Γνώμες

Δεν γίνονται όλοι στρατηγοί ούτε υποστράτηγοι. Μόνο ένας γίνεται αρχιστράτηγος. Αλλά τουλάχιστον υφυπουργοί;

Ο Γιόσκα Φίσερ, από τους πρώτους που επιδίωξαν διαπραγματεύσεις με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα, σε συνέντευξη το 2018 στο Spiegel, ήταν προφητικός

Μπορεί να μην υπόσχεται όπως η Κοβέσι ή η κυρία Καρυστιανού πως θα τους βάλει όλους φυλακή. Μπορεί να μη δεσμεύεται πως δεν θα αφήσει στην ησυχία του και τον τελευταίο πράκτορα του Ντίλιαν όπως κάνει το ΠαΣοΚ. Αλλά έχει το ενδιαφέρον της.

Να λοιπόν που το «ακραίο» πείραμα στο ΑΤΕΝΕ έπιασε τόπο αποδεικνύοντας ότι δεν πρέπει να κοιτάζουμε τα πράγματα με παρωπίδες, αλλά να είμαστε όσο το δυνατόν πιο ανοιχτοί σε ιδέες, μέσω των οποίων και προσφέρουμε και κερδίζουμε.

Καθώς νέες ενεργειακές διαδρομές διαμορφώνονται στα Βαλκάνια, η Ελλάδα αναδεικνύεται σε κομβική πύλη για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης

Το μεγάλο ερώτημα για την ελληνική και ευρωπαϊκή πολιτική ασφάλειας και άμυνας είναι πως θα είναι το πεδίο του πολέμου όχι σε 5-10 χρόνια αλλά σε 15 χρόνια. Η Eurosatory στο Παρίσι, η μεγαλύτερη έκθεση όπλων (15-19/6) σίγουρα θα έχει ως θέμα συζήτησης και αυτό.

Ότι κέρδισε η κυβέρνηση λόγω του πολέμου, το έχασε λόγω του ΟΠΕΚΕΠΕ. Διατηρεί όμως ακόμα προβάδισμα από την αξιωματική αντιπολίτευση και μένει να φανεί αν η τάση φθοράς θα συνεχιστεί

Η εσφαλμένη άρνηση διερεύνησης της ενδεχόμενης εμπλοκής και άλλων συμμετοχών στα εγκλήματα για τα οποία καταδικάσθηκαν οι 4 ιδιώτες από το Μονομελές πλημμελειοδικείο Αθηνών

Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.

Η ελευθερία αποτελεί μια διαρκή διαδικασία ενεργούς αμφισβήτησης, αποδόμησης και ανασχεδιασμού των υφιστάμενων δομών ισχύος, μέσω της ανάπτυξης μηχανισμών διεκδίκησης και ανακατανομής επιρροής εντός τεχνολογικά διαμεσολαβημένων πλαισίων διακυβέρνησης και κοινωνικού ελέγχου.

Το ερώτημα για το ποιος επωμίζεται το κόστος του νέου κύματος ακρίβειας βρίσκει διαφορετικές απαντήσεις στα κράτη-μέλη της ΕΕ. Στην Ελλάδα με ευθύνη της κυβέρνησης το επωμίζονται τα ευάλωτα νοικοκυριά.

Στον χώρο της έρευνας τα δημόσια πανεπιστήμια έχουν πετύχει πολλά τα τελευταία χρόνια. Ομως, το ερευνητικό οικοσύστημα των ΑΕΙ χρειάζεται ισχυρή διοικητική και διαχειριστική υποστήριξη, μεγάλες συνεργατικές ερευνητικές υποδομές, στενότερη διασύνδεση με τους παραγωγικούς τομείς.