Δύο άνδρες μαζί. Στην ίδια σκηνή. Τραγουδούν, παίζουν όργανα, χορεύουν βαλς. Ο Ορφέας Περίδης και ο Αλκίνοος Ιωαννίδης κατέληξαν στις «Γραμμές», ύστερα από μια καλοκαιρινή περιοδεία μεγάλης απήχησης. Είχαν ανοίξει τη χειμερινή σεζόν στη Θεσσαλονίκη και προτού χωρίσουν οι δρόμοι τους βρέθηκαν στην πρωτεύουσα να τραγουδούν για τις μεγάλες παρέες.
Τι καθιστά ένα πρόγραμμα πετυχημένο; Η προσέλευση του κοινού. Το διαρκές χειροκρότημα στο φινάλε. Η απαίτηση για ένα ακόμη τραγούδι. Και άλλο ένα: η ευχαρίστηση στα πρόσωπα των ανθρώπων. Τα «πηγαδάκια» στην έξοδο. Τρεις η ώρα το πρωί, κανένας δεν βιάζεται να μπει στο αυτοκίνητό του. «Σαν φωτοβολίδα μες στη νύχτα σκάει…» λέει το τραγούδι και οι αυτοσχέδιες χορωδίες κάνουν κι ένα χορευτικό στον δρόμο…
Ο Ορφέας Περίδης και ο Αλκίνοος Ιωαννίδης έφτιαξαν ένα τρίωρης διάρκειας πρόγραμμα που διαφέρει σε πολλά σημεία από άλλα της πόλης. Αρχικά έχει καινούργια τραγούδια, μη δισκογραφημένα. Και αυτό δεν είναι μια απλή απόφαση. Τα τραγούδια που δεν είναι γνωστά ενδέχεται να «ρίξουν» το πρόγραμμα. Πιθανώς και να το «ρίχνουν» όσο διαρκούν δεδομένου ότι δεν είναι όλα ρυθμικά αλλά αυτό αντισταθμίζεται από το γεγονός της πρώτης μετάδοσης. Καινούργια τραγούδια, λοιπόν, σε αρμονική σειρά με τα γνωστά. Και από τα γνωστά, τα πιο γνωστά σε σημεία αποφασιστικά του προγράμματος. Εκεί όπου η αίθουσα χρειάζεται τον παλμό του κοινού.
Ο Ορφέας, από τους σημαντικότερους τραγουδοποιούς της γενιάς του, με δύο ενδιαφέροντες προσωπικούς δίσκους στην αγορά, δεν έχει κατακτήσει ακόμη την από σκηνής άνεση. Είναι αμήχανος μπροστά στο κοινό, αλλά αυτό εκτός από χαριτωμένο είναι και αυθεντικό. Στον Περίδη δεν μετράει το πώς το λέει, αλλά αυτό που λέει. Είναι ένας σεμνός δημιουργός, με μια ευγενική φωνή, που ερμηνεύει ανεπιτήδευτα τα τραγούδια του. Παίζει κιθάρα, ακόμη και όταν τραγουδάει ο Αλκίνοος, σαν να είναι με τους φίλους του.
Ο Αλκίνοος έχει σκηνικό χάρισμα μεγάλο. Εχει ωραία, τρυφερή φωνή, είναι τραγουδιστής. Ετσι έγινε γνωστός, από τα τραγούδια που έγραψε γι’ αυτόν ο Νίκος Ζούδιαρης. Πέρυσι, τέτοια εποχή, δημοσιοποίησε αυτά που έγραψε ο ίδιος. Εμφανίστηκε και ως τραγουδοποιός και ο δίσκος έδειξε το τολμηρό του πρόσωπο. Στις «Γραμμές» είναι άμεσος. Η σκηνική του εμπειρία είναι εμφανής. Μπορεί και παρασύρει το κοινό σε διάλογο. Παίζει κιθάρα, κρουστά, ντραμς. Λέει και κανένα ανέκδοτο.
Το πρώτο μέρος του προγράμματος είναι ροκ, ηλεκτρικό. Εχει την ενέργεια που χρειάζονται οι νέοι, αυτοί κυριαρχούν άλλωστε ανάμεσα στο ακροατήριο. Στο δεύτερο μέρος, το λαϊκό στοιχείο, ο ακουστικός ήχος, υπερισχύει. Εδώ είναι που και οι δύο τους ερμηνεύουν λαϊκά τραγούδια άλλων, απρόβλεπτα για το πρόγραμμα. Οπως το «Αγριολούλουδο» του Χρήστου Νικολόπουλου, ένα τραγούδι του Καραγκιόζη σε διασκευή. Γενικά οι διασκευές τους έχουν πολύ ενδιαφέρον.
Εκείνο που καταλαβαίνει κανείς παρακολουθώντας το πρόγραμμα είναι ότι τα τραγούδια που επέλεξαν πρώτα από όλα έχουν σχέση με τα βιώματά τους, την αλήθεια που κρύβουν μέσα τους. Αυτή η αλήθεια είναι άλλωστε που συνήθως απουσιάζει από τα προγράμματα. Εδώ είναι παντού διάχυτη…
