Ο κ. Πιερρακάκης, σε συνέντευξή του στην Ουάσιγκτον, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΔΝΤ, δήλωσε: «Η τρέχουσα κατάσταση είναι ιδιαίτερα επιβαρυμένη, οι συνέπειες γίνονται ήδη αισθητές. Οι προβλέψεις αναθεωρούνται προς χαμηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης και υψηλότερο πληθωρισμό».
Το ΔΝΤ και η ΕΚΤ, είχαν ήδη δημοσιοποιήσει τις νέες προβλέψεις τους για τον πληθωρισμό και την παγκόσμια ανάπτυξη , την ανάπτυξη της ΕΕ και της χώρας μας. Οι προβλέψεις τους για την χώρα μας είναι από τις χειρότερες στην ΕΕ και φυσικά πολύ χειρότερες από τις προβλέψεις του προϋπολογισμού της κυβέρνησης και τις προβλέψεις του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου 2026-2029, που έχει δεσμευτεί η χώρα με την ΕΕ. Μετά από αυτές τις παραδοχές, πώς μπορεί ο κ. Πιερρακάκης να δηλώνει: «Το πλεόνασμα φέτος θα είναι μεγαλύτερο από τον στόχο και οφείλεται στην υπεραπόδοση της οικονομίας»; Πού οφείλεται η προαναγγελία υπερπλεονάσματος, που επιβεβαίωσε η ΕΛΣΤΑΤ, αφού η αύξηση του ΑΕΠ θα είναι χαμηλότερη το 2026, από την πρόβλεψη της κυβέρνησης στον προϋπολογισμό, που ψήφισε τον Δεκέμβριο;
Την απάντηση θα τη βρούμε, αν δούμε λίγο συστηματικά μόνο την εξέλιξη των τιμών της αμόλυβδης βενζίνης και του πετρελαίου κίνησης στην χώρα μας από το 2021, με έτος αναφοράς το 2020, το πρώτο ουσιαστικά έτος διακυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη. Αν δούμε και τις συνολικές ποσότητες που καταναλώθηκαν στη χώρα μας και, λάβουμε υπόψιν ότι, το μεγαλύτερο μέρος του κόστους στην αντλία, είναι έμμεσοι φόροι, που εισπράττονται για το κράτος, τότε θα βρεθούμε μπροστά στην αποκάλυψη της μεγάλης ληστείας των καταναλωτών, από την κυβέρνηση και θα αποκαλυφθεί ένα μεγάλο μέρος του μύθου της πετυχημένης οικονομικής πολιτικής της.
Συνολικά, το κράτος, από το 2021 μέχρι σήμερα, με βάση τα στοιχεία και τις προβλέψεις της ίδιας της κυβέρνησης, θα έχει εισπράξει πρόσθετα φορολογικά έσοδα, περίπου 13,125 δισ. ευρώ, περισσότερα, από ότι θα εισέπραττε, αν οι τιμές έμεναν εκεί που ήταν τον Γενάρη του 2021.
Δεν έχει σημασία τι προκαλεί την αύξηση των τιμών, αν είναι δηλαδή εισαγόμενη αποκλειστικά, εισαγόμενη και εσωτερική, λόγω κερδοσκοπίας των εταιρειών που εισάγουν και διυλίζουν το πετρέλαιο και το πουλάνε στην αγορά. Σε αυτές τις υψηλές τιμές προσθέτει το κράτος τους δικούς του φόρους, δηλαδή όσο πιο ακριβό φθάνει στο πρατήριο το καύσιμο, τόσο περισσότερα εισπράττει το κράτος.
Αυτό το ξέρει η κυβέρνηση, δεν το παρουσιάζει όμως στον προϋπολογισμό που ψηφίζει, για να το παρουσιάσει ως πρόσθετη επιτυχία δική της. Ένα μικρό υποσύνολο αυτών των υπερεσόδων, αποτέλεσμα της δικής μας υπερφολόγησης, μας επιστρέφει με τα επιδόματα και τα Fuel Pass.
Αν θέλει, μπορεί να μειώσει τους έμμεσους φόρους, μέχρι το όριο που αρχίζει η δική της κερδοσκοπία, για να μη ληστέψει τους καταναλωτές και να μη στερήσει την αγορά από αυτά τα δισ. ευρώ. Δε θα θίξει κανένα δημοσιονομικό κανόνα, ούτε θα ενοχλήσει την ΕΕ.
Η πρόσθετη ακρίβεια, που για τους καταναλωτές σημαίνει πρόσθετη υπερφολολόγηση, είναι ευλογία για την κυβέρνηση.
Όμως, υπάρχει ακόμη ένα ερώτημα: Γιατί η κυβέρνηση δεν μειώνει τους έμμεσους φόρους, ειδικά στα καύσιμα, επιλογή που θα μειώσει και τον πληθωρισμό, ενώ με το fuel pass, τροφοδοτεί περισσότερο τον πληθωρισμό; Η απάντηση είναι απλή, η αύξηση του πληθωρισμού, εκτός της ανόδου των τιμών, που γεμίζει τα κρατικά ταμεία, από τις αυξημένες εισπράξεις, λόγω των υψηλών έμμεσων φόρων, μειώνει στατιστικά και το δημόσιο χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ φυσικά.
Την πολιτική αυτή εφαρμόζει συνειδητά η κυβέρνηση από τα μέσα του 2021, που άρχισε η επανεκκίνηση της οικονομίας, μετά την καραντίνα του κορονοϊού, και την έκρηξη του πληθωρισμού και είναι βασικό εργαλείο για τις «δημοσιονομικές επιτυχίες» της.
Πετυχημένο μοντέλο το κυβερνητικό ριφιφί στα εισοδήματα των πολιτών, ειδικά, αν δεν αποκαλύπτεται συστηματικά και από την αρχή της εφαρμογής του.
