«Να τα μαζέψεις και να φύγεις. Να πρόσεχες, να μη το πάθαινες». Η Αρετή είναι μια γυναίκα που κουβαλά μέσα της το βάρος του κόσμου όλου. Σε έναν κόσμο που την απορρίπτει ως ρυπαρή, εκείνη παλεύει με το στίγμα και την προκατάληψη για να επιβιώσει.
Η Αμαλία Καβάλη ενσαρκώνει αυτή την τραγική ηρωίδα στη νέα υπερπαραγωγή του MEGA, «Οι Αθώοι», (πρεμιέρα την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου στις 22:20) που υπογράφουν η Ελένη Ζιώγα, ο Νίκος και ο Άγγελος Κουτελιδάκης και είναι βασισμένη στο πεζογράφημα του Κωνσταντίνου Θεοτόκη, «Κατάδικος».
Η Αμαλία Καβάλη μιλά στο ΒΗΜΑ για τον ρόλο της. Μια γυναίκα κακοποιημένη, κυνηγημένη και διωγμένη από την πατρίδα της. Φοβισμένη, παλεύει να προστατεύσει το παιδί της μέσα σε μια κοινωνία που δεν συγχωρεί το διαφορετικό. Όπως κι ο γιος της, πορεύεται στην αγάπη με την ψυχή καθαρή.
Οι Αθώοι βασίζονται στο πεζογράφημα «Κατάδικος» του Κωνσταντίνου Θεοτόκη. Τι ήταν αυτό που σας κέντρισε το ενδιαφέρον διαβάζοντας το σενάριο;
Οι χαρακτήρες των Αθώων είναι ικανοί ταυτόχρονα για μεγαλείο και μικροψυχία. Η Αρετή -που υποδύομαι εγώ για παράδειγμα- αγαπάει αδιανόητα το παιδί της και ταυτόχρονα η ύπαρξή του τη βασανίζει γιατί δεν είναι ένα παιδί που ήθελε.
Μεγαλώνοντάς τον, του περνάει τον δικό της φόβο, του μαθαίνει να μην εμπιστεύεται τους άλλους, του μαθαίνει να κρατάει τον εαυτό του στη σκιά, δεν του επιτρέπει να ανθίσει.
Η Ελένη Ζιώγα είχε την τρυφερότητα ως σεναριογράφος να κοιτάξει αυτές τις πτυχές του χαρακτήρα της χωρίς να την κρίνει. Τη βλέπουμε να παλεύει με τις ενοχές της, να προσπαθεί να ξεπεράσει τον εαυτό της και να μην μπορεί.
«Η Αρετή πιστεύει ότι είναι βρώμικη απέναντι στον κόσμο και τον Θεό».
Νομίζω πως όποια κι αν είναι η ιστορία της ζωής του καθενός, όλοι ντρεπόμαστε για πραγματα που κάνουμε και είμαστε, όλοι αισθανόμαστε μικροί, ελλιπείς, φοβισμένοι.
Κι έτσι το να διαβάζεις ένα σενάριο που οι χαρακτήρες παλεύουν ακριβώς με αυτό, μας δημιουργεί μια παράξενη ησυχία, ότι ίσως και εμεις μπορουμε να κοιτάξουμε τις πλευρές του χαρακτήρα μας για τις οποίες δεν είμαστε περήφανοι με κατανόηση και να τις αποδεχτούμε.
Η Αρετή είναι ένας ρόλος βαθιά τραγικός. Ποια πτυχή της γυναίκας αυτής ξεχωρίσατε;
Τη μοναξιά της. Είναι μια κατάσταση που αρχικά της επιβάλλεται και μετά την επιλέγει. Η Αρετή επειδή έχει βιαστεί θεωρείται ατιμασμένη και είναι κοινωνικός παρίας.
Ζει σε καθεστώς τρόμου. Όπου κι αν βρίσκεται ίσως να πρέπει γρήγορα να φύγει αν η κοινωνία την καταλάβει και τη διώξει. Η μόνη συνομιλήτρια που έχει είναι η Παναγία, όμως απέναντι και σε αυτήν αισθάνεται βρώμικη. Άρα ούτε στην προσευχή, δεν βρίσκει συμπαράσταση.
Πώς προσεγγίζεται ένας χαρακτήρας που κουβαλά τόσο έντονα το τραύμα της βίας και της κοινωνικής απόρριψης;
Όπως όλοι οι χαρακτήρες. Πρέπει σε πρώτο επίπεδο να καταλάβεις τι απαιτεί ο χαρακτήρας και μετά να μιλήσεις από έναν χώρο προσωπικό.
Πού εσύ αισθάνεσαι αποκλεισμένος; Ποια είναι τα δικά σου τραύματα; Ακόμα όμως κι αν αυτά δεν μπορούν να φτάσουν στο μέγεθος του χαρακτήρα, μπορείς ίσως να τον συναισθανθείς.
Η ευαισθησία και η ενσυναίσθηση είναι τα βασικά εργαλεία της δουλειάς μας.
Τα γυρίσματα ήταν ιδιαίτερα απαιτητικά σε τεχνικό επίπεδο. Ποια ήταν η σκηνή που σας δυσκόλεψε και για ποιον λόγο;
Πίστευα ότι θα ήταν η σκηνή του βιασμού αλλά δεν ήταν. Η Αρετή έχει μόνο μια ευτυχισμένη στιγμή. Μπαίνει στο ποτάμι και επιτρέπει στον εαυτό της να παρασυρθεί. Είναι σημαντική αφηγηματικά ακριβώς επειδή μετά ανοίγεται μπροστά της το χάος.
Αυτή τη σκηνή έπρεπε να τη γυρίσω τέλη Οκτώβρη μπαίνοντας επτά φορές στον Βοϊδομάτη. Μετά τις πρώτες λήψεις το σώμα μου είχε αρχίσει να πονάει από το κρύο κι εγώ έπρεπε να υποδύομαι πως βιώνω το εντελώς αντίθετο συναίσθημα, αυτό της ευφορίας.
Δεν ξέρω τι κατάφερα. Σίγουρα όμως το να πηγαίνω ενάντια στην πραγματικότητα του σώματός μου είναι ό,τι πιο δύσκολο έχω κληθεί να κάνω υποκριτικά.
Υπήρξαν σκηνές που σας «εξάντλησαν» περισσότερο συναισθηματικά παρά σωματικά;
Πάντα κάπως ταυτόχρονα γίνεται αυτό. Εξαντλείσαι και σωματικά και συναισθηματικά, χωρίς να ξέρεις πάντα ποιο προκάλεσε ποιο. Σίγουρα στη δουλειά μας η αποφόρτιση έχει μεγάλη σημασία, γιατι βάζουμε συχνα τον οργανισμό μας σε ακραίες συνθήκες.
«Η Αρετή έχει μόνο μια ευτυχισμένη στιγμή. Μπαίνει στο ποτάμι και επιτρέπει στον εαυτό της να παρασυρθεί».
Πώς ήταν η συνεργασία σας με τον Μάρκελλο Χότζα ο οποίος υποδύεται τον γιο σας;
Ο Μαρκελλος με κοίταξε απευθείας στην καρδιά και μου την πἠρε. Είναι ένα τρυφερό παιδί με βαθύ βλέμμα, είναι υπέροχος συνεργάτης και είναι τύχη και τιμή μου που συμπορευτήκαμε.
Είναι ιδιαίτερο να συνεργάζεσαι με παιδιἀ ακριβώς λόγω της ευαλωτότητας της ηλικίας τους. Ο Μάρκελλος είχε να παίξει δύσκολα και βαριά πράγματα και το έκανε με όλη του την ψυχή.
Αίσθημα ματαιότητας κυριαρχεί στην ηρωίδα σας εξαιτίας της ταπεινωτικής αντιμετώπισης των συγχωριανών της;
Δυστυχώς, η Αρετή πιστεύει ότι αυτή η αντιμετώπιση της αξίζει. Πιστεύει ότι φταίει για αυτό που της συνέβη. Πιστεύει ότι είναι βρώμικη απέναντι στον κόσμο και τον Θεό.
Πώς αισθάνεστε που το 2026 εισήχθη στον δημόσιο διάλογο το κατοχυρωμένο δικαίωμα των γυναικών στην αυτοδιάθεση του σώματός τους;
Βλέπω μεγάλη άνεση να πιάνουμε τα θεσμοθετημένα απο το 1986 δικαιώματα και να τα ξαναφέρνουμε στον δημόσιο διάλογο ως αμφισβητήσιμα. Γιατί να μην πιάσουμε λοιπόν και την ψήφο; Ε; Μιας και ακομα έχουμε περίοδο και όπως ‘λέγαν το ‘50 που θεσμοθετηθηκε: όταν έχουμε περίοδο δεν μπορούμε να παίρνουμε αποφάσεις.
Ή την εκπαίδευση. Χρειάζεται όντως; Ή βρε αδερφε, τώρα που το συζητάμε, γιατί προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία; Ε; Να το ξανασκεφτούμε και αυτό. «Θεσμοθετημένα», λέμε τώρα…
Προσπαθώ να χρησιμοποιήσω χιούμορ. Μέχρι σήμερα δεν έχω απαντήσει σε αυτές τις ερωτήσεις για να μην δίνω όγκο σε τέτοιες φωνές. Τέτοιες φωνές θέτουν σε κίνδυνο θανάτου τις πιο ευάλωτες γυναίκες της κοινωνίας μας και αυτό μου προκαλεί βαθύ θυμό.
Βεβαια σε τέτοιες εκφράσεις φαίνεται περίτρανα ότι έχουμε υπαρξει επι δεκαετίες οι τελευταίοι και είμαστε ακομα σταθερα στις τελευταίες θέσεις του δείκτη ισότητας των φύλων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η θέση της γυναίκας εδώ είναι η χειρότερη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό είναι ένα στατιστικό δεδομένο, οχι μια «άποψη». Καλό θα ήταν λοιπόν να το εμπεδώσουμε, και κατα μόνας αλλά και όταν έχουμε βήμα στον δημόσιο διάλογο.
Υπάρχει κάτι άλλο που ετοιμάζετε αυτή την περίοδο;
Κάνω γυρίσματα για το tvland που σκηνοθετεί ο Αλεξανδρος Ρέλλος σε σενάριο Γιώργου Φειδά. Ειναι μια κωμωδία για τα backstage μιας εταιρείας παραγωγής που θα προβληθεί προσεχὠς στην ΕΡΤ.
«Οι Αθώοι» κάνουν πρεμιέρα στο MEGA την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου στις 22:20.
