τους πρωταγωνιστές να ανοιγοκλείνουν ντουλάπια, να πέφτουν στα τέσσερα, να φωνάζουν, να βρίζονται, να κοπανιούνται, αλλά και να προσπαθούν απεγνωσμένα να επικοινωνήσουν. Παρά τις πολύ καλές ερμηνείες και τις έντιμες προθέσεις, το όλο εγχείρημα σκοντάφτει ελαφρώς στην πλοκή, η οποία αποδεικνύεται αρκετά κουραστική για να την παρακολουθήσεις μέσα στις τόσες εναλλαγές ρόλων και ψυχοσυνθέσεων που συντελούνται στην ερωτική φωλιά του ζευγαριού.
Η παράσταση επιτυγχάνει όμως κάτι πολύ σημαντικό: να δημιουργήσει θεατρικότητα σε μια καμαρούλα… μια σταλιά στο κέντρο της Αθήνας. Διαθέτει χιούμορ, καλές στιγμές και αισθητική, η οποία προκύπτει από ελάχιστα μέσα και αποδεικνύει ότι κάποιοι που αγαπούν το θέατρο θα συνεχίσουν να το υπηρετούν, ακόμη και χωρίς επιχορηγήσεις, φωταγωγημένες μαρκίζες και βελούδινα κόκκινα καθίσματα. Το «Dominatrix» αφήνει το πιο ενδιαφέρον παιχνίδι διαδραστικότητας μεταξύ κοινού και παράστασης για το τέλος, όταν ο καθένας καλείται να ρίξει στον κουμπαρά όσα χρήματα θεωρεί ότι άξιζε αυτό που είδε. Τι θα γινόταν άραγε αν κάποια μέρα αυτή η τακτική εφαρμοζόταν σε σκηνές που μας επιβάλλουν τη δικτατορία της προπώλησης- με αποτέλεσμα, συχνά να χρυσοπληρώνουμε κάτι που δεν άξιζε ούτε την προσοχή ούτε τα ψιλά μας;
ΠΟΥ – ΠΟΤΕ
\334 Πατησίων και Πιπίνου \334 Τετάρτη-Κυριακή στις 21.30
\334 Τηλ. Κρατήσεων: 6907 390.333
