Στα εβδομήντα οκτώ χρόνια από την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ, μόνο δύο άνθρωποι έχουν εκτελεστεί έπειτα από καταδίκες που επέφεραν θανατική ποινή. Το 1948 ο Μεΐρ Τομπιάνσκι, αξιωματικός του ισραηλινού στρατού, κατηγορήθηκε για κατασκοπεία και εκτελέστηκε για προδοσία. Απεδείχθη ότι η καταδίκη του ήταν λάθος και αθωώθηκε μετά θάνατον. Το 1962 το Ισραήλ εκτέλεσε τον Αντολφ Αϊχμαν, εκ των πρωτεργατών των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης και του Ολοκαυτώματος έπειτα από πολύκροτη δίκη.
Η θανατική ποινή υπήρχε στο Ισραήλ για τα εγκλήματα πολέμου. Το 1954 καταργήθηκε για τα κοινά εγκλήματα και για τα εγκλήματα σε καιρό ειρήνης, αλλά τυπικά παρέμεινε επιτρεπτή για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας ή κατά του εβραϊκού λαού, καθώς και υπό ορισμένες συνθήκες, στο πλαίσιο στρατιωτικού νόμου. Στις σπάνιες περιπτώσεις όπου η θανατική ποινή είχε επιβληθεί από στρατιωτικά δικαστήρια για τρομοκρατικά εγκλήματα μετετράπη σε ισόβια κάθειρξη έπειτα από εφέσεις.
Την περασμένη Δευτέρα, με ψήφους 68 υπέρ και 42 κατά, η Κνεσέτ, η ισραηλινή βουλή, ψήφισε νόμο που θα καθιστά τον θάνατο διά απαγχονισμού την προεπιλεγμένη ποινή στα ισραηλινά στρατιωτικά δικαστήρια για Παλαιστινίους που καταδικάζονται για φονικές επιθέσεις. Η εκτέλεση δι’ απαγχονισμού επελέγη καθώς η Εθνική Ενωση Γιατρών του Ισραήλ αρνήθηκε να πραγματοποιήσει θανατηφόρες ενέσεις σε όσους καταδικαστούν. Κατά την ψηφοφορία στην Κνεσέτ, ορισμένοι δεξιοί και ακροδεξιοί ισραηλινοί βουλευτές εξέφρασαν τη στήριξή τους στον νόμο φορώντας σακάκια με χρυσές καρφίτσες στο σχήμα αγχόνης στο πέτο.
Θεωρητικά, η θανατική ποινή μπορεί να επιβληθεί σε όλους τους ισραηλινούς πολίτες, τόσο στους Εβραίους όσο και στους παλαιστίνιους Αραβες, για δολοφονίες «οι οποίες αποσκοπούν στην αμφισβήτηση της ύπαρξης του κράτους του Ισραήλ». Είναι σχεδόν βέβαιο όμως ότι ο νέος νόμος θα εφαρμοστεί μόνο σε παλαιστίνιους και όχι σε εβραίους εξτρεμιστές καταδικασμένους για παρόμοια εγκλήματα.
Αριστερές ισραηλινές και παλαιστινιακές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατέθεσαν προσφυγές για την ακύρωση του νόμου στο Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ, με το οποίο η κυβέρνηση Νετανιάχου έχει επανειλημμένως συγκρουστεί. Οι μεροληπτικές διατάξεις του νόμου είναι πιθανόν να οδηγήσουν το Δικαστήριο στην ακύρωση της νομοθεσίας.
Μέχρι τότε όμως; Η εξέλιξη αποτελεί μια ακόμη σοβαρή ήττα της δημοκρατίας στο Ισραήλ, της μόνης δημοκρατικής χώρας (με κοινοβουλευτικό σύστημα, με διεξαγωγή εκλογών) σε μια περιοχή όπου πλειοψηφούν οι ελέω Θεού μοναρχίες. Το Ισραήλ των δημοκρατικών αξιών υποχωρεί, τον τόνο δίνουν οι φανατικοί αιμοσταγείς ακροδεξιοί, αυτοί που υπονομεύουν τη χώρα τους εξίσου με τους δηλωμένους εχθρούς της. Θλίψη.
