από metereologos.gr
Κυριακή 20 Αυγούστου 2017
 
 

Καραθεοδωρή και Αϊνστάιν: «μίλησαν» τα αρχεία

Τα γραπτά στοιχεία δεν στηρίζουν την άποψη ότι ο μαθηματικός Κ.Καραθεοδωρή ήταν καθοδηγητής, ή συνεργάτης του Αϊνστάιν στην περίφημη Θεωρία της Σχετικότητας
Καραθεοδωρή και Αϊνστάιν: «μίλησαν» τα αρχεία
Αριστερά, ο Καραθεοδωρή την εποχή που ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν. Δεξιά, νεαρός ο Αϊνστάιν, την εποχή που γνωρίστηκε με τον Καραθεοδωρή.
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Μια από τις πιο διαδεδομένες επιστημονικές πληροφορίες στο Διαδίκτυο είναι ότι ο μεγάλος έλληνας μαθηματικός Καραθεοδωρή «βοήθησε», κατά κάποιον τρόπο, τον Αϊνστάιν στη διατύπωση της Θεωρίας της Σχετικότητας. Εχει άραγε η αντίληψη αυτή κάποια βάση; Η πρόσφατη δημοσίευση των αρχείων του Αϊνστάιν από το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ μού έδωσε την ευκαιρία να αναζητήσω την αλήθεια μέσα από τα σωζόμενα γραπτά ντοκουμέντα, κυρίως την αλληλογραφία των δύο επιστημόνων. Τα ντοκουμέντα αυτά, που έφθασαν στα χέρια μου χάρη στη βοήθεια της κυρίας Μπάρμπαρα Βολφ του Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ και μεταφράστηκαν από τον συνάδελφο στο ΑΠΘ Νίκο Στεργιούλα, αποτελούνται από έξι επιστολές του Καραθεοδωρή προς τον Αϊνστάιν, τέσσερις επιστολές του Αϊνστάιν προς τον Καραθεοδωρή και την περίληψη μιας ανακοίνωσης του Καραθεοδωρή στην Πρωσική Ακαδημία Επιστημών. Από το υλικό αυτό ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον έχουν οι επιστολές που αντηλλάγησαν το φθινόπωρο του 1916, έναν χρόνο μετά τη δημοσίευση της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας, καθώς και η ανακοίνωση στην Πρωσική Ακαδημία Επιστημών. Αν έπρεπε να απαντήσει κανείς μονολεκτικά κατά πόσον από τα στοιχεία αυτά προκύπτει κάποιου είδους συνεισφορά του Καραθεοδωρή στην αρχική διατύπωση της Θεωρίας της Σχετικότητας, η απάντηση θα ήταν ένα ξερό «όχι». Ωστόσο η απάντηση αυτή θα αδικούσε τον Καραθεοδωρή, όχι μόνον επειδή δεν είχε ανάγκη να εμφανισθεί ως αρωγός του Αϊνστάιν για να αποδειχθεί το μεγάλο του επιστημονικό ανάστημα, όσο και επειδή είχε πράγματι κάποια εμπλοκή με τη Θεωρία της Σχετικότητας, τόσο την Ειδική όσο και τη Γενική.

 

Η μαθηματική ιδιοφυΐα του Καραθεοδωρή

Ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή γεννήθηκε το 1873 στο Βερολίνο, όπου υπηρετούσε ο πατέρας του ως διπλωματικός ακόλουθος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τις περισσότερες σχολικές χρονιές πέρασε, ως μαθητής, στο Βέλγιο, επειδή ο πατέρας του διετέλεσε για πολλά χρόνια πρεσβευτής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στις Βρυξέλλες. Η κλίση του για τα Μαθηματικά φάνηκε από την εποχή που ήταν μαθητής, σπούδασε όμως μηχανικός στη Βελγική Στρατιωτική Ακαδημία, απ' όπου αποφοίτησε το 1895. Εργάστηκε για πέντε χρόνια ως μηχανικός, αλλά τελικά υπερίσχυσε η αγάπη του για τα Μαθηματικά και το 1900 αποφασίζει να σπουδάσει Μαθηματικά στη Γερμανία. Παρακολούθησε για δύο χρόνια μαθήματα στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο το Γκέτινγκεν (Goetingen), που την εποχή εκείνη ήταν το μεγαλύτερο ερευνητικό κέντρο Μαθηματικών της Ευρώπης. Από το πανεπιστήμιο αυτό πήρε διδακτορικό δίπλωμα το 1904 και τον τίτλο του υφηγητή το 1905. Αφού διετέλεσε καθηγητής για σύντομα χρονικά διαστήματα σε δύο περιφερειακά πολυτεχνεία της Γερμανίας, το 1913 εκλέγεται καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν και το 1918 καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Δεν πρόλαβε όμως να μείνει για πολύ στο Βερολίνο. Το 1920 δέχεται την πρόσκληση του Βενιζέλου να αναλάβει την οργάνωση του Πανεπιστημίου της Σμύρνης, παραιτείται από τη θέση του στο Βερολίνο και εγκαθίσταται οικογενειακώς στη Σμύρνη.

 

Δυστυχώς, το Πανεπιστήμιο της Σμύρνης δεν έμελλε να λειτουργήσει ποτέ, εξαιτίας της Μικρασιατικής Καταστροφής, και ο Καραθεοδωρή διορίστηκε τον Αύγουστο του 1922 καθηγητής Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ωστόσο η κατάσταση στα ελληνικά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα δεν ήταν ρόδινη από τότε. Ετσι στον Καραθεοδωρή, τον μεγαλύτερο έλληνα μαθηματικό εκείνης της εποχής, το Πανεπιστήμιο Αθηνών είχε αναθέσει τη διδασκαλία των Μαθηματικών στους πρωτοετείς φοιτητές της Χημείας! Απογοητευμένος ο Καραθεοδωρή εγκαταλείπει το 1924 την Ελλάδα, αποδεχόμενος μια καθηγητική έδρα στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Στο ίδρυμα αυτό παρέμεινε ως τη συνταξιοδότησή του, το 1938.

 

Η Θεωρία της Σχετικότητας

Μια από τις πολλές επιστολές που αντήλλαξαν ο Αϊνστάιν και ο Καραθεοδωρή, επισφραγίζοντας τη φιλία τους και την ανταλλαγή απόψεων μεταξύ τους.

Οσοι δεν έχουν ασχοληθεί με Φυσική και Μαθηματικά είναι πολύ συνηθισμένο να τοποθετούν κάτω από τον ίδιο τίτλο της «Θεωρίας της Σχετικότητας» δύο εντελώς διαφορετικά επιτεύγματα του Αϊνστάιν: την Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας και τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας. Η Ειδική Θεωρία δημοσιεύθηκε το 1905, την εποχή που ο Καραθεοδωρή είχε μόλις πάρει το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, πολύ μακριά από τη Ζυρίχη όπου ζούσε ο Αϊνστάιν. Αρα η οποιαδήποτε εμπλοκή του Καραθεοδωρή εκείνη την εποχή στην Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας είναι αδύνατη. Με το θέμα αυτό ο Καραθεοδωρή ασχολήθηκε το 1923, κατά την εποχή που ήταν καθηγητής στην Αθήνα, αποδεικνύοντας ότι η Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας είναι μια ειδική περίπτωση πολύ γενικότερων θεωριών, οι οποίες προκύπτουν από πολύ απλά αξιώματα μαζί με το αποτέλεσμα του πειράματος των Μάικελσον και Μόρλεϊ. Υπενθυμίζεται ότι με το πείραμα αυτό αποδείχθηκε ότι για το φως δεν ισχύει ο νόμος πρόσθεσης των ταχυτήτων που μαθαίνουμε στην Κλασική Μηχανική του σχολείου. Δηλαδή αν παρατηρούμε από τη Γη έναν πύραυλο που τρέχει με 1.000 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο, η ταχύτητα του φωτός μέσα στον πύραυλο δεν θα είναι 301.000 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο, αλλά πάλι 300.000. Η σχετική εργασία δημοσιεύθηκε το 1924, σχεδόν 20 χρόνια μετά τη δημοσίευση της αρχικής εργασίας του Αϊνστάιν, στα Πρακτικά της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, με εισήγηση του ίδιου του Αϊνστάιν. Επομένως δεν υπάρχει καμία περίπτωση ο Καραθεοδωρή να έχει εμπλακεί με κάποιον τρόπο στη διατύπωση και καθιέρωση της Ειδικής Θεωρίας της Σχετικότητας.

 

Η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας είναι κάτι πολύ σπουδαιότερο από την Ειδική, μιας και αποτελεί ουσιαστικά μια «νέα» θεωρία της Βαρύτητας, που αποφεύγει ερωτήματα του τύπου «πού ξέρει η Γη κατά πού πέφτει ο Ηλιος, για να νιώσει την έλξη του;». Ο Αϊνστάιν άρχισε να τη διαμορφώνει στο μυαλό του ξεκινώντας από την αρχή ότι όλοι οι νόμοι της Φυσικής πρέπει να είναι ίδιοι για όλους τους παρατηρητές, είτε είναι ακίνητοι, είτε κινούνται με σταθερή ταχύτητα, είτε επιταχύνονται. Η θεωρία αυτή δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το φθινόπωρο του 1915, εποχή που οι Αϊνστάιν και Καραθεοδωρή είχαν ήδη συναντηθεί πολλές φορές. Φαίνεται ότι τους δύο επιστήμονες είχε συστήσει για πρώτη φορά ο θεμελιωτής της Κβαντομηχανικής Μαξ Πλανκ το 1913 στο Βερολίνο. Σίγουρα όμως είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν επί μακρόν, όταν ο Αϊνστάιν είχε επισκεφθεί το Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν το καλοκαίρι του 1915, όπου ο Καραθεοδωρή ήταν ήδη καθηγητής. Σκοπός της επίσκεψης ήταν η παρουσίαση σεμιναρίων με θέμα τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας, που τότε ήταν ακόμη «στα σπάργανα».

 

Το καλοκαίρι του 1915 ο Αϊνστάιν είχε καταλήξει σε μια πρώτη μορφή της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας. Τη μορφή αυτή παρουσίασε στα σεμινάριά του, τα οποία παρακολουθούσαν ο Χίλμπερτ, που τον είχε προσκαλέσει στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, και σίγουρα ο νεοδιορισμένος εκεί Καραθεοδωρή. Ο Χίλμπερτ, με την αναλυτική ικανότητα που διακρίνει έναν μεγάλο μαθηματικό, αντιλήφθηκε ότι η θεωρία που ο Αϊνστάιν είχε εισαγάγει «διαισθητικά» θα μπορούσε να προκύψει αυστηρά μαθηματικά με βάση μια πολύ γνωστή μαθηματική αρχή της Φυσικής, την «αρχή του Χάμιλτον». Η αρχή αυτή αναφέρει ότι η κίνηση ενός σώματος γίνεται με τέτοιον τρόπο ώστε κάποια ποσότητα να παίρνει ελάχιστη τιμή. Ετσι ο Χίλμπερτ απέδειξε τις εξισώσεις της ΓΘΣ με βάση την αρχή του Χάμιλτον και δημοσίευσε το αποτέλεσμά του την άνοιξη του 1916, λίγους μήνες μετά τη δημοσίευση της θεωρίας του Αϊνστάιν, που έγινε στις 2 Δεκεμβρίου 1915. Είναι σημαντικό να σημειώσουμε εδώ ότι μια ειδική περίπτωση της αρχής του Χάμιλτον ήταν το θέμα της Διδακτορικής Διατριβής του Καραθεοδωρή και, έτσι, θα μπορούσε να είναι αυτός που θα είχε πραγματοποιήσει την «εναλλακτική» απόδειξη των εξισώσεων της ΓΘΣ. Αυτό όμως δεν συνέβη, ίσως επειδή ο Καραθεοδωρή εκείνη την εποχή ήταν απασχολημένος με τη συγγραφή του βιβλίου του «Μαθήματα περί των πραγματικών συναρτήσεων» («Vorlesungen über reelle Funktionen»).

 

Η δεύτερη ευκαιρία

Η ιστορία όμως της επιστημονικής σχέσης Αϊνστάιν - Καραθεοδωρή δεν τελειώνει εδώ. Το επόμενο φθινόπωρο, του 1916, οι δύο επιστήμονες ανταλλάσσουν τρεις επιστολές με θέμα ακριβώς την αρχή του Χάμιλτον. Φαίνεται ότι ο Αϊνστάιν είχε ζητήσει (είτε προφορικά είτε με μη διασωθείσα επιστολή) τη βοήθεια του Καραθεοδωρή για το πώς είναι δυνατόν να υπολογιστούν οι εξισώσεις κίνησης, σε μια γενική περίπτωση, με βάση αυτή την αρχή, επηρεασμένος κατά πάσα πιθανότητα από την εργασία του Χίλμπερτ. Ο Καραθεοδωρή αργεί να απαντήσει και ο Αϊνστάιν στέλνει δεύτερη επιστολή, στις 6.9.1916, στην οποία παρουσιάζει μια «ευρηματική» λύση για την ειδική περίπτωση που τον ενδιέφερε. Τη λύση αυτή την ανακοινώνει στην Πρωσική Ακαδημία Επιστημών στις 26.10.1916. Ο Καραθεοδωρή τού απαντάει στις 16.12.1916 με την αυστηρά μαθηματική γενική περίπτωση, και ο Αϊνστάιν ανταπαντά λέγοντάς του ότι αυτή η γενική μέθοδος δεν είναι γνωστή στους φυσικούς και θα έπρεπε να δημοσιευθεί σε ένα περιοδικό Φυσικής, μαζί ίσως με τη θεωρία των κανονικών μετασχηματισμών, που είναι μέρος της Μηχανικής που στηρίζεται στην αρχή του Χάμιλτον. Αν ο Καραθεοδωρή δεν είχε καθυστερήσει να απαντήσει, ίσως να αναφερόταν το όνομά του ως συν-συγγραφέα μιας εναλλακτικής απόδειξης της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας. Ωστόσο καθυστέρησε και έτσι ο Αϊνστάιν κατάφερε να βρει μόνος του την απάντηση στο ερώτημά του. Οσο για την τελευταία πρόταση αυτής της επιστολής, όπου ο Αϊνστάιν προτρέπει τον Καραθεοδωρή να λύσει το πρόβλημα των κλειστών χωροχρονικών γραμμών, αξίζει να σημειώσω ότι το ερώτημα αυτό συνδέεται με τη δυνατότητα ταξιδιών στον χρόνο. Συγκεκριμένα αναφέρεται σε τροχιές που ξεκινούν και καταλήγουν στο ίδιο σημείο κατά την ίδια χρονική στιγμή. Δυστυχώς όμως για τους λάτρεις της επιστημονικής φαντασίας, ως σήμερα δεν έχει ακόμη απαντηθεί. Ετσι καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι, ενώ ο Καραθεοδωρή θα μπορούσε να έχει παίξει κάποιον ρόλο στην εναλλακτική διατύπωση της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας, αυτό δεν συνέβη. Αλλωστε και ο ίδιος ποτέ δεν το ισχυρίστηκε, τόσο στη μεταγενέστερη αλληλογραφία του με τον Αϊνστάιν όσο και στις πολυάριθμες διαλέξεις που έκανε με αυτό το θέμα, ότι είχε κάποιου είδους συμβολή στη διαμόρφωση της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας που δεν του είχε αναγνωρισθεί.

 

Οι «ανθρώπινες» επιστολές

Οι μη μαθηματικές επιστολές των δύο επιστημόνων αφορούν τρία θέματα. Οι περισσότερες από αυτές (δύο του Αϊνστάιν και τρεις του Καραθεοδωρή) αναφέρονται στη διαμάχη του μεγάλου γερμανού μαθηματικού Χίλμπερτ (David Hilbert) με έναν ολλανδό μαθηματικό, τον Εχμπέρτους Μπράουερ (Egbertus Brouwer). Στα 1930 ο Χίλμπερτ προσπαθούσε να απομακρύνει τον Μπράουερ από τη συντακτική επιτροπή του περιοδικού «Μαθηματικά Χρονικά» (Annalen der Mathematik), που ήταν το καλύτερο μαθηματικό περιοδικό της εποχής. Οι Καραθεοδωρή και Αϊνστάιν, που ήταν μέλη της Επιτροπής, φαίνεται ότι δεν ενέκριναν αυτή τη στάση του Χίλμπερτ και, αφού αντάλλαξαν επιστολές με τις απόψεις τους, παραιτήθηκαν τελικά και οι δύο από την Επιτροπή. Το δεύτερο θέμα είναι ένα δώρο, που τα μέλη της Συντακτικής Επιτροπής του επιστημονικού περιοδικού «Μαθηματικά Χρονικά» έκαναν στον μαθηματικό και εκδότη του περιοδικού Λούντβιχ Μπλούμενταλ για την πεντηκοστή επέτειο των γενεθλίων του. Φαίνεται ότι η «χειρονομία» οργανώθηκε από τον Καραθεοδωρή, ο οποίος στην επιστολή ενημερώνει τον Αϊνστάιν για το μερίδιό του στο κόστος του βιβλίου που ήταν το δώρο του Μπλούμενταλ – 40 μάρκα. Τέλος, πολύ σημαντική είναι η επιστολή που έστειλε ο Καραθεοδωρή στον Αϊνστάιν το 1930 από τη Θεσσαλονίκη, όταν εργαζόταν εκεί για την αναδιοργάνωση του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στην επιστολή αναφέρει ότι ο αμερικανός διπλωμάτης Χένρι Μοργκεντάου (Henry Morgenthau) ήθελε να συναντήσει τον Αϊνστάιν και, επειδή δεν τον γνώριζε προσωπικά, ζήτησε από τον Καραθεοδωρή, που ήταν φίλος του Αϊνστάιν, να κανονίσει μια συνάντηση στο Βερολίνο. Ο Καραθεοδωρή αναφέρει στο γράμμα ότι δεν μπορούσε να αρνηθεί αυτή την εξυπηρέτηση στον Μοργκεντάου, ο οποίος διετέλεσε πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Κωνσταντινούπολη την εποχή του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, επειδή ήταν ένας πολύ καλός φίλος της Ελλάδας (υπήρξε πρόεδρος της Επιτροπής Αποκατάστασης Προσφύγων του ΟΗΕ στην Αθήνα). Πέρα από το γεγονός ότι αυτή είναι η καλύτερη ίσως απόδειξη για το ότι ο Καραθεοδωρή θεωρούνταν καλός φίλος του Αϊνστάιν, η ίδια η επιστολή δημιουργεί ερωτηματικά για το θέμα της συνάντησης, το οποίο δεν αναφέρει ο Καραθεοδωρή. Είχε να κάνει άραγε με το θέμα του αντισημιτισμού, που είχε αρχίσει να αναπτύσσεται εκείνη την εποχή στη Γερμανία, μιας και ο Μοργκεντάου ήταν, όπως και ο Αϊνστάιν, Εβραίος; Είχε να κάνει με τη μετανάστευση Εβραίων στην Παλαιστίνη; Είχε να κάνει με πρόσκληση του Αϊνστάιν για τις ΗΠΑ, όπου ο τελευταίος ταξίδεψε τον Δεκέμβριο του 1930; Πιθανότατα δεν θα το μάθουμε ποτέ.

 

Ο Χάρης Βάρβογλης είναι καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ.



Science περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (36)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    η επιστολή | 12/06/2017 14:51
    Βρίσκω θαυμάσιο τον υπολογισμό που κάνατε. Τώρα το καταλαβαίνω όλο. [...] Πρέπει, νομίζω, να δημοσιεύσετε τη θεωρία σας "Στα χρονικά της Φυσικής", διότι οι φυσικοί, όπως εγώ, δεν γνωρίζουν τίποτε από αυτό το αντικείμενο. Με την επιστολή μου αυτή θα πρέπει να σας θύμισα Βερολινέζο που μόλις ανακάλυψε το Γκρούνβαλντ, (Σ. Μ. Πολυτελές προάστειο του Βερολίνου) και διερωτιόταν αν ζούσαν ήδη άνθρωποι εκεί. Αν θέλετε να μπείτε στον κόπο να μου εξηγήσετε και τους κανονικούς μετασχηματισμούς, θα έχετε βρει έναν ευγνώμονα και ενσυνείδητο ακροατή. Αν μάλιστα λύσετε και το πρόβλημα των κλειστών τροχιών του χρόνου, θα υποκλιθώ ενώπιόν σας. Η αλήθεια που κρύβεται πίσω τους αξίζει πραγματικά λίγο ιδρώτα. Με τους καλύτερους χαιρετισμούς, δικός σας, Άλμπερτ Αϊνστάιν»
    Ανώνυμος / η
    απάντηση00
     
     
    Άινσταιν | 09/05/2017 14:23
    Οκ όλα αυτά. Την πορεία και τις σπουδές του Άϊνστάιν;
    Angi
    απάντηση00
     
     
    ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΑΣ | 13/12/2015 02:00
    Χάρης Βάρβογλης στην υπηρεσια του ΠΑΣΟΚ και του μασονισμού. Η πρόσφατη δημοσίευση των αρχείων του Αϊνστάιν από το ΕΒΡΑΙΚΟ Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ μού έδωσε την ευκαιρία να αναζητήσω την αλήθεια μέσα από τα σωζόμενα γραπτά ντοκουμέντα, κυρίως την αλληλογραφία των δύο επιστημόνων.χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα Αυτοι που ανέδειξαν των αινσταιν επαναλαμβάνουν τα καταρθωματα τους. Πρώτα απ' όλα δεν κατάφερε να μπει στο πανεπιστήμιο. Δεύτερον, δεν πήρε ποτέ διδακτορικό. Τρίτον, μπήκε στο Μαθηματικό Τμήμα και έκανε φροντιστήρια από σπίτι σε σπίτι. Αυτή είναι η αλήθεια. Του έδωσαν και βραβείο Νόμπελ για το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο, που είναι το πιο γελοίο Νόμπελ που υπάρχει σε όλη την Φυσική επιστήμη.
    minas
    απάντηση68
     
     
     
    Γιά τους τύπους. | 24/10/2013 17:58
    Στη Κομοτινή υπάρχει Μουσείο Καραθεοδωρή με αυθεντικές επιστολές και των δύο.
    K.Πατίτσας
    απάντηση103
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    κλειστες γραμμες χρονου | 23/07/2013 12:11
    Μας τις δινει ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ με τις διαστασεις, που προσλαμβανει στον χωροχρονο το επος του, η ΟΔΥΣΕΙΑ του. Με βαση τις διαστασεις αυτες και την γνωστη μας 2βαθμ συναρτηση φ(χ)=αχ2 βχ γ διδεται τετραγωνικη ριζα χωροχρονου. Ητοι κατα Πλατωνα και Αριστοτελη χρονος ΜΗΔΕΝ. (βλ. ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ/η ζωη και το εργο του/για τους μελετητες/νεες εκδοσεις-μελετες)
    Ιωαννης Γ. Ζαγλαρης
    απάντηση412
     
     
    ΕΞΟΝΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ | 24/02/2013 15:17
    Οι δυο κυριοι ειναι αξιολογοι και ανηκουν στο παρελθον!ΕΞΟΝΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ σημαινει "Γενικευση της Θεωριας της Σχετικοτητας και της Κβαντικης Θεωριας και της Κλασσικης Φυσικης ,ταυτοχρονα ...απο ΕΜΕΝΑ τον Ελληνα Μαθηματικο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΥΒΕΝΤΙΔΗ .Αυτο το πετυχα με την εφευρεση Νεων Μαθηματικωνκαι και με τη βοηθεια αυτων διατυπωσα Νεα Φυσικη ,συμφωνα με το ΑΝΟΙΚΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ !! Τιμη και Δοξα σε μενα και στην Ελλαδα !!!! Ξυπνηστε Ελληνες!!!! Ξυπνηστε Συντακτες Επιστημονικων Αρθρων...!!!!!Σε ολοκληρο το συμπαν υπαρχουν μονο τρια ειδη ατομων,,το ΑΝΩ ,το ΚΑΤΩ και το ΟΥΔΕΤΕΡΟ και αυτα τα βρηκα απο τη Φυση ΜΟΝΟΝ ΕΓΩ!!!!Αντιστοιχοι αριθμοι ΑΝΩ ,ΚΑΤΩ , ΟΥΔΕΤΕΡΟΙ οριζονται στο 12 τομο εργο μου!!
    ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΥΒΕΝΤΙΔΗΣ ( Born 23.09.51 )
    απάντηση11531
     
     
    Αστέρι Α΄ μεγέθους στη Ρωσία | 07/02/2013 12:12
    Η φυσική λειτουργεί με τους τύπους των μαθηματικών. Ο Αϊνστάιν ήταν καλύτερος στη φυσική. Ο Καραθεοδωρής στα Μαθηματικά. Γιατί να μην υποθέσω, και αυτό διαφαίνεται μέσα από τις επιστολές ότι ο Αϊνστάιν κάπου "κόλωσε" όπως λέμε σε απλά ελληνικά και ζήτησε τη βοήθεια του ειδικού, του μοναδικού την εποχή εκείνη στο λογισμό μεταβολών, Καραθεοδωρή. Αν ανατρέξει κάποιος σε ρωσικά sites εκπαιδευτικών ιδρυμάτων,ενώσεων θετικών επιστημόνων καθώς και σε forums θα διαπιστώσει τη μεγάλη αξία που δίνουν στις μεθόδους ,τις αρχές, τις μελέτες και τα θεωρήματά του στη θερμοδυναμική, τη γεωμετρική οπτική,τη μηχανική και την άλγεβρα. Σεβασμός, λοιπόν, στο μεγάλο Έλληνα που τίμησε και τιμά την Ελλάδα.
    djangorus
    απάντηση2225
     
     
    ...ποιός γράφει την ιστορία.... | 27/01/2013 19:55
    ....μα είναι γνωστό ότι την ιστορία την γράφουν οι νικητές....τι περιμένατε διαφορετικό λοιπόν...
    Ζάχος
    απάντηση1521
     
     
    Le journalisme d'investigation existe en Grèce | 12/07/2012 01:22
    L'objectivité et l'analyse factuelle donne à cet article ses lettres de noblesse. Les journalistes politiques devraient s'en inspirer pour donner un sens à leur métier et aider le peuple Grec à mieux juger les questions sociétales et politiques. Félicitations
    Mixalis
    απάντηση1211
     
     
    Απάντηση στον κ. Αντώνη Τσιφλικιώτη, (Συνέχεια). | 21/05/2012 11:24
    Σε ότι αφορά τώρα την ερώτηση σου, για τον συλλογισμό που με οδηγεί στην αμφισβήτηση της ειδικής θεωρίας της σχετικότητας, έχω την αίσθηση ότι, ο τρόπος που μου θέτεις την ερώτηση, είναι σαν να ζητάς στοιχεία για να διαπιστώσεις εάν γνωρίζω ή όχι το θέμα και όχι για να ενημερωθείς με τις σκέψεις μου, για αυτό θα σου απαντήσω πολύ συνοπτικά, με μια και μόνον πρόταση. «Η ειδική θεωρία της σχετικότητας είναι λανθασμένη θεωρία, γιατί στηρίζεται πάνω σε ένα λανθασμένο αξίωμα». Για αυτό και όλα τα συμπεράσματα της θεωρίας, είναι λανθασμένα. Επειδή όμως πιστεύω ότι έχουμε να κάνουμε με μια αρκετά σοβαρή υπόθεση που δεν είναι δυνατόν να λυθεί με ένα ή δύο σχόλια προτείνω στο μέλλον, να γίνει μια συζήτηση μεταξύ των ενδιαφερομένων που έχουν μελετήσει το θέμα, από την οποία πιστεύω ότι, θα προκύψουν πολλά χρήσιμα συμπεράσματα. Κατά την συζήτηση, έχω να ανακοινώσω και πάρα πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία για τα δύο αξιώματα της ειδικής θεωρίας της σχετικότητας, για την διάδοση και την ταχύτητας του φωτός κλπ. Πάντως μέχρι να γίνει κάποια σχετική κίνηση, που δεν βλέπω να γίνεται και πολύ σύντομα σου συνιστώ να διαβάσεις το βιβλίο «From the inside of quarks and up to beyond the Universe», ή αν βρεις κάπου την εργασία μου «Ο μύθος της σταθερής ταχύτητας του φωτός, το μεγάλο και τα υπόλοιπα λάθη του Αϊνστάιν», όπου θα ανακαλύψεις πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία. Είμαι πάντοτε στην διάθεσή σου και με συγχωρείς για την πολυλογία μου.
    Ανώνυμος / η
    απάντηση820
     
     
    Απάντηση στον κ. Αντώνη Τσιφλικιώτη | 21/05/2012 11:21
    Αγαπητέ μου Αντώνη, διάβασα τα δύο σχόλια σου, (το πρώτο προς τον κ. Βάρβογλη 18/05/2012, 19:22 και το δεύτερο προς εμένα18/05/2012, 19:32) και θέλω να σου διευκρινίσω τα εξής: Κατ αρχήν ήθελα να ξέρεις ότι τρέφω πολύ μεγάλη εκτίμηση στο πρόσωπο του κ. Βάρβογλη τον οποίον θεωρώ ως έναν λαμπρό επιστήμονα. Αυτός δε είναι και ο λόγος που δίνω πολύ μεγάλη σημασία στις εργασίες του. Το σχόλιό μου, σε καμιά περίπτωση δεν είχε πρόθεση να μειώσει το κύρος του κ. Καθηγητή, (κάτι που εκ των πραγμάτων θεωρώ αδιαμφισβήτητο), αλλά είχε σκοπό να προκαλέσει ένα διάλογο, πάνω στην ορθότητα ή όχι της «ειδικής θεωρίας της σχετικότητας», έναν διάλογο που σήμερα τον έχει μεγάλη ανάγκη η επιστήμη. Και αυτό γιατί, έχω την εντύπωση ότι, στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει μια τελείως αρνητική διάθεση για την έρευνα των αδιευκρίνιστων σημείων της ειδικής θεωρίας της σχετικότητας, λόγω του ότι οι υποστηρικτές της θεωρίας θέλουν να την καθιερώσουν de factο, φοβούμενοι ίσως το ότι αυτή δεν αντέχει και σε πολύ μεγάλη κρητική. Βέβαια, στο σχόλιό μου, το μόνο που αναφέρω είναι ότι τα πειράματα του αιθέρα των Michelson-Morley δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με την ειδική θεωρία της σχετικότητας και ότι η επιστήμη λάθος τα συσχετίζει με την απόδειξη του αξιώματος της σταθερής ταχύτητας του φωτός της θεωρίας. Πάντοτε δε είχα την απορία, πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν επιστήμονες που ενώ δεν μπορούν να κατανοήσουν αυτήν την διαφορά, ισχυρίζονται ότι κατανοούν την θεωρία;
    Ανώνυμος / η
    απάντηση617
     
     
     
    Το αδιέξοδο της σύγχρονης αντίληψης | 20/05/2012 13:26
    Η απόρριψη της υπόθεσης του αιθέρα μπορεί να θεωρηθεί ως η μεγαλύτερη επιστημονική πλάνη που παρά τα φαινόμενα, οδήγησε την έρευνα σε πλήρες αδιέξοδο.Η πρώτη ιδέα περί αιθέρα ήταν όντως εύστοχη αλλά αδιαμόρφωτη. Ο αιθέρας εμφανιζόταν σαν ένα ρευστό φάντασμα χωρίς βάρος και ιδιότητες, με μοναδικό προορισμό να μεταφέρει μόνο το φως. Αλλά και ένας αδαής θα μπορούσε να διερωτηθεί πως είναι δυνατόν ένα ρευστό να πληρεί το σύμπαν και να μην έχει σχέση με τις υπόλοιπες υπάρξεις ούτε να συμμετέχει στην γενική λειτουργεία του σύμπαντος.Εκεί ακριβώς ήταν το λάθος. Πρίν όλοκληρωθεί θεωρητικά η έννοια του αιθέρα άρχισε βεβιασμένα η πειραματική αναζήτηση φυσικά στο πουθενά. Θεώρησε κάποιος ότι ο αιθέρας είνα ακίνητος και εφόσον η γή κινείται θα υπάρχει ένα ρεύμα αιθέρα και με αυτό το απλό σκεπτικό άρχισε η αναζήση. Ήταν μια αφελής θεώρηση του αιθέρα η οποία φυσικά οδήγησε το πείραμα Michelson σε αποτυχία. Δυστυχώς για τους λάτρες της μοντέρνας φυσικής ο αιθέρας δεν είναι ένα απλό ρευστό αλλά το πιο θεμελιώδες συστατικό το οποίο έχει και μάζα καί όλες τις θεμελειώδεις ιδιότητες του υλικού κόσμου που γνωρίζουμε, συνιστώντας το μέγιστο ποσό της υλικής οντότητας που υπάρχει στο σύμπαν και ακόμη περισσότερο είναι ο βασικός ρυσθμιστής της λέιτουργείας του σύμπαντος. Ορθότερα θα λέγαμε ότι αποτελεί ένα σύμπλοκο των εννοιών ύλη,ψυχή και πνεύμα.Θα κάνω μια απλή ερώτηση στον κ. καθηγητή και τους οπαδούς της σχετικότητας. Αν υποθέσουμε ότι στο σύμπαν υπάρχει μόνο η γη πώς μπορούμε να αποδείξουμε αν κινείται η όχι.Η απάντηση στο ερώτημα θα εξηγήσει γιατί απέτυχε το πείραμα Michelson. Παραπιπτόντως θα αναφέρω ότι βασιζόμενος σε ένα απλό συλλογισμό υπολόγησα την υλική πυκνότητα του αιθέρα η οποία είναι περίπου D = 3,4.10^ -16 gr/cm^3 όντως απείρως μικρή αλλά με ένα πρόχειρο υπολογισμό θα δούμε ότι πλέον του 99,9% της υλικής οντότητας του σύμπαντος είναι σε μορφή αιθέρα. Ο αιθέρας πολύ πιθανόν είναι αυτό που αναζητούμε σαν Dark matter
    Δ.Καλλίτσης
    απάντηση424
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Κι άλλο ωραίο άρθρο απο τον κ. Βάρβογλη. | 18/05/2012 19:22
    Ήθελα απλά να πω πως διαβάζοντας τα άρθρα, χωρίς να κοιτάξω το όνομα του αρθρογράφου, καταλαβαίνω απο τις 2 πρώτες σειρές πότε πρόκειται για δικό σας άρθρο κύριε Βάρβογλη. Ωραία δομή, ωραία γλώσσα, και πάντα ενδιαφέροντα θέματα. Ήμουν φοιτητής σας μέχρι πριν 2 χρόνια στο απθ, και τα κείμενα σας μου θυμίζουν τις διαλέξεις σας παρόλο που ήμουν μόνο στα μαθήματα κορμού καθώς δεν πήρα την κατεύθυνση. Συνεχίστε με τέτοια άρθρα.
    Αντώνης
    απάντηση1620
     
     
    πειραμα michelson/morley και αιθερας | 17/05/2012 23:33
    η φυσικη ειναι εξαιρετικα περιπλοκη επιστημη, ειδικα οταν προχωρουμε στη σωματιδιακη φυσικη, ΧΑΙΡΟΜΑΙ που βλεπω στο φορουμ ΠΟΛΥ ΣΠΟΥΔΑΙΟΥΣ επιστημονες οπως ο αρθρογραφος του βηματος αλλα και οι ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ, however, αισθανομαι την αναγκη να υπενθυμισω σε ολους οτι το ειρηθεν πειραμα εγινε στα πλαισια του παροξυσμου του αιθερα που επικρατουσε στους επιστημονικους κυκλους στα τελη του 19ου αιωνος..το πειραμα εγινε για να αποδειξει οτι υπαρχει διαφοροποιηση στην ταχυτητα του φωτος λογω παρεμβολης του αιθερα ως μεσου-μια καθαρα αρχαιοελληνικη αντιληψη- και το πειραμα απετυχε πληρως, εφοσον ουδεμια διαφοροποιηση παρετηρηθη σε οποια γωνια παρατηρησης, σε σχεση με την τροχια της ΓΗΣ περιξ του ηλιου, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟ ΟΥΣΙΩΔΕΣ να καταρριφθει, δλδ στην ουσια το πειραμα ΑΚΥΡΩΣΕ την υπαρξη αιθερα, και βεβαιως ΟΡΘΑ εξανιστανται οι σχολιαστες του βηματος, γιατι οι michelson/morley σε καμμια περιπτωση δεν ειχαν κατα νουν να εντοπισουν σχετικοτητες, ο αιθερας ηταν εννοια ΤΟΤΕΜ τοτε ,και ειναι οντως εκπληκτικο πως ο einstein επικαλεστη το εν λογω πειραμα για να στηριξει τις εξισωσεις του, ο Einstein ηταν ανατρεπτικος και επαναστατης ΚΑΤΑ της εννοιας του αιθερα, και προχωρησε σε ατραπους σχετικοτητας, αλλα δεν δικαιολογειται να επικαλειται το ειρηθεν πειραμα, και προσωπικα ΑΜΦΙΒΑΛΛΩ οτι το εχει χρησιμοποιησει σαν επιχειρημα, εφοσον στοχος του ΗΤΑΝ να καταρριψει τον ΜΥΘΟ του αιθερα, και να εισαγαγει καινα δαιμονια οπως το οτι και η ταχυτητα ταξειδευει εντος ενος μεσου που δεν ειναι ο αιθερας αλλα ο διαβοητος και ακρως αμφιλεγομενος χωροχρονος, ευχαριστω
    Nik Egrotes
    απάντηση715
     
     
     
    Μόνο κάποιος που δεν γνωρίζει φυσική, μπορεί να ισχυρίζεται ότι, το πειράματα των Michelson-Morley, απέδειξε το αξίωμα της σταθερής ταχύτητας του φωτός. | 16/05/2012 13:32
    Κ. Καθηγητά. Συμφωνώ απόλυτα με την άποψη ότι, ο Κ. Καραθεοδωρή, ήταν κάτι περισσότερο από ένας λαμπρός Μαθηματικός. Σχετικά όμως με την άποψή σας ότι, το πείραμα των Michelson-Morley, απέδειξε το αξίωμα της σταθερής ταχύτητας του φωτός, της ειδικής θεωρίας της σχετικότητας, επιτρέψτε μου να σας πω ότι, αυτό είναι απόλυτα αναληθέστατο. Ο ισχυρισμός σας ότι η μόνη αποδεκτή, σήμερα, μαθηματική ερμηνεία του μηδενικού αποτελέσματος του πειράματος των Michelson-Morley, είναι οι μετασχηματισμοί Λόρεντς είναι εξίσου αναληθέστατος. Επιτρέψτε μου να σας αναφέρω ότι υπάρχει εξήγηση του μηδενικού αποτελέσματος του πειράματος Michelson-Morley η οποία όμως θάβεται επιμελώς διότι αποδεικνύει συγχρόνως ότι, η γενική θεωρία τη σχετικότητας είναι μια λανθασμένη θεωρία. Όσον αφορά τον συσχετισμό του πειράματος Michelson-Morley, με την απόδειξη του αξιώματος της ταχύτητας του φωτός, από τον ίδιο τον Αϊνστάιν υπάρχει η εξήγηση ότι: Ο Αϊνστάιν αντιλαμβανόμενος ότι το αξίωμα της σταθερής ταχύτητας του φωτός δεν είχε κανένα στήριγμα, θέλησε (κατά την γνώμη μου μάλλον λανθασμένα) να στηρίξει το αξίωμα, πάνω σε αυτό το πείραμα. Για περισσότερες πληροφορίες σας παραπέμπω σε μια παλιά εργασία μου, «Ο μύθος της σταθερής ταχύτητας του φωτός, το μεγάλο και τα υπόλοιπα λάθη του Αϊνστάιν». Παρακαλώ διαβάστε την.
    Βαγγέλης Τάλιος
    απάντηση723
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Κρυμμενοι κοσμοι | 15/05/2012 20:10
    Πουθενα στον αγγλοσαξωνικο κοσμο δεν υπαρχει οποιαδηποτε αναφορα στον μαθηματικο καραθεωδορη για εμμεση συμμετοχη του στη διαμορφωση της γενικης σχετικοτητας.Τωρα, οσον αφορα το περιεχομενο του αρθρου, θελω να πω οτι δεν συζηταμε για την ειδικη σχετικοτητα, αλλα μονο για τη γενικη για να εντοπισουμε τρωτα σημεια, η ειδικη σχετικοτητα θεωρειται φυσικος νομος τον οποιο ανακαλυψε ο Einstein, χρησιμοποιωντας τις εργασιες πολλων αλλων επιστημονων-οχι ομως του καραθεωδορη οπως αλλωστε ορθα επισημαινεται στο αρθρο-ο αινσταιν λοιπον φυσιολογικα παρελαβε τελευταιος την σκυταλη και κατεληξε στην τελικη διατυπωση της ειδικης σχετικοτητας.Αυτο ομως, πορρω απεχει απο το να του αποδιδονται μυθικες ιδιοτητες και να παρουσιαζεται σαν μεγαλοφυια, τεραστια η πλανη, μεγαλοφυιες ΔΕΝ υπαρχουν, η επιστημη ειναι αποτελεσμα συλλογικης συνεισφορας, πολυ πιο ποιοτικα για παραδειγμα, και πολυ πιο αποτελεσματικα απο τον Αινσταιν δουλεψε ο Maxwell, o οποιος εφθασε μια ανασα απο το να κατακτησει τον κοσμο της σχετικοτητας, αλλα τον προλαβε ο θανατος σε ηλικια 48 ετων....Για τη γενικη σχετικοτητα δεν θα μιλησω, γιατι συγκαταλεγομαι στην ομαδα ανθρωπων οι οποιοι δεν την κατανοουν, και δεν την κατανοω γιατι δεν αποδεικνυεται, και γιατι δεν προκειται ποτε να αποδειχθει, και γιατι τα οποια βαρυτικα κυματα εντοπισθουν στο μελλον, καμμια αποδειξη δεν θα αποτελουν για ενα τοσο μεγαλομανες σχεδιο του μυαλου οπως ειναι η γενικη σχετικοτητα, παρολα αυτα η κρατουσα και ισχυρη αποψη στην επιστημη ειναι οτι η γενικη σχετικοτητα ισχυει, και οι επιστημονες γενικα-οχι ολοι- ειναι πεπεισμενοι απο διαφορα επιστημονικα τεκμηρια οτι η γενικη σχετικοτητα ισχυει Εγω παω ενα βημα παρακατω, και λεω οτι ολα ισχυουν σε ενα πεπεραμενο πεδιο της εγκεφαλικης αντιληψης του ανθρωπινου οντος, αυτο που αντιλαμβανομαστε σαν συμπαν, δεν ειναι τιποτα περισσοτερο απο ενα δικο μας συμπαν, το οποιο βρισκεται εντος πεδιου αντιληψης, ειναι ενα ανθρωπικο συμπαν, οι κρυμμενοι κοσμοι ειναι πιθανοτεροι απο το δικο μας συμπαν, ευχαριστω
    Νικ Εγροτες
    απάντηση918
    Απαντήσεις  2 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    ΑΥΤΟΣ ΑΠΕΔΕΙΞΕ ΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΑΙΝΣΤΑΙΝ | 15/05/2012 14:03
    Κανένας φυσικός δεν μπορεί να αποδείξει οποιοδήποτε θεώρημα αν δεν είναι άριστος μαθηματικός. Και ο Καραθεοδωρή ήταν ο κορυφαίος.
    Τ.Λ
    απάντηση1930
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Perfect | 14/05/2012 01:04
    Αριστο άρθρο.
    Ανώνυμος / η
    απάντηση1811
     
     
    Ενδιαφέρον! | 14/05/2012 00:17
    Συγχαρητήρια για το άρθρο. Με αυτά που διαβάζουμε στον ελληνικό Τύπο είναι σαν άσπρη μύγα και στο ύψος των ευρωπαϊκών που κρύβουν πίσω του έρευνα και δουλειά!
    Heine
    απάντηση2710