Το μήνυμα του στίβου

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ στίβος, μέσα από τους πανελλήνιους αγώνες που έγιναν στο παραμελημένο από την πλευρά της τεχνικής εξυπηρέτησης ΟΑΚΑ, έστειλε μήνυμα ουσίας με πολλούς αποδέκτες. Πυρήνας η κραυγή –θα λέγαμε, λόγω της δεινής δοκιμασίας της ελληνικής κοινωνίας –ότι «ο στίβος ζει, δημιουργεί, ελπίζει, έχει ωραίους στόχους». Σημασία έχει ότι αυτό το μήνυμα δεν το έστειλαν οι πάλαι ποτέ θιασώτες του «ετοιματζίδικου πρωταθλητισμού» του κέντρου αλλά άνθρωποι αφανείς και ανιδιοτελείς από εστίες δημιουργίας στην περιφέρεια –φίλαθλοι και προπονητές –αλλά και μερικές συνοικίες (δήμους) της ευρύτερης περιοχής στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Είχαμε την ευκαιρία στο ανάπτυγμα της περιγραφής και του σχολιασμού των αγώνων από τη Δημόσια Τηλεόραση να ακούσουμε τη φωνή των πιστών του στίβου από την ορεινή Δεσκάτη ή τα Γρεβενά ως την κυκλαδίτικη Νάξο και τη Σκάλα της Τσακωνιάς (η αναφορά είναι ενδεικτική).

ΓΕΓΟΝΟΣ λίαν σημαντικό ότι στη βαθμολογία των ανδρών πρώτευσε ένας σύλλογος που προμαχεί στην Κρήτη και φέρει το όνομα του εθνάρχη Ελευθερίου Βενιζέλου και στις γυναίκες ο ΓΣ Γλυφάδας, περιοχή που την είχαμε συνηθίσει ως εστία λαμπρή του υγρού στίβου. Ο Ολυμπιακός διατηρεί δυνάμεις ενώ ευχάριστη η διαπίστωση ότι η ΑΕΚ –που έχει ιστορικές ρίζες στον στίβο –επανέρχεται στο προσκήνιο. Στις αθλήτριες σε υψηλό παραγωγικό επίπεδο η Κηφισιά, μια πόλη με αξιοθαύμαστης ποικιλομορφίας αγωνιστική ταυτότητα αλλά και η ΓΕ Ηρακλείου στην πρώτη επίσης γραμμή. (Φυσικά θλίψη προκαλεί η έκλειψη συλλόγων με την ιστορία ενός Πανελληνίου, ενός Εθνικού ΓΣ, ενός Πανιωνίου. Σημεία των καιρών.) Δεν είναι λοιπόν ρητορική προσφυγή να εκτιμηθεί η συνεισφορά ιδιαίτερα των αφανών εργατών στην περιφέρεια.

ΜΕ ΤΑ στιβικά δεδομένα στο αχανές ΟΑΚΑ οι θεατές ήσαν ποσοτικά σε βαθμό ενθαρρυντικό ενώ το πιο ελπιδοφόρο ήταν το μεγάλο ποσοστό μικρών παιδιών (κοινώς αποκαλούμενης «πιτσιρικαρίας»). Στο κάτω-κάτω της γραφής ό,τι χαίρονταν ήσαν απαλλαγμένο από το μπόλιασμα του οπαδισμού και ο ενθουσιασμός τους προσφερόταν σε «ήρωες» χωρίς το προαπαιτούμενο –όπως συνηθίζεται στην εποχή –του χρώματος της φανέλας. Ως επίμετρο η εκτίμηση των ειδικών συγκλίνει σαφώς ότι η έννοια του ταλέντου είναι σαφής αλλά εδώ, βέβαια, προκύπτει το βασανιστικό ερωτηματικό τι τέξεται η επιούσα, το αύριο, το μέλλον για αυτά τα νέα παιδιά. Να μην υποτιμηθεί και η συμμετοχή, εκτός συναγωνισμού, από την Κύπρο, με ψηλά πάντα το λάβαρο του στίβου.