από metereologos.gr
Τρίτη 22 Μαΐου 2018
 
 

Ντρέπομαι σαν χώρα

Αρθρο της Φωτεινής Τσαλίκογλου
Ντρέπομαι σαν χώρα
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Εικόνες ελληνικής απόγνωσης κάνουν τον γύρο του κόσμου. Ο «Guardian» ανέδειξε σε φωτογραφία της ημέρας τη δωρεάν διανομή τροφίμων στο κέντρο της Αθήνας. Δεκάδες άνθρωποι να στριμώχνονται και να απλώνουν τα χέρια περιμένοντας να πάρουν μια σακούλα λεμόνια. Αλλες φωτογραφίες με ανθρώπους να ζητούν δωρεάν λίγα τρόφιμα και άλλους να κόβουν ξύλα προκειμένου να ζεσταθούν αναπαράγονται από τα διεθνή ΜΜΕ.

Η εικόνα μιας εξαθλιωμένης Ελλάδας ταξιδεύει και πληγώνει. Το μιντιατικό τοπίο προβάλλει τις πληγές και τα τραύματα της χώρας μας. Τα προβάλλει αφειδώς, ασύστολα, απερίσκεπτα, θα πουν ορισμένοι και θα δυσφορήσουν. Θα προτιμούσαν να μην υπάρχουν αυτές οι φωτογραφίες και ως διά μαγείας, όπως το πιστεύουν τα μικρά παιδιά, αυτό που δεν προβάλλεται θα είναι σαν να μην υπάρχει. Θυμώνουν όχι με αυτό που απεικονίζουν οι φωτογραφίες αλλά με το ίδιο το γεγονός της απεικόνισης. «Τι θα πουν οι ξένοι; Υπερβάλλουν, μας κάνουν κακό, κάνουν κακό στον τουρισμό μας». Και ω του θαύματος, η δυσφορία ταξιδεύει, μετατοπίζεται (μέσα στο μυαλό τους) από το συμβάν σε αυτό που προβάλλεται ως συμβάν.

Πόση ιδεολογική δουλοπρέπεια κρύβει κάτι τέτοιο; Τι είδους παραμορφωτικός καθρέφτης είναι αυτός που έχουμε από τα βάθη των χρόνων εγκαταστήσει μέσα στο σπίτι μας; Μέσα στον καθρέφτη αντί να βλέπουμε τον εαυτό μας, βλέπουμε την εικόνα που εικάζουμε ότι οι άλλοι έχουν για εμάς. Εμείς ως οι άλλοι. Ο υπηρέτης που βλέπει στον καθρέφτη την εικόνα του όπως φαντάζεται ότι θα την ήθελε το αφεντικό του.

Πόσο μας χαρακτηρίζει ως κοινωνία ο μηχανισμός αυτός;

Εχω την αίσθηση πως η δυσφορία αυτή για τις «κακές εικόνες» αποτελεί το σύμπτωμα μιας έμμονα υποκριτικής, ψευδαισθησιακής ανάγκης τακτοποίησης μιας ατακτοποίητης τάξης πραγμάτων. Κάτι το δικό μας, κάτι με το οποίο έχουμε μάθει να ζούμε. Η δυσφορία για την εικόνα της εξαθλίωσης, και όχι για την ίδια την εξαθλίωση, είναι εναρμονισμένη με έναν τρόπο με τον οποίο έχουμε μάθει να ζούμε, να υπάρχουμε, να συνυπάρχουμε, να μεγαλώνουμε, να εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας, και κάποια στιγμή να πεθαίνουμε μέσα στο ψέμα και την κατασκευή. Στο όνομα του «τι θα πει ο άλλος». Αλήθεια αυτό το «τι θα πει ο άλλος» σε πόσες ελληνικές οικογένειες δεν έχει λειτουργήσει, από τα βάθη των χρόνων, σαν πυξίδα «διαπαιδαγώγησης;». «Εχω καθαρό το κούτελό μου εγώ», «πρόσεχε τι θα πει ο γείτονας». Οχι πρόσεχε γι' αυτό που είσαι, όχι πρόσεχε γι' αυτό που γίνεσαι, αλλά γι' αυτό που ο άλλος θα βλέπει σε σένα ότι είσαι. Και καθώς το βλέμμα είναι παραμορφωτικό και καθώς ο άλλος βλέπει πάντα με τα δικά του μάτια, εσύ είσαι συνεχώς υπόλογος σε ένα μη δυνάμενο ποτέ να ικανοποιηθεί αλλότριο βλέμμα. Ο άλλος θα σε κρίνει σύμφωνα με τα δεδομένα του. Εσύ θα πρέπει να αναλώσεις μια ζωή για να βρεις ποια είναι αυτά τα δεδομένα ώστε να συμμορφωθείς. Σε θέλουν πειθαρχημένο, τακτικό, εργατικό; Σε θέλουν ευφάνταστο και επινοητικό; Σε θέλουν εξαρτημένο και υποταγμένο; Με πρωτοβουλίες και αυτενέργεια; 'Η μήπως σε θέλουν άλλοτε έτσι και άλλοτε αλλιώς;
Ευφάνταστα εργατικός; Επινοητικά υποταγμένος; H συμμόρφωση στο βλέμμα του άλλου είναι πάντα ατελής και ανολοκλήρωτη.

Η ιστορία με τις φωτογραφίες της ντροπής με κάνει να σκεφτώ πόσο το ψέμα συνοδεύει το μεγάλωμα ενός παιδιού σε μια ελληνική οικογένεια. «Πόσο με αγαπάς;». Υπάρχει οικογένεια που να μην έχει απευθύνει στο παιδί αυτό το ερώτημα; Μαζί με ένα ακόμη πιο φορτισμένο: «Ποιον αγαπάς πιο πολύ;». Δίχως να το πολυσκεφτείς, παρακινείσαι να πεις: «Ναι, σε αγαπώ πολύ». «Ναι! Εσένα αγαπώ πιο πολύ», για να μη δυσαρεστήσεις κανέναν, για να μη χάσεις αγάπη, αποδοχή και θαλπωρή. Ταυτόχρονα η παρότρυνση να είσαι όπως κάποιος άλλος, σε ακολουθεί από την αρχή της ζωής. «Να είσαι σαν τον Α, δες πόσο προκομμένος είναι»... Αυτή η επιταγή να είσαι σαν τον άλλον που δεν είσαι, να τον φτάσεις, να τον μιμηθείς, μοιάζει να είναι ένα από τα βασικά γνωρίσματα της ελληνικής οικογένειας. Πέρα από τη συνάφειά της με τον ανθρώπινο ψυχισμό, αυτή η προς τον άλλον έκκληση δεν ξέρω πόσο σχέση έχει και με την ιστορία και τα ιστορικά βιώματα της χώρας μας, ωστόσο εκείνο που μπορώ να πω είναι ότι με αυτόν τον τρόπο χτίζεται με επιμέλεια αυτό που θα μπορούσαμε να περιγράψουμε ως «ψευδή εαυτό» ή μια «δήθεν» (As if) προσωπικότητα. Μια προσωπικότητα ξένη, αποκομμένη από την πραγματικότητα των συναισθημάτων της. Υπάρχει δηλαδή ένα δούναι και λαβείν, σαν εμπορική συναλλαγή, στις σχέσεις όπου το ψέμα βρίσκει πρόσφορο έδαφος για να αναπτυχθεί, προκειμένου να είναι κανείς αρχικά αρεστό παιδί, στη συνέχεια αρεστός εραστής, σύζυγος, εργαζόμενος κ.ο.κ. Στο τέλος, αν το ψέμα γίνει συστατικό κομμάτι της αλήθειας σου, δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τι είναι πραγματικό και τι δεν είναι.

Οι εικόνες ντροπής της Ελλάδας και το πώς τις προσλαμβάνουμε είναι κομμάτι του εαυτού μας. Είναι εικόνες μιας αλήθειας που αξίζει να μην εξορίσουμε. Στην κοινωνία του ενός τρίτου, με μια φτώχεια που τσακίζει τα κόκαλα των Ελλήνων, είναι ίσως η στιγμή να τοποθετηθούμε αλλιώς απέναντι στην αλήθεια του καθρέφτη μας.

Ενας επιπλέον τρόμος παραμένει ανοιχτός: ο εθισμός και η φυσικοποίηση τέτοιων εικόνων... Αλλά γι' αυτόν, τον άλλον τρόμο, δεν θα μεριμνήσει η προβολή της αλήθειας αλλά η μεταμόρφωσή της.

(Ιδωμεν... το μέλλον ανήκει στην έκπληξη.)

Η κυρία Φωτεινή Τσαλίκογλου είναι καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.




Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Νέες Εποχές: Μεταξύ οργής και αναγέννησης 
 
 
σχόλια (59)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Για άλλα πρέπει να ντρεπόμαστε, όχι την ένδοια | 20/02/2013 00:34
    Εικόνα ντροπής δεν είναι η φωτό της ένδοιας - παρότι αμφιβάλλω ότι οι παραλήπτες στη συγκεκριμένη περίπτωση όντως χρειάζονταν τα πορτοκάλια. Αλλά ας υποθέσουμε πως είναι όλοι οι παραλήπτες πεινασμένοι. Η φτώχεια δεν είναι ντροπή. Οι εκόνες μεταναστών κυνηγημένων από χρυσαυγίτες τραυματιζόμενοι ή πεθαίνοντας στην προσπάθεια τους να διαφύγουν από την κτηνωδία των αρπακτικών, αυτές είναι οι εικόνες της ντροπής κι αυτές θα μείνουν. Όταν κοιτά κανείς φωτογραφίες του 1920 δε σκέφτεται πως ντροπιάστηκε η τάδε οικογένεια που ξαφνικά δεν είχαν να φάνε. Αλλά λένε έτσι γι'αυτούς που φάγανε το γείτονα και τον κακομοίρη δίπλα τους.
    Πέτρος Διβέρης
    απάντηση20
     
     
    Υπάρχουν και καθρέφτες | 19/02/2013 04:55
    Καλά θα κάνη η Κα καθηγήτρια αυτού του γελοίου "πανεπιστημίου" Παντείου να κοιτάξη τον εαυτό της στον καθρέφτη και να μας πή ποιά είναι η προσφορά όλου αυτού του αριστερού καθηγητικού συνολιθεύματος στο σημερινό κατάντημα της χώρας. Να μας πη γιατί είναι τόσο ανθέλληνες όλοι αυτοί οι καθηγητές του Παντείου όπου η μη αριστερή γνώμη αντιμετωπίσεται με βία. Να μας πή πόσους συναδέλφους Έλληνες της αλλοδαπής δουλέψανε στην κυριολεξία για να τους πάρουν τα βιογραφικά με δόλο προς ίδιον όφελος για χρηματοδότιση από την ΕΕ. Έχει ο καιρός γυρίσματα κα καθηγήτρια και πιά δεν λυπόμαστε για εσάς στην αλλοδαπή. Άξιος ο μισθός σας. Τέλος παρά το δακρύβρεκτο άρθρο σας η φωτογραφία πούλησε λίγο 'εξω.
    Συνάδελφος από την αλλοδαπή
    απάντηση814
     
     
    Αλλού οι ντροπές - ασ´ τα σάπια | 19/02/2013 02:55
    Μπα, ανακαλύψαμε και την ντροπή;... Σιγά τα λάχανα. Ζω πάνω απο 30 χρόνια σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, σε μια τέτοια διανομή στο κέντρο του Παρισιού η του Βερολίνου θα βγαιναν μαχαίρια. Ντομπρα και σταράτα. Ντρέπομαι βαθύτατα να πώ ότι είμαι Έλληνας, ότι ανήκω στο ίδιο έθνος με όλους αυτούς τους πουλημένους που έφεραν την χώρα και τον λαό της σ´αυτο το χαλί. Τόσα σκάνδαλα θαμμένα, τόσοι και τόσοι ΚΛΕΦΤΕΣ, πολιτικοί, επιχειρηματικές μαϊμού και λοιπή συμμορία. Πως έγινε και υπήρξε απο το πουθενά πρωθυπουργός - υπάλληλος της Goldman Sachs?...ντρέπομαι που "μαζι τα φάγαμε" κυκλοφορεί ελεύθερος! Για τους απιστευτους μισθούς βουλευτών, ευρωβουλευτών κλπ ΠΟΥ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ ΘΕΤΙΚΟ ΔΕΝ ΠΡΟΣΦΕΡΑΝ,
    Κόκκινος απο ντροπη και οργή
    απάντηση32
     
     
    Και ομως εγω βλεπω και κατι αλλο | 18/02/2013 23:34
    Βλεπω αυτο το λεβεντικο χερι που δινει. Υπαρχει αλληλεγγυη αρα υπαρχει ελπιδα. .Ευχαριστω.
    Ενας μεταναστης
    απάντηση60
     
     
    Παππού, εσένα αγαπώ, μόνο εσύ λες την αλήθεια | 18/02/2013 16:47
    Ακριβώς, έτσι απλά και ρηχά, για να αποφύγεις την αλήθεια μοιράζεις φούμαρα για ελπίδες, δεν χρειάζεσαι περισπούδαστες αναλύσεις. «Πιστεύω στο φιλότιμο και την καρδιά του Έλληνα και στον αγώνα που δίνουμε, είμαι σίγουρος πως όλοι οι Έλληνες θα νικήσουμε σε αυτό τον αγώνα με έμπνευση, δουλειά, φιλότιμο και με αγάπη». Ποιος, αναρωτιέστε, τα είπε όλα αυτά; μα ο κ. πρωθυπουργός μας, μόλις χθες. Αυτός που δεν εννοεί να καταλάβει, πως η εξαθλιωμένη χώρα έγινε περίγελος και πρώτο θέμα παγκοσμίως. Τι είπαν οι Ιταλοί πολιτικοί πριν λίγες μέρες; Ότι η χώρα τους δεν πρέπει να γίνει σαν την Ελλάδα. Μπορεί να έχουν προεκλογική περίοδο αλλά αυτό δεν αναιρεί την εικόνα που έχουν για τη χώρα μας, όπως και κάποια δημοσίευμα έγκυρων ευρωπαϊκών ΜΜΕ που αναφέρουν ό,τι η χώρα μας βρίσκεται στη δύνη μιας ανθρωπιστικής κρίσης. Κι αυτός, όπως λέει και η παροιμία, “στου κωφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα”, καλλιεργεί το ψέμα στην προσπάθειά του να μακροημερέψει, βαδίζει με την δική του “αλήθεια”. Επικαλείται το φιλότιμο, που είναι αλήθεια πως το έχει σε περίσσευμα ο έλληνας και εύκολα το προσφέρει, αλλά είναι επίσης αλήθεια ό,τι αν αντιληφθεί πως έχει γίνει παίγνιο τότε το φιλότιμο του γίνεται οργή. Έτσι, στην προσπάθεια του να καλύψει την αδυναμία του να κυβερνήσει, να αντιστρέψει την κατάσταση, να προωθήσει λύσεις για το ξεπέρασμα, τουλάχιστον αυτής της ανθρωπιστικής κρίσης, για να μην θρηνήσουμε θύματα, καταφεύγει σε ευχολόγια, επικαλείται την έμπνευση, αλλά σε ποια και τίνος έμπνευση αναφέρεται; όταν γνωρίζει πως κάθε νέο, αν πρόκειται για δραστηριότητα που θα συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξη του πολίτη και κατ’ επέκταση της συνολικής οικονομίας, αυτή προσκρούει σε ένα αξεπέραστο για τα χρονικά εμπόδιο, εκτός και αν αναφέρεται στις εμπνεύσεις του κ. υπουργού των οικονομικών. Μιλάει για “δουλειά”, αυτό κι αν είναι εμπαιγμός. Όταν η ανεργία στους νέους έχει φθάσει στο 60%, αυτός εμφανίζεται να εκφράζει ακαδημαϊκά τις ανησυχίες του σε διάφορα συνέδρια και εκδηλώσεις ιδρυμάτων. Κούφια λόγια
    Γιάννης Αντωνιάδης
    απάντηση38
     
     
    η κοινωνία του φαίνεσθαι | 18/02/2013 16:43
    Οι φιλομνημονιακοί στις αρχές προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι ο λαός δεν φτωχοποιείται, ότι όλα αυτά είναι υστερίες, τώρα που η κατάσταση δεν κρύβεται καταφεύγουν πάλι στα ψυχολογικά κόλπα. Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου, στον οποίο νομίζω ότι αναφέρεται το άρθρο σχολίασε για τη διανομή τροφίμων, ότι έγινε επίτηδες σε εξαθλιωμένη γειτονιά για να διαπομπευτεί η χώρα μας. Ξέρουν ότι ο πιο δυνατός μοχλός πίεσης για τον Έλληνα είναι αυτό το "τί θα πει η γειτονιά;" και το θα το χρησιμοποιήσουν ποικιλοτρόπως
    La Scapigliata
    απάντηση36
     
     
    εάν | 18/02/2013 15:43
    Η κοινωνία του "τι θα πει ο άλλος" δημιούργησε την Ελλάδα των γονιών μας. Η κοινωνία των "δημόσιων σχέσεων" (PR, επί το Ελληνικώτερον) δημιούργησε την σημερινή.
    Τάσος Κωστής
    απάντηση161
     
     
    Συγχαρητήρια ! | 18/02/2013 15:31
    Eξαιρετικό άρθρο, συγχαρητήρια! Λίγοι όμως από τους σχολιαστές φαίνεται ότι το κατάλαβαν και έσπευσαν με την θλιβερή και ρηχή δυσπιστία τους να το εκμηδενίσουν.
    Αναγνώστρια
    απάντηση1510
     
     
    ! | 18/02/2013 13:55
    Στερνή μου γνώση να σ'είχα πρώτα. Όπως στρώσεις θα κοιμηθείς. ή αλλιώς σκάσε και δούλευε γιατί χανώμαστε, και απο τώρα ας ασχοληθούμε σοβαρά με τα κοινά, γιατί συν Αθηνά και χείρα κείνει. Μόνο οι ηλίθιοι και οι δημαγωγοί δεν έχουν καταλάβει τί γίνεται.
    Ανώνυμος / η
    απάντηση101
     
     
     
    Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι | 18/02/2013 13:53
    Κυρία Τσαλίκογλου, μια από τις κύριες αιτίες της κατάντιας μας είναι οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και η Παιδεία που παράγουν , ξεκινώντας από τον τρόπο , που γίνονται καθηγητές , τα αμφίβολα προσόντα τους και την ελλιπή διδασκαλία χάριν της ρεμούλας με τα προγράμματα .... Πόσοι αξιολογώτατοι επιστήμονες δεν προγκίχτηακαν με τις κλωτσιές στα Πανεπιστήμιά μας από τους βολεμένους συναδέλφους σας ...Το επίπεδο μιας κοινωνίας είναι θέμα παιδείας Η πυραμίδα της εκπαίδευσης διαβρώνεται από πάνω προς τα κάτω με αποτέλεσμα το επιπεδο του μέσου Έλληνα , για το οποίο εσείς ντρέπεστε. Ας αρχίσει, λοιπόν , ο καθένας από την προσωπική του ευθύνη και τον τομέα του , που τον αφορά άμεσα.
    Ένας Κοινωνιολόγος
    απάντηση255
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Αληθεια΄/ | 18/02/2013 13:49
    Τι θα πει ο αλλος! αυτο ειναι το προβλημα μασ το μεγαλο. Πιστευω πως αν μαθαιναμε τροπους και αυτοσεβασμο σημερα η χωρα υα ηταν αλλου. Βαυκαλιζομαστε με το Μεγαλειο της φυλη; αντι να τηρουμε σεβασμο και υποχρεωση και περιφανια ορθη...
    Nikos
    απάντηση162
     
     
    Οντως ντρεπομαι | 18/02/2013 13:35
    Εγω παλι ντρεπομαι που η κοινωνικη, επιχειρηματικη και ακαδημαικη ελιτ -που εμμεσως εκπροσωπει- η συγγραφεας στηριξε τοσα χρονια εμπρακτως τη δικομματικη διακυβερνηση της διαφθορας, της σηψης και της παρακμης. Φανταζομαι μεσω των διασυνδεσεων της θα εχει σιγουρα συμβαλλει στο να διοριστει και συγγενης της..
    maggie
    απάντηση1310
     
     
    δυστυχώς | 18/02/2013 13:01
    πάνω από τους μισούς σχολιάστές δεν κατάλαβαν το άρθρο. Λειτουργικός αναλφαβητισμός σε όλο του το μεγαλείο. Η συντάκτρια δεν κριτικάρει το γεγονός ότι μοιράστηκαν τρόφιμα και κάποιοι ανταποκρίθηκαν. Άλλο λέει.
    gio
    απάντηση317
     
     
    Ο καθρεφτης | 18/02/2013 12:08
    Νομίζω ότι οι περισσότεροι από εμάς παρεξηγήσαμε την κυρία Τσαλίκογλου. Όπως τουλάχιστον κατάλαβα εγώ, η κυρία καθηγητής θέλει να πει ότι μας ενδιαφέρει περισσότερο το “τι θα πουν οι άλλοι” για τα προβλήματά μας και πως μας παρουσιάζουν τα ξένα ΜΜΕ παρά να ενδιαφερθούμε να λύσουμε αυτά τα προβλήματα και να αλλάξουμε αυτήν την εικόνα.
    KM
    απάντηση311
     
     
     
    Τιποτα δεν ειναι τυχαιο. | 18/02/2013 11:59
    Ο Γκαρντιαν εδειξε την φωτο.Εγω,ντρεπομαι για τους αναπηρους μαιμου και τους"γιατρους" τους.Ντρεπομαι για τον ΥΠΟΚΡΙΤΗ ΙΣΑ,ντρεπομαι για τις επιδοτησεις/καγεν"αγροτων",ντρεπομαι για τα λαμογια ΣΔΟΕ,ντρεπομαι για γαπ καραμαλι βουλγαρακι τσοχακλεφταρο ρουσσοπουλο κλπ οχετο,ντρεπομαι για φωτοπουλο και ληστραχοΓΕΝΟΠ,για συνδικαλΗστες μελη της κομορα(πχ ΥΠΕΘΑ),για λαθρεμπορους,για διεφθαρμενους μπατσους και ΠΡΙΝ ΑΠ ΟΛΑ:για το ανηθικο δικαστικο σωμα η αδιαφορια,ωχαδερφισμος,διαφθορα,ανικανοτητα,καιροσκοπισμος,απουσια,προδοσια του οποιου οδηγησε την πατριδα στα σημερινα της χάλια!Δεν θα γινομασταν οι πορνες του πλανητη αν ειχαν εκτελεσει εγκαιρα το ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΜΑ τους οι...θεματοφυλακες του δικαιου!
    Ουτε η ατιμωρησια των θεσμικα ενοχων(δικαστικων)
    απάντηση381
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Ta apotelesmata tis douleias sas | 18/02/2013 11:48
    K. Tsalikoglou, mporeite na mas enimerosete gia ta apotelesmata tou ergou sexitika me tin ensomatosi ton metanaston prin apo merika xronia? An den me apata i mnimi mou to ergo xrimatodotithike adra kai eisstan h ypeuthini tou ergou. eyxaristo
    Eleni
    απάντηση1614
     
     
     
    «Τι θα πει ο άλλος»... μακάρι να το εφαρμόζαμε! | 18/02/2013 11:39
    Αφήστε τις θεωρίες, τις ακαδημαϊκές ασυναρτησίες και το "μπλα μπλα" κυρία Τσαλίκογλου. Αυτό που εσείς θεωρείτε αρνητικό στην διαπαιδαγώγηση του Έλληνα, εγώ το θεωρώ ευλογία (σε όσα σπίτια υπάρχει ακόμα). ΜΑΚΑΡΙ να σκεφτόμασταν τι θα πει ο άλλος. Θα ήμασταν πολύ καλύτεροι. Αν υπήρχε αυτός ο άτυπος κοινωνικός έλεγχος (τι θα πει ο κόσμος, το καθαρό κούτελο κλπ.) οι άνθρωποι δεν θα ήταν διεφθαρμένοι, δεν θα έκλεβαν το δημόσιο, δεν θα ζητούσαν ρουσφέτια. Και αντίστοιχα, αν σκεφτόμασταν "τι θα πουν οι ξένοι" σήμερα η Ελλάδα θα ήταν ισχυρή, θα είχαμε να εξάγουμε πολιτισμό, θα προσέχαμε τη φυσική ομορφιά της χώρας μας, τους τρόπους μας, τα οικονομικά μας κλπ. Καταλάβατε κυρία Τσαλίκογλου;
    Παναγιώτης
    απάντηση2312
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Άχ αυτοί οι "ειδικοί" ψυχολόγοι..., θέλουν οφθαλμίατρο ! | 18/02/2013 11:33
    " ..Μέσα στον καθρέφτη αντί να βλέπουμε τον εαυτό μας, βλέπουμε την εικόνα που εικάζουμε ότι οι άλλοι έχουν για εμάς.." Σ' αυτήν τήν φράση-δήθεν διάγνωση, κρύβεται όλη η λανθασμένη αντικοινωνική παραμορφωτική "αλήθεια" τής Κας Καθηγήτριας! Μέσα στόν καθρέφτη, Κυρία μου, αλλά καί έξω απ΄αυτόν, βλέπουμε εναργέστατα καί ΚΑΘΑΡΩΤΑΤΑ τήν άθλια, υποκριτική, ΓΥΦΤΙΚΗ υπόστασή μας, όλος ο "Λαός". Καί η μόνη έννοια του είναι πώς θά τήν φτιασιδώση, ώστε στόν καθρέφτη νά φαίνεται κάτι άλλο, δηλ. τό γύφτικο ΚΑΡΑμαύρο, νά δείχνει ξανθό μέ KOLLESTON. Μήν μάς πάρουνε χαμπάρι, αυτός είναι ο ΕΘΝΙΚΟΣ μας στόχο-προσδιορισμός, εδώ καί 200 χρόνια τούρκικα. Αλλά, ΚΟΥΡΑΓΙΟ. 25.000 "ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ όπου νάναι μάς σώνουν
    Ρέ καθρέφτη, δείχνε με Ευρωπαίο- AnyparktOs
    απάντηση1112
     
     
    Πανεπιστήμιο "Σουλειμάν μεγαλοπρεπούς" | 18/02/2013 11:29
    τάχα ευαίσθητος, καφενειακός λόγος. αυτοί είναι οι πανεπιστημιακοί μας?
    Ανώνυμος / η
    απάντηση1518