Τις τελευταίες ημέρες, η κρίση στην Washington Post δεν καταγράφεται μόνο μέσα από ανακοινώσεις της διοίκησης και εταιρικά emails. Καταγράφεται κυρίως μέσα από προσωπικές μαρτυρίες, βίντεο στα social media, παλιές δημοσιογραφικές ταυτότητες και λόγια ανθρώπων που για δεκαετίες ταύτισαν τη ζωή τους με την ιστορική αμερικανική εφημερίδα.
Σε ένα POV βίντεο του δημοσιογράφου Sam Fortier, ακούγεται η στιγμή που τον απολύουν. Όπως ανέφερε, η διοίκηση τους ανακοίνωσε ότι «το αθλητικό τμήμα κλείνει, όπως το γνωρίζαμε μέχρι σήμερα», χαρακτηρίζοντας την απόφαση «δύσκολη», τονίζοντας ότι οι αθλητικοί συντάκτες είναι «οι πιο ταλαντούχοι του οργανισμού», αλλά επικαλούμενη τις ριζικές αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο η αθλητική ενημέρωση παράγεται, διανέμεται και καταναλώνεται.
Στο ίδιο βίντεο, ο ίδιος ανάρτησε και το email που έλαβε, στο οποίο αναφερόταν ότι η θέση του καταργείται στο πλαίσιο οργανωτικών αλλαγών και ότι η απόφαση «δεν ελήφθη ελαφρά τη καρδία».
Ακολούθησε η ανάρτηση της Lisa Bonos, επί χρόνια δημοσιογράφος τεχνολογίας της Washington Post, η οποία έγραψε: «Ύστερα από 20 χρόνια, απολύθηκα από τη Washington Post, λίγες εβδομάδες αφότου έλαβα τη νεότερη –και περιορισμένης έκδοσης– επαγγελματική μου ταυτότητα. Το επόμενο επαγγελματικό μου βήμα παραμένει άγνωστο».
«Απολύτως συντετριμμένη»
Ιδιαίτερη απήχηση είχε και η δημόσια τοποθέτηση της Jada Yuan, πρώην – πλέον- εργαζόμενης της εφημερίδας, η οποία ανάρτησε βίντεο στο Instagram, εξηγώντας ότι χρειάστηκε να τραβήξει το βίντεο και δεύτερη φορά, καθώς στην πρώτη δεν κατάφερε να μιλήσει χωρίς να ξεσπάσει σε κλάματα.
Όπως ανέφερε, απολύθηκε μαζί με περίπου 300 συναδέλφους της. Τόνισε ότι, πέρα από την προσωπική της απώλεια, είναι «απολύτως συντετριμμένη» από το γεγονός ότι μία από τις τρεις μεγαλύτερες εφημερίδες των ΗΠΑ αποφάσισε ουσιαστικά να εξαλείψει την κάλυψη των τεχνών, περιορίζοντάς τη σχεδόν αποκλειστικά στις επιθέσεις του Ντόναλντ Τραμπ προς τον πολιτισμό. Κλείνοντας, απηύθυνε μήνυμα συμπαράστασης στους συναδέλφους της, που έχασαν τη δουλειά τους και κατέληξε με τη φράση: «Η δημοκρατία πεθαίνει στο σκοτάδι».
Στο ίδιο κλίμα κινήθηκε και η ανάρτηση της Deb Lindsey, φωτογράφου και πρώην photo editor της Washington Post. Δημοσιεύοντας δύο παλιές δημοσιογραφικές ταυτότητες, από το 1988 και το 1994, αποκάλυψε ότι η τελευταία της φωτογραφική ανάθεση για την εφημερίδα πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο, χωρίς να γνωρίζει τότε ότι θα ήταν η τελευταία. Λίγο αργότερα, όπως ανέφερε, ενημερώθηκε ότι καταργείται συνολικά η freelance φωτογραφία, βάζοντας τέλος σε μια επαγγελματική σχέση 34 ετών με την εφημερίδα. «Όλοι οι φωτογράφοι έφυγαν», έγραψε, σημειώνοντας ότι της είναι αδύνατο να συλλάβει το μέγεθος της αποδεκάτισης. Στο κείμενό της άσκησε σκληρή κριτική στον Τζεφ Μπέζος, υποστηρίζοντας ότι οι αποφάσεις του διέλυσαν ένα τμήμα με μακρά ιστορία βραβείων Pulitzer και δημοσιογραφική παράδοση.
Παράλληλα, η δημόσια συζήτηση γύρω από την κρίση στη Washington Post πήρε και συμβολικές διαστάσεις. Πολιτικά σκίτσα κυκλοφόρησαν ευρέως, απεικονίζοντας τον Τζεφ Μπέζος είτε ως υπάκουο σκύλο που επιβραβεύεται από ένα χέρι που θυμίζει πολύ αυτό του προέδρου Τραμπ.
Είτε με «κόκκινο μελάνι» στα χέρια — μια ευθεία αναφορά στο κόστος των αποφάσεων που λαμβάνονται στο όνομα της βιωσιμότητας.
Όλα αυτά συνέβησαν στον απόηχο των επίσημων ανακοινώσεων για μαζικές απολύσεις σε όλα τα τμήματα της Washington Post. Οι περικοπές αφορούν το διεθνές ρεπορτάζ, την επιμέλεια, το τοπικό ρεπορτάζ και τον αθλητισμό, με το αθλητικό τμήμα, στη σημερινή του μορφή, να κλείνει πλήρως.
Τις ανακοινώσεις έκανε ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας, Ματ Μάρεϊ, ο οποίος ανέφερε ότι η Post λειτουργούσε επί χρόνια με μια δομή προσαρμοσμένη στην εποχή του «τοπικού μονοπωλίου» και πως απαιτείται «ένας νέος δρόμος προς τα εμπρός και μια πιο στέρεη βάση». Οι απολύσεις ήρθαν λίγες ημέρες μετά την απόφαση περιορισμού της κάλυψης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2026, λόγω οικονομικών απωλειών.
Λουτρό αίματος
Δημοσιογράφος της εφημερίδας, μιλώντας ανώνυμα στο Reuters, χαρακτήρισε την κατάσταση «λουτρό αίματος». Μεταξύ όσων επηρεάζονται περιλαμβάνονται ανταποκριτές της Μέσης Ανατολής, διεθνείς συντάκτες, επιμελητές και δημοσιογράφοι που κάλυπταν κομβικούς τομείς, όπως η Amazon.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, το Σάββατο έγινε γνωστή και η παραίτηση του εκδότη και διευθύνοντος συμβούλου της Washington Post, Γουίλ Λιούις. Σε μήνυμα προς το προσωπικό, ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του ελήφθησαν «δύσκολες αποφάσεις», για να διασφαλιστεί το βιώσιμο μέλλον της εφημερίδας και η δυνατότητά της να συνεχίσει να προσφέρει ποιοτική, μη κομματικοποιημένη ενημέρωση. Καθήκοντα εκδότη και CEO αναλαμβάνει προσωρινά ο οικονομικός διευθυντής Τζεφ Ντ’Ονόφριο. Η εφημερίδα ανήκει στον Τζεφ Μπέζος, ο οποίος την απέκτησε το 2013.
Για πολλούς από τους εργαζόμενους και συνεργάτες της Washington Post, όμως, οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών δεν συνιστούν απλώς μια εταιρική αναδιάρθρωση. Συνιστούν το τέλος μιας εποχής και μιας αντίληψης για το τι σημαίνει δημοσιογραφία ως θεσμός, κοινότητα και δημόσιο αγαθό. Όπως έγραψε ένας από τους απολυμένους, «δεν χάσαμε απλώς τις δουλειές μας — χάσαμε έναν τρόπο να πιστεύουμε στη δημοσιογραφία».
