Ενας υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων υπόσχεται με αναρτημένα πανό στο εκλογικό του κέντρο πως, αν τον εκλέξουμε, η πόλη όπου ζούμε θα γίνει ασφαλέστερη. Προσωπικά αγνοώ τι προτίθεται να πράξει αυτός ο επίδοξος Κλιντ Ιστγουντ του δημοτικού συμβουλίου για να μας προστατεύσει από τους κακούς. Το πιθανότερο είναι ότι το αγνοεί και ο ίδιος. Αντιλαμβάνεται, όμως, ότι ο κόσμος στις μέρες μας αισθάνεται ανασφαλής και… τι να κάνει; Υπόσχεται ασφάλεια για να μαζέψει καμία ψήφο! Ωσπου να καταλάβουν, σου λέει, ότι τους κοροϊδεύω, πάει, πέρασαν οι εκλογές!
Κουτσά-στραβά, σχεδόν χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι, μπήκαμε στην τελευταία ευθεία των τοπικών εκλογών. Η χώρα θα αποκτήσει δημάρχους και νομάρχες σχεδόν διακριτικά, χωρίς μεγάλη φασαρία, πράγμα ασυνήθιστο για τον λαό που είμαστε αλλά εντελώς προσαρμοσμένο στο αντικείμενο της εκλογής. Κακά τα ψέματα, δεν υπάρχει Ελληνας που να πιστεύει πως η ψήφος του στις 11 Οκτωβρίου κρίνει το μέλλον του και το μέλλον των παιδιών του, πως μπορεί να του λύσει τα κορυφαία προβλήματα της καθημερινής του ζωής.
Κανείς, εκτός από τους ίδιους του υποψηφίους… Κάθε τέσσερα χρόνια, τέτοια εποχή, ο τόπος γεμίζει σωτήρες και φωστήρες, έτοιμους να λύσουν το κυκλοφοριακό, να διώξουν το νέφος, να μετατρέψουν τις πόλεις μας σε οάσεις ευταξίας και ησυχίας, να εκσφενδονίσουν στα ύψη το πολιτιστικό επίπεδο του λαού και να δενδροφυτέψουν την τσιμεντούπολη σε τέτοια έκταση που, αν της σκάψουν και ένα ποτάμι, θα θυμίζει Αμαζόνιο. Ποιος δεν θυμάται παλαιότερο (αλλά όχι και τόσο παλιό) υποψήφιο δήμαρχο Αθηναίων που υποσχόταν να γεμίσει την πρωτεύουσα με τεσσεράμισι εκατομμύρια δένδρα;
Τα δένδρα, όμως, από μόνα τους δεν φθάνουν. Γι’ αυτό επιστρατεύονται αθλητές, ηθοποιοί, δημοσιογράφοι, μανεκέν, φωτομοντέλα, τηλεπαρουσιάστριες, σαλτιμπάγκοι και θηριοδαμαστές, πρόσωπα εντελώς απαραίτητα για να πλαισιώσουν τη δημοτική προσπάθεια! Ο επί της ιστιοσανίδας κ. Κακλαμανάκης, για παράδειγμα, είναι προφανές ότι εκρίθη απαραίτητος επειδή οι παραλίες του Δήμου Αθηναίων χρειάζονται και θαλάσσια σπορ. Στο πρόσωπο του κ. Φραντζέσκου, ο Δήμος Θεσσαλονίκης βρήκε επιτέλους τον σπεσιαλίστα για τα φάουλ που του έλειπε πράγμα που σημαίνει, βεβαίως, πως αν ο κ. Βάντσικ είχε πιάσει το φάουλ του κ. Φραντζέσκου, θα έπρεπε πάραυτα να ορκισθεί υπουργός Αμυνας… Αφήστε δε που ο ίδιος δήμος μάλλον είχε πρόβλημα στα ριμπάουντ και γι’ αυτό επελέγη ο κ. Αγγελίδης, προκειμένου να ενισχύσει τη «φροντ-λάιν». Σημαντική βοήθεια στις στημένες φάσεις θα προσφέρει στον Δήμο Πειραιώς ο κ. Τ. Μητρόπουλος, ενώ στη μάχη για τις αρμοδιότητες με την κεντρική εξουσία καλό είναι να έχεις έναν παλαιστή, όπως ο κ. Ποικιλίδης, με το μέρος σου…
Το ευχάριστο, βεβαίως, είναι ότι όλοι αυτοί κανέναν δεν κοροϊδεύουν, διότι και όλοι οι υπόλοιποι έχουν αντιληφθεί περί τίνος πρόκειται. Το δυσάρεστο είναι ότι τελικώς εκλέγονται. Αυτοί ή κάποιοι άλλοι. Εκλέγονται επειδή, λέει, θα λύσουν το κυκλοφοριακό και τελικώς καταλήγουν να μάχονται για τα πιο ακραία τοπικιστικά αιτήματα: Δεν θέλουν δρόμους, δεν θέλουν διερχόμενα αυτοκίνητα, δεν θέλουν χημική ταφή απορριμάτων, δεν θέλουν να περάσει το ηλεκτρικό ρεύμα, δεν θέλουν ραντάρ αεροπλάνων… Δίκιο είναι το γούστο του δημότη, διότι ο δημότης ψηφίζει και, ως γνωστόν, η εκλογή είναι η ευλογία της δημοκρατίας και επανεκλογή είναι η κατάρα της.
Την ίδια στιγμή οι πόλεις στενάζουν κάτω από βουνά σκουπιδιών, κάτω από βρώμικους δρόμους, κάτω από άθλιες πλατείες και παιδικές χαρές αλλά με αυτά δεν ασχολείται κανένας, δεν τα υπόσχεται κανένας, είναι τα πεζά, τα αυτονόητα. Ο δήμαρχος διοργανώνει πολιτιστικές εκδηλώσεις και πανηγύρια και φεστιβάλ και καρναβάλια και ίσως και ιπποδρομίες, αν δεν είχαν καταργηθεί. Με τα σκουπίδια, όμως, κανείς ευλογημένος δεν λέει να ασχοληθεί! Αλλωστε και τον Φραντζέσκο για τα φάουλ τον πήραμε…
Να, λοιπόν, ένα ασφαλές κριτήριο για να βγάλουμε δήμαρχο: Τα σκουπίδια, ποιος θα μαζέψει τα σκουπίδια, ποιος θα κρατήσει την πόλη καθαρή, ποιος θα υποσχεθεί τα πεζά και τα αυτονόητα; Ποιος θα αποκαταστήσει τη λογική και την προτεραιότητα των απλών πραγμάτων; Διότι δεν βγάζουμε δήμαρχο για να σώσει τον τόπο, την κοινωνία ή την ομάδα. Και διότι, από την άποψη των σκουπιδιών, τα ριμπάουντ και οι ιστιοσανίδες είναι δευτερεύοντα ζητήματα. Πολλαπλώς χρήσιμα σε αγώνες. Αλλά εντελώς περιττά στις δημοτικές εκλογές…
