Παρά τη σχετικά ανώδυνη διαχείριση της ψηφοφορίας στη Βουλή για την άρση ασυλίας πλειάδας κυβερνητικών βουλευτών, εμπλεκομένων, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, η κρίση δεν λέει να κοπάσει στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας.
Αντιθέτως πληθαίνουν οι διεργασίες και εντείνονται οι ανησυχίες για το μέλλον και τις εξελίξεις στον χώρο της ευρύτερης κεντροδεξιάς παράταξης. Σχεδόν έναν χρόνο πριν από τις εθνικές εκλογές η καταγεγραμμένη στις έρευνες των διαθέσεων της κοινής γνώμης αλλά και στη συνείδηση των πολιτών φθορά δεν ανακόπτεται, παρά βαίνει διευρυνόμενη.
Η αποτελεσματικότητα της νεοδημοκρατικής διαχείρισης αμφισβητείται ευθέως πια, οι πολίτες εκδηλώνουν με κάθε ευκαιρία τη δυσαρέσκειά τους, την εκφράζουν χωρίς περιστροφές ή επιφυλάξεις ακόμη και αν έχουν απέναντί τους υψηλά ιστάμενα και γεμάτα εξουσία κυβερνητικά στελέχη.
Ενας συνδυασμός παραγόντων και συνθηκών, από τις διευρυνόμενες ανισότητες και την ανισοκατανομή αναδιανομής του νέου πλούτου μέχρι τη διαχείριση των επιμέρους κρίσεων, των σκανδάλων και της ταύτισης ακόμη και με το πολεμοκάπηλο Ισραήλ και τον ανορθολογικό αμερικανικό παράγοντα, επιτείνει την ατμόσφαιρα αμφισβήτησης, δημιουργώντας συνεχώς νέες εστίες φθοράς.
Διευρυνόμενες ανισότητες
Επιφανής υπουργός παραδεχόταν τελευταία ότι τα προβλήματα είναι αποτέλεσμα της μακράς πια κυβερνητικής θητείας, αλλά και των ευρύτερων οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών που έχουν διαμορφωθεί και δεν αλλάζουν εύκολα. Μιλούσε κι αυτός για διευρυνόμενες ανισότητες, σημείωνε ότι μια σημαντική μερίδα της κοινωνίας έχει στρογγυλοκαθίσει στα κέρδη και στα πλεονεκτήματα των προηγούμενων χρόνων, αλλά απέναντί της στέκονται πολυπληθέστερα κοινωνικά στρώματα που δεν απολαμβάνουν και ρέπουν προς τον λαϊκιστικό αντισυστημισμό που διαβρώνει κόμματα και δυνάμεις.
Επιπλέον σημείωνε ότι η ύπαιθρος χώρα μαραζώνει, οι νεότερες γενιές μεταναστεύουν μαζικά στα αστικά κέντρα καθώς η υπεσχημένη παραγωγική ανασυγκρότηση δεν επήλθε και όλο το κλίμα παραπέμπει σε φθορές. Και κατέληγε ότι η κυβέρνηση συντηρείται τόσο λόγω των ανασφαλειών του πολέμου όσο και επειδή απέναντί της δεν έχει στηθεί αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση. Ετσι αξιολογούν τα περισσότερα των κυβερνητικών στελεχών το ευρύτερο πολιτικό περιβάλλον, χωρίς να αισιοδοξούν για τη συνέχεια. Εκτιμούν έτσι ότι όπως εξελίσσονται τα πράγματα, η διεκδίκηση της αυτοδυναμίας δεν μοιάζει εφικτή και αναπόφευκτα προσεχώς θα αναδειχθεί το υφέρπον πολιτικό πρόβλημα της χώρας.
Εν τω μεταξύ οι κατά καιρούς προσφερόμενες παροχές και οι όποιες προσπάθειες του Πρωθυπουργού και των επιτελών του Μεγάρου Μαξίμου να αμβλύνουν τις επικρατούσες εντυπώσεις για την πορεία της χώρας δεν μοιάζουν ικανές να αντιστρέψουν τις επικρατούσες τάσεις στην κοινή γνώμη, η οποία δεν πιστεύει πια και αντιμετωπίζει σχεδόν κάθε κυβερνητική πρωτοβουλία ως κοροϊδία.
Εριδες και συγκρούσεις
Νεοδημοκρατικά στελέχη και παράγοντες της ευρύτερης κεντροδεξιάς παράταξης επισημαίνουν ότι εξαιτίας των προαναφερθεισών συνθηκών «στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος επικρατούν αταξία και φόβος», με ό,τι αυτά συνεπάγονται για τη συνέχεια. Επιπλέον, δεν κρύβουν ότι στα ανώτερα κυβερνητικά κλιμάκια τούτο τον καιρό κυριαρχούν έριδες, φατριασμοί και αγεφύρωτες ενδοοικογενειακές συγκρούσεις. Τα πολλά κέντρα εξουσίας και τα αντιτιθέμενα συμφέροντα που εκπροσωπούνται δι’ αυτών συγκρούονται μεταξύ τους δημιουργώντας την αίσθηση ότι ο τρέχων κύκλος εξουσίας εξαντλείται και άπαντες τείνουν να λάβουν θέσεις έναντι της επόμενης μέρας.
Ο Πρωθυπουργός φέρεται απομονωμένος, μη δυνάμενος να αντιμετωπίσει την ένταση της περιγραφόμενης από πολλούς σύγκρουσης της συζύγου του με τον «αμαρτωλό» ανιψιό και τις αδελφές του, της σχεδόν αποστασιοποιημένης, αλλά παρεμβαίνουσας κατά περίπτωση Ντόρας Μπακογιάννη συμπεριλαμβανομένης. Ούτε βεβαίως να διαχειριστεί αποτελεσματικά τις ενδοκυβερνητικές εντάσεις μεταξύ των φιλόδοξων δελφίνων, οι οποίοι τοποθετούνται ποικιλοτρόπως εν όψει της επερχόμενης, κατ’ αυτούς, κούρσας διαδοχής που θα ακολουθήσει μετά τις εκλογές. Ο Νίκος Δένδιας έχει χαράξει τη δική του στρατηγική, ο Αδωνις Γεωργιάδης τον ακολουθεί κατά πόδας και από απόσταση παρακολουθεί ο Κυριάκος Πιερρακάκης, ο οποίος προικοδοτήθηκε με την ανάληψη της θέσης του επικεφαλής του Eurogroup σε τούτες τις ξεχωριστές και εν πολλοίς μεταβατικές διεθνοπολιτικές συνθήκες.
Στο Μέγαρο Μαξίμου επικρατεί διχασμός, λέγεται ότι Παύλος Μαρινάκης φτιάχνει μια συμμαχία μικρομεσαίων στελέχων κατά του Ακη Σκέρτσου, κάτι που έχει επιτείνει τον πρωθυπουργικό εκνευρισμό. Ολοι αναμένουν τη δημοσκοπική απήχηση των μέτρων προδοκώντας να αλλάξει το κλίμα.
Τα νέα κόμματα
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκτιμούν ότι οι τρέχουσες συνθήκες στο εσωτερικό της κυβερνώσας Νέας Δημοκρατίας παραπέμπουν σε εκείνες που επικράτησαν το καλοκαίρι του 2008, όταν η τότε κυβέρνηση Καραμανλή εγκλωβίστηκε στα πολιτικά και οικονομικά της αδιέξοδα και δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τα βάρη της υπόθεσης Βατοπεδίου, ενός διαβρωτικού σκανδάλου, το μέγεθος και το βάρος του οποίου απέχει παρασάγγας από την τωρινή συνδυασμένη πίεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, των υποκλοπών και του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών.
Ταυτόχρονα στο παρόν διαβρωτικό για την κυβέρνηση πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον μόνο αδιάφορες δεν είναι οι εντεινόμενες διεργασίες για τη δημιουργία νέων σχημάτων στην ευρύτερη ζώνη της κεντροδεξιάς παράταξης. Εσχάτως πληροφορίες από κυβερνητικές και ανεξάρτητες πηγές φέρουν τον κ. Αντώνη Σαμαρά έτοιμο πια για το δύσκολο και μέχρι πρότινος αβέβαιο βήμα της δημιουργίας νέου κόμματος και επιμένουν πως ο κύβος έχει ριφθεί από τον πείσμονα μεσσήνιο πολιτικό. Μένει να επιβεβαιωθεί βεβαίως. Ενδεχόμενη δημιουργία νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά προφανώς θα δυσχεράνει τις όποιες προσπάθειες ανάταξης των δυνάμεων από την πλευρά του κ. Μητσοτάκη και κατά πάσα βεβαιότητα θα καταστήσει ανέφικτη την επιδιωκόμενη αυτοδυναμία.
Επίσης κοινή είναι η πεποίθηση ότι και η επερχόμενη δημιουργία νέου κομματικού σχηματισμού από την κυρία Μαρία Καρυστιανού θα δυσκολέψει έτι περαιτέρω τις προσπάθειες του κ. Μητσοτάκη, καθώς θα αλιεύει ψηφοφόρους από τη μεγάλη δεξαμενή των δυσαρεστημένων και απογοητευμένων νεοδημοκρατών.
Αν όντως επιβεβαιωθούν οι κινήσεις της κυρίας Καρυστιανού και του κ. Σαμαρά, είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο πολυκερματισμός θα πλήξει και τη μέχρι τώρα συμπαγέστερη κεντροδεξιά παράταξη και πλέον θα πάψει να είναι σύμπτωμα μόνο της ευρύτερης Κεντροαριστεράς. Κάτι που χωρίς αμφιβολία θα μεγεθύνει το πολιτικό πρόβλημα της χώρας και θα καταστήσει δυσχερέστερη τη συγκρότηση αξιόπιστης και συμπαγούς κυβέρνησης. Εκτός και αν η εξελισσόμενη πολιτική κρίση και ο επερχόμενος κατακερματισμός της ευρύτερης Κεντροδεξιάς ευνοήσουν την ανάδειξη, ενίσχυση και ενοποίηση του κεντροαριστερού πόλου. Στο ΠαΣοΚ πλέον αισιοδοξούν ότι διαμορφώνονται κατάλληλες πολιτικές συνθήκες για τη δική τους αναγέννηση και σπεύδουν να παρουσιάσουν φιλόδοξη εναλλακτική πρόταση, ικανή να υπερκεράσει τη μονοδρομική και εξαντλημένη νεοδημοκρατική πρόταση.
Και ο Αλέξης Τσίπρας επίσης επιταχύνει προκειμένου να διεκδικήσει και αυτός μερίδιο από την κυβερνητική φθορά. Κατά τα φαινόμενα, οι επόμενοι μήνες θα είναι καθοριστικοί για τις πολιτικές συνθήκες και εξελίξεις στη χώρα μας. Και δεν είναι απίθανο πια να επιβάλουν στον κ. Μητσοτάκη να επισπεύσει τις εκλογές και να τις φέρει στις αρχές του προσεχούς φθινοπώρου αντί στο μέσον της άνοιξης του 2027.
