Οι πρώτες δημοσκοπήσεις, μετά την εμφάνιση των κομμάτων του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού, είδαν το φως της δημοσιότητας, θα ακολουθήσουν και άλλες μέσα στην εβδομάδα και ένας Θεός ξέρει πόσες, μέχρι τις εκλογές.
Τι συμπέρασμα βγαίνει;
Μα ότι σαρώνει ο Τσίπρας! Και τι έκανε για να σαρώσει και να εκτοξευτεί στη σφαίρα του 15%, μετατρέποντας τη μάχη για τη δεύτερη θέση με το ΠαΣοΚ σε απλό περίπατο; Και ποιο ΠαΣοΚ; Τη μάχη για τη δεύτερη θέση, σύμφωνα με τα ευρήματα, τη δίνει με την Καρυστιανού.
Τι έκανε λοιπόν ο Αλέξης Τσίπρας; Έφτιαξε ένα κόμμα, έκανε μια εκδήλωση στην οποία ξεσήκωσε (για ακόμα μία φορά) τον Ανδρέα Παπανδρέου και έβαλε να τον εκπροσωπεί ένας άνθρωπος (Νιφούδης) που δήλωνε ότι και μόνο που μιλά (ο Τσίπρας) αποτελεί κατάντια για τη χώρα.
Έφτιαξε και ένα μανιφέστο με ομάδα πανεπιστημιακών, με επικεφαλής τον Γ. Σιακαντάρη, που ανακάλυψε τον Α. Τσίπρα μετά τον Α. Λοβέρδο, τον οποίο ανακάλυψε μετά τον Νίκο Ανδρουλάκη (το λες και όπου βλέπω φως μπαίνω).
Τώρα, ετοιμάζεται να καταπιεί τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά, κόμματα που προήλθαν από τις διασπάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, μέρος του σχεδίου για την επαναφορά του στο πολιτικό σκηνικό.
Δεν αμφισβητώ τις μετρήσεις, σε καμία περίπτωση.
Ούτε υποτιμώ τον ρόλο της προσωπικότητας, είναι φανερό ότι ο κ. Τσίπρας διαθέτει φανατικούς υποστηρικτές από τη διακυβέρνηση του.
Δεν υποτιμώ ούτε την αδυναμία των αντιπάλων του, που ήξεραν ότι έρχεται και μάλιστα φουριόζος, αλλά δεν έκαναν τίποτα για να του βάλουν δύσκολα.
Αναρωτιέμαι όμως, πού μπορεί να φτάσει ο Αλέξης Τσίπρας, αν παρουσιάσει πρόγραμμα (η διακήρυξη- λογικό είναι – δίνει γραμμή γενικής πλεύσης) συγκεκριμένο, εμφανίσει κόμμα συγκροτημένο, στελέχη και αξιόμαχα ψηφοδέλτια.
Λογικά, αν πιάνει τώρα 15%, τότε ποιος τον πιάνει.
Θα χτυπήσει ευθέως τις εκλογές. Θα κάνει τη μεγάλη ανατροπή και γιατί όχι, με τη φόρα που έχει;
Τι είναι 15 μονάδες διαφορά μπροστά στη δυναμική, που, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, έχει αναπτύξει;
Φυσικά, όλα αυτά επιδέχονται και μιας άλλης ανάγνωσης.
Πώς το είχε πει ο Κ. Σημίτης;
Όχι αυτό με τις ευκαιρίες, που δεν είναι απεριόριστες, αυτό αφορά το ΠαΣοΚ, την ηγεσία του και τα φάλτσα κορυφαία στελέχη του.
Το άλλο με τη σκόνη.
Να κάτσει η σκόνη να δούμε τι πραγματικά συμβαίνει.
Μέχρι λοιπόν να κάτσει η χρυσόσκονη, που πέφτει τόνους στην ΕΛ.Α.Σ., ας μη βγαίνουν βιαστικά συμπεράσματα.
Μπορεί τα πράγματα (ποσοστά) να κάτσουν. Μπορεί και να ανέβουν.
Η εικόνα θα είναι πιο καθαρή.
Και για τον κ. Τσίπρα, και για την κυρία Καρυστιανού και για το ΠαΣοΚ και για τους άλλους.
Πάντως, σε πρώτη φάση, αναμφισβήτητα ο κ. Τσίπρας πέτυχε απόλυτα στο στόχο του.
Ανέτρεψε με το καλημέρα, τα δημοσκοπικά δεδομένα στον χώρο της Κεντροαριστεράς, φέρνοντας τους αντιπάλους του σε θέση άμυνας.
Και επειδή ψυχολογία δεν υπάρχει μόνο στο ποδόσφαιρο, αλλά και στην πολιτική, είναι ένα σημαντικό πλεονέκτημα.
Ειδικά, αν διατηρηθούν, όταν κάτσει η σκόνη.
