από metereologos.gr
Πέμπτη 19 Ιουλίου 2018
 
 

Αγροτική ανάπτυξη: από τη μιζέρια στην περηφάνια

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Πολλά διθυραμβικά σχόλια έχουν γραφτεί και ειπωθεί υπέρ της τιμημένης αγροτιάς, του μόχθου του αγρότη και της καταλυτικής συμβολής του αγροτικού τομέα στην ανάπτυξη της χώρας. Πολύ λιγότερα ωστόσο έχουν γίνει σε επίπεδο έμπρακτης πολιτικής αυτή για να τιμήσουμε τη σπουδαιότητα των εννοιών αυτών στη πράξη.

Θεωρώ ότι η αιτία είναι ότι αυτό που καλούμε συνολικά αγροτικό τομέα περιορίζεται στην αντιπαραγωγική και μονοδιάστατη διαχείριση κοινοτικών κονδυλίων, στη στείρα και κοντόφθαλμη διαχείριση των συνδικαλιστικών αιτημάτων του αγροτικού τομέα και στην κατ’ επανάληψη, επί πολλές δεκαετίες, κλοπή και κακοδιαχείριση των κοινοτικών κονδυλίων.

Αυτό, δυστυχώς, έχει σαν αποτέλεσμα τη δραματική μείωση της δημιουργικής ανταγωνιστικής αγροτικής παραγωγής και αφαιρεί το σημαντικότερο κίνητρο για τη συμμετοχή και τη συμβολή περισσότερων ελλήνων στην αγροτική ανάπτυξη της χώρας.

Έτσι, γίνεται αντιληπτό ότι δεν φτάνει να αναγνωρίσει κανείς ότι ο αγροτικός τομέας δυνητικά αποτελεί μια χρυσή ευκαιρία για την ανάταξη της χώρας.

Χρειάζεται λοιπόν για να συνδέσουμε τις πυροτεχνηματικές μας επιδιώξεις με την έμπρακτη και ουσιαστική πολιτική παραγωγή;

Αυτό που πρέπει να γίνει άμεσα αντιληπτό από όλους είναι ότι επιτέλους η όποια Κυβέρνηση βρίσκεται στην εξουσία πρέπει να αντιληφθεί ότι το ζήτημα της αγροτικής πολιτικής είναι συνολικό και ενιαίο. Είναι, δε, άρρηκτα συνδεδεμένο με την δημιουργία μιας ισχυρής αγροτικής οικονομίας. Δε λύνεται με μεμονωμένα μέτρα –πολύ δε περισσότερο ημίμετρα- αλλά με μια συνολική μακρόπνοη στρατηγική θεώρηση η οποία θα συνδέεται άμεσα με κοστολογημένη, αξιολογημένη και συνεπώς ανταγωνιστική αγροτική οικονομία.

Ας συμφωνήσουμε λοιπόν, σε κάποιες καθολικώς αποδεκτές παραδοχές. Ο αγροτικός τομέας είναι ένα λειτουργικό σύστημα το οποίο για να είναι βιώσιμο πρέπει να παράγει περισσότερα από όσα καταναλώνει. Πρέπει δηλαδή να αποκτήσει οικονομική συνειδητοποίηση. Να είναι δηλαδή ένα σύστημα πλεονασματικό και όχι ελλειμματικό. Για να γίνει αυτό πρέπει το αγροτικό σύστημα να υπόκειται σε συνολικούς κανόνες –όπως η αξιολόγηση των παραμέτρων της παραγωγής- με απώτερο στόχο τη βέλτιστη απόδοσή του.

Πρέπει άμεσα να μειωθεί το κόστος αγοράς αγροτικών εφοδίων και αγροτικών μηχανημάτων, ενώ παράλληλα να αυστηροποιηθεί ο μηχανισμός προστασίας των παραγωγών από τους μεσάζοντες.

Πρέπει να υπάρξει σοβαρή στήριξη των αγροτών από τις τράπεζες και να δημιουργηθεί ένα εξειδικευμένο πρόγραμμα συγχρηματοδότησης με κοινοτικά κονδύλια για αγροτικές επενδύσεις καλύπτοντας μικρούς και μεγάλους αγρότες.
Σε αυτό το επίπεδο –και με γνώμονα την κοινή εθνική στόχευση πλέον για αγροτική ανάπτυξη- οφείλουμε να παρουσιάσουμε ένα συνολικό πλάνο που να ξεκινά από τις αγροτικές υποδομές, να περνά από την βέλτιστη εκμετάλλευση των πόρων και των σύγχρονων τεχνολογικών εργαλείων και να καταλήγει στη διαχείριση της αγροτικής γης.

Επίσης, οφείλουμε να διασυνδέσουμε και να θέσουμε κάτω από κοινό οικονομικό στόχο τον πρωτογενή, το δευτερογενή (μεταποίηση, βιομηχανία τροφίμων) και τον τριτογενή τομέας (αγορά αγροτικών προϊόντων, αγροτουρισμός κτλ).

Ταυτόχρονα, να φροντίσουμε το ανθρώπινο κεφάλαιο να εξελιχθεί, να εξειδικευτεί, ώστε να γίνει ο καταλύτης της αγροτικής ανάπτυξης.

Πρέπει να δημιουργηθεί στην Ελλάδα ένα νέο εκπαιδευτικό σύστημα για να καλύψει τις σύγχρονες ανάγκες ενημέρωσης, εξειδίκευσης και κατάρτισης των αγροτών για να μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις για μια σύγχρονη αγροτική παραγωγή.

Αυτό το στρατηγικό σχέδιο οφείλουμε να το περάσουμε από το φίλτρο των αναγκών των τοπικών κοινωνιών έτσι ώστε να δημιουργήσουμε τις απαραίτητες συνέργιες που να ικανοποιούν τις συγκεκριμένες ανάγκες και τη φυσιογνωμία του κάθε τόπου.

Πρέπει επιτέλους, το ίδιο το κράτος να δώσει τη δυνατότητα στους αγρότες, με έναν ενιαίο στρατηγικό σχεδιασμό σε όλη την Ελλάδα, ποια προϊόντα πρέπει να καλλιεργηθούν και πως πρέπει να γίνει η αλλαγή και η καλλιέργεια αυτών, με νέα δεδομένα, ώστε να εξυπηρετήσουν τους παραπάνω στόχους.

Και επιτρέψτε μου εδώ μια παραίνεση προς όλους όσοι διαμορφώνουν πολιτική.

Δύο σπάνια χαρίσματα που πρέπει να έχουν οι ασκούντες την πολιτική είναι η αντίληψη και η ενσυναίσθηση. Οι περισσότεροι –ακόμα και να τα κατέχουν- τα καταπιέζουν, τα περιορίζουν και τα περιχαρακώνουν κάτω από τη πίεση του λεγόμενου πολιτικού κόστους, του πελατειασμού και του φάσματος της μη επανεκλογής τους.

Αυτό για τους κυνικούς ορίζεται ως πολιτικός ρεαλισμός. Για μένα ορίζεται ως πολιτική δειλία.

Ας αποσείσουμε από πάνω μας φοβικά σύνδρομα και ας αποφασίσουμε να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα της χώρας ως ευκαιρίες παραγωγής πολιτικής και ο αγροτικός τομέας είναι ο κατ’ εξοχήν χώρος από τον οποίο θα πρέπει να αρχίσει να υλοποιείται αυτή η νοοτροπία.

Καλό θα ήταν λοιπόν, οι εκφραστές της πολιτικής να κοιτάξουν ψηλά, να αναλογιστούν τις ευθύνες τους και να αποφασίσουν.

Να αποφασίσουν εάν θέλουν να παραδώσουν στον επόμενο μια χώρα μίζερη, ηττημένη και προδομένη ή μία παρακαταθήκη που θα εμπνεύσει και θα αποτελέσει μια αχτίδα περηφάνιας ότι τα πράγματα μπορούν αν αλλάξουν προς το καλύτερο και σε αυτή τη χώρα.

Έτσι, θα μπορέσουμε να σταματήσουμε επιτέλους να αναρωτιόμαστε γιατί χάνουμε συνέχεια ευκαιρίες.


Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (6)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    ΝΕΟΕΛΛΗΝΑΣ | 20/03/2017 15:19
    Όποιος θέλει να μάθει τι αξία έχει να υπάρχουν αγοραστές γεωργικών προϊόντων στην Ελλάδα ας ρωτήσει αγρότες. Για αυτό και η συμβ.καλιέρεια γεωργικων προιοντων ανθει στην χωρα μας Παραδειγματα πολλά μπαριλα με το σιταρι αμστελ με το κριθαρι και μπαρμπα σταθης με τα λαχανικα.
    pavlos
    απάντηση00
     
     
    ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ | 17/03/2017 14:48
    Το ανθρώπινο δυναμικό χρειάζεται θέσεις εργασιάς ...και οταν διαβαζεις οτι οι μονες εταιρειες που προσλαμβανουν,ειδικα αυτη τη περιοδο, ειναι ο παπαστρατος η μπικ η αθηναικη ζυθοποιια η μπαριλα...ειναι να απορεις που αλλοι επενδυουν σε λουσα ενω αυτοι σε νεες θεσεις εργασιας.
    nikolas
    απάντηση00
     
     
     
    Πανω απ' ολα ο Πρωτογενης τομεας | 14/03/2017 17:47
    Η αγροτικη πολιτικη πρεπει να βασιστει στον Πρωτογενη τομεα με το κρατος πρωτο να προχωρησει σε φοροελαφρυνσεις, μειωση του ΦΠΑ, μειωμενο πετρελαιο και πολλα αλλα ενω παραλληλα οι τραπεζες στη συνεχεια γενναιοδωρα-αδυνατον την συγκεκριμενη περιοδο-να σταθουν διπλα στο Ελληνα αγροτη. Ετσι αγαπητε κυριε Πασχο, συμφωνω με την αποψη σας, οτι η πολιτικη της εκαστοτε κυβερνησης θα πρεπει να στηριζει τον Ελληνα αγροτη.
    Α.Β
    απάντηση20
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    ΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ | 14/03/2017 08:46
    Μια αχτίδα περηφάνειας στα χρόνια της ορφάνιας.
    Καπαδόπουλος Ελισαίος
    απάντηση40
     
     
    Εκπαίδευση γεωργών | 14/03/2017 07:11
    Η επένδυση σε ανθρώπινο κεφάλαιο, ως κίνηση μακροχρόνιας απόδοσης ,θα απέδιδε περισσότερο αν συνοδεύονταν ταυτόχρονα με την εκπαίδευση του γόνου της κοινωνίας, μας γεγονός που σταδιακά θα μπορούσε να επιφέρει ευημερία και κοινωνική συνοχή.
    Ειρήνη Πολύζου -www.eudokimo.com
    απάντηση20