ΕΥΡΩΔΥΝΑΜΗ

ΟΙ 50 ΠΙΟ ΙΣΧΥΡΟΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει χαρακτηριστεί «οικονομικός γίγαντας, πολιτικός νάνος». Γιατί το μειονέκτημά της, σε σχέση με τις ΗΠΑ, είναι ότι η πολιτική εξουσία δεν βρίσκεται στα χέρια ενός πασιφανούς ατόμου, όπως λ.χ. ο Μπιλ Κλίντον, αλλά διασπάται μεταξύ των ισχυρότερων από τα κράτη – μέλη της ΕΕ. Ποιοι όμως κατέχουν πραγματικά τη δύναμη ­ πολιτική, οικονομική, καλλιτεχνική κλπ. ­ στην ΕΕ και ποιοι θα επηρεάσουν αποφασιστικά την πορεία και τη μορφή της οικονομικά και νομισματικά ενωμένης Ευρώπης; Σύμφωνα με τον (ολίγον αυθαίρετο, όπως πάντα συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις) κατάλογο που ακολουθεί, οι Γάλλοι κατέχουν το 28% της εξουσίας. Ακολουθούν οι Βρετανοί και οι Ιταλοί με 16%, οι Γερμανοί με 10% και οι Ισπανοί με 6%. Η Ευρώπη είναι δηλαδή μια πλουραλιστική κοινωνία. Είναι ωστόσο και ανδροκρατούμενη, εφόσον η εξουσία βρίσκεται κατά 84% σε ανδρικά χέρια και μόνο κατά 16% σε γυναικεία. Ελληνικά ονόματα πάντως δεν θα βρει ο αναγνώστης. Δεν τα περιλάβαμε για να αποφύγουμε τυχόν παρεξηγήσεις ­ και όχι επειδή δεν υπάρχουν ισχυροί (σε ευρωπαϊκό επίπεδο) Ελληνες…

Γερμανός, καγκελάριος

Ετών 68. Εκλέγεται συνεχώς στην κεφαλή της Γερμανίας από το 1982 αλλά στις εκλογές του ερχόμενου Σεπτεμβρίου υπάρχει πιθανότητα να ηττηθεί από τους Σοσιαλδημοκράτες. Ωστόσο ο ίδιος, που θεωρείται κινητήριος δύναμη της ΕΕ, δηλώνει αποφασισμένος να είναι αυτός που θα βάλει τους συμπατριώτες του στην ΟΝΕ. Είναι καλοφαγάς, φιλόμουσος και δεινός κολυμβητής. Τόνι Μπλερ

Βρετανός, πρωθυπουργός

Ετών 45. Κεντρώος, δημιουργικός και αποφασισμένος όχι μόνο να αλλάξει την (όχι και τόσο καλή) διάθεση των συμπατριωτών του προς την Ευρώπη αλλά και να χαρίσει στη Βρετανία ισχυρό ρόλο στην ΕΕ. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής πριν από 15 χρόνια. Είχε πρωτοφανή ανέλιξη στο Εργατικό Κόμμα και κατάφερε να το φέρει πανηγυρικά στην εξουσία μετά από ατελείωτη αναμονή στην αντιπολίτευση. Βιμ Ντούιζενμπεργκ

Ολλανδός, Διοικητής, Πρόεδρος Δ.Σ. ECB – Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας

Ετών 63. Πάντα υπήρξε σοσιαλιστής αγωνιστής και το 1973 ορίστηκε υπουργός Οικονομικών της Ολλανδίας. Κατόπιν τοποθετήθηκε επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας της χώρας του και από εκεί πέρασε στο Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ινστιτούτο. Επελέγη πρώτος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Χανς Τιτμάγερ

Γερμανός, πρόεδρος της Μπούντεσμπανκ

Ετών 67. Ξεκίνησε σπουδές στη θεολογία αλλά σύντομα στράφηκε στα οικονομικά. Τη δεκαετία του ’80 έγινε προσωπικός σύμβουλος του καγκελάριου Κολ. Το 1990 ορίστηκε αντιπρόεδρος της Μπούντεσμπανκ και τρία χρόνια αργότερα έγινε πρόεδρος. Στην ερώτηση ποιος θα ήθελε να ήταν αν δεν ήταν ο Τιτμάγερ, απαντά: «Εγώ ο ίδιος, μόνο καλύτερος». Λιονέλ Ζοσπέν

Γάλλος, πρωθυπουργός

Ετών 61. Επί Μιτεράν έγινε υπουργός Παιδείας το 1988 και στο ενεργητικό του χρεώνεται η ενότητα του κόμματος, την οποία του είχε ζητηθεί να διατηρήσει. Το 1995 έχασε τις εκλογές από τον Ζακ Σιράκ αλλά με αξιοπρεπές ποσοστό. Εκτοτε βάλθηκε να ανανεώσει τους σοσιαλιστές, αποστολή που έφερε εις πέρας με επιτυχία εφόσον τους χάρισε πάλι την εξουσία το 1997. Του αρέσει το μπάσκετ. Ζακ Σαντέρ

Λουξεμβούργιος, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Ετών 61. Ξεκίνησε από το Σοσιαλιστικό Χριστιανικό Κόμμα της χώρας του, έγινε βουλευτής, υπουργός σε διάφορα υπουργεία, πρωθυπουργός, ευρωβουλευτής, πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, του ΔΝΤ κλπ. Από το 1995 κατέχει τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Είναι καλοσυνάτος και φιλοδοξεί να υπηρετήσει και δεύτερη θητεία (2000-2004) στη θέση αυτή. Λόρδος Ντέιβιντ Σάιμον

Βρετανός, υπουργός Βιομηχανίας και Εμπορίου

Ετών 59. Το 1982 η Θάτσερ τον όρισε διευθυντή της μόλις ιδιωτικοποιημένης British Petroleum (ΒΡ), ενός ομίλου που περιλαμβάνει 650 εταιρείες. Δεκατρία χρόνια αργότερα έγινε πρόεδρος. Γοητεύτηκε όμως και από τον Μπλερ, προσχώρησε στο Εργατικό Κόμμα το 1997 και έγινε υπουργός με την αποστολή να παρακολουθήσει την ομαλή εξέλιξη των ιδιωτικών επιχειρήσεων εν όψει της ΟΝΕ. Χαβιέρ Σολάνα

Ισπανός, Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ

Ετών 56. Υπήρξε στέλεχος του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος της Ισπανίας (PSOE). Εξελέγη για πρώτη φορά στη Βουλή το 1977 και κατείχε πολλές υπουργικές θέσεις. Εγκατέλειψε την ισπανική πολιτική χάριν της υψηλής διεθνούς πολιτικής. Θεωρείται παράδειγμα αντιφρανκικού αγωνιστή που κατάφερε να προσαρμοστεί με πραγματισμό στην πολιτική και αργότερα στη γεωπολιτική. Μισέλ Καμντεσύ

Γάλλος, γενικός διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου

Ετών 65, παντρεμένος, με έξι παιδιά. Διοικεί το ΔΝΤ από το 1987 και είναι αμφίβολο αν υπάρχει άλλος στον κόσμο από του οποίου τα χέρια να περνούν περισσότερα χρήματα ­ και ίσως και περισσότερη εξουσία. Οι βασικές οικονομικές θεωρίες του αποτελούν «νόμο» για πολλές χώρες της γης. Ζακ Ντελόρ

Γάλλος, πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Το ευρωπαϊκό οικοδόμημα χρωστά πολλά στον Ντελόρ. Από την ενοποίηση της ευρωπαϊκής αγοράς ως τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και τη γέννηση του ευρώ, ο Ντελόρ ήταν πάντα παρών. Θεωρείται «πατέρας της ΟΝΕ». Ο ίδιος λέει ότι το χτίσιμο της ενιαίας Ευρώπης είναι μια περιπέτεια. Εμα Μπονίνο

Ιταλίδα, μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Ετών 50. Ξεκίνησε την πολιτική καριέρα της το 1973 με το Ριζοσπαστικό Κόμμα, ως εκπρόσωπος του οποίου εξελέγη πρώτα στην ιταλική Βουλή και κατόπιν στο Ευρωκοινοβούλιο. Υποστηρίζει με πάθος όλα τα φεμινιστικά και ανθρωπιστικά ζητήματα. Ηταν η πρώτη γυναίκα που φόρεσε παντελόνι στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Γκρο Χάρλεμ Μπρούτλαντ

Νορβηγίδα, διευθύντρια της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας

Ετών 59. Πάντα ακτιβίστρια υπέρ του περιβάλλοντος και των δικαιωμάτων των γυναικών, υποστήριζε από τα νιάτα της το Εργατικό Κόμμα της Νορβηγίας. Το 1981 ήταν η πρώτη γυναίκα που εξελέγη στην πρωθυπουργία της χώρας της. Σήμερα βρίσκεται στην κεφαλή της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, μιας από τις τέσσερις σημαντικότερες οργανώσεις του ΟΗΕ. Εμίλιο Γκαμπάλιο

Ιταλός, γενικός γραμματέας της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων

Η διαπραγματευτική δεινότητά του αλλά και το πούρο που κρέμεται μόνιμα από τα χείλη του είναι γνωστά σε όσους συχνάζουν στις συνεδριάσεις της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων (CES) τα τελευταία 20 χρόνια. Δηλώνει χριστιανός και σοσιαλιστής και δεν σταματά να αγωνίζεται για να βάλει κοινωνικές βάσεις σε μια Ευρώπη που, κατά τη γνώμη του, εξουσιάζεται από τις δυνάμεις της αγοράς. Μαίρη Ρόμπινσον

Ιρλανδή, επικεφαλής της Υπατης Αρμοστείας για τους Πρόσφυγες

Η πρώτη γυναίκα που εξελέγη στην προεδρία της Ιρλανδίας, προσέδωσε στη χώρα της τη χαμένη εμπιστοσύνη στον εαυτό της αλλά και άνοιξε την πόρτα της πολιτικής στις Ιρλανδές. Σπούδασε νομικά στην Ιρλανδία και στο Χάρβαρντ. Σήμερα, από τη νέα θέση της στον ΟΗΕ, προσπαθεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα των προσφύγων προσπερνώντας τα γραφειοκρατικά εμπόδια. Βάτσλαβ Χάβελ

Τσέχος, πρόεδρος της Δημοκρατίας

Ετών 62. Αντιφρονών διανοούμενος, φυλακίστηκε από το σταλινικό καθεστώς της Πράγας. Ενέπνευσε την «επανάσταση από βελούδο» του 1989, προτού παίξει καθοριστικό ρόλο στην εγκαθίδρυση της δημοκρατίας στη χώρα του. Είναι ο μόνος ηγέτης από την πρώην κομμουνιστική Ευρώπη που χαίρει τόσο ευρείας πολιτικής εκτίμησης στη μετακομμουνιστική εποχή. Κορνέλιους Χερκστρέτερ

Ολλανδός, πρόεδρος του ομίλου Shell

Ετών 61. Είναι επικεφαλής της δεύτερης μεγαλύτερης εταιρείας στον κόσμο από άποψη χρηματιστηριακών κεφαλαίων και της πρώτης από άποψη κερδών. Στην ολλανδοβρετανική Shell Petroleum, που κυβερνά ενεργειακά την Ευρώπη και μεγάλο μέρος του κόσμου, μπήκε το 1967. Αναμένεται να συνταξιοδοτηθεί στο τέλος του φετινού καλοκαιριού. Φέρντιναντ Πίεχ

Αυστριακός, πρόεδρος του ομίλου Volkswagen

Ετών 61, παντρεμένος τρεις φορές, με 12 παιδιά. Εγγονός του Φερδινάνδου Πόρσε, του ανθρώπου που ίδρυσε την ομώνυμη αυτοκινητοβιομηχανία. Εγινε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Πόρσε σε ηλικία 34 ετών ­ και απέτυχε παταγωδώς. Γι’ αυτό στράφηκε στον ανταγωνισμό και το 1972 έγινε επικεφαλής μηχανικός και διευθύνων σύμβουλος στην Audi. Το 1993 ανέλαβε όλο τον όμιλο της Volkswagen. Ρίτσαρντ Μπράνσον

Βρετανός, πρόεδρος του ομίλου Virgin

Ετών 48, παράτησε το σχολείο στα 16. Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 ίδρυσε τη μικρή δισκογραφική εταιρεία Virgin και από εκεί πέρασε στις ασφάλειες, στα αναψυκτικά, στις κινηματογραφικές αίθουσες, στους ραδιοφωνικούς σταθμούς και στην αεροπορική εταιρεία Virgin. Σήμερα είναι επικεφαλής μιας αυτοκρατορίας που απασχολεί 13.000 άτομα και η περιουσία του φθάνει τα 720 δισ. δραχμές. Σερζ Ντασό

Γάλλος, πρόεδρος της βιομηχανίας Dassault

Ετών 73. Ως το 1986 παρέμεινε στη σκιά του πατέρα του, ιδρυτή της αεροναυπηγικής αυτοκρατορίας Dassault. Με τα Mirage του προμηθεύει τους μισούς στρατούς του κόσμου, ενώ τα Falcon του έχουν το 60% της αγοράς τζετ για επιχειρηματίες. Η περιουσία του ξεπερνά το 1,2 τρισ. δραχμές. Τζιοβάνι Ανιέλι

Ιταλός, «πατριάρχης» της Fiat

Ετών 75. Το 1966 έγινε πρόεδρος της οικογενειακής Fiat εν μέσω δύσκολων καιρών για την εταιρεία. Περισσότερες από τρεις δεκαετίες αργότερα, παραμένει ενεργός στην αυτοκρατορία του που περιλαμβάνει πάνω από 500 εταιρείες. Σύμφωνα με το περιοδικό «Forbes», είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στην Ιταλία, με περιουσία που ξεπερνά τα 800 δισ. δραχμές. Ρούπερτ Μέρντοκ

Αμερικανός, πρόεδρος της News Corporation

Ετών 67. Αν και είναι Αυστραλός που έχει πάρει την αμερικανική υπηκοότητα, θεωρείται ένας από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους (και) στην Ευρώπη. Ξεκίνησε από μια μικρή εφημερίδα στην Αδελαΐδα και σιγά σιγά έχτισε μια αυτοκρατορία των μέσων ενημέρωσης. Πρόσφατα αγόρασε την ομάδα μπέιζμπολ Dodgers του Λος Αντζελες. Μάρτζορι Σκαρντίνο

Αμερικανίδα, διευθύνουσα σύμβουλος του ομίλου Pearson

Ετών 51, γεννήθηκε στην Αριζόνα. Το 1996 ήταν η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε μία από τις 100 μεγαλύτερες επιχειρήσεις της Βρετανίας, η οποία εκδίδει, μεταξύ των άλλων δραστηριοτήτων της, την εφημερίδα «Financial Times» και το περιοδικό «The Economist». Λέγεται ότι διοικεί με σιδερένια πυγμή έναν όμιλο με τζίρο 900 δισ. δραχμές. Τόμας Μίντελχοφ

Γερμανός, μελλοντικός πρόεδρος του εκδοτικού οίκου Bertelsmann

Θα αναλάβει επικεφαλής του μεγαλύτερου εκδοτικού οίκου στην Ευρώπη τον Οκτώβριο, διαδεχόμενος τον Μαρκ Βέσνερ. Οργάνωσε την αγορά του αμερικανικού εκδοτικού οίκου Random House, η οποία έκανε τον γερμανικό οίκο πρώτο στον κόσμο για την αγγλική γλώσσα. Προς το παρόν προετοιμάζεται για τη νέα θέση του περνώντας τον περισσότερο χρόνο του στις ΗΠΑ. Μπερνάρ Αρνό

Γάλλος, πρόεδρος του ομίλου LVMH

Θεωρείται ο πιο σικ των γάλλων δισεκατομμυριούχων. Ξεκίνησε ως κτηματομεσίτης στη Φλόριδα και κατόπιν, αγοράζοντας τον όμιλο Boussac, βρέθηκε επικεφαλής του οίκου μόδας Dior. Σε αυτόν χρωστούν την καριέρα τους οι σχεδιαστές Κριστιάν Λακρουά, Τζον Γκαλιάνο και Αλεξάντερ Μακ Κουίν. Υπήρξε επιστήθιος φίλος της Λαίδης Νταϊάνας. Μίκαελ Σόλμαν

Σουηδός, διευθυντής του Ιδρύματος Νομπέλ

Ετών 54. Σπούδασε οικονομία και πολιτικές επιστήμες. Επειτα από σταδιοδρομία στην πολιτική της χώρας του, πριν από έξι χρόνια ανέλαβε ένα από τα πιο σεβάσμια ιδρύματα στον κόσμο. Ανάμεσα στα άμεσα σχέδιά του είναι και η ίδρυση του Μουσείου Νομπέλ. Λουτσιάνο Μπένετον

Ιταλός, ιδιοκτήτης της Benetton

Ετών 61. Είναι ένας άνθρωπος που μπορεί να υπερηφανευτεί ότι κυριολεκτικά έχει ντύσει όλο τον κόσμο ­ αλλά και τον έχει σοκάρει με τις διαφημιστικές εκστρατείες του. Με 7.000 μαγαζιά σε 100 χώρες, αυτό ο Ιταλός που ζει κοντά στο Τρεβίζο είναι το σύμβολο του επιχειρηματικού νου. Τέρενς Κόνραν

Βρετανός, ντιζάινερ

Οταν άνοιξε το πρώτο κατάστημα Habitat στο Λονδίνο πριν από 34 χρόνια, ο σερ ­ πλέον ­ Κόνραν δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα εξελισσόταν σε «πάπα του ντιζάιν». Σήμερα διευθύνει τα Conran Shop από το Λονδίνο ως το Τόκιο καθώς και πολυτελή εστιατόρια και συνεχίζει να καθορίζει τις τάσεις στο ντιζάιν. Ο,τι αφορά την τέχνη του ζην είναι ο τομέας του. Λιλιάν Μπετενκούρ

Γαλλίδα, κύρια μέτοχος της L’ Oreal

Κληρονόμησε περισσότερα από 2 δισ. δραχμές από τον πατέρα της, ιδρυτή της L’ Oreal, του πρώτου ομίλου προϊόντων για τα μαλλιά στον κόσμο. Η ίδια διαφοροποίησε τις δραστηριότητές της και σήμερα έχει και το 4% της Nestle. Είναι η πλουσιότερη γυναίκα της Γαλλίας, παντρεμένη από το 1950 με τον Αντρέ Μπετενκούρ, πρώην δημοσιογράφο. Νοέλ Φορζάρ

Γάλλος, διευθυντής της Airbus

Ετών 51. Σηκώνει στους ώμους του την εταιρεία – σύμβολο της ευρωπαϊκής βιομηχανίας η οποία, αν και είχε δύσκολη αρχή, είναι σήμερα η μόνη αντίπαλος της Boeing. Σύντομα ο πρώην βιομηχανικός σύμβουλος του Σιράκ θα αντιμετωπίσει την πρόκληση να κάνει την Airbus μια πραγματικά πολυεθνική εταιρεία. Κγελντ Κιρκ Κρίστιανσεν

Δανός, κληρονόμος της Lego

Ετών 50. Πριν από 40 χρόνια δοκίμαζε τα πρώτα Lego που εφηύρε ο παππούς του. Σήμερα ανήκει στους πέντε μεγαλύτερους κατασκευαστές παιχνιδιών στον κόσμο. Η εταιρεία του έχει πουλήσει περίπου 190 δισ. «τουβλάκια» σε 135 χώρες. Το 1992, όταν η Δανία έκανε δημοψήφισμα για την είσοδό της στην ΕΕ, ο Κρίστιανσεν απείλησε να μεταφέρει το εργοστάσιό του σε άλλη χώρα αν οι Δανοί ψήφιζαν «Οχι». Ρόμπερτ Καλίνα

Αυστριακός, σχεδιαστής των χαρτονομισμάτων του ευρώ

Ετών 43. Μόνο μία ώρα διαβουλεύσεων χρειάστηκε η επιτροπή του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ινστιτούτου για να επιλέξει το σχέδιο του βιεννέζου αυτού γραφίστα, υπαλλήλου της Εθνικής Τράπεζας της Αυστρίας, για την όψη του ευρώ. Ο χάρτης όμως που θα έφερε το ευρώ απαιτούσε διορθώσεις γιατί ο Καλίνα είχε ξεχάσει να σχεδιάσει μερικά νησιά. Αλέν Ντυκάς

Γάλλος, σεφ

Γιος αγροτών της Νοτιοδυτικής Γαλλίας. Ο περίφημος οδηγός εστιατορίων «Guide Michelin», εξαιρετικά φειδωλός στους διθυράμβους, απένειμε έξι αστέρια ­ παγκόσμια πρεμιέρα ­ στο εστιατόριό του «Louis XV» στο Μονακό. Σήμερα φιλοδοξεί να κάνει και το νέο του εστιατόριο στην Προβηγκία, το «Bastide de Moustiers», «ναό της γαλλικής κουζίνας». Πιερ Μπουρντιέ

Γάλλος, κοινωνιολόγος

Ετών 67. Από τη δεκαετία του ’60, όταν τον απασχολούσε το προλεταριάτο της Αλγερίας, ως σήμερα έχει καθιερωθεί ως διανοούμενος που χρησιμοποιεί την κοινωνιολογία σαν πολιτικό όπλο. Το 1993 τάραξε τα νερά με το έργο του «Η μιζέρια του κόσμου». Σήμερα διδάσκει στο Κολέγιο της Γαλλίας και θεωρείται η «σκέψη» της γαλλικής Αριστεράς. Ουμπέρτο Εκο

Ιταλός, συγγραφέας

Από τους λίγους τόσο γενικά αποδεκτούς συγγραφείς που πουλούν συγχρόνως και τόσο πολλά αντίτυπα. Πατέρας της σημειολογίας, ενδιαφέρεται για τα πάντα, γράφει για τα πάντα ­ από τα κινητά τηλέφωνα ως το «Εκκρεμές του Φουκό» ­ και απευθύνεται σε όλους. Η συντριπτική πλειονότητα των Ευρωπαίων είναι κατά βάθος… «εκόφιλη». Ζακ Ντεριντά

Γάλλος, φιλόσοφος- γλωσσολόγος

Ετών 68. Από την αρχή της δεκαετίας του ’70 ο πατέρας της «αποδόμησης» μοιράζει τη ζωή του ανάμεσα στη Γαλλία και στις ΗΠΑ, όπου δίδαξε στα Πανεπιστήμια Τζονς Χόπκινς και Γέιλ. Θεωρείται ένας από τους πιο «εξαγώγιμους» γάλλους φιλοσόφους. Σερ Γεχούντι Μενουχίν

Βρετανός, βιολονίστας

«Παίζω μουσική άρα υπάρχω» δηλώνει. Στα τέσσερά του χρόνια ζήτησε να πάρει τα πρώτα μαθήματα βιολιού. Αν και Εβραίος στην καταγωγή, πάντα μιλάει για την αδικία που διέπραξαν οι Ισραηλινοί προς τους Παλαιστινίους. Σήμερα ασχολείται με τη διεθνή μουσική σχολή που έχει ιδρύσει και με την υπεράσπιση ανθρωπιστικών ζητημάτων ανά τον κόσμο. Λυκ Μοντανιέ

Γάλλος, ιολόγος

Ετών 65. Ανακάλυψε πρώτος τον ιό του AIDS το 1983 αλλά παραμένει δραστήριος ως σήμερα, μοιράζοντας τη ζωή του μεταξύ ΗΠΑ και Γαλλίας με επίκεντρο την έρευνα. Τον στενοχωρεί μόνο το γεγονός ότι δεν έχει μπορέσει ακόμη να ιδρύσει ένα ινστιτούτο για τη μελέτη των νεοεμφανιζόμενων επιδημιών. Λουτσιάνο Παβαρότι

Ιταλός, τενόρος

Υπεύθυνος για την ευρεία διάδοση της όπερας. Σήμερα προτιμά να τραγουδά σε στάδια χωρητικότητας 100.000 ατόμων παρά σε κάποια ελιτίστικη όπερα και με αυτό το κριτήριο επιλέγει τους χώρους όπου δίνει συναυλίες. Αν και στα νιάτα του υπήρξε γυμναστής, τώρα πλέον έχει βαρύνει τόσο που λέγεται ότι έχει χάσει μέρος του φωνητικού χαρίσματός του. Νόρμαν Φόστερ

Βρετανός, αρχιτέκτονας

Θεωρείται από τους πιο ανανεωτικούς αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα. Στην αναζήτησή του για μια αρχιτεκτονική λειτουργική και συγχρόνως ευφάνταστη δημιούργησε ένα αρχιτεκτονικό στυλ που το χαρακτηρίζουν οι τεχνολογικές καινοτομίες και η ποιότητα. Αν και σπούδασε στις ΗΠΑ, παραμένει εξαιρετικά «βρετανικός». Εμα Τόμσον

Βρετανίδα, ηθοποιός

Ετών 39. Θεωρείται μία από τις καλύτερες ηθοποιούς της γενιάς της, είτε στον κινηματογράφο είτε στη σκηνή. Το 1993 πήρε το Οσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία «Επιστροφή στο Χάουαρντς Εντ». Μετακινείται με ευκολία από καθαρά βρετανικούς ως αμερικανικούς ρόλους. Ρέντσο Πιάνο

Ιταλός, αρχιτέκτονας

Αρχιτέκτονας της χρονιάς, τιμήθηκε με το βραβείο Pritzker για το 1998. Εγινε διάσημος χάρη στο Κέντρο Πομπιντού στο Παρίσι, το οποίο σχεδίασε σε συνεργασία με τον Ρίτσαρντ Ρότζερς. Εκτοτε έχει χτίσει από το αεροδρόμιο της Οζάκα ως τα εργοστάσια της Fiat στο Τουρίνο. Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ

Ισπανός, πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής

Ετών 78. Κυβερνά τον παγκόσμιο αθλητισμό επί 18 χρόνια από τη Γενεύη, την έδρα της ΔΟΕ. Στο ενεργητικό του το γεγονός ότι χάρισε στους Ολυμπιακούς Αγώνες μια πραγματικά παγκόσμια διάσταση ­ από το 1988 στη Σεούλ. Στο παθητικό του το ότι υπήρξε αξιωματούχος του Φράνκο. Μισέλ Πλατινί

Γάλλος, πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου

Ως ποδοσφαιριστής κατέκτησε τους ιταλούς φιλάθλους με τη φανέλα της Γιουβέντους και τους Γάλλους όταν οδήγησε την Εθνική Γαλλίας στους ημιτελικούς του Μουντιάλ και στην κορυφή της Ευρώπης. Σήμερα έχει στραφεί στη διεθνή οργάνωση του αθλήματος και οι ικανότητές του θα φανούν από τις 10 Ιουνίου, ημερομηνία έναρξης του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου. Αλέν Προστ

Γάλλος, ιδιοκτήτης ομάδας της Φόρμουλα 1

Ετών 43. Είναι ο ευρωπαίος οδηγός με τους περισσότερους τίτλους: έχει στεφθεί τέσσερις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής της Φόρμουλα 1 και κατέχει το ρεκόρ νικών σε γκραν πρι. Ξεκίνησε μια δεύτερη καριέρα αγοράζοντας την αυτοκινητιστική ομάδα Ligier, την οποία μετονόμασε σε Prost Grand Prix. Ζει στην Ελβετία για φορολογικούς λόγους. Τζιόρτζιο Αρμάνι

Ιταλός, σχεδιαστής μόδας

Ετών 64. Αρχισε σπουδές ιατρικής αλλά τις εγκατέλειψε και στράφηκε στη μόδα. Εργάστηκε ως σχεδιαστής σε διάφορους οίκους ώσπου ίδρυσε τη δική του φίρμα, η οποία καθόρισε τη γυναικεία μόδα την περασμένη δεκαετία. Σήμερα έχει 2.000 καταστήματα στον κόσμο που κάνουν τζίρο μεγαλύτερο των 200 δισ. δραχμών. Δηλώνει ότι δεν του αρέσει ο εαυτός του. Πίνα Μπάους

Γερμανίδα, χορογράφος

Ετών 57. Στην αρχή της καριέρας της γιουχαΐστηκε, μετά αποθεώθηκε. Σήμερα θεωρείται «πορτρετίστρια της ανθρώπινης συμπεριφοράς». Οι παραστάσεις της, σκοτεινές, δυνατές, βίαιες, αλλά και τρυφερές και αστείες, κατέκτησαν όλες τις ηπείρους. Μικ Τζάγκερ

Βρετανός, τραγουδιστής των Ρόλινγκ Στόουνς

Ετών 55, σπούδασε στη London School of Economics. Το 1962 έφτιαξε τους Ρόλινγκ Στόουνς και τρία χρόνια αργότερα ήρθε η πρώτη επιτυχία. Αν και σήμερα, μετά από 22 δίσκους, αποκαλείται «παππούς του ροκ», συνεχίζει να έχει μεγάλη δύναμη στη διεθνή μουσική σκηνή. Η περιουσία του φθάνει τα 40 δισ. δραχμές. Πέδρο Αλμοδόβαρ

Ισπανός, σκηνοθέτης

Οι ταινίες και τα σενάριά του έδωσαν μια νέα διάσταση στο κινηματογραφικό κιτς. Το ισπανικό και το ευρωπαϊκό σινεμά του χρωστούν την αποκάλυψη του Αντόνιο Μπαντέρας, του μαζοχισμού των Ισπανών, του ομοφυλοφιλικού χιούμορ και των «επιθετικών» σκηνικών. Είναι υπερβολικός, αστείος, δημιουργικός και ντύνεται πάντα στα μαύρα. Υβ Σεν Λοράν

Γάλλος, σχεδιαστής μόδας

Πρόσφατα συμπληρώθηκαν 40 χρόνια από την πρώτη επίδειξή του. Στο διάστημα αυτό δημιούργησε πολλά κλασικά κομμάτια της γυναικείας γκαρνταρόμπας και έφερε επανειλημμένως επανάσταση στα ρούχα. Και όμως όταν πρωτοξεκινούσε δήλωνε: «Δεν έχω την πρόθεση να γίνω επαναστατικός». Θεωρείται ο βασιλιάς της μόδας. Κλόντια Σίφερ

Γερμανίδα, τοπ μόντελ

Ετών 27. Εκτός από τέλειες αναλογίες και κατατομή προσώπου, έχει και ανεπτυγμένο επιχειρηματικό ένστικτο. Εχει συνεργαστεί με τους μεγαλύτερους φωτογράφους και σχεδιαστές μόδας στον κόσμο. Δικό της είναι το ρεκόρ εξωφύλλων σε περιοδικά και ίσως και συμβολαίου ­ εκείνο που υπέγραψε με τη L’ Oreal, του οποίου το ύψος δεν αποκαλύπτει αλλά σίγουρα είναι από τα μεγαλύτερα στην ιστορία των μοντέλων.