από metereologos.gr
Τετάρτη 15 Αυγούστου 2018
 
 
Αποχαιρέτησε το Νησί για χάρη της μαστούρας από το καυσαέριο της Αθήνας και για να σπουδάσει Εικονογράφος-Σκιτσογράφος. Τα κατάφερε με τα χίλια ζόρια και έπιασε μια δουλειά ως υπάλληλος γραφείου σαν κάθε απόφοιτο που σέβεται το πτυχίο του, ταλαιπωρώντας με μεγάλη επιτυχία το αφεντικό της για εννέα συναπτά έτη. Εν μέσω κρίσης, αποφάσισε να παραιτηθεί για να ταλαιπωρήσει περισσότερο κόσμο με την αισιόδοξη φύση της. Διατηρεί μια διαστροφική σχέση με την θρησκεία, αποτέλεσμα της επί χρόνια συμμετοχής της σε κατηχητικά. Προσπαθεί να σώσει την ψυχή της παρακολουθώντας τις συνεδριάσεις της Ολομέλειας και παίζοντας Buzz.

Θα σε πάρω να φύγουμε

Θα σε πάρω να φύγουμε
(EUROKINISSI)
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Κάθομαι στα σκαλιά στην είσοδο της πολυκατοικίας. Στα πόδια μου κείτονται λογαριασμοί με παραλήπτες που δεν γνωρίζω. Πιθανώς κάποιοι από αυτούς είναι πρώην ενοικιαστές -ίσως και όλοι. Δεν θα μάθω ποτέ, γιατί δεν φρόντισα ποτέ να συστηθούμε. Ή μάλλον, δεν έτυχε. Όπως και να έχει, τώρα είναι πολύ αργά. Έχουν φύγει κι εγώ αναρωτιέμαι αν απλώς άλλαξαν οδό και αριθμό ή αν επέστρεψαν στον τόπο καταγωγής τους. Κι ύστερα μετράω πόσους γνωρίζω που έπραξαν το ίδιο. Ανακαλύπτω πως είναι πιο εύκολο να απαριθμήσω όσους έχουν μείνει.

Πριν χρόνια, σε θεωρούσαν τυχερό εάν ήσουν από επαρχία. Είχες «εξοχικό», άλλαζες τον αέρα σου όποτε ήθελες. Σήμερα, θεωρείσαι πάλι τυχερός αλλά για διαφορετικό λόγο. Μπορείς να πακετάρεις την κρίση μαζί με τα υπόλοιπα υπάρχοντά σου και να την πας στο βουνό ή στη θάλασσα. Να μετακομίσετε στο πατρικό και να προσπαθήσεις να την θάψεις στις ρίζες σου. Ανοησίες. Πραγματική τύχη είναι να μην χρειαστεί να φτάσεις σε αυτό το σημείο.

Πριν χρόνια, εάν αποφάσιζες να επιστρέψεις στα πάτρια εδάφη, σε κοιτούσαν με θαυμασμό -σχεδόν με ζήλεια. Είχες το θάρρος να ακολουθήσεις έναν «εναλλακτικό» τρόπο ζωής. Σήμερα, αποδεικνύεται πως η ζωή αποφασίζει για σένα. Το «εναλλακτικό» γίνεται συμβιβασμός που αρκετοί τον ξορκίζουν με τα κλισέ που ταιριάζουν στην επαρχία. Η ζωή όμως δεν είναι ρούχα μαζί που πλύθηκαν κι έχουνε γίνει ροζ. Ή για να είμαι πιο σωστή, η πραγματικότητα είναι τσιχλόφουσκα που μυρίζει καρπούζι μόνο για όσους κατάγονται από εκεί όπου μετεγκαταστάθηκαν. Διαφορετικά, ενδέχεται να βρεθείς αντιμέτωπος με την πλάτη του Ξένιου Διός.

Δεν υπερβάλλω. Το έχω βιώσει κι εγώ. Βλέπετε, όταν έφυγα από το νησί, είχαμε παραγνωριστεί. Τώρα, δώδεκα χρόνια μετά και δεδομένου ότι το επισκέπτομαι μία φορά ετησίως, δεν με αναγνωρίζουν. Η «καλημέρα» συνοδεύεται από ένα μουδιασμένο χαμόγελο. Και είναι λογικό. Η εντροπία της τοπικής κοινωνίας διατηρείται σε χαμηλές τιμές μόνο με επιφυλακτικότητα. Είμαι σίγουρη πως το ίδιο συνέβη στην αρχή με τους ξένους που αγόρασαν σπίτια και εγκαταστάθηκαν στο νησί. Σήμερα, θα τους δεις να μοιράζονται μισό κιλό κρασί γύρω από ένα τραπέζι. Σαν ανέκδοτο -ένας Άγγλος, ένας Γερμανός κι ένας Έλληνας.

Είμαστε όντως φιλόξενος λαός, αλλά με έναν αστερίσκο. Αρκεί να μην μπλεχτείς στα συμφέροντα των ντόπιων -ειδικά αν δεν κατάγεσαι από την περιοχή. Ξέρω περιπτώσεις όπου οι κάτοικοι εμπόδισαν «ακίνδυνες» επιχειρηματικές επενδύσεις όπως η εκτροφή σαλιγκαριών, απλώς γιατί έθιγαν τις παράνομες δραστηριότητές τους. Και μπορεί να είσαι προετοιμασμένος για την γραφειοκρατία που θα συναντήσεις για την αδειοδότηση, αλλά κανείς δεν σε προειδοποιεί για την στάση των ντόπιων. Το πρώτο θέλει υπομονή, το δεύτερο αποφασιστικότητα. Αυτό που δεν έχω καταλήξει ακόμη είναι ποιο χρειάζεται μεγαλύτερο θάρρος σήμερα: να παραμείνεις στην πόλη ή να φύγεις στην επαρχία;



Οι αμαρτίες μου περισσότερα άρθρα

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (6)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Παρίσι - Τέξας! | 08/02/2013 12:22
    Την πρωτεύουσα την εγκατέλειψαν οι Αθηναίοι όταν έφυγαν απ το κέντρο και πήγαν στα προάστια για να ζήσουν το αμερικανικό όνειρο.Η επιστροφή στην επαρχία δεν είναι ντροπή ούτε φυγή. Το πρόβλημα είναι ότι στην επαρχία τα συμφέροντα των ντόπιων σε χτυπούν στη μούρη ενω στην Αθήνα δεν παίρνεις χαμπάρι τι γίνεται δίπλα σου. Οι επαρχιώτες βλέπουν τους Αθηναίους που καταφθάνουν όπως ο Γλέτσος το Λάκη Γαβαλά. Δηλαδή υπάρχει πρόβλημα αλλά μη μασάτε παιδιά. Κάθε αρχή και δύσκολη..
    Ανώνυμος / η
    απάντηση20
     
     
    Οσο πιο μακριά γίνεται!!.. | 08/02/2013 09:45
    Και μόνο τα 4 σχόλια που προηγούνται του δικού μου ελπίζω να σας πείθουν αγαπητή Λουκρητία ότι η λύση βρίσκεται πολύ πιο μακριά από το νησί. Βρίσκεται στο εξωτερικό. Εκεί επίσης δεν θα γνωρίζετε τους συν-ενοίκους ή τους γείτονές σας, αλλά θα είστε σίγουροι ότι σας σέβονται. Οτι λειτουργούν και συμβιώνουν βάσει κοινωνικών συμβάσεων, βάσει γενικών κανόνων πολιτισμού και όχι κανόνων ζούγκλας. Το ίδιο άλλωστε συμβαίνει και με το κράτος και τη δημόσια διοίκηση που θα συναντήσετε εκεί. Με συγκίνησε το σχόλιό σας. Συγχαρητήρια που είχατε το κουράγιο να επικοινωνήσετε με τους ακοινώνητους. Αλλά, αν το επιτρέπουν η ηλικία και οι υποχρεώσεις σας, τολμήστε να (ξε)φύγετε από δω.
    Οπου φύγει φύγει!!
    απάντηση32
     
     
    Και με την κρίση πήξαμε και στη βλακεία! | 03/02/2013 17:40
    ή τουλάχιστον τώρα είναι φως φανάρι! Να χρυσό μου πάρε την μπούρκα σου και ντουγρού στο Αφγανιστάν σου! Μας τελείωσες!
    three birds are sitting
    απάντηση14
     
     
    Siga t' auga | 29/01/2013 01:11
    Einai dunaton na thelo na guriso sto xorio mou kai na me empodisei to kathe lamogio;;;;;
    Ανώνυμος / η
    απάντηση613
     
     
     
    NA EPISTREPSEIS PALI STO NHSI, LOYKRHTIA! | 28/01/2013 18:09
    NA HSYXASEIS ESY, NA GLITWSOYME KI EMEIS APO SENA!
    Alfonso
    απάντηση2028
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων