Γεννημένος στην Πάφο της Κύπρου το 2000, ο Δημήτρης Τερπίζης αναγνώρισε από νωρίς τη δύναμη της έκφρασης στη ζωή του και, με στόχο να μοιραστεί τη μουσική του με τον κόσμο, να συνδέσει τους ανθρώπους και να δημιουργήσει μελωδικές εμπειρίες, ξεκίνησε το ταξίδι του. Και όλα δείχνουν ότι βαδίζει στον σωστό δρόμο.
Αρκετά μετά τις πρώτες εκδηλώσεις του ταλέντου του στα κρουστά – χρησιμοποιώντας κουζινικά σκεύη σε ηλικία 4 ετών –, το 2017, όταν η Πάφος και η δανική πόλη Ααρχους ήταν Ευρωπαϊκές Πρωτεύουσες Πολιτισμού, πραγματοποίησε πολυάριθμες συναυλίες στην Κύπρο και τη Δανία. Συνέχισε τη διαδρομή του με σπουδές jazz drums στο Conservatorium Maastricht της Ολλανδίας, από όπου αποφοίτησε με έπαινο. Το «Amorphous Odyssey», που κυκλοφόρησε το 2023 και περιλάμβανε οργανικά κομμάτια σύγχρονης τζαζ, ήταν το πρώτο του άλμπουμ. Εκτοτε, ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του στο Berklee Global Jazz Institute και, με έδρα τις ΗΠΑ τώρα, συνεχίζει το ταξίδι του κυκλοφορώντας το EP με τίτλο «6211».
Πώς ξεκίνησε το ταξίδι σας στη μουσική; Ποιες ήταν οι επιρροές σας;
«Ξεκίνησα πολύ μικρός, σχεδόν χωρίς να το καταλάβω. Η μητέρα μου έβλεπε ότι είχα μια έλξη προς τον ρυθμό – χτυπούσα κατσαρόλες στην κουζίνα – και έτσι με έγραψε σε μαθήματα ντραμς. Ηταν όμως ακόμα νωρίς για να ξεκινήσω κατευθείαν, έτσι είπε ο πρώτος μου δάσκαλος, οπότε μπήκα πρώτα σε μαθήματα πιάνου και γενικής μουσικής, όπου πάλι κατέληξα στα κρουστά. Μεγαλώνοντας ασχολήθηκα με ντραμς, κιθάρα και πιάνο. Πέρασα από την κλασική κιθάρα στον ηλεκτρικό ήχο, με επιρροές από rock, metal αλλά και funk/fusion. Στο Μουσικό Λύκειο Πάφου γνώρισα πιο βαθιά την παραδοσιακή κυπριακή μουσική και τα κρουστά, κάτι που με επηρέασε ουσιαστικά. Στη συνέχεια μετακόμισα στην Ολλανδία για σπουδές jazz drums στο Μάαστριχτ, όπου ήρθα σε επαφή με μουσικές από όλον τον κόσμο, με την τζαζ να λειτουργεί σαν κοινή γλώσσα που τα συνδέει όλα».
Οι πηγές έμπνευσής σας;
«Με εμπνέει η καθημερινότητα και οι φυσικοί ρυθμοί γύρω μας, ο τρόπος που κινείται ο κόσμος. Με επηρεάζει επίσης έντονα η κινηματογραφική μουσική και το πώς η μουσική μπορεί να απογειώσει την εικόνα. Σχεδόν πάντα, όταν γράφω, υπάρχει μια εικόνα ή μια ιστορία στο μυαλό μου. Δεν σκέφτομαι μόνο ήχους, αλλά καταστάσεις. Καλλιτέχνες όπως οι Σέι Μαέστρο, Ααρον Παρκς και Ιμάνουελ Ουίλκινς με έχουν επηρεάσει πολύ. Κυρίως στο πώς έχουν χτίσει μια τόσο προσωπική, αφηγηματική και αναγνωρίσιμη ταυτότητα μέσα από τη μουσική τους».
Τι θέλετε να αποτυπώσετε με την τελευταία κυκλοφορία σας «6211»;
«Το “6211” είναι ένα πολύ προσωπικό project για εμένα, με το “Portals” να μην είναι τυχαία το πρώτο κομμάτι του EP. Η ιδέα ξεκίνησε από μια περίοδο αλλαγών στη ζωή μου, κυρίως τα χρόνια μου στο Μάαστριχτ, όπου μετακινούμουν όχι μόνο γεωγραφικά, αλλά και εσωτερικά. Το EP περιστρέφεται γύρω από αυτές τις “πύλες”, τις στιγμές που κάτι αλλάζει και σε οδηγεί κάπου αλλού, χωρίς πάντα να το καταλαβαίνεις εκείνη τη στιγμή. Τα κομμάτια “Portals” και “Places” έχουν αυτή την αίσθηση κίνησης και μετάβασης, ενώ το “B50-1” είναι πιο εσωτερικό, καθώς αναφέρεται στο σπίτι όπου γράφτηκε μεγάλο μέρος της μουσικής και όπου διαμορφώθηκαν σημαντικές στιγμές εκείνης της περιόδου. Πρόκειται για ένα έργο τριών κομματιών που γεννήθηκε μέσα από τη μνήμη, την κίνηση και τον τόπο, παντρεύοντας τη σύγχρονη τζαζ με επεισοδιακή αφήγηση και ρυθμική αναζήτηση. Η υλοποίηση του EP υποστηρίχθηκε από το βραβείο Henriëtte Hustinx Prijs, το οποίο κάλυψε την παραγωγή του».
Τι είναι αυτό που σας γοητεύει στην τζαζ;
«Η τζαζ για εμένα είναι ένας τρόπος επικοινωνίας χωρίς περιορισμούς. Κάθε φορά που παίζω με διαφορετικούς μουσικούς, είναι σαν να ξεκινά ένα καινούργιο μουσικό ταξίδι. Με συναρπάζει το πόσοι διαφορετικοί τρόποι υπάρχουν να εκφραστείς μέσα από τον αυτοσχεδιασμό, τον ρυθμό και την αρμονία, αλλά και το πώς μπορείς να φέρεις στοιχεία από διαφορετικές κουλτούρες μέσα σε αυτή τη γλώσσα. Είναι μια μουσική που εξελίσσεται συνεχώς και σου δίνει χώρο να ανακαλύπτεις τη δική σου φωνή μέσα σε αυτήν. Παρόλο που προέρχομαι από διαφορετικό υπόβαθρο, η τζαζ για εμένα είναι ένας χώρος όπου όλοι μπορούν να ανήκουν, ενώ παράλληλα μου δίνει τη δυνατότητα να εκφράσω τη δική μου κουλτούρα και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνομαι τη μουσική».
Πού θέλετε να φτάσετε μέσω της μουσικής;
«Δεν το σκέφτομαι τόσο σαν προορισμό. Με ενδιαφέρει να συνεχίσω να δημιουργώ, να εξελίσσομαι και να φέρνω νέα projects στη ζωή. Θέλω να παίζω όσο περισσότερο γίνεται και να συνδέομαι με τον κόσμο μέσα από τη μουσική. Η διδασκαλία είναι επίσης πολύ σημαντική για εμένα, γιατί είναι ένας τρόπος να μοιράζομαι όσα μαθαίνω στην πορεία μου. Αν υπάρχει ένας στόχος, είναι να συνεχίσω να κάνω αυτό που αγαπάω με συνέπεια και ειλικρίνεια».
Τα επόμενα σχέδιά σας;
«Αυτή την περίοδο ολοκληρώνω το επόμενο άλμπουμ μου, ένα μεγάλο και ιδιαίτερα προσωπικό project, που εστιάζει στη μεταμόρφωση και την ανακατασκευή της ταυτότητας. Παράλληλα, ετοιμάζω νέα μουσική και συνεργασίες που θα αρχίσουν να παρουσιάζονται μέσα στους επόμενους μήνες. Μακροπρόθεσμα, στόχος μου είναι να γεφυρώνω πολιτισμούς και να ενσωματώνω ακόμη πιο έντονα την κυπριακή μου ταυτότητα στη μουσική μου. Επιπλέον, βρίσκομαι στη διαδικασία δημιουργίας εκπαιδευτικών προγραμμάτων για τα ντραμς, με μια πιο ολιστική προσέγγιση. Η μουσική είναι αυτό που με κρατάει σε κίνηση και στόχος μου είναι να συνεχίσω να δημιουργώ έργα με ταυτότητα και κατεύθυνση, που να επικοινωνούν ουσιαστικά με τον κόσμο».
