Δύο νέες ταινίες, τέσσερα ντοκιμαντέρ, τρία κινούμενα σχέδια και ένα θρίλερ συνθέτουν τις ταινίες της εβδομάδας που από σήμερα προβάλλονται στις κινηματογραφικές αίθουσες.
Βαθμολογία
5: εξαιρετική
4: πολύ καλή
3: καλή
2: ενδιαφέρουσα
1: μέτρια
0: απαράδεκτη
«Αμνετ» (Hamnet)
Παραγωγή: Αγγλία/ ΗΠΑ, 2025
Σκηνοθεσία: Κλόε Ζάο
Ηθοποιοί: Τζέσι Μπάκλεϊ, Πολ Μεσκαλ κ.α.
Σαν μια νεράιδα του δάσους, η Αγκνες (Τζέσι Μπάκλεϊ) εμφανίζεται στην ζωή του Γουίλιαμ Σαίξπηρ (Πολ Μεσκαλ). Η σχέση ανάμεσά τους αναπτύσσεται ήσυχα, μυστηριακά • περισσότερο με τα βλέμματα παρά με τα λόγια. Εκείνος, που δεν έχει γίνει ακόμα ο γνωστός συγγραφέας που όλοι ξέρουμε και βρίσκεται σε διαρκή αντιπαλότητα με τους δικούς του, είναι ένας ντροπαλός, ήσυχος και συγκρατημένος άντρας. Στο μυαλό του βρίσκεται μονίμως η γραφή • αδιαφορεί για τις αγροτικές εργασίες που είναι αναγκασμένος να κάνει, δέχεται διαρκώς την απαξία της οικογένειάς του.
Από την άλλη πλευρά η Αγκνες είναι ένα ατίθασο αγρίμι που δείχνει να χρειάζεται κάποιον σαν τον Γουίλιαμ για να ηρεμήσει. Τα δύο αντίθετα άκρα έλκονται, ο βαθύς έρωτας με τον οποίο κανείς από την πλευρά του Γουίλιαμ δεν συμφωνεί τους ενώνει και ακολουθεί ένας γάμος με τον οποίο επίσης κανείς εκτός των δυο τους δεν συμφωνεί.
Όμως ένας από τους καρπούς αυτού του γάμου, το ένα από τα τρία παιδιά τους, ο Αμνετ (Τζακόμπι Τζούπε), θα παίξει τον πιο καταλυτικό ρόλο στην ταινία της Κλόε Ζάο, στην ουσιαστική κινηματογραφική της επιστροφή έξι χρόνια μετά την «Χώρα των Νομάδων» – που κέρδισε τα Οσκαρ καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, Α γυναικείου ρόλου – και ενώ είχε μεσολαβήσει το αμήχανο πέρασμά της από τον κόσμο της Marvel με τους «Eternals» (2021).
Κατά κάποιο τρόπο ο «Αμνετ» βρίσκεται στην απέναντι όχθη μιας άλλης ταινίας σχετικής με τον κορυφαίο Βάρδο τον «Ερωτευμένο Σαίξπηρ» (1997). Εδώ, τίποτα δεν είναι ανάλαφρο και ψευτορομαντικό, ένας βαθύς πόνος επικρατεί στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας, όπως και ένα ανομολόγητο πάθος το οποίο νιώθεις να βράζει συνέχεια, ζεματιστό, αληθινό.
Μαζί με τον διευθυντή φωτογραφίας Λούκας Ζαλ, η Ζάο κινηματογράφησε τον «Αμνετ» σαν παραμύθι και όπως σε όλες τις ταινίες της, το φυσικό περιβάλλον, μοιάζει να είναι ένας από τους πρωταγωνιστές. Αλλά η μεγαλύτερη επιτυχία αυτής της ταινίας που σήμερα θα ξέρουμε πόσες υποψηφιότητες για Οσκαρ θα λάβει, είναι ότι χωρίς να λέει πολλά, με λάβαρο την εικόνα σε κάνει να νιώθεις, να καταλαβαίνεις και να κατανοείς.
Βαθμολογία: 3 ½
ΑΘΗΝΑ: OΛΑ ΤΑ VILLAGE – ΟΛΑ ΤΑ OPTIONS – ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ – ΑΝΟΙΞΗ – ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ – ΣΙΝΕ ΒΑΡΚΙΖΑ – AΘHNAION – ΑΕΛΛΩ – ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ – ΚΗΦΙΣΙΑ – ΝΑΝΑ κ.α. ΘΕΣ/ΚΗ: VILLAGE COSMOS – ΒΑΚΟΥΡΑ – ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ ΘΕΣ/ΚΗ: OPTIONS ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ – ΚΟΛΟΣΣΑΙΟΝ κ.α.
«Κάρλα» (Karla)

Παραγωγή: Γερμανία, 2025
Σκηνοθεσία: Κριστίνα Τουρνατζί
Ηθοποιοί: Ελίζε Κριπς, Ράινερ Μποκ κ.α.
Η Κάρλα, που υποδύεται η Ελίζε Κριπς, η οποία έχει αδιαμφισβήτητα πάρει κάτι από το ταλέντο της μητέρας της, Βίκι Κριπς, είναι ένα ανήλικο κορίτσι που στην εισαγωγή κιόλας αυτής της ταινίας, το βλέπουμε να δραπετεύει από τους γονείς του και να τρέχει προς το πουθενά. Θέλει να ξεφύγει. Η εποχή είναι οι αρχές της δεκαετίας του 1960 και η τοποθεσία η επαρχιακή Βαυαρία – καταλαβαίνει κανείς το βάρος της ατμόσφαιρας.
Η μικρή θέλει να ασκήσει μήνυση εναντίον του πατέρα της για σεξουαλική κακοποίηση. Και έτσι ξεκινά ένα πολύ ενδιαφέρον two-people-show στο οποίο ήρωες είναι η Κάρλα και ο ηλικιωμένος δικαστής (Ράινερ Μποκ) ο οποίος αν και στην αρχή διστάζει, εν τέλει (χάρη στην επιμονή της γραμματέως του) δέχεται να ασχοληθεί με την περίπτωση.
Βέβαια, το βασικό ερώτημα είναι αν Κάρλα λέει ή όχι την αλήθεια. Ολα δείχνουν ότι τη λέει, αλλά και πάλι πως θα μπορέσει να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς της ώστε η υπόθεση να μπορεί να σταθεί σε δίκη; Το επιχείρημα της Κάρλα είναι το «δικαίωμα στη ζωή», κάτι που αναφέρεται στη νομοθεσία. Την ίδια ώρα όμως η Κάρλα είναι ένα παιδί εσωστρεφές που δεν θέλει να μιλήσει. Όλες οι προσπάθειες του δικαστή να αποσπάσει από αυτήν μια κουβέντα πέφτουν στο κενό και αυτό εντείνει την αγωνία του θεατή για την αλήθεια πίσω από την υπόθεση.
Βασισμένη σε πραγματικά περιστατικά, η ελληνικής καταγωγής Γερμανίδα σκηνοθέτις Κριστίνα Τουρνατζί εισχωρεί με πολύ προσεκτικά βήματα σε ένα θέμα – ναρκοπέδιο. Μαζί με την σεναριογράφο της Ιβό Γκόρλαχ, η Τουρνατζί δούλεψε με τρομερή σχολαστικότητα την ιστορία φροντίζοντας να μην αφήσει τίποτα ασχολίαστο και τα πάντα μέσα από την ματιά του θύματος, της Κάρλα. Το αποτέλεσμα είναι αξιοθαύμαστο, πόσο μάλλον για σκηνοθετικό ντεμπούτο στην μεγάλου μήκους παραγωγή.
Βαθμολογία: 3 ½
ΑΘΗΝΑ: AΣTY – ΔANAOΣ
Τα ντοκιμαντέρ της εβδομάδας
Οψεις του Ολοκαυτώματος των Εβραίων
«Οι δικοί μου άνθρωποι» (My people, ΗΠΑ, 2022)
«Κάποτε λέγαμε ότι οι Ελληνες πολεμούν σαν ήρωες» ακούμε κάποια στιγμή στο ντοκιμαντέρ της Άννας Ροζάν που προβάλλεται στις αίθουσες ΔΑΝΑΟΣ – ΔΙΑΝΑ και ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ. «Σήμερα όμως, πρέπει να λέμε ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Ελληνες.» Ρήση που στηρίζεται πέρα για πέρα στην ταινία, αυτόν τον από καρδιάς φόρο τιμής στους Ελληνες εβραϊκής καταγωγής που αντιστάθηκαν και σκοτώθηκαν υπερασπίζοντας την πατρίδα τους κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Mέσα από τις αφηγήσεις έξι ανθρώπων που επέζησαν του Ολοκαυτώματος, ο θεατής βιώνει όλη την ρεαλιστική σκληρότητα των αναμνήσεων από την ανείπωτη τραγωδία για την οποία κανείς από όσους την έζησαν και επιβίωσαν και βλέπουμε στην ταινία, δεν μιλούσε για δεκαετίες μετά από το τέλος του Β’Π.Π. «Μέχρι την δεκαετία του 1980 ήταν ένα ταμπού» όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Μάκης Μάτσας, που μαζί με τους Νίνα Μπενρούμπη, Ισαάκ Μιζάν, Μούση Κωνσταντίνη, Στέλλα Κοέν και Νίνα Νεγρίν συνθέτει την εξάδα των μαρτύρων της ταινίας η οποία χρηματοδοτήθηκε από Αμερικανούς έκανε πρεμιέρα το 2022 στο πλαίσιο του Los Angeles Greek Film Festival, απέσπασε θετικές κριτικές ακόμα και από διακεκριμένους σκηνοθέτες όπως ο Τζόναθαν Νόσιτερ και τώρα διανέμεται σε περιορισμένες προβολές στην χώρα μας.
Βαθμολογία: 2 ½
«Επιστροφή στην Πατρίδα» (Ελλάδα, 2025)

Το θέμα του Ολοκαυτώματος των εβραίων μέσα από μια εντελώς διαφορετική οπτική αντιμετωπίζουν οι σκηνοθέτες και σεναριογράφοι Χρύσα Τζελέπη και Άκης Κερσανίδης σε αυτή την ταινία που προβάλλεται μόνο στον ΔΑΝΑΟ. Είναι το ταξίδι προς την γενέτειρά του την Γερμανία ενός ψυχιάτρου που έχει αρνηθεί την καταγωγή του, λόγω της σκιάς της ναζιστικής κληρονομιάς που κουβαλά μέσα του και τον βαραίνει. Σαν ένα κουρασμένο φάντασμα του παρόντος, ο Τίτους Μίλεχ, ξεκινά ένα δύσκολο «ταξίδι» προς το παρελθόν το οποίο θα τον οδηγήσει στην καρδιά του σκότους και θα τον κάνει κοινωνό της φρίκης των θηριωδιών που έπραξαν οι συμπατριώτες του στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Γιατί κάνει το ταξίδι; Για ποιο λόγο αποφασίζει να βάλει τον εαυτό του μέσα σε αυτήν την επώδυνη διαδικασία που προτιμότερο θα ήταν να βουλιάξει για πάντα στην λήθη; Το κάνει γιατί πρέπει να το κάνει. Γιατί είναι ένα γραμμάτιο που η συνείδησή του τον «αναγκάζει» να αποπληρώσει, χωρίς βεβαίως ο ίδιος να φταίει σε κάτι. Με αυτή την επιστροφή δεν θα αλλάξει τίποτα, ακόμα και η προσπάθεια κατανόησης της ιστορικής αλήθειας, δεν έχει καμία σημασία – είναι σαν να προσπαθείς να ερμηνεύσεις λογικά κάτι πέρα από την λογική. Όμως το κάνει γιατί όπως η ταινία αφήνει να εννοηθεί, μόνο βουτώντας θαρραλέα μέσα στην κόλαση της απανθρωπιάς μπορείς να καταλάβεις το αν τελικά έχεις ανθρωπιά αλλά και το γιατί.
Βαθμολογία: 2 ½
«Marwan’s tomorrow’s freedom» (Αγγλία, 2022)

Ιδιαιτέρως επίκαιρο ντοκιμαντέρ καθώς oι αδερφές σκηνοθέτιδες Σοφία και Τζόρτζια Σκοτ κάνουν μια ανασκόπηση της ζωής και πολιτικής δράσης του Παλαιστίνιου ηγέτη και ακτιβιστή Μαργουάν Μπαργκουτί του «τελευταίου των μεγάλων προσωπικοτήτων που στόχευσαν με δυναμισμό και μαχητικότητα για την επίλυση και όχι απλώς την διαχείριση του Παλαιστινιακού ζητήματος» όπως ακούμε στην ταινία. Το 2002, δύο χρόνια μετά την έναρξη της Ιντιφάντα, ο Μαργουάν συνελήφθη από τους Ισραηλινούς, κατηγορήθηκε ότι διέταξε τρομοκρατικές επιθέσεις στο Τελ Αβίβ και μετά από ατελείωτο χρονικό διάστημα στην απομόνωση, ένα ισραηλινό πολιτικό δικαστήριο τον καταδίκασε σε πέντε φορές ισόβια. Η δημοτικότητά του είναι τόσο μεγάλη που δημοσκοπήσεις έχουν δείξει ότι σε παλαιστινιακές εκλογές ο Μπαργούτι θα μπορούσε να εκλεγεί Πρόεδρος της Παλαιστίνης. Οι αδελφές Σκοτ γύρισαν την ταινία κατά την διάρκεια τριών χρόνων, ξεκινώντας το 2017. Κομβικό σημείο στην ταινία τους αποτελεί η απόφασή του Μπαργκουτί να προβεί σε απεργία πείνας προκαλώντας ακόμα μεγαλύτερη ανησυχία στους δικούς του ανθρώπους, την δικηγόρο γυναίκα του και τα τέσσερα παιδιά τους. Δεν είναι τυχαίο που ο Μπαργκουτί προτάθηκε επτά φορές για το Νόμπελ Ειρήνης. Ακτιβιστές και πρόσωπα της πολιτικής σκηνής (και των δύο πλευρών) τον εκθειάζουν ως ηγέτη, την ώρα που σύζυγος και παιδιά μιλούν για τον άνθρωπο, του οποίου τα ίχνη ακολουθούν πιστά. Μια ενημερωτική και συγχρόνως συναισθηματική ταινία τεκμηρίωσης. Προβάλλεται αποκλειστικά στο STUDIO της πλ. Αμερικής.
Βαθμολογία: 2 ½
«SOS» (Ελλάδα, 2026)
Αποκλειστικά στο STUDIO προβάλλεται επίσης αυτό το ντοκιμαντέρ που συνυπογράφουν οι Κυρηναίος Παπαδημάτος και Ακριβή Κόλλια. Το κατά πόσο το όνομα του ποιητή-ηθοποιού Δημήτρη Κατσιμάνη λέει κάτι σε πολλούς δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω, πάντως η ιστορία του έχει ένα ενδιαφέρον γιατί μας θυμίζει πόσο σημαντικό είναι το πάθος για να κάνεις κάτι που αγαπάς, ακόμα και αν αυτό που θα κάνεις δεν θα το αναγνωρίσει κανείς, πέρα από εσένα τον ίδιο. Ο Κατσιμάνης ονειρεύτηκε να ασχοληθεί με το σινεμά και την ποίηση από παιδί και το έκανε, όπως εξακολουθεί να το κάνει, όσο μπορούσε και όπου μπορούσε. Έχει παίξει κομπάρσος στο «1922» του Νίκου Κούνδουρου, έχει συμμετάσχει σε εκπομπή παλιού trash καναλιού και ανέκαθεν ζούσε σε έναν ποιητικό κόσμο παλεύοντας με τους ρεαλιστικούς δαίμονές του. Μαθαίνουμε ότι για κάποιο λόγο πριν χρόνια τον έδιωξε η αδελφή του από το σπίτι του και βλέπουμε σήμερα να προσπαθεί μέσα σε όλα να φροντίσει τον μεγαλύτερο αδερφό του τον Γιάννη με τον οποίο ζει σε ένα παραμελημένο σπίτι. Από μόνο του το γεγονός ότι αυτός ο άνθρωπος δεν το βάζει ποτέ μα ποτέ κάτω, αρκεί για να προκαλέσει μια συγκίνηση. Ως εκεί.
Βαθμολογία: 1 ½
Παιδικές ταινίες με ευρωπαϊκή ταυτότητα

«Φρου Φρου ο σκανδαλιάρης» (Pumuckl und das große Missverständnis / Fro-Frou Sandaliarisf / Pumuckl’s big mix-up, Γερμανια, 2025) σε σκηνοθεσία Mάρκους Ρόζενμίλερ. Το animation συνδυάζεται με την παρουσία ζωντανών ηθοποιών. Πρόκειται για την κινηματογραφική εκδοχή της γνωστής παιδικής σειράς της τηλεόρασης όπου το καρτούν είναι ένα ξωτικό, ο κοκκινομάλλης Φρου-Φρου, ο οποίος με τη χαρακτηριστική τσιριχτή φωνή, την ακατάπαυστη ομιλία και τις σκανταλιές του πονοκεφαλιαζει τον μόνο άνθρωπο που μπορεί να τον δεί, έναν καλόκαρδο ξυλουργό, που βέβαια τον λατρεύει. Τεράστια επιτυχία στην εποχή της, η σειρά μάγεψε γενεές παιδιών όχι μόνο στη χώρα μας αλλά παντού και σήμερα, με αυτή την αναβίωση δίνει την ευκαιρία να ανακαλύψουν τον Φρου Φρου και οι νεότερες γενιές.

«Ο Χόπερ και το μυστικό της μαρμότας» (Hopper et le secret de la marmotte, Γαλλία/ ΗΠΑ / Βέλγιο 2025) σε σκηνοθεσία Μπενζαμέν Μουσκέ. Ο Χόπερ, ένα περίεργο κράμα κότας – λαγού ανακαλύπτει ότι μια μυθική μαρμότα που κρυμμένη βαθιά μέσα σε ένα μυστικό βουνό, έχει τη δυνατότητα να γυρίζει τον χρόνο πίσω. Ποφασίζει να την βρει γιατί οι ικανότητες της μαρμότας είναι η μόνη ελπίδα για να σωθεί το είδος του. Αυτή η ταινία που είναι προϊόν του animation στούντιο nWave (του οποίου παραγωγές όπως «Οι Αχώριστοι», «Το Σκυλάκι της Βασίλισσας» και «Η οικογένεια του Μεγαλοπατούσα» έχουν γίνει επιτυχίες ανά τον κόσμο) είχε επίσημη συμμετοχή στο Annecy International Animation Film Festival, και μετρά ήδη πάνω από ένα εκατομμύριο εισιτήρια στην Ευρώπη.

«Οι φύλακες του χιονιού» (North: An Epic Journey of Friendship, Νορβηγία, 2026) σε σκηνοθεσία Μπέντε Λόνε. Διαφορετικού τύπου παραμύθι, η ταινία αυτή προσφέρει στους θεατές μια βόλτα στον μαγικό κόσμο του διάσημου παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και της γνωστής ιστορίας του «Η βασίλισσα του χιονιού». Κεντρικό πρόσωπο είναι η Γκέρντα, ένα θαρραλέο, καλόκαρδο οκτάχρονο κορίτσι που αποφασίζει να ξεκινήσει ένα μακρύ ταξίδι προκειμένου να σώσει τον φίλο της. Η αγνότητα και η καλοσύνη της, θα την προστατεύσουν από τη μαγεία της Βασίλισσας του Χιονιού. Να σημειωθεί ότι στην ομάδα των δημιουργών της ταινίας ανήκει και ο Ραλφ Γκουγκενχάιμ μεγάλη μορφή της animation βιομηχανίας, συνιδρυτής της Pixar και παραγωγός του «Toy Story».

Προβάλλεται τέλος το θρίλερ επιστημονικής φαντασίας «Η εσχάτη των ποινών» (Mercy, ΗΠΑ, 2026). Σύμφωνα με το δελτίο τύπου «στο εγγύς μέλλον, ένας ντετέκτιβ (Κρις Πρατ) δικάζεται με την κατηγορία της δολοφονίας της συζύγου του. Έχει 90 λεπτά για να αποδείξει την αθωότητά του στην προηγμένη τεχνητή νοημοσύνη (Ρεμπέκα Φέργκιουσον), που ο ίδιος στήριζε ένθερμα, πριν αυτή αποφασίσει για την τύχη του.» Η σκηνοθεσία είναι του Τιμούρ Μπεκμαμπέτοφ.