Τετάρτη 3 Σεπτεμβρίου 2014
 

Γκέμμα: Η επικίνδυνη γοητεία της παραφροσύνης...

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Μου το ανέφερε κοντινό μου πρόσωπο που πήγε ως την πόρτα της Κόλασης με την «Γκέμμα» υπό μάλης –και ευτυχώς γύρισε πίσω σώο, έστω και χωρίς αυτήν! Κατά τη διάρκεια δείπνου σε φιλικό σπίτι, επιχείρησε να αρθρώσει υποψία κριτικής για τον συγγραφέα του βιβλίου. Για να εισπράξει την αυστηρή ματιά παρισταμένου –και άκρως μορφωμένου- φιλολόγου, και την παρατήρηση πως «με τέτοιες μορφές δεν έχουμε το δικαίωμα να καταπιανόμαστε και να τις αμφισβητούμε»!

Μια ανάλογη αντίδραση (ακόμα πιο επιθετική, μάλιστα) εισέπραξε ο γράφων από πρώην φοιτήτρια –και θαυμάστρια στα όρια της ειδωλολατρίας- του εν λόγω συγγραφέως και εκπαιδευτικού... Η γοητεία είναι, ασφαλώς, χάρισμα γι’ αυτόν που την φέρει. Το κατά πόσον είναι ευλογία για κείνον στον οποίο ασκείται, είναι ένα άλλο ζήτημα.

Στην περίπτωση ενός δασκάλου, η ελκυστική προσωπικότητά του καθιστά τον μαθητή πιο δεκτικό, άρα πιο «ευάλωτο» στα μηνύματα. Αυτό υπό «κανονικές» συνθήκες είναι επιθυμητό, αφού η αγάπη για το δάσκαλο συνήθως γίνεται κι αγάπη για το γνωστικό αντικείμενο. Η σχέση χαρισματικού δασκάλου-δεκτικού μαθητή αρχίζει να γίνεται προβληματική απ’ τη στιγμή που ο πρώτος περνάει στον δεύτερο μηνύματα που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως «αρνητικά». Αν και ο τελευταίος όρος δεν επιδέχεται μονοσήμαντη ερμηνεία, ως θετικό μήνυμα θα χαρακτηρίζαμε εκείνο που ωθεί τον μαθητή να ανακαλύψει και να αξιοποιήσει στο μέγιστο βαθμό τις δημιουργικές του δυνάμεις. Προϋπόθεση δημιουργικότητας, ασφαλώς, είναι η αγάπη για την ίδια τη ζωή, και η καταπολέμηση αισθημάτων ματαιότητας που συχνά οδηγούν ακόμα και σε αυτοκαταστροφικές επιλογές.

Από αυτή την άποψη, ο αναμφισβήτητα χαρισματικός Δ. Λιαντίνης υπήρξε ένας «επικίνδυνος» παιδαγωγός. Στο τελευταίο και σημαντικότερο βιβλίο του «Γκέμμα», που το άφησε ως παρακαταθήκη σοφίας στις μελλοντικές γενιές, ανακαλύπτει κανείς μηνύματα που κάνουν τον αναγνώστη ν’ ανατριχιάσει! Δεν θα σταθούμε τόσο στον εμπαθή, σχεδόν ρατσιστικό αντισημιτισμό του (σελ.115), στη χυδαία αντιμετώπιση όσων έχουν αντίθετη άποψη μ’ εκείνον σε θέματα μεταφυσικής (σελ.183), ή στην υπεροπτική απαξίωσή του απέναντι σ’ εκείνους που δεν κατέκτησαν θέση στο πάνθεον των «τιμημένων επωνύμων» (σελ.101).

Θα εκφράσουμε, όμως, αποτροπιασμό για ιδέες που ευθέως ωθούν στην αυτοκαταστροφή και την άρνηση της ζωής. Και ο σπόρος της νοσηρότητας εύκολα βλασταίνει σε έναν εύθραυστο και παραπαίοντα ψυχισμό... Απ’ όσα εκτίθενται στο βιβλίο, θα σταθούμε επιγραμματικά σε τρία σημεία:

1. Την κατά βάση θρησκοληπτική αντίληψη (αν και ο συγγραφέας απεχθανόταν τη θρησκεία!) πως κάθε χαρά θα πρέπει να τιμωρείται με ισόποση λύπη, αλλιώς η ζωή θα είναι «αφύσικη» και «ψεύτικη ως τη ρίζα της», επισύροντας τον «αφανισμό απ’ τον πλανήτη» (σελ.145).

2. Το νοσηρό δόγμα ότι στον πυρήνα κάθε ουσιαστικής ερωτικής σχέσης οφείλει να φωλιάζει η καταστροφή, η συμφορά κι ο θάνατος, αλλιώς ο έρωτας είναι «θέμα της κωμωδίας» (σελ.14)!

3. Την συγκεκαλυμμένη πρόταση ευθανασίας «μετά τα σαράντα», αφού το μόνο που απομένει πλέον στον άνθρωπο είναι η «παραλυσία και αθλιότητα των γηρατειών» (σελ.218).

Απόψεις σαν τις παραπάνω (και άλλες που, λόγω ελλείψεως χώρου, δεν εκτίθενται εδώ) απαξιώνουν την ίδια τη ζωή, ηρωοποιούν την αυτοκαταστροφή και κατ’ ουσίαν γελοιοποιούν την αναζήτηση της ευτυχίας. Όσο κι αν ακούγεται ιερόσυλο, μας παραπέμπουν στον εξοντωτικό δογματισμό θεωριών περί «αρίας φυλής». Η μόνη, ίσως, ηθική τους δικαίωση (αν όχι απλά δικαιολόγηση) βρίσκεται στον πυρετό της παραφροσύνης. Και σπεύδω εδώ, πριν προκαλέσω την μήνιν του αναγνώστη, να επικαλεστώ τον ίδιο τον Λιαντίνη: «Όλοι οι σπουδαίοι άνθρωποι της γης, όσοι προσέγγισαν δηλαδή το βυθό της αλήθειας για τη φύση και για τη ζωή, υπήρξαν σχιζοφρενικοί. Είναι απλός και κοινός και αρχαίος ο λόγος ότι μεγαλοφυΐα σημαίνει παραφροσύνη» (Γκέμμα, σελ.137)!

http://costas-sci.blogspot.com/



Κώστας Παπαχρήστου
Γνώμες αναγνωστών περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (20)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Κρίμα | 13/06/2014 14:03
    Αγαπητέ κριτή, ας αντιπαρατεθούν οι απόψεις περί αρνήσεως της ζωής, περί αρνήσεως του κλέους, περί κατακτήσεως του, καθώς και αντίληψης της πτώσης, ηθικής, σωματικής ή/και πνευματικής. Συνδιασμός εξ'αυτών οδηγεί το άτομο να επιλέξει ΑΥΤΟΘΕΛΗΤΑ τη συνέχιση ή μη της ζωής του. Μην ξεχνάτε πως υπάρχει και ο κατά τους σοφούς νεοτέρους διδασκάλους μας και ο νόμος περί φθίνουσας απόδοσης. Πως να μην ισχύει και στην ίδια μας την υστεροφημία; Εάν είστε χριστιανοταλιμπάν και βλέπετε το μη μαζικά αποδεκτό ως ανομία και παρότρυνση προς συμπεριφορά που δε συνάδει με τα "καλώς κείμενα", τότε είστε άξιος της λύπης μου. Δε μπορώ να πω κάτι άλλο. Διαβάστε περισσότερο, μελετήστε δηλαδή.
    Φάνης Γκέκας
    απάντηση00
     
     
    Ενα ερωτημα | 01/01/2014 19:00
    Αξιότιμε κύριε Παπαχρήστο, Αν και το ερώτημά μου "ακουμπά" προσωπικά σας δεδομένα, ωστόσο το θέτω: Ποιό το θρήσκευμά σας; Ευχαριστώ ΥΓ (κυρίως προς αποφυγήν διαγραφής του σχολίου μου): Στην Ελλάδα, έχουμε με νομο ανηξηθρησκεία. Επίσης, οι Ελληνες σεβόμαστε τις θρησκευτικές πεποιθήσεις όλων και θεωρούμε την δυνατότητα τέλεσης των εθίμων κάθε ομάδας οπαδών οποιασδήποτε ιστορικής θρησκείας, αναφέρετο δικαίωμά της. Ακόμα, με τον νεό αντιρατσιστικό νόμο-επιτέλους-μπαίνει ένα φρένο στη δυσφήμηση κάποιου για τα πιστέυω του. Τέλος, θεωρούμε δεδομένη την καταδίκη οποιουδήποτε προσδιορίζει κάποιον με βάση μόνο τα δεδηλωμένα πιστέυω του. Ρωτά λοιπόν από καθαρό ενδιαφέρον ποιό το θρήσκευμα του ΚΠ
    Ιωσηφ
    απάντηση52
     
     
    περιεργες συμπτωσεις | 01/01/2014 18:47
    Το σχόλιο με "ταυτότητα" 28/07/13 12:37, είναι παραλλαγή (με χαρακτηριστικές φράσεις να είναι copy paste) με σχόλιο που δημοσιεύεται κάτω από άρθρο για τον Λϊαντίνη σε άλλο ιστότοπο (τον οποίο δεν ονομάζω για να μην κόψουν αυτό εδώ οι υπεύθυνοι λογοκρισίας της στήλης "γνώμες" του Βήματος) το οποίο επίσης γράφτηκε μέσα στο 2012. Παρατηρήσεις συμπτώσεις: Μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδες ασχολούνται ξαφνικά την ίδια περίοδο με τον Λιαντίνη, με μια δόση συγκαλυμένης παρουσίασής του ως "ημιπαράφρων" Το ίδιο άτομο ή ομάδα ατόμων, ανεβάζει σχόλια με κρατημένη μια κεντρική φράση σχετικά με την ιδιότητά του Λιαντίνη ώς δημόσιου υπαλλήλου και στις δύο αναρτήσεις. Τι σας ενοχλεί πραγματικά στον Λ;
    Φαιδων Γκιζικης
    απάντηση21
     
     
     
    ΑΓΑΠΩ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ-ΣΥΜΦΩΝΩ | 28/07/2013 12:37
    Εγκρίνω και επαυξάνω τα του κ.Παπαχρήστου και προσθέτω ότι ο "Λ" κατά κόσμον Νικολακάκος ήταν ένας τρέσσας και ρίψασπις της ζωής και αθεράπευτα νάρκισσος .Δημοσιουπάλληλος με πειθήνιο ακροατήριο φοβήθηκε την πραγματική ζωή και προσηλθε αυθορμήτως στον θάνατο.Φιλοτομαριστής στέρησε τουλάχιστον τα παιδιά της Διοτίμας από έναν παππού.Δυστυχώς προβάλλεται από περθωριοποιημενους σαν ιδανικός αυτόχειρας που ευτυχως δεν έχουν τα κότσια να τον ακολουθήσουν.ΤΑ ΠΕΙΣΙΘΑΝΑΤΙΑ ΔΕΝ ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.
    ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
    απάντηση630
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    ΣΤΟ ΓΟΝΑΤΟ; | 28/04/2013 10:31
    Πολύ επιπόλαιη κριτική, δυστυχώς!
    ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΒΑΤΣΟΣ
    απάντηση243
     
     
    Ατυχής κριτική | 21/02/2013 06:21
    Το βιβλίο που σχολιάζετε, είτε δεν το κατανοήσατε, είτε για κάποιο λόγο σας ενόχλησε, μάλλον λόγω θρησκείας. Το κείμενό σας είναι πολύ πλούσιο σε επίθετα (επικίνδυνη, νοσηρός, θρησκοληπτική, εμπαθής). Κι εμένα με τη σειρά μου μ' ενοχλεί η δικηγορίστικη αυτή ρητορική που χρησιμοποιούν κάποιοι όταν θέλουν να υποτιμήσουν τον άλλο και να τον βγάλουν τρελό. Δεν υπάρχουν σοβαρά επιχειρήματα σ' αυτήν την κριτική. Μόνο προσβλητικές εκφράσεις καλυμμένες από ένα φαινομενικά αποδεκτό μέτρο λόγου, που ζέχνει εταιρική νοοτροπία, κάτι σαν κατασκευασμένο κατηγορητήριο αφεντικού εναντίον κάποιου που ενόχλησε και τελεί υπό απόλυση για να μην ενοχλεί άλλο.
    Άρης Α.
    απάντηση483
     
     
    Άποψη | 08/01/2013 21:55
    <>, σημαίνει και αγάπη για το θάνατο. Η χαρά πάντα συνυπάρχει με τη λύπη. Αν δε σκότωνε το λιοντάρι την αντιλόπη, για την οποία στενοχωριόμαστε, θα πέθαινε το λιοντάρι από πείνα.δικό του παράδειγμα
    Ανώνυμος / η
    απάντηση174
     
     
    Λανθάνουσα Κριτική περί Παραφροσύνης χρησιμοποιώντας παραδείγματα άνευ νοήματος με τον τρόπο που χρησιμοποιούνται | 31/12/2012 23:29
    Κύριε Παπαχρήστου, καταλαβαίνω πως έχετε την άποψη σας περί του έργου του Λιαντίνη και δε προσπαθώ να την διαβάλλω ούτε να την μεταβάλλω. Φαίνεται πως ισχύει κι εδώ η παροιμία "όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια". Έχω μάθει να μην κρίνω αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω και να μιλάω μόνο για αυτά που ξέρω. Σίγουρα π.χ. το όπλο που δίνουν στον φαντάρο στη σκοπιά μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αυτοχειρία, αν ο άνθρωπος έχει ξεχειλίσει από πόνο και η αδυναμία του να αντεπεξέλθει τον σπρώχνει στην ύστατη αυτή πράξη. Δεν φταίει όμως το όπλο και σίγουρα δεν φταίει αυτός που του το έδωσε για συγκεκριμένο σκοπό. Κάθε συγγραφέας με το έργο του προσέφερε τροφή για σκέψη, όχι επιβολή απόψεων του
    Αλέξανδρος Κ.
    απάντηση273
     
     
    Πικρές αλήθειες | 06/11/2012 10:08
    Πικρές αλήθειες αναφέρει ο Λιαντίνης στο βιβλίο του δυστυχώς. Είναι λογικό στην χώρα της απόλυτης ψευτιάς και του απόλυτου παραμυθιάσματος οι αλήθειες του Λιαντίνη να υποβαθμίζονται και να κρίνονται και ως άκρως επικίνδυνες. Θα με εξέπληττε μια ''κολακευτική'' κριτική, αντιθέτως όλα τα άλλα για εμένα είναι αναμενόμενα. Ερώτηση, τι σχέση έχει η παλαιά διαθήκη με την Ελλάδα και την ιστορία της; Απολύτως καμία φυσικά γιατί η παλαιά διαθήκη είναι καθαρά Εβραϊκή υπόθεση. Εκτός και αν οι Αβραάμ και Μωυσής ήταν Έλληνες και δεν το ξέραμε ως τώρα. Αυτό για τον ''σχεδόν ρατσιστικό αντισημιτισμό'' του Λιαντίνη.
    Χρήστος
    απάντηση346
     
     
     
    Γκέμμα | 30/10/2012 14:18
    Κύριε Παπαχρήστου είσθε βαθιά νυχτωμένος..
    Ορέστης
    απάντηση345
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Θλίψη | 10/07/2012 23:35
    Είναι λυπηρό τελικά το να χρησιμοποιείται το υπερόπλο του λαού μας, η Ελληνική γλώσσα, καθώς και οι διδαχές των αρχαίων μας προγόνων με τρόπο σαθρό, στοχευμένα φαύλο, περίτεχνα αποπροσανατολιστικό... Ένα δομημένο κείμενο πρέπει να είναι πλήρες και δεν εννοώ το να έχει αρχή, μέση και τέλος. Πρέπει να να είναι σφαιρικό, να βλέπει τα υπέρ και τα κατά, να προβληματίζει τον αναγνώστη κάνοντας συχνά τον δικηγόρο του διαβόλου και να τον αφήνει να αποφασίζει μόνος του. Ο δε γράφων πρέπει να διαθέτει συνέπεια, συνέχεια και ιδανικό θα ήταν να μην διαθέτει αφεντικά... Με λυπεί που οι πολιτικοί μιλούν την ελληνική. Με λυπεί συχνά η αρθρογραφία των τελευταίων 30 ετών... Αναφέρομαι γενικά και ειδικά.
    Τάσος
    απάντηση57
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ (σκετο) | 04/07/2012 04:57
    Η επικίνδυνη γοητεία της παραφροσύνης... της τολμης και της δυναμης του λογου του. Ισως αρμοδιοι να μιλησουν για τον Λιαντινη θα ηταν οι μαθητες του, οι ανθρωποι που εζησαν διπλα του, αλλα ο Λιαντινης οπως ολοι οι "χαρισματικοι" ανθρωποι με τον ανεπιτήδευτο λόγο του μπορεσε να εισχωρησει (οσο "αντεχει" το μυαλο μας) στο μυαλο απλων αναγνωστων. Διαβαζοντας το αρθρο πραγματικα αναρωτηθηκα αν ο συντακτης του γνωριζει τον Λιαντινη και το εργο του. "Απαξιώνουν την ίδια τη ζωή, ηρωοποιούν την αυτοκαταστροφή και κατ’ ουσίαν γελοιοποιούν την αναζήτηση της ευτυχίας" σε ποιο σκοταδι ζει το μυαλο που διαστρεβλωνει με τετοιο τροπο την ουσια του λογου του Λιαντινη; Αληθεια κυριε Παπαχρηστου και ολοι εσεις που επιμενετε να τον διαβαλλετε, ποιο αγκαθι σας μπηγει ο λογος του; Υπαρχει μια μορφης τεχνης περα απο την αγιογραφια και τη βυζαντινη μουσικη που λεγεται "ΠΟΙΗΣΗ" και ο Λιαντινης ηταν ποιητης, ενας αιρετικος ποιητης, ενας προφητης, ο λογος του ηταν "φως" και τυχεροι οσοι μπορεσαν να το δουν...
    lamprini
    απάντηση333
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Διάνοια | 12/03/2012 21:57
    Αγαπητέ συγγραφέα, έχετε σκεφτεί ποτέ ότι οι έννοιες τις οποίες περιγράφουν οι δικές σας λέξεις και ταυτίζονται με τις λέξεις που γράφει ο Λιαντίνης, να μην υπάρχουν αυτούσιες στο μυαλό του Λιαντίνη κατά τη χρήση των ιδίων λέξεων στο κείμενό του? πχ αγαπητέ μου φίλε, όταν μιλάει για "ζωή" και "θάνατο" μπορεί στο δικό σου κεφάλι να σχηματίζεται ένα νόημα αλλά στο δικό του να είναι πολύ διαφορετικό.. να είναι πιο συμπυκνωμένο ή πιο διαπλατυσμένο, πιο ρομαντικό ή πιο συναισθηματικό, γενικώς οι ίδιες λέξεις να αποτυπώνουν διαφορετικές έννοιες στο μυαλό του καθένα μας.. γιατί οι λέξεις όπως και τα γεγονότα της ζωής παίρνουν υπόσταση από την οπτική του παρατηρητή και τις καταβολές του. Γι αυτό μην τρελαίνεσαι γιατί υπάρχει μεγάλη πιθανότητα απλά να ερμηνεύεις λέξεις με νοήματα που ο ίδιος δεν εννόησε ούτε υπονόησε.. ίσως όμως η πεζή σου κρίση να αποτυπώνει πεντακάθαρα το πώς η μάζα των ανθρώπων ερμηνεύει τέτοια λόγια.. ούτε εγώ πιάνω το Λιαντίνη, αλλά αρνούμαι να τον κρίνω ακόμη, διότι γνωρίζω λιγότερα ότι έχει νιώσει ο εγκέφαλός μου από τον δικό του.. πώς; αν έχεις αυτογνωσία, δες μια ομιλία του και βάλε τον εαυτό σου στη θέση του.
    pachanga
    απάντηση366
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
Ζητείται Πρόεδρος της Δημοκρατίας 
Μιχάλης Α. Αγραφιώτης , 30/07/2014 21:41
Σχολιασμός του άρθρου «Tο Ταγκό της Δημοκρατίας» 
Δρ Κυριάκος Κ.Τσιμίλλης , 24/07/2014 06:00
Σήμα Κινδύνου 
Μαυρομούστακος Θωμάς, 01/07/2014 17:44
Η «οργάνωση» των Εφοριών 
Μυττά Χαρίκλεια, 30/06/2014 18:06
Ζητείται Πρόεδρος της Δημοκρατίας 
Μιχάλης Α. Αγραφιώτης , 30/07/2014 21:41
Σχολιασμός του άρθρου «Tο Ταγκό της Δημοκρατίας» 
Δρ Κυριάκος Κ.Τσιμίλλης , 24/07/2014 06:00
Σήμα Κινδύνου 
Μαυρομούστακος Θωμάς, 01/07/2014 17:44
Η «οργάνωση» των Εφοριών 
Μυττά Χαρίκλεια, 30/06/2014 18:06