Γεύμα στο ξενοδοχείο King George θα παραθέσει σήμερα το μεσημέρι ο Γιώργος Γεραπετρίτης στους Γάλλους υπουργούς που συνοδεύουν τον πρόεδρο Μακρόν στην Αθήνα. Κι επειδή θα έχει ολοκληρωθεί το επίσημο πρόγραμμα της επίσκεψης, θα έχουν υπογραφεί οι συμφωνίες και θα έχουν ολοκληρωθεί και δηλώσεις, νομίζω ότι το κλίμα θα είναι πολύ πιο χαλαρό από ό,τι στο Προεδρικό Μέγαρο.
Το βασικό όμως είναι ότι οι συνδαιτημόνες θα έχουν την ευκαιρία να γευτούν ένα ακόμα μενού αλλά και να συγκρίνουν τα εδέσματα της κουζίνας του Προεδρικού με αυτά του ξενοδοχείου κάτω από τον Λυκαβηττό. Είναι γνωστό άλλωστε ότι οι Γάλλοι δίνουν ιδιαίτερη βάση στο φαγητό όπως και στο κρασί, άρα μάλλον ο υπουργός Εξωτερικών έλαβε μια σωστή πρωτοβουλία για την περαιτέρω σύσφιξη των ήδη άριστων σχέσεων μεταξύ των μελών της ελληνικής και της γαλλικής κυβέρνησης.
Υποθέτω ότι στο γεύμα σήμερα θα παραστούν ανεξαιρέτως όλοι οι Έλληνες υπουργοί που συμμετείχαν στις… εκδηλώσεις του διημέρου!
***
Το «σεμνά και ταπεινά» του Χατζηδάκη
Πέρα από το νοικοκύρεμα στα δημοσιονομικά, έκφραση αγαπημένη του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, ο ίδιος συνέστησε από το Φόρουμ των Δελφών και ένα νοικοκύρεμα σε αυτά που λέμε.
«Να είμαστε σοβαροί, σεμνοί και να αποφεύγουμε τις υπερβολές»: Με αυτή την προτροπή, ο Κωστής Χατζηδάκης επιχείρησε να βάλει τέλος στο μέτωπο που άνοιξαν ορισμένοι «γαλάζιοι» με τη Λάουρα Κοβέσι για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Το μήνυμα προς το εσωτερικό της παράταξης ήταν σαφές: Η περίοδος των υψηλών τόνων απέναντι στην Ευρωπαία Εισαγγελέα οφείλει να κλείσει οριστικά.
***
Η αυτοσυγκράτηση και η αναδίπλωση
Το σκηνικό θυμίζει κάτι από το πρόσφατο παρελθόν. Παρόμοια κατεύθυνση είχε δώσει και ο Πρωθυπουργός από το βήμα της Βουλής, χωρίς όμως να καταφέρει να αναχαιτίσει τις αιχμηρές τοποθετήσεις των στελεχών του για περισσότερο από λίγες ώρες. Η μόνη νέα παράμετρος είναι η ίδια η επίσκεψη της Κοβέσι στην Ελλάδα, γεγονός που μάλλον υποχρέωσε το κυβερνητικό επιτελείο σε μία πολύ προσεκτική αναδίπλωση.
Η διάθεση για αυτοσυγκράτηση, ωστόσο, δεν αποδείχθηκε καθολική. Ορισμένοι παρέμειναν αμετακίνητοι, συνεχίζοντας το αντάρτικο των επικρίσεων σε διπλανές αίθουσες του Φόρουμ, σε απόσταση αναπνοής από την ίδια την προσκεκλημένη. Το αν η γραμμή της «σεμνότητας» θα γίνει τελικά σεβαστή ή θα αγνοηθεί επιδεικτικά, μένει να αποδειχθεί.
***
Οι ειρωνείες της αντιπολίτευσης για τους «γαλάζιους»
Στον απόηχο της προχθεσινής κινητικότητας που καταγράφηκε εντός και εκτός της αίθουσας της Ολομέλειας της Βουλής στην διαδικασία για τις άρσεις ασυλίας των 11+2 βουλευτών της ΝΔ, δεν μπορώ να μην μεταφέρω το πώς εισέπραξαν από την αντιπολίτευση τις τοποθετήσεις των ελεγχόμενων βουλευτών, οι οποίοι en bloc -για να το πούμε και γαλλικά λόγω της ημέρας- δήλωσαν ότι ουδεμία αξιόποινη πράξη πραγματοποίησαν παρά μόνον έδρασαν στο πλαίσιο της πολιτικής τους δραστηριότητας ως διαμεσολαβητές για την προώθηση/διαβίβαση δίκαιων αιτημάτων παραγωγών.
Εκτός από το «αμάρτησα για τον ψηφοφόρο μου» του βουλευτή του ΠαΣοΚ Παναγιώτη Δουδωνή, άκουσα και ένα άλλο σχόλιο. Ήταν του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Θεόφιλου Ξανθόπουλου ο οποίος έλεγε ότι «θα μπουν τα ονόματά τους δίπλα στα ονόματα των 200 της Καισαριανής…». Προφανώς οι ελεγχόμενοι δεν έπεισαν τους συναδέλφους τους της αντιπολίτευσης…
***
Η Διακήρυξη των Δελφών
Σας είχαμε ενημερώσει για την πρωτοβουλία που σχεδιάζει η Αθήνα προκειμένου να επιταχυνθεί η βαλτωμένη διαδικασία της ευρωπαϊκής διεύρυνσης με τα Δυτικά Βαλκάνια και τελικά προέκυψε η «Διακήρυξη των Δελφών», ένα κείμενο το οποίο το Υπουργείο Εξωτερικών και ο Γιώργος Γεραπετρίτης χαρακτηρίζουν ως «ιστορικό».
Επί της ουσίας πρόκειται για τη συνέχεια της «Ατζέντας της Θεσσαλονίκης» του 2003, με την Αθήνα και τους Βαλκάνιους να επαναδεσμεύονται ότι θα πράξουν τα δέοντα ώστε κατά τη διάρκεια της ελληνικής προεδρίας στην Ε.Ε. τουλάχιστον ένα κράτος της περιοχής θα εισέλθει στην Ένωση.
Μην με ρωτάτε ποιο θα μπορούσε να είναι, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι μια εκτίμηση: Το Μαυροβούνιο, καθώς οι λοιποίεπιλαχόντες, δηλαδή Αλβανία, Βόρεια Μακεδονία, Σερβία έχουν ακόμα… χοντρά θέματα ν’ αντιμετωπίσουν ως προς το ευρωπαϊκό κεκτημένο.
***
Οι τύψεις της Αθήνας
Τώρα, θα μου πείτε γιατί τέτοια ζέση από πλευράς της Αθήνας. Κι εγώ θα σας απαντήσω ότι πρώτα απ’ όλα υπάρχουν και οι τύψεις! Τύψεις που αφορούν την ίδια την Ελλάδα, η οποία ως πρώτη βαλκανική χώρα που εισήλθε στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε. θα έπρεπε σήμερα να είναι μακράν ηγετική δύναμη των Βαλκανίων. Διπλωματικά, οικονομικά, αμυντικά ακόμα και εκπαιδευτικά. Ένας εκ των συνεργατών μου, με τον οποίο συνομίλησα, μου είπε χθες: «Είναι δυνατόν η Θεσσαλονίκη να μην είναι γεμάτη από Βαλκάνιους φοιτητές; Αλλά που να σπουδάσουν ιδρύθηκαν ποτέ ιδιωτικά πανεπιστήμια;».
Μεγάλη κουβέντα του απάντησα εγώ, όχι της παρούσης. Επανερχόμενος, πάντως, στην πολιτική και τη διπλωματική διάσταση του θέματος, αυτό που βλέπω είναι ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη αφενός θέλει ν’ αφήσει μια απτή παρακαταθήκη στην περιοχή, αφετέρου ανησυχεί διότι η εμπλοκή «τρίτων παικτών» στα Βαλκάνια επεκτείνεται όλο και περισσότερο.
Δείτε για παράδειγμα την επιρροή της Ρωσίας στη Σερβία, αλλά και της Τουρκίας στην Αλβανία, τη Βοσνία, το Κόσοβο. Ειδικά η Άγκυρα «παίζει μπάλα» με τις μουσουλμανικές μειονότητες στα Βαλκάνια μέσω της πανίσχυρης DIYANET (Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων υπαγόμενη στον Ερντογάν) αλλά και χρηματοδότησης ειδικά σε έργα υποδομών.
***
Η άρνηση της Κομισιόν για τους 200 της Καισαριανής και το ΚΚΕ
Την έντονη αντίδραση των ευρωβουλευτών του ΚΚΕ προκαλεί η άρνηση της Κομισιόν να απαντήσει στην ερώτηση που κατέθεσαν με αφορμή την αποκάλυψη των συγκλονιστικών φωτογραφικών τεκμηρίων για την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944.
Μάλιστα καταγγέλλουν την ευρωπαϊκή επιτροπή ότι αξιώνει την απόσυρση της ερώτησης της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ.
«Οι ιστορικές αφηγήσεις και οι πολεμικές αποζημιώσεις δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Επιτροπής», είναι ο επίμαχος ισχυρισμός της Κομισιόν που προκάλεσε τις αντιδράσεις των ευρωβουλευτών του κόμματος οι οποίοι απαντούν πως «οι 200 της Καισαριανής και το μεγαλείο της προσφοράς τους δεν είναι “αφήγημα”, όπως ισχυρίζεται η ΕΕ, αλλά αδιαμφισβήτητη ιστορική αλήθεια που είναι “καρφί στο μάτι” της», καθώς, όπως σημειώνουν, «είναι φανερό ότι η ΕΕ ενοχλείται αφάνταστα από τέτοια ερωτήματα, γιατί αναδεικνύουν ότι η θυσία των 200 ηρώων του λαού μας τεκμηριώνει τη χρεοκοπία της δικής της θεωρίας “των δύο άκρων”, της εξίσωσης του θύτη με το θύμα, επιχειρώντας να ξεπλύνει τις ναζιστικές θηριωδίες και να θάψει το αίτημα για άμεση και πλήρη απόδοση των γερμανικών αποζημιώσεων» για τα εγκλήματα των ναζί, το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο και την ληστεία των αρχαιολογικών θησαυρών που έχουν καθοριστεί από διεθνείς συμβάσεις που δεσμεύουν δύο κράτη-μέλη της.
«Η ερώτηση δεν αποσύρεται, ούτε κι η Ιστορική αλήθεια και τα αμείλικτα ερωτήματα που αυτή θέτει ακτινοβολώντας!», δηλώνουν οι ευρωβουλευτές Κώστας Παπαδάκης και Λευτέρης Νικολάου-Αλαβάνος.
***
