” Εγώ και ο Τζόρτζεβιτς χωράμε και στη Ρεάλ “
Κλώτσησε για πρώτη φορά μπάλα σε ξερό γήπεδο με τη φανέλα του Αετού Πατρών και τώρα «αλωνίζει» από την αριστερή πλευρά της ομάδας του Ολυμπιακού. «Εχει αριστερό πόδι ξυράφι» έλεγαν για τον Γρηγόρη Γεωργάτο όταν ήταν μικρός και αυτό το «πόδι» ήταν το διαβατήριό του για την Παναχαϊκή, τον Ολυμπιακό, ακόμη και για την Ιντερ. Είναι αυτό που λείπει από τον Κρίστιαν Βιέρι, ο οποίος τον παρακαλά να επιστρέψει στο Μιλάνο. Ο Γεωργάτος σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση στο «Βήμα της Κυριακής» μιλάει για την κυριαρχία της ομάδας του στο ελληνικό πρωτάθλημα, την εμπειρία από την παραμονή του για έναν χρόνο στην Ιταλία, το ντέρμπι της προσεχούς Τετάρτης με τον Παναθηναϊκό για την πρόκριση στα ημιτελικά του Κυπέλλου. Και επιχειρώντας μια αποτίμηση της καριέρας του θεωρεί εαυτόν τυχερό γιατί έφθασε σήμερα να έχει ανοιχτή μπροστά του την πόρτα του Καμπιονάτο ενώ πριν από 10 χρόνια σε ηλικία 18 χρόνων ετοιμαζόταν να μπαρκάρει στα καράβια για να εξασφαλίσει τα προς το ζην δουλεύοντας ως μούτσος!
Θεωρείς εαυτόν ικανό να πάρει από μόνος του την πρόκριση από τον Παναθηναϊκό;
«Λέω να χρησιμοποιήσω και λίγη από τη βοήθεια που είναι ικανοί να μου προσφέρουν οι συμπαίκτες μου. Τόσο πολύ δεν την έχω ψωνίσει».
Δηλαδή από μόνος σου δεν μπορείς να ντριπλάρεις όλη την αντίπαλη ομάδα και να σημειώσεις το χρυσό γκολ;
«Μάλλον όχι. Ξέρω ότι αστειεύεσαι, αλλά πολλές φορές αυτό που λες είναι και η απαίτηση των οπαδών του Ολυμπιακού. Το ένιωσα αυτό όταν επέστρεψα από την Ιντερ, στα πρώτα παιχνίδια της εφετινής περιόδου. Ισως ο κόσμος να είχε πιστέψει ότι στην Ιταλία μεταβλήθηκα σε μαθητευόμενο μάγο και περίμενε να περάσω την αντίπαλη ομάδα μόνος μου και να μπω μέσα στα δίχτυα».
Αν στον πρώτο αγώνα του Κυπέλλου στο ΟΑΚΑ με τον Παναθηναϊκό δεν είχες τραυματιστεί, το αποτέλεσμα θα ήταν διαφορετικό;
«Αυτό δεν μπορώ να το πω. Ως το λεπτό όμως που αγωνίστηκα ένιωθα ότι θα το κερδίζαμε το παιχνίδι».
Πολλοί, ακόμη και οι συμπαίκτες σου, λένε ότι όταν παίζει ο Γεωργάτος ο Ολυμπιακός μεταμορφώνεται σε πολύ καλύτερη ομάδα.
«Εγώ πιστεύω ότι είμαι αναντικατάστατος. Δεν είμαι της άποψης “ουδείς αναντικατάστατος”. Θεωρώ ότι σε κάθε ομάδα υπάρχουν ποδοσφαιριστές-κλειδιά που αν δεν αγωνίζονται το σύνολο χάνει πολλή από τη δύναμή του. Δεν το λέω αυτό μόνο για μένα. Υπάρχουν και άλλοι παίκτες στον Ολυμπιακό που είναι αναντικατάστατοι, όπως ο Ζε Ελίας και ο Ελευθερόπουλος. Ο τρόπος που αγωνίζονται και στέκονται στο γήπεδο δίνει άλλον αέρα στην ομάδα και κάνουν και τους υπόλοιπους παίκτες να αισθάνονται μεγαλύτερη ασφάλεια».
Ποιοι άλλοι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού ανήκουν στην κατηγορία των αναντικατάστατων;
«Ο Τζόρτζεβιτς και ο Νινιάδης είναι ποδοσφαιριστές που άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο, όταν δεν αγωνίζονται, αφήνουν δυσαναπλήρωτο κενό στην ομάδα».
Η ρεβάνς του Κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό μοιάζει με τελικό;
«Πιστεύω ότι αυτές οι δύο ομάδες θα έπρεπε να παίξουν στον τελικό του Κυπέλλου. Πάντως τα ντέρμπι ανάμεσα σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό έτσι και αλλιώς είναι σαν ένας τελικός. Ο Παναθηναϊκός έχει το προβάδισμα, όμως κι εμείς θα πάμε να παίξουμε την μπάλα που ξέρουμε και αν είμαστε τυχεροί θα πάρουμε την πρόκριση».
Διπλωματική απάντηση ή, καλύτερα, τετριμμένη…
«Δηλαδή είναι πιο σώφρον να πω ότι θα πάμε να τους καθαρίσουμε, δεν υπάρχει κανένας Παναθηναϊκός; Ασφαλώς και πιστεύω ότι είμαστε καλύτεροι, αλλά καθρέφτης είναι μόνο το γήπεδο. Πάμε να παίξουμε την μπάλα μας και ό,τι βγει. Αν βρεθούμε σε καλή μέρα, τότε θα κερδίσουμε. Αλλά μπάλα είναι και δεν μας κάνει πάντα το χατίρι…».
Αν ο Ολυμπιακός χάσει την πρόκριση, πιστεύεις ότι η εφετινή χρονιά θα είναι αποτυχημένη;
«Ε, όχι και αποτυχημένη. Για μένα το σημαντικότερο είναι το πρωτάθλημα, γιατί από αυτό κρίνεται αν θα ξαναπαίξεις στο Τσάμπιονς Λιγκ. Για τη ρεβάνς δεν έχουμε άγχος και είναι σημαντικό να κερδίζεις τον αιώνιο αντίπαλό σου, γιατί ταυτόχρονα εδραιώνεσαι και στη συνείδηση του κόσμου. Εγώ από την ημέρα που κερδίσαμε τον Παναθηναϊκό στο Πρωτάθλημα νιώθω πάρα πολύ καλά».
Εσύ από βασικός στην Ιντερ γύρισες το καλοκαίρι στον Ολυμπιακό και κατέληξες το φθινόπωρο να κάθεσαι στον πάγκο. Σου εξήγησε ποτέ ο κ. Ματζουράκης γιατί το έπραττε αυτό;
«Ναι, την τελευταία ημέρα προτού φύγει από τον Ολυμπιακό. Μου είπε ότι προσπαθούσε να πληγώσει τον εγωισμό μου, έτσι ώστε να με κάνει να δουλέψω ακόμη περισσότερο και να προσφέρω πιο πολλά στην ομάδα. Αλλά εγώ δεν το πιστεύω αυτό. Πιστεύω ότι δεν χωρούσα στα σχέδιά του και αυτό ήταν όλο. Απλώς δεν ήθελε να μου το πει κατάμουτρα».
Θεωρείς ότι χρησιμοποιούσε άλλους ποδοσφαιριστές για να μπορεί να ισχυρίζεται ότι ως προπονητής του Ολυμπιακού ανέδειξε και αυτούς τους παίκτες;
«Αν συνέβαινε αυτό, τότε ο κ. Ματζουράκης έσφαλε. Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω κανέναν, δεν μπορείς να έχεις βασικό τον Κόντη και να έχεις τον Γεωργάτο στον πάγκο. Και ο ίδιος ο παίκτης τότε αισθανόταν μειονεκτικά. Είναι πολύ δύσκολο τα νέα παιδιά να μπουν και να προσφέρουν αμέσως στην ομάδα. Εγώ επί εποχής Μπάγεβιτς κάθησα έναν χρόνο στον πάγκο».
Πάντως είναι γνωστό ότι ο Ματζουράκης το καλοκαίρι δεν σε ήθελε και ότι όταν ήρθες αναγκάστηκε να αλλάξει το σύστημα που είχε στο μυαλό του.
«Πράγματι ήθελε να εφαρμόσει το 3-5-2, με δύο παίκτες στα άκρα. Πάντως ούτε 4-4-2 έπαιξε, αλλά τελικά κάτι σαν 4-3-3. Οσοι διαδέχτηκαν τον Μπάγεβιτς δεν κατάλαβαν ότι ο Ολυμπιακός ήταν στρωμένη ομάδα και οι παίκτες είχαν μάθει να παίζουν πάνω σε ένα συγκεκριμένο σύστημα. Προσπάθησαν να αλλάξουν τη φιλοσοφία της ομάδας και απέτυχαν».
Ο Τάκης Λεμονής γιατί πέτυχε;
«Από τη στιγμή που ανέλαβε μετέβαλε την ψυχολογία των ποδοσφαιριστών. Μας έκανε όλους να πηγαίνουμε στις προπονήσεις και να χαιρόμαστε. Νωρίτερα είχαμε φτάσει στο σημείο να μη θέλουμε να περάσουμε ούτε έξω από του Ρέντη».
Πρέπει να παραμείνει το καλοκαίρι ως πρώτος προπονητής του Ολυμπιακού;
«Ζούμε στην Ελλάδα και ξέρω ότι στην πρώτη στραβή θα βγουν κάποιοι και θα τα ρίξουν όλα στον Λεμονή. Προσωπικά πιστεύω ότι αν δεν υπάρχει μια πάρα πολύ καλή λύση, η οποία να είναι σαφώς ανώτερη από τον Λεμονή, τότε να μην αλλάξει ο προπονητής. Ο Τάκης έχει δείξει από τα αποτελέσματά του ότι είναι καλός προπονητής. Επειδή βγήκα και παραέξω και είδα τι συμβαίνει και στην υπόλοιπη Ευρώπη, δεν πιστεύω ότι ένας γνωστός τεχνικός με μεγάλο όνομα, με κύρος, θα βοηθήσει την ομάδα να πάρει αποτελέσματα μόνο με τις διασυνδέσεις του, όπως λένε πολλοί. Αυτό που χρειάζεται η ομάδα είναι έναν προπονητή που να ξέρει την ελληνική πραγματικότητα και κυρίως να εμπνέει καλό κλίμα στα αποδυτήρια».
Βάσει αυτής της λογικής, τα ονόματα που γνωρίζουν το ελληνικό ποδόσφαιρο και θα μπορούσαν να αναλάβουν τις τύχες του Ολυμπιακού είναι ο Μπάγεβιτς, ο Κυράστας και ο Οσιμ.
«Αυτό είναι θέμα διοίκησης και τον τελευταίο λόγο τον έχει βέβαια ο πρόεδρος. Πάντως και οι τρεις που προανέφερες είναι άξιοι και θα μπορούσαν να βοηθήσουν την ομάδα».
Δηλαδή τον Μπάγεβιτς θα τον ήθελες και πάλι στον Ολυμπιακό;
«Δεν είναι δικό μου θέμα αυτό, εξαρτάται από τον πρόεδρο. Δεν θα ήθελα να απαντήσω».
Πιστεύεις ότι ο Ολυμπιακός θα πρέπει να περιμένει να δει τι θα κάνουν η ΑΕΚ και ο Παναθηναϊκός με το θέμα του προπονητή και μετά να αποφασίσει τι θα κάνει αυτός με το θέμα του τεχνικού;
«Οχι, ο Ολυμπιακός θα πρέπει να πάρει προπονητή ανάλογα με το σύστημα και τους παίκτες που έχει η ομάδα. Δηλαδή, όταν βλέπεις ότι στον Ολυμπιακό υπάρχουν πέντε-έξι καλοί ποδοσφαιριστές και το σύστημα που του ταιριάζει είναι το 4-5-1 ή το 4-4-2, τότε πρέπει να έρθει ένας τεχνικός που να δουλεύει πάνω σε αυτά τα συστήματα. Οταν πάρεις προπονητή που παίζει άλλο σύστημα, τότε πρέπει να αλλάξεις και όλη την ομάδα. Δεν είναι τυχαίο το παράδειγμα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που έχει 15 χρόνια τον ίδιο προπονητή, παίζει το ίδιο σύστημα και είναι η καλύτερη ομάδα».
Ο Ολυμπιακός πρέπει να ενισχυθεί μεταγραφικά, για να ανέβει ένα σκαλοπάτι παραπάνω;
«Κάθε μεταγραφική περίοδο ο Ολυμπιακός αποκτά ποδοσφαιριστές, αλλά αυτό που μετράει είναι να πάρει παίκτες που θα βοηθήσουν. Πρέπει να δούμε ποιοι θα μείνουν και ποιοι θα αποτελέσουν τον κορμό της ομάδας. Αυτά βέβαια τα ξέρουν καλύτερα οι άνθρωποι μέσα στη διοίκηση και ο τεχνικός. Δεν θα κάνω εγώ τον προπονητή».
Θεωρείς ότι η διοίκηση πρέπει να κάνει ένα ξεκαθάρισμα στο ποδοσφαιρικό δυναμικό της ομάδας; Δηλαδή όσοι έπαιξαν και δεν μπορούν να προσφέρουν άλλο στην ομάδα, αλλά και αυτοί που ήρθαν με καλές προοπτικές αλλά δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα πρέπει να φύγουν;
«Αυτά είναι θέματα του προπονητή και της διοίκησης. Εγώ δεν μπορώ να ξέρω τι μπορεί να θέλει κάθε προπονητής και ο πρόεδρος. Ακόμη δεν ξέρω αν θα αλλάξει ο προπονητής και ποιος θα έρθει. Μπορώ να σου πω άφοβα όμως ότι θα ήθελα για συμπαίκτη μου τον Μιχάλη Κωνσταντίνου του Ηρακλή. Πιστεύω ότι αυτόν τον παίκτη θα τον χρειαζόταν κάθε ομάδα. Παλεύει, μυρίζεται το γκολ, μου αρέσει πολύ γιατί μου θυμίζει τον Βιέρι».
Ποια αριστερή πλευρά ομάδας στην Ευρώπη θεωρείς ότι είναι καλύτερη από αυτή του Ολυμπιακού;
«Αυτή τη στιγμή νομίζω ότι μόνο οι παίκτες που έχει η Ρεάλ μπορούν να ανταγωνιστούν εμένα και τον Τζόλε. Ο Ρομπέρτο Κάρλος και ο Μακ Μάναμαν είναι εκπληκτικοί».
Με ποια δεξιά πλευρά ξένης ομάδας θα ήθελες να αναμετρηθείτε εσύ και ο Τζόρτζεβιτς;
«Πάλι με της Ρεάλ, αφού ο Φίγκο και Σαλγκάδο είναι επίσης σούπερ παίκτες».
Ο κ. Δανιήλ σε κάλεσε στην εθνική ομάδα, θα αποδεχθείς την πρόσκληση;
«Δεν ξέρω. Δύσκολα! Συνέβησαν κάποια πράγματα που με έθιξαν ως άνθρωπο και ως προσωπικότητα. Ειπώθηκαν και διέρρευσαν διάφορα δυσάρεστα μετά το ματς στη Ρόδο με τη Σλοβακία. Και με ενόχλησε το γεγονός ότι δεν με πήραν ένα τηλέφωνο να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα. Ούτε ο κ. Δανιήλ ούτε από τη διοίκηση της ΕΠΟ».
Από πότε έχεις να μιλήσεις με τον κ. Δανιήλ;
«Από το παιχνίδι της Ρόδου. Δεν με πήρε να μου πει τίποτε. Ούτε να δει τι κάνω ούτε για το συγκεκριμένο θέμα. Εγώ δεν σκοπεύω να τσακωθώ με κανέναν. Ισως να ήταν καλύτερα αν δεν με καλούσε, γιατί νιώθω πολύ άσχημα από όλα αυτά τα γεγονότα».
«Θέλω να μείνω, αρκεί να κοιτάξουμε ψηλά»
Κατά τη μεταγραφική περίοδο του περασμένου Ιανουαρίου η Ιντερ έδειξε διατεθειμένη να επανεντάξει τον Γεωργάτο στο δυναμικό της, ενώ και το ερχόμενο καλοκαίρι δεν αποκλείεται να επανέλθει. Πώς βλέπει όμως ο ίδιος ο διεθνής ποδοσφαιριστής ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Θα έμπαινε και πάλι στο δίλημμα «φεύγω ή μένω»; «Ανάλογα με τους στόχους που θα έχει του χρόνου ο Ολυμπιακός. Ουσιαστικά έχουν σημασία οι κινήσεις που θα κάνει ο πρόεδρος για την επόμενη αγωνιστική περίοδο. Ολα αυτά τα σκέφτεται ένας ποδοσφαιριστής προτού αποφασίσει. Αλλωστε δεν ξέρω και τις διαθέσεις της διοίκησης. Μπορεί να θέλει ο Ολυμπιακός να με πουλήσει. Γι’ αυτόν τον λόγο θέλοντας και μη πρέπει πάντα να είσαι έτοιμος για όλα. Αν έρθει πρόταση πρέπει να μιλήσω με τη διοίκηση και να δω τι θέλει από μένα. Προσωπικά πάντως δεν θέλω να ξαναγυρίσω στην Ιταλία».
Δηλαδή δεν επέστρεψες στον Ολυμπιακό για να βολευτείς και να τελειώσεις την ποδοσφαιρική καριέρα σου;
«Οχι, καμία σχέση. Αλλωστε έχω μπροστά μου τουλάχιστον πέντε χρόνια καλό ποδόσφαιρο και από εκεί και πέρα θέλω κάθε χρόνο να επαναπροσδιορίζω τους στόχους μου. Φέτος πήραμε το Πρωτάθλημα, αλλά αυτό δεν καλύπτει έναν ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού. Την επόμενη περίοδο πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά, να μη μείνουμε στα ίδια».
Οταν έφυγες από το Μιλάνο, οι φίλαθλοι της Ιντερ κρέμασαν ένα πανό στο γήπεδο που έγραφε «καλό ταξίδι Γεωργάτο».
«Αυτό δείχνει την αμοιβαία αγάπη που υπήρχε μεταξύ μας. Οι οπαδοί της Ιντερ έλεγαν ότι είχαν να δουν παίκτη με τέτοιο πάθος και απόδοση από την εποχή του Μπρέμε. Ούτε για τον Ρομπέρτο Κάρλος που τον είχαν για έναν χρόνο στην ομάδα δεν είπαν αυτά που είπαν για μένα. Με αγάπησαν και το έδειχναν συνέχεια. Σε πρόσφατο παιχνίδι της Ιντερ είχαν κρεμάσει ένα πανό που έγραφε “φέρτε πίσω τον Γεωργάτο”».
Πολλοί λένε ότι στην απόφασή σου να επιστρέψεις στην Ελλάδα σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι δύο… κολλητοί σου, ο Ανατολάκης και ο Ελευθερόπουλος.
«Κατ’ αρχάς όταν τους πήρα τηλέφωνο να τους ανακοινώσω την απόφασή μου να φύγω από την Ιταλία μου είπαν και οι δύο “σήκω και φύγε”. Αυτό, όμως, συνέβη όταν κατάλαβαν ότι η απόφασή μου ήταν οριστική και αμετάκλητη. Γιατί στην αρχή όταν τους έλεγα ότι ήθελα να επιστρέψω, οι ίδιοι με προέτρεπαν να μείνω εκεί. Αλλωστε αυτοί έβλεπαν ότι ο Ολυμπιακός εκείνη την εποχή δεν ήταν όπως τον είχα αφήσει. Η κατάσταση δεν ήταν και τόσο καλή μετά την απομάκρυνση του Μπάγεβιτς και μου έλεγαν “κάτσε στο Μιλάνο, εκεί θα είσαι θεός”».
* Γιατί η Πρωτοχρονιά του 2000 άναψε το φιτίλι της επιστροφής στην ψυχή του έλληνα παίκτη «Εκανα τα πάντα για να με αφήσουν να φύγω» Ποια μέσα μετήλθε, τι παρακαλούσε και πώς τον αντιμετώπιζε ο Μαρτσέλο Λίπι
«Εξις δευτέρα φύσις», και για έναν τύπο που έχει συνηθίσει μερικά απλά καθημερινά πράγματα η προσαρμογή σε διαφορετικές συνθήκες είναι πολύ δύσκολη. Για τον Γρηγόρη Γεωργάτο αποδείχθηκε αδύνατη…
«Να, πάρε παράδειγμα τον καφέ. Εγώ προτιμώ τον ελληνικό, τον τούρκικο που έλεγαν παλιά, με αυτόν μεγάλωσα. Ε, στο Μιλάνο δεν υπήρχε ούτε για δείγμα. Στα cafe έπινα εσπρέσο και καπουτσίνο, ενώ τον ελληνικό καφέ μπορούσα να τον απολαύσω μόνο στο σπίτι μου. Δεν ήταν όμως αυτός ο λόγος που θέλησα να φύγω από το Μιλάνο. Απλώς δημιουργήθηκαν λανθασμένες εντυπώσεις από κάποιες δηλώσεις που είχα κάνει και είχα πει ότι μου λείπει ο καφές κάτω από τον ήλιο παρέα με τους φίλους μου».
Εν τέλει ποιος ήταν ο λόγος που σε οδήγησε στην παλιννόστηση;
«Δεν κατόρθωσα να αντέξω τον τρόπο ζωής στο Μιλάνο. Δεν ήθελα να προσαρμοστώ, δεν μου ταίριαζε ο ρυθμός της καθημερινότητας. Ηταν απόμακρος και καταθλιπτικός».
Το ξέρεις ότι πολλοί ποδοσφαιριστές θα πουλούσαν και την ψυχή τους για να πετύχουν αυτά που πέτυχες εσύ;
«Αν ήταν κάποιοι άλλοι ποδοσφαιριστές στη θέση μου, θα μπορούσαν και να είχαν τρελαθεί με όλα αυτά που έζησα έναν χρόνο στο Μιλάνο. Γνώρισα τη δόξα, την καταξίωση, την κολακευτική συμπεριφορά των ανθρώπων της Ιντερ και του κόσμου προς το πρόσωπό μου. Υπάρχουν όμως ορισμένοι άνθρωποι που έχουν διαφορετικό τρόπο σκέψης και επιδιώξεις και εγώ αναζητούσα εντελώς άλλα πράγματα από αυτά που μου έδιναν στην Ιταλία».
Ο ποδοσφαιρικός κόσμος στο Μιλάνο ήταν έτοιμος να γίνει χαλί να τον πατήσεις. Δεν καβάλησες έστω και λίγο το καλάμι;
«Αν είχα καβαλήσει το καλάμι θα ήμουν ακόμη στην Ιντερ. Τους πρώτους μήνες περπατούσα στον δρόμο και με γνώριζαν ως και οι Γιαπωνέζοι που έκαναν τουρισμό. Αυτό δεν μου είχε συμβεί ακόμη και όταν ήμουν στην Ελλάδα. Τους πρώτους τρεις μήνες η ζωή κυλούσε πιο γρήγορα, γιατί περνούσα ένα στάδιο προσαρμογής και δεν σκεφτόμουν ακόμη την επιστροφή μου. Γύρω στα Χριστούγεννα όμως έζησα μερικές πολύ στενάχωρες καταστάσεις. Να φανταστείς ότι τις γιορτές τις πέρασα μόνος μου».
Δηλαδή την Πρωτοχρονιά του 2000 τι έκανες;
«Ημουν μόνος μου στο σπίτι μου στο Μιλάνο και έβλεπα τηλεόραση, ελληνικά κανάλια. Ηταν η πρώτη φορά που περνούσα τις γιορτές χωρίς τους γονείς και τους φίλους μου και κόντεψα να φουντάρω από το μπαλκόνι. Σκέφτηκα να πάρω μια βαλίτσα και να σηκωθώ να φύγω. Να φανταστείς από εκείνη την περίοδο και μετά δεν περνούσε διάστημα μεγαλύτερο των δύο εβδομάδων που να μην έρθω έστω και για μία ημέρα στην Ελλάδα. Κυριακή βράδυ έπαιρνα το αεροπλάνο του προέδρου της Ιντερ, του Μοράτι, και ερχόμουν στην Αθήνα για μία ημέρα. Ηταν πολύ ψυχοφθόρο, γιατί, όταν έφτανα στην Αθήνα, σκεφτόμουν ότι θα έμπαινα και πάλι στο αεροπλάνο για να γυρίσω πίσω».
Η απόφαση να επιστρέψεις στον Πειραιά αφαιρεί από τον τραπεζικό λογαριασμό σου 500 εκατ. δρχ. τον χρόνο. Αλλο τα 200 εκατ. δρχ. που εισπράττεις από τον Ολυμπιακό και άλλο τα 700 που έπαιρνες από την Ιντερ…
«Θα μπορούσα να είχα μείνει στην Ιταλία και να γύριζα μετά από 4-5 χρόνια στην Ελλάδα πάμπλουτος, αφού η Ιντερ το καλοκαίρι ήταν έτοιμη να μου προσφέρει 1 δισ. δρχ. τον χρόνο. Τα λεφτά όμως δεν είναι το παν για μένα. Δεν μπορούσα να θυσιάσω την ψυχή μου για το χρήμα. Θα έπρεπε να συνηθίσω να ζω μέσα στη στενοχώρια. Στην Ιταλία η ημέρα μού φαινόταν εβδομάδα και η εβδομάδα μήνας».
Το ξεκίνημά σου στο ιταλικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον τους πρώτους 3-4 μήνες, ήταν πολύ δυναμικό. Στη συνέχεια όμως έπεσε η απόδοσή σου και πολλοί είπαν τότε ότι ο Γεωργάτος δεν μπορούσε να τα καταφέρει στο Καμπιονάτο. Σε είχε ενοχλήσει αυτό ή μήπως σε βόλευε στα σχέδιά σου;
«Κάποια στιγμή το άκουσα και αυτό. Οτι έκανα “κοιλιά”, ότι δεν μπορώ να αντέξω την πίεση και διάφορα παραμύθια. Αυτά είναι όλα φαντασιώσεις. Ο Λίπι ήταν πολύ ευχαριστημένος από μένα και δεν υπήρξε παιχνίδι που να ήμουν υγιής και να μην έπαιξα, και μάλιστα να διακρίθηκα. Απλώς από τα Χριστούγεννα και μετά, όταν σκεφτόμουνα να γυρίσω πίσω, κατάλαβα ότι αν συνέχιζα να προσφέρω τόσα πολλά στην Ιντερ δεν επρόκειτο να με αφήσουν να φύγω».
Δηλαδή, με άλλα λόγια, μεθόδευσες κατά κάποιον τρόπο την επιστροφή σου;
«Από ένα σημείο και μετά δεν έκανα αυτά τα πράγματα που όφειλα να κάνω ως ποδοσφαιριστής της Ιντερ, με αποτέλεσμα σε ορισμένα παιχνίδια να μην αποδίδω αυτό που περίμεναν. Αμέσως, βέβαια, στην Ελλάδα έγραψαν ότι ο Γεωργάτος ξόφλησε και μόλις η Ιντερ πήρε έναν παίκτη στη θέση μου είπαν ότι τελείωσα. Πού να ήξεραν όμως ότι εγώ μέσα μου παρακάλαγα να αποκτήσει ποδοσφαιριστή η Ιντερ για τη θέση μου και να πάει καλά για να με ξεχάσουν».
Δηλαδή, όταν η Ιντερ απέκτησε τον Σερένα, εσύ παρακαλούσες να πετύχει;
«Δεν θα πει τίποτα. Αν και από την πρώτη ημέρα που τον είδα στην προπόνηση, κατάλαβα ότι δεν θα απέδιδε αυτά που μπορούσα να προσφέρω εγώ στο γήπεδο».
Απογοητεύθηκες όταν είδες ότι δεν ήταν αντάξιός σου;
«Ναι, στην αρχή έσκασα, αλλά είχα πάρει ήδη την απόφασή μου να φύγω. Εβλεπα ότι ο Λίπι δεν ήταν ικανοποιημένος από τον Σερένα και με κοίταγε στα μάτια περιμένοντας κάτι από μένα. Είχε επαναπαυθεί από την ώρα που πάτησα το πόδι μου στο Μιλάνο και στο πρόσωπο μου ο Λίπι είχε βρει ένα στήριγμα μέσα στο γήπεδο».
Υπήρξαν στιγμές που έκανες και τον τραυματία;
«Ναι, ειδικά σε ορισμένα παιχνίδια όταν τελειώσαμε από το Κύπελλο Ιταλίας και εξασφαλίσαμε τη συμμετοχή στο Τσάμπιονς Λιγκ, το έκανα και αυτό. Πίστευα ότι θα πάρουν κάποιον άλλον στη θέση μου, αν η απόδοσή μου δεν ήταν καλή, και από το καλοκαίρι θα με άφηναν να φύγω».
