Η βράβευση του Μάριο Ντράγκι ανάγκασε την Ευρώπη να αντικρίσει εκ νέου το είδωλό της στον ταραγμένο γεωπολιτικό χάρτη. Ο ίδιος είχε, άλλωστε, με την περίφημη έκθεσή του, χαρτογραφήσει τις παθογένειες εκείνες – πριν από περίπου δύο χρόνια – που κρατούν καθηλωμένη την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα. Τότε, είχε κάνει λόγο για μια «υπαρξιακή πρόκληση» για την Ευρώπη.
Σήμερα, στον απόηχο της έκθεσης και με τα γεωπολιτικά δεδομένα να γίνονται ακόμη πιο ασταθή, η στρατηγική αυτονομία ηχεί με πρωτοφανή ένταση από τις Βρυξέλλες μέχρι τις εθνικές πρωτεύουσες.
Ο ίδιος ο Ντράγκι, πιθανότατα, δε θα άλλαζε ούτε λέξη από όσα υπέδειξε για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας. Υπό αυτό το πρίσμα, η απεξάρτηση από εξωτερικούς παράγοντες στην ενέργεια, την τεχνολογία και την άμυνα αποτελεί πλέον πράξη ευθύνης και μακροπρόθεσμης ανθεκτικότητας.
Κρίσιμο μέγεθος σε αυτή τη διαδρομή παραμένει η έμπρακτη δρομολόγηση των οδυνηρών διαπιστώσεων, χωρίς πρόσθετα περιθώρια αναβολών. Πολύτιμος αρωγός στο όλο σκηνικό, η ιστορική εμπειρία δείχνει πως η Ευρώπη βρίσκει τον δρόμο της μέσα από τη σύνθεση και τους αναγκαίους συμβιβασμούς. Αρκεί, αυτή τη φορά, να συγχρονιστεί με τον ταχύ βηματισμό των παγκόσμιων ανταγωνιστών της.
