Παίζοντας με τη φωτιά

Οι ερωτήσεις για την εβδομάδα που έρχεται: 1. Σε τι χρειάζεται ο σπάγκος που είναι μέσα στο κερί; Τι ακριβώς είναι μια φλόγα; 2. Ποια ώρα της ημέρας είναι καλύτερα να πηγαίνουμε και να βάζουμε βενζίνη στο αυτοκίνητο;

Οι ερωτήσεις για την εβδομάδα που έρχεται:
1. Σε τι χρειάζεται ο σπάγκος που είναι μέσα στο κερί; Τι ακριβώς είναι μια φλόγα;
2. Ποια ώρα της ημέρας είναι καλύτερα να πηγαίνουμε και να βάζουμε βενζίνη στο αυτοκίνητο;
3. Στις χημικές αντιδράσεις όπου έχουμε την καύση ενός υδρογονάνθρακα (δηλαδή, μιας ουσίας που αποτελείται από άτομα άνθρακα και άτομα υδρογόνου) παρατηρούμε ότι η ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα που παράγεται είναι μεγαλύτερη από την ποσότητα του υδρογονάνθρακα. Πώς γίνεται αυτό;
4. Αφού η συνηθισμένη θερμοκρασία για το σώμα μας είναι κοντά στους 37 βαθμούς, γιατί όταν στην ατμόσφαιρα έχουμε 37 βαθμούς μας φαίνεται ότι έχει ζέστη που δύσκολα υποφέρεται; Γιατί, όταν έχει και αυξημένη υγρασία, αισθανόμαστε ακόμη χειρότερα;
5. Ενα κερί που έχει αρχικό μήκος 8 εκατοστά για κάθε ώρα που καίγεται χάνει 2 εκατοστά από το μήκος του. Το βάζουμε σε ένα ποτήρι με νερό και μάλιστα για να κρατιέται σε όρθια θέση μπήγουμε στο κάτω μέρος του ένα σιδερένιο καρφί. Το επάνω μέρος του βρίσκεται στην αρχή μόλις ένα εκατοστό έξω από το νερό. Υστερα από μία ώρα το κερί θα έχει σβήσει εξαιτίας του νερού;

Απαντώντας στις ερωτήσεις της προηγούμενης εβδομάδας

Σχετικά με το αν ένας που δέχεται μια σφαίρα κατάστηθα μετατοπίζεται προς τα πίσω και ολόκληρο το σώμα του, υπάρχει βέβαια ο δρόμος τω υπολογισμών. Πρώτα θα υπολογίσει την ορμή της σφαίρας από τον τύπο: p = m.v και αυτό δίνει: 0,025 Χ 500, δηλαδή 12,5 Ns. Αν όλη αυτή η ορμή θεωρήσουμε ότι μεταφέρεται στο θύμα από την Αρχή Διατήρησης της Ορμής θα έχουμε:

12,5 = 100 Χ V, όπου V είναι η ταχύτητα που αποκτά το θύμα. Και βγαίνει ότι θα ήταν ίση με
0,125 m/s. Ή αλλιώς, 0,45 χιλιόμετρα την ώρα. Αν θυμηθούμε ότι ακόμη και σε ένα απλό περπάτημα η ταχύτητά μας είναι εκεί κοντά στα 10 χιλιόμετρα την ώρα, δεν δικαιολογείται αυτό το ξαφνικό ξεπέταγμα προς τα πίσω που οι κύριοι σκηνοθέτες μάς δείχνουν για να μας κάνουν να νιώσουμε ακόμη περισσότερο τον πυροβολισμό!
Υπάρχει όμως και ένας συλλογισμός που δεν χρειάζεται υπολογισμούς. Αρκεί να σκεφθούμε ότι η ορμή που μεταδίδει η σφαίρα στο θύμα δεν μπορεί να είναι στην καλύτερη περίπτωση μεγαλύτερη από την ορμή που έχει όταν φεύγει από το πιστόλι. Αν όμως σκεφθούμε ότι με βάση την Αρχή της Δράσης και της Αντίδρασης η σφαίρα φεύγοντας από το όπλο μεταδίδει στον χειριστή του μια δύναμη ίση με αυτή που την ωθεί προς τα έξω θα έπρεπε πρώτα να φύγει προς τα πίσω ο ίδιος ο… κακός. Κάτι που δεν μας το δείχνουν και συνήθως δεν συμβαίνει. Αρα και η σκηνή τη εκτίναξης του θύματος είναι υπερβολική.

Οχι, δεν μπορούμε επάνω από τους πόλους να έχουμε γεωστατικούς δορυφόρους. Ενας γεωστατικός δορυφόρος κινείται με τη γωνιακή ταχύτητα περιστροφής που έχει η Γη στον Ισημερινό. Και γι’ αυτό φαίνεται σαν να είναι ακίνητος σε ένα σημείο επάνω από τον πλανήτη μας. Αυτό δεν είναι εύκολο να συμβεί σε άλλες θέσεις εκτός της ζώνης του Ισημερινού.

Μια ελαστική σφαίρα όταν πέφτει σε μια σκληρή επιφάνεια στιγμιαία παραμορφώνεται λίγο καταναλώνοντας και κάποια ενέργεια εξαιτίας αυτού. Αλλά η παραμόρφωση λόγω της ελαστικότητας του υλικού της δεν διατηρείται. Επιστρέφοντας στην αρχική της κατάσταση το υλικό της δίνει πίσω ένα μέρος της ενέργειας που την κάνει να φθάσει ξανά σε κάποιο ύψος, πάντα όμως κάπως μικρότερο από το προηγούμενο. Γι’ αυτό άλλωστε και τελικά σταματά να αναπηδά. Το αβγό όμως καθώς σπάει με την πρόσκρουσή του στη σκληρή επιφάνεια δεν παρουσιάζει πλέον την προσωρινή ελαστική παραμόρφωση αλλά μια μόνιμη παραμόρφωση. Και η κινητική ενέργεια που είχε φθάνοντας στην επιφάνεια καταναλώνεται στα διάφορα γνωστά φαινόμενα. Δηλαδή στην εκτίναξη ενός μέρους από τις υγρές ουσίες του στον γύρω χώρο.

Για τον σκύλο και τον κυνηγό ισχύει ότι κινήθηκαν ακριβώς το ίδιο χρονικό διάστημα, ας το ονομάσουμε t. Θα ισχύει λοιπόν για το διάστημα S1 που έχει διανύσει ο κυνηγός ότι: S1 = vk . t και για τον σκύλο S2 = vσ . t. Από αυτές τις δυο σχέσεις βρίσκουμε ότι το διάστημα που έχει διανύσει ο σκύλος εξαρτάται από το πόσο μεγαλύτερη ήταν η ταχύτητά του σε σχέση με αυτήν του κυνηγού. Διότι βγαίνει πως S2 = (vσ/vκ). S1. Αφού λοιπόν η απόσταση που διήνυσε ο κυνηγός είναι 2 χιλιόμετρα, αν για παράδειγμα ο σκύλος του έτρεχε με τριπλάσια ταχύτητα θα κάνει συνολικά 6 χιλιόμετρα, αν έτρεχε με διπλάσια ταχύτητα 4 χιλιόμετρα κ.ο.κ.

Αν υποθέσουμε ότι το νερό από το λιώσιμο των πάγων θα κατανεμηθεί ομοιόμορφα στις θάλασσες του πλανήτη μας, τότε σε γενικές γραμμές η μάζα του που πρώτα λόγω της παραμονής των πάγων στους πόλους ήταν συγκεντρωμένη κοντά στον άξονα περιστροφής τώρα έχει απλωθεί περισσότερο. Είναι η ίδια περίπτωση με αυτή του παγοδρόμου. Οταν θέλει μια γρήγορη περιστροφή μαζεύει τα χέρια του στο σώμα και όταν θέλει να επιβραδύνει την περιστροφή τα απλώνει. Αρα η περιστροφή της Γης με το λιώσιμο των πάγων θα γίνεται λίγο πιο αργά, άρα και οι ημέρες και οι νύχτες θα μεγαλώσουν.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Science
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk