Η αυριανή συνεδρίαση της Κ.Ο. της ΝΔ μέλλει να αποτελέσει σημείο καμπής για την πορεία της κυβερνητικής πλειοψηφίας, η οποία, εν όψει και του κομματικού συνεδρίου που έχει το μεθεπόμενο Σαββατοκύριακο, βρίσκεται αντιμέτωπη με μεγάλες προκλήσεις και υπαρξιακά αδιέξοδα.
Μένει να φανεί αν το «μασάζ» των προηγούμενων ημερών, οι παρασκηνιακές ζυμώσεις, τα τραπεζώματα και οι συναντήσεις πέριξ της πλατείας Κολωνακίου, θα κατευνάσουν τα πνεύματα των «γαλάζιων» βουλευτών οι οποίοι «πετροβολούν» το «επιτελικό» κέντρο και δεν κρύβουν την δυσαρέσκειά τους για την τύχη των «αναλώσιμων» που, όπως λένε, τους έχει επιφυλάξει το Μέγαρο Μαξίμου.
Ακόμα και ο Μάξιμος Χαρακόπουλος, ο γενικός γραμματέας της Κ.Ο. της ΝΔ, ο οποίος όλον αυτό τον καιρό έχει επαφές με τους βουλευτές και δηλώνει ότι η ΝΔ «όχι απλώς αντέχει τον εσωκομματικό διάλογο, τον επιδιώκει και βγαίνει πιο δυνατή», δεν διστάζει να σχολιάσει το θέμα που συζητείται ευρέως στο «γαλάζιο» στρατόπεδο σχετικά με το ψυχολογικό χάσμα ανάμεσα στους κοινοβουλευτικούς και εξωκοινοβουλευτικούς.
«Οι εξωκοινοβουλευτικοί οφείλουν να ακούνε περισσότερο τους εκλεγμένους εκπροσώπους των πολιτών, που είναι οι βουλευτές οι οποίοι είναι οι καλύτεροι αγωγοί μηνυμάτων», δήλωσε χθες (Alpha 989). Όσον αφορά τη συζήτηση για το επιτελικό κράτος που έχει ανοίξει (και με την ανοιχτή επιστολή των «5»), ο Χαρακόπουλος υπερασπίστηκε το έργο που έχει γίνει δηλώνοντας πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη «δεν συμβιβάστηκε με τη λογική, “αυτή είναι η Ελλάδα” του Κώστα Σημίτη, αντιθέτως, με το επιτελικό κράτος θέλησε να δώσει απάντηση σε αυτό, και καθημερινά πιστεύω κερδίζονται μάχες».
***
Οι ανησυχούντες και το κλείσιμο του ματιού
Μπορεί ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης να επιχείρησε να τραβήξει κόκκινη γραμμή μεταξύ εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας, βάζοντας φρένο στις βολές κατά του επιτελικού κράτους και άρα του τρόπου διακυβέρνησης επί της πρωθυπουργίας του, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι οι ανησυχούντες «γαλάζιοι» θα σταματήσουν να ανησυχούν και ότι δεν θα επικοινωνήσουν αυτήν τους την ανησυχία αύριο στην σύγκλιση της κοινοβουλευτικής τους ομάδας.
Καλά πληροφορημένη πηγή, μου είπε μάλιστα ότι ο σχεδιασμός των 5 «γαλάζιων» που υπέγραψαν την πρόσφατη παρέμβαση που δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ, θα ζητήσουν να πάρουν όλοι τον λόγο. «Μην πυροβολούμε τα πόδια μας» άκουσα ότι είπε χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης ερωτώμενος για τις γαλάζιες γκρίνιες, υποστηρίζοντας ότι οι βουλευτές δεν πρέπει να δημιουργούν πρόβλημα εκεί που δεν υπάρχει.
Τι εννοούσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος; Ότι η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται στην εκτίμηση ψήφου στο 30% και πως οι βουλευτές δεν πρέπει με τη στάση τους να δυσκολέψουν την πορεία προς την νίκη. Κλείσιμο του ματιού για να κλείσουν τα στόματα, μου μοιάζει εμένα.
***
Υπόγειες γκρίνιες
Μιλώντας για τις γαλάζιες αναταράξεις, θέλω να σας πω ότι αυτές υπογείως συνεχίζονται, με άλλες γκρίνιες. Για παράδειγμα, στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι λίγοι αυτοί που βλέπουν δύο μέτρα και δύο σταθμά στην διαχείριση του ζητήματος.
Δηλαδή άρσεις ασυλίας για τους 13 και αποπομπές από τα υπουργεία από τη μία, και ένα δυνατό «όχι» για την σύσταση προανακριτικής επιτροπής στα πρόσωπα των Σπήλιου Λιβανού και Φωτεινής Αραμπατζή, την ώρα μάλιστα που η πρώην υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης έχει πει σε δηλώσεις της ότι επιθυμεί την έρευνα από την Βουλή.
***
Θέλουν σταυρό
Για σήμερα όμως έχω και ένα κουίζ από την πλευρά της Κ.Ο. της ΝΔ. Αληθεύει ότι από το Μέγαρο Μαξίμου ζητήθηκε να γίνει έρευνα για τον σταυρό και η συντριπτική πλειοψηφία των ερωτηθέντων, σε ποσοστό πάνω από 80%, υπεραμύνθηκε της σταυροδοσίας; Δεν το βρίσκω παράλογο.
***
Πολάκης – Κουτεντάκης, ένα ματς από τα παλιά
Ένα «φάντασμα» πλανιέται πάνω από το εγχείρημα Τσίπρα, το «φάντασμα» του Παύλου Πολάκη, ο οποίος δεν χάνει ευκαιρία να «πετροβολάει» προς την πλευρά της Λεωφόρου Αμαλίας όπου βρίσκεται η έδρα του Ινστιτούτου του πρώην πρωθυπουργού.
Άνθρωπος που γνωρίζει πολλά εκ των έσω, καθώς υπήρξε στο στενό ηγετικό πυρήνα περί τον Αλέξη Τσίπρα την περίοδο της διακυβέρνησης και εκ των μαχητικότερων στελεχών της εποχής, ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας έχει διαχωρίσει πλήρως την θέση του από τις νέες αναζητήσεις και το επιχειρούμενο rebranding.
Και όσο συμπιέζεται ο ΣΥΡΙΖΑ και απειλείται η ύπαρξή του τόσο θα ξιφουλκεί κατά του πρώην πρωθυπουργού και των συνοδοιπόρων του, όπως ο Φραγκίσκος Κουτεντάκης, άλλοτε (2015) επικεφαλής στο Οικονομικό Γραφείο του Πρωθυπουργού και κατόπιν Γενικός Γραμματέας Δημοσιονομικής Πολιτικής στο υπουργείο Οικονομικών, με τον οποίο έχει από παλιά ανοίξει «λογαριασμούς».
Η άποψη που εξέφρασε εσχάτως ο Κουτεντάκης (στην ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ TV) είναι ότι το σκεπτικό του ΔΝΤ το οποίο επικρίνει την Ε.Ε. για το πώς διαχειρίζεται το θέμα της μείωσης των ειδικών φόρων «έχει μια βάση» στον βαθμό που η μείωση των φόρων στα καύσιμα «είναι οριζόντιο μέτρο που δεν στοχεύει στους ανθρώπους που είναι ευάλωτοι αλλά καλύπτει το σύνολο όσων καταναλώνουν καύσιμο» και άρα, σύμφωνα με το σκεπτικό του, «δεν μπορεί να εξασφαλίσει κανείς ότι η μείωση των φόρων θα οδηγήσει στην μείωση των τιμών για τον καταναλωτή».
«Τι διαφορετικό λένε ο Μητσοτάκης, ο Πιερρακάκης και ο Άδωνις;», αναρωτιόταν σε πηγαδάκι της Βουλής ο Πολάκης. Κάποιος συριζαίος με κυβερνητικό παρελθόν μάλιστα μου θύμισε μια ιστορία από τον Φεβρουάριο του 2016: Πολάκης και Κουτεντάκης λέγεται ότι είχαν γίνει «μπίλιες» όταν ο «αψύς Σφακιανός» είχε εξασφαλίσει από τον προϋπολογισμό του υπουργείου Υγείας το κονδύλι για το επίδομα άγονου στους αγροτικούς γιατρούς ύψους 400 ευρώ
Ο Κουτεντάκης είχε υποστηρίξει, σύμφωνα με όσα υποστηρίζει η πηγή μου, ότι… «η Αριστερά δεν δίνει επιδόματα», κάτι που προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση του αναπληρωτή υπουργού Υγείας, ο οποίος πετύχε τελικά να δοθεί το επίδομα.
***
Το «φάντασμα» του Στρασβούργου
Στη βάσανο του Στρασβούργου ενδέχεται να βρεθεί η απόφαση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, να μην ανασύρει από το αρχείο τον φάκελο των υποκλοπών.
Η κίνηση αυτή ακολουθεί την πεπατημένη άλλων υποθέσεων που ήδη απασχολούν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, μια επισήμανση που έκανε ο ομότιμος καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος. Ο ίδιος εξήγησε πως το παράθυρο χρόνου για μια τέτοια προσφυγή δεν είναι ανεξάντλητο, γεγονός που επιβάλλει ταχύτατη και εις βάθος μελέτη των δεδομένων.
Ως «πυξίδα» για τις εξελίξεις, ο καθηγητής του Δικαίου παρέθεσε δύο υποθέσεις σταθμούς που αναμένεται να λειτουργήσουν ως δικαστικοί οδηγοί, στις οποίες δεν επεκτάθηκε, οπότε αξίζει να σας μεταφέρω ορισμένα δεδομένα.
***
Από την Τσατάνη στη βουλγαρική ΕΥΠ
Η πρώτη αφορά ήταν μετά την πειθαρχική δίωξη της εισαγγελέως Εφετών Γεωργίας Τσατάνη, η οποία είχε κινηθεί το 2016 από την τότε Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου, μετά από έρευνα για την αρχειοθέτηση υπόθεσης απάτης με διεθνείς προεκτάσεις.
Η εισαγγελέας δικαιώθηκε τελικά στο Στρασβούργο, με το σκεπτικό ότι η ηγεσία του Αρείου Πάγου δεν λειτούργησε με την απαιτούμενη ουδετερότητα και ανεξάρτητη κρίση.
Η δεύτερη περίπτωση αφορά την πρόσφατη καταδίκη της Βουλγαρίας, όπου το ΕΔΔΑ έκρινε πως οι μυστικές υπηρεσίες της γείτονος μπορούσαν να συλλέγουν και να διατηρούν δεδομένα πολιτών και οργανώσεων χωρίς κανέναν ουσιαστικό έλεγχο.
Στην υπόθεση του Ivan Kanev, οι αρχές αρνήθηκαν να γνωστοποιήσουν αν υπήρχαν στοιχεία εις βάρος του και τα βουλγαρικά δικαστήρια απέρριψαν το αίτημά του χωρίς να εξετάσουν το υλικό ή την ύπαρξη πραγματικού λόγου εθνικής ασφάλειας.
Το Ευρωδικαστήριο υπήρξε καταπέλτης, κρίνοντας πως κανένας μηχανισμός εποπτείας, ούτε η δικαιοσύνη, ούτε η Αρχή Προστασίας Δεδομένων, ούτε το Κοινοβούλιο, λειτούργησε αποτελεσματικά.
Κατά τον καθηγητή Αλιβιζάτο, η απουσία επαρκών εγγυήσεων κατά της αυθαιρεσίας και η παραβίαση της ιδιωτικής ζωής στη Βουλγαρία «φωτογραφίζουν» τον κίνδυνο διεθνούς έκθεσης και για την ελληνική υπόθεση, εφόσον κριθεί πως οι εγχώριοι θεσμοί απέτυχαν να δράσουν ως ανάχωμα.
Φαίνεται πως η «στενωπός» της εγχώριας δικαιοσύνης δεν είναι απαραίτητα το τέλος της διαδρομής, αλλά ίσως η αφετηρία για μια ευρωπαϊκή περιπέτεια που το Μαξίμου θα προτιμούσε να αποφύγει.
***
Η 4η Ιουλίου και η Αθήνα
Εκκρεμεί ακόμα ο ορισμός διεξαγωγής του επόμενου γύρου Στρατηγικού Διαλόγου Ελλάδας- Ηνωμένων Πολιτειών. Θεωρητικά θα έπρεπε να έχει πραγματοποιηθεί από τον… Νοέμβριο του 2025, αλλά όπως καταλαβαίνετε με όλα γίνονται στον κόσμο, μάλλον οι Αμερικανοί είναι απασχολημένοι.
Σύμφωνα, βεβαίως, με το ρεπορτάζ του «Βήματος» τον περασμένο Φεβρουάριο, αυτό που σχεδιάζει η αμερικανική πρεσβεία σε συνεργασία με το επιτελείου του προέδρου, είναι ο Τραμπ να βρεθεί στην Αθήνα κοντά στις ημέρες εορτασμού των 250 ετών από την υπογραφή της διακήρυξης της Ανεξαρτησίας, δηλαδή πέριξ της 4ης Ιουλίου.
Ποιος δεν θα «αγόραζε» άλλωστε μια συμβολική ομιλία στον τόπο που γεννήθηκε η δημοκρατία; Για τον Ντόναλντ Τραμπ μιλάμε άλλωστε…
***
Ο Πατριάρχης στο Κοινοβούλιο
Με κάθε επισημότητα η Βουλή υποδέχθηκε τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο ο οποίος στην ομιλία του αναφέρθηκε και με διακριτικό τρόπο στην πολιτική και πιο συγκεκριμένα τη realpolitik. Σε γενικές γραμμές έκανε ειδική αναφορά στην ειρήνη και την αλληλεγγύη.
Παρόντες στην ομιλία του ήταν μέλη της Ιεράς Συνόδου, του διπλωματικού σώματος, ακαδημαϊκοί αλλά και εκπρόσωποι άλλων δογμάτων και θρησκειών. Όπως επίσης και η τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου η οποία καθόταν στα έδρανα των αξιωματούχων μαζί με τους πρώην υπηρεσιακούς πρωθυπουργούς Ιωάννη Σαρμά και Βασιλική Θάνου.
***
Παρουσίες, απουσίες και χειροκροτήματα
Παρούσα ήταν ευρωβουλευτής Αφροδίτη Λατινοπούλου και επικεφαλής της Φωνής Λογικής. Μετά την ιστορική ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη στους διαδρόμους της Βουλής την πλησίασαν αρκετοί κομματικά «άστεγοι» , πρώην Σπαρτιάτες όπως ο Κώστας Φλώρος καθώς και ο Γιάννης Κόντης.
Κάποια στιγμή, είχε έναν ολιγόλεπτο διάλογο με τον Θάνο Πλεύρη όπου μεταξύ αστείου και σοβαρού η Λατινοπούλου είπε ότι «αρκετές φορές με έχει κράξει».
Όταν ανέβηκε στο βήμα ο Οικουμενικός Πατριάρχης όλοι οι βουλευτές, από όλα τα κόμματα, σηκώθηκαν όρθιοι. Οι περισσότεροι χειροκρότησαν με εξαίρεση το ΚΚΕ, τη Νίκη αλλά και τον μοναδικό εκπρόσωπο από την Ελληνική Λύση τον αντιπρόεδρο της Βουλής, Βασίλης Βιλιάρδος.
Πολύ χλιαρά, ο Δημήτρης Νατσιός χειροκρότησε στο τέλος της ομιλίας του κ.κ. Βαρθολομαίου. Πάντως, ο Κυριάκος Βελόπουλος, παρότι ήταν στη Βουλή, δεν έδωσε το «παρών» στην Ολομέλεια. Συνεργάτες του δικαιολόγησαν την απουσία του λέγοντας ότι είχε «υποχρεώσεις».
