«Δεν γράφω πια, αρκεί να ψυθιρίσω»

Νέες εφαρμογές ΑΙ και τεχνολογίες υπαγόρευσης υποκαθιστούν πλέον τη γραφή. Αποτελεσματικό; Ναι. Ενοχλητικό; Πολύ...

«Δεν γράφω πια, αρκεί να ψυθιρίσω»

Οι ψίθυροι της Μόλι Αμκραουτ Μιούλερ είχαν αρχίσει να εκνευρίζουν τον σύζυγό της. Αυτό που κάποτε ήταν μια ιερή βραδινή τους συνήθεια – να βάζουν το παιδί για ύπνο, να καταρρέουν στον καναπέ και να ανοίγουν τα λάπτοπ τους για να τελειώσουν τη δουλειά τους με την ησυχία τους – είχε γίνει κάθε άλλο παρά ήσυχη. Αντί να πληκτρολογεί σιωπηλά, η Αμκραουτ Μιούλερ έβαλε το δάχτυλο στο πλήκτρο function και άρχισε να μιλά χαμηλόφωνα στον υπολογιστή.

Η Αμκραουτ Μιούλερ, η οποία διευθύνει τη δική της επιχείρηση τεχνητής νοημοσύνης στο Σιάτλ, έχει εθιστεί στο Wispr Flow, μια εφαρμογή υπαγόρευσης που οι χρήστες συνδυάζουν με εργαλεία προγραμματισμού όπως το Claude Code και το Codex για να μετατρέπουν έναν εσωτερικό συνειρμικό χείμαρρο εντολών σε συγκροτημένο, αξιοποιήσιμο κείμενο μέσα σε δευτερόλεπτα.

Αποτελεσματικό; Ναι. Ενοχλητικό; Δεν λες τίποτα.

Υστερα από λίγο καιρό ο σύζυγος της Αμκραουτ Μιούλερ της είπε ότι έπρεπε να μιλήσουν. Το ζευγάρι πολλές φορές κάθεται χωριστά πλέον. «Αν έχουμε να τελειώσουμε κάτι το βράδυ, ο ένας από τους δύο μένει στο γραφείο», όπως λέει η ίδια.

Αν μπει κανείς σήμερα στα γραφεία μιας startup τεχνητής νοημοσύνης νιώθει σαν να βρίσκεται σε ένα πολυτελές τηλεφωνικό κέντρο – μόνο που όλοι συνομιλούν με την τεχνητή νοημοσύνη

Πανδαιμόνιο στα γραφεία της Σίλικον Βάλεϊ

Σε ολόκληρη τη Σίλικον Βάλεϊ, η εργασία μεταμορφώνεται, καθώς στα άλλοτε γαλήνια γραφεία επικρατεί πλέον πανδαιμόνιο. Ενας επενδυτής επιχειρηματικών κεφαλαίων περιέγραψε ότι αν μπει κανείς σήμερα στα γραφεία μιας startup τεχνητής νοημοσύνης νιώθει σαν να βρίσκεται σε ένα πολυτελές τηλεφωνικό κέντρο – μόνο που όλοι εκεί συνομιλούν με την τεχνητή νοημοσύνη. Οι μηχανικοί στη startup εταιρεία πιστωτικών καρτών Ramp κάθονται στα γραφεία τους φορώντας ακουστικά gaming, ώστε να μπορούν να μιλούν δυνατά στους ψηφιακούς τους βοηθούς. Ο συνιδρυτής της εταιρείας ανθρώπινου δυναμικού Gusto, Εντουαρντ Κιμ, παρότρυνε τους υπαλλήλους της να πειραματιστούν με την τεχνολογία υπαγόρευσης, λέγοντάς τους ότι το περιβάλλον στο γραφείο του μέλλοντος θα θυμίζει «περισσότερο τμήμα πωλήσεων».

Προσπαθεί να δώσει ο ίδιος το παράδειγμα. «Μιλάω στον υπολογιστή μου όλη την ώρα» λέει ο Κιμ, παρόλο που θεωρεί ότι είναι καλός στην πληκτρολόγηση. «Δεν πληκτρολογώ παρά μόνο αν είναι απολύτως απαραίτητο».

Ποιο είναι το μόνο πρόβλημα; Το να μιλάς στον εαυτό σου είναι περίεργο, αν όχι κάπως αμήχανο. Στο σπίτι, «νιώθεις λίγο σαν τον Τόνι Σταρκ που μιλάει στον Τζάρβις» λέει ο Κιμ, αναφερόμενος στον Iron Man και τον εικονικό βοηθό του τεχνητής νοημοσύνης. Στο γραφείο, «είναι απλώς λίγο άβολο».

Οι κανόνες συμπεριφοράς έχουν σημασία. Οι χρήστες προσπαθούν να μιλούν χαμηλόφωνα και συχνά φορούν ακουστικά για να αποκλείουν τον θόρυβο των διπλανών τους που υπαγορεύουν, μετριάζοντας έτσι την ενόχληση.

Η υπαγόρευση δεν είναι νέα τεχνολογία, αλλά μέχρι πρόσφατα μόλις που λειτουργούσε αρκετά καλά ώστε να φέρει εις πέρας βασικές εργασίες. Εφαρμογές όπως το Wispr μπορούν πλέον να επεξεργάζονται κείμενο σχεδόν σε πραγματικό χρόνο, βελτιώνοντας τη γραμματική και το ύφος.

Φανατικό κοινό

Αυτά τα χαρακτηριστικά έχουν χαρίσει στην εφαρμογή φανατικό κοινό. Ο συνιδρυτής του LinkedIn Ράιντ Χόφμαν, που το χρησιμοποιεί συστηματικά, έχει αποκαλέσει τον εαυτό του «voicepilled» – σαν να λέμε ότι πήρε το κόκκινο χάπι της φωνής και «είδε το φως το αληθινό». Οι πιο ενθουσιώδεις χρήστες αγοράζουν ακόμα και προγραμματιζόμενα πεντάλ ποδιού, ένα αξεσουάρ για gaming, ώστε να μπορούν να ενεργοποιούν το Wispr με τα δάχτυλα των ποδιών τους. Αλλοι έχουν πάνω στα γραφεία τους μικρόφωνα των 60 δολαρίων – τον εύκαμπτο τύπο που χρησιμοποιούν οι αθλητικοί σχολιαστές και οι ιερείς.

Καθώς η πρακτική αυτή διαδίδεται ευρύτερα, το ίδιο συμβαίνει και με τις εφαρμογές υπαγόρευσης τεχνητής νοημοσύνης. Τους πρώτους παίκτες της αγοράς – όπως οι εταιρείες Aqua Voice και το Willow, που στηρίχθηκαν και οι δύο από την Y Combinator – ακολούθησε ένα αυξανόμενο κύμα εφαρμογών όπως το TalkTastic, το Typeless και το Superwhisper.

Η είσοδος της Wispr στην κατηγορία ήταν μάλλον τυχαία. Η εταιρεία, που ιδρύθηκε το 2021, αρχικά σχεδίαζε να κατασκευάσει μια φορετή συσκευή (wearable) με νευρική διεπαφή που θα μπορούσε να πιάνει τα εγκεφαλικά σήματα και να τα μεταδίδει για τον έλεγχο ενός υπολογιστή ή smartphone.

Τελικά, η εταιρεία κατασκεύασε ένα ακουστικό Bluetooth που ήταν «εντελώς μαγικό», όπως λέει ο ιδρυτής Τανάι Κοθάρι. Ωστόσο, το προϊόν δεν είχε ζήτηση και έτσι αναγκάστηκε να μειώσει την ομάδα από 40 άτομα σε τέσσερα και να επικεντρωθεί στην κατασκευή του εργαλείου υπαγόρευσης. Στις αρχές του περασμένου έτους, καθώς οι προγραμματιστές άρχισαν να υιοθετούν το vibe coding, άρχισε να αυξάνεται και η δημοτικότητα της εφαρμογής υπαγόρευσης της Wispr. Μετά τη νέα χρηματοδότηση που εξασφάλισε το φθινόπωρο, η αξία της εταιρείας αποτιμήθηκε στα 700 εκατομμύρια δολάρια. Σήμερα απασχολεί γύρω στους 60 υπαλλήλους.

Στα κεντρικά της γραφεία στο Σαν Φρανσίσκο, τα ασύρματα μικρόφωνα πέτου είναι πολύ δημοφιλή. «Περπατούν πέρα-δώθε στο γραφείο μιλώντας στον υπολογιστή τους» λέει ο Κοθάρι. «Δεν χρειάζεται πλέον να σκέφτονται καθισμένοι μπροστά σε ένα γραφείο». Η Wispr σχεδιάζει επίσης να επεκταθεί στην πώληση μικροφώνων γνωστών εταιρειών στους πελάτες της. Σε λίγο καιρό, όλα αυτά θα φαίνονται εντελώς φυσιολογικά, επιμένει ο Κοθάρι.

«Οταν πρωτοεμφανίστηκαν τα BlackBerry, το να κοιτάς ένα κομμάτι μέταλλο στο χέρι σου και να κάνεις πράγματα με αυτό φαινόταν τρελό στους ανθρώπους», είπε, «σήμερα όμως είναι φυσιολογικό».

Ακολούθησε το Βήμα στο Google news και μάθε όλες τις τελευταίες ειδήσεις.
Exit mobile version