Δεν μπορώ να καταλάβω τι συμβαίνει στο ΠαΣοΚ. Διαβάζω και ξαναδιάβαζω τα ρεπορτάζ και αν δεν με απατά η αντίληψη μου το μεγάλο θέμα είναι ο τρόπος εκλογής των συνέδρων.
Αυτό είναι το μεγάλο θέμα στο ΠαΣοΚ.
Αν στο συνέδριο με τον τρόπο εκλογής των συνέδρων θα ευνοηθούν περιοχές όπως η Κρήτη όπου διαθέτει πλειοψηφία ο Ν. Ανδρουλάκης και θα υποεκπροσωπηθούν τα αστικά κέντρα όπου κυριαρχούν, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, ο Χάρης Δούκας, ο Παύλος Γερουλάνος, η Άννα Διαμαντοπούλου και δεν ξέρω ποιος άλλος.
Δηλαδή ποιος θα έχει στο πλευρό του την πλειοψηφία του συνεδρίου.
Με λίγα λόγια σιγά τα λάχανα.
Τίποτα δεν θα κριθεί στο συνέδριο.
Το πολύ-πολύ να μην περάσει η πρόταση Δούκα για συνεδριακή απόφαση που θα δεσμεύει το ΠαΣοΚ να μην συνεργαστεί με τη ΝΔ με ή χωρίς τον Μητσοτάκη.
Η κάποια άλλη πρόταση που θα δεσμεύει το κόμμα να μην συνεργαστεί με το κόμμα Τσίπρα.
Δεν τρέχει και κάτι.
Το ΠαΣοΚ, όσα χρόνια παρακολουθούσα το ρεπορτάζ του, δεν ετεροκαθορίστηκε ποτέ.
Έθετε πάντα στο εκλογικό σώμα την πρόταση του. Με αυτήν πορευόταν. Δεν έλεγε δεν θα συγκυβερνήσω με τα άλφα ή θα συγκυβερνήσω με τον βήτα.
Δεν καταλαβαίνουν ότι με τον τρόπο αυτό τροφοδοτούν μια συζήτηση που τους βάζει στη γωνία;
Αυτές είναι λογικές ενός μικρού κόμματος.
Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.
Τα πάντα θα κριθούν στις εκλογές.
Από το αποτέλεσμα τους, θα εξαρτηθεί όχι μόνο το πολιτικό μέλλον του αρχηγού του αλλά και των υπολοίπων κορυφαίων και μη.
Τι να την κάνει την πλειοψηφία των συνέδρων ο Ν. Ανδρουλάκης; Και κανένα σύνεδρο να μην έχει ή ακόμα και αν έχει το 100% των συνέδρων, το θέμα είναι που θα κάτσει το κοντέρ στις εθνικές εκλογές.
Αν πετύχει ένα ποσοστό που θα του επιτρέψει να έχει ρόλο στις μετεκλογικές εξελίξεις στην Κεντροαριστερά έχει καλώς.
Αν στις εκλογές δει την πλάτη του Τσίπρα τότε άστα να πάνε. Θα φύγει από μόνος του. Περίπτωση να πετύχει την επανεκλογή του στην ηγεσία του ΠαΣοΚ, δεν υπάρχει, ούτε μία στο εκατομμύριο.
Είναι σαν να συζητάμε στα σοβαρά αν έχει πιθανότητες να πάρει ο ΠΑΟ το πρωτάθλημα.
Αν το ΠαΣοΚ πάει σε συνέδριο καταγραφής δυνάμεων της ηγεσίας και των κορυφαίων του, με το βλέμμα στην επόμενη ημέρα, δίνοντας την εντύπωση ότι το διακύβευμα είναι αυτό, τότε ας θεωρηθεί χαμένο από χέρι.
Και σε αυτήν την περίπτωση δεν θα υπάρξει επόμενη μέρα για κανέναν.
Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουν ηγεσία και κορυφαίοι τόσο το καλύτερο.
Διότι ο Τσίπρας καραδοκεί.
Όχι για να συνομιλήσει ή για να συνεργαστεί, αλλά για να στήσει χορό στα απομεινάρια του.
