ΑΡΡΥΘΜΙΕΣ
Μια συγκλονιστική τραγωδία συνέβη στην Ισπανία, μια τραγωδία που δεν αφήνει κανέναν μας ασυγκίνητο, ιδίως εμάς τους Έλληνες που πρόσφατα θρηνήσαμε ανάλογο αριθμό νεκρών σε σιδηροδρομικό δυστύχημα. Κάποιοι, όμως, είμαι βέβαιος ότι θα το δουν ως αφορμή για φιλοκυβερνητική προπαγάνδα. Την ώρα που γράφεται αυτό το κείμενο δεν έχουν εμφανιστεί, αλλά δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι όταν το διαβάζετε θα είναι πολλοί. Ξεκινώντας από το ότι αφού έγινε τέτοιας έκτασης δυστύχημα στην Ισπανία άρα είναι κάτι που πρέπει να αποδεχόμαστε, θα αρχίσουν τις συγκρίσεις: Κανείς εκεί δεν μιλάει για ξυλόλια και μονταζιέρες, κανείς δεν ζητά την παραίτηση της κυβέρνησης, κανείς δεν κάνει αντιπολίτευση και παρόμοια. Και φυσικά θα καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι όσα συμβαίνουν στην χώρα μας είναι παράλογα, «ψεκασμένα» και προϊόν συνωμοσίας του «εσωτερικού και εξωτερικού εχθρού».
Επειδή η στήλη απεχθάνεται περισσότερο από κάθε τι την στρεψοδικία, τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας και της λογικής και την χειραγώγηση των πολιτών, αυτά δηλαδή που πρέπει να απεχθάνεται η δημοσιογραφία, θα τοποθετηθώ ευθέως. Το πεδίο σύγκρισης των δυο τραγικών δυστυχημάτων προφανώς δεν είναι ο αριθμός των νεκρών και των τραυματιών και το γεγονός ότι ήταν σιδηροδρομικά. Αν κάποιος θέλει να συγκρίνει τις δύο τραγωδίες και τις δυο χώρες, θα πρέπει να περιμένει να δει τι θα γίνει στην Ισπανία μετά το δυστύχημα και τι θα δείξουν οι έρευνες ότι συνέβη πριν.
Για παράδειγμα, αν μέσα στο πρώτο εικοσιτετράωρο διακινηθούν από «αγνώστους» και δημοσιευθούν σε «φιλοσαντσικές» εφημερίδες παραποιημένα στοιχεία που πρέπει να βρίσκονται στον φάκελο της έρευνας, με σκοπό να προκαταληφθεί η κοινή γνώμη για τους υπαίτιους και να μην στραφεί η έρευνα σε τυχόν πολιτικές ευθύνες και δεν ξεσηκωθούν οι Ισπανοί, τότε ναι, ας γίνουν συγκρίσεις με τις αντιδράσεις των Ελλήνων. Γιατί, για να παινέψουμε και το σπίτι μας, η χλευαστική και τοξική αναφορά σε «μονταζιέρες» που δήθεν υπήρξαν στο πλαίσιο μιας αντικυβερνητικής συνωμοσίας, είναι χυδαία προπαγάνδα.
Όπως είχε αποκαλύψει το «Β» και δικαιώθηκε απολύτως από όλα τα πορίσματα, οι διάλογοι που δημοσιεύθηκαν αμέσως μετά το δυστύχημα στα Τέμπη ήταν παραποιημένοι και αυτό αποδεικνύεται από το ότι ήταν διαφορετικοί από αυτούς που περιλαμβάνονταν τελικά στην δικογραφία και οι οποίοι αποδείχθηκαν γνήσιοι. Πώς αντιστράφηκε η λογική και η αλήθεια από τους μηχανισμούς και τους «οργανικούς διανοούμενους» της κυβέρνησης; Το ΕΜΠ είπε ότι οι διάλογοι που είναι στην δικογραφία είναι γνήσιοι, άρα «μονταζιέρα» δεν υπήρξε. Ενώ το ρεπορτάζ του «Β» έλεγε ακριβώς αυτό. Ότι οι διάλογοι που δημοσιεύθηκαν αμέσως μετά το δυστύχημα διέφεραν από τους γνήσιους, δηλαδή μονταρίστηκαν!
Άλλο παράδειγμα, το «ξυλόλιο». Και στην Ισπανία αναμφίβολα θα εμφανιστούν συνωμοσιολόγοι που θα μιλήσουν για δολιοφθορά του εχθρού, θρησκόληπτοι που θα αποδώσουν την τραγωδία στην οργή του Θεού, διαταραγμένοι που θα τα ρίξουν σε εξωγήινους. Παντού και πάντα εμφανίζονται αυτοί. Στην Ελλάδα εμφανίστηκαν αμέσως, αλλά μικρή απήχηση είχαν. Όση απήχηση έχουν γενικά και παντού αυτές οι «θεωρίες».
Πότε φούντωσε η συνωμοσιολογία και η οργή; Όταν ο πρωθυπουργός, ο οποίος τα πρώτα κιόλας εικοσιτετράωρα είχε βγάλει πόρισμα για ανθρώπινο λάθος, βγήκε μετά από δυο χρόνια και μας είπε ότι μπορεί να υπήρχε παράνομο φορτίο. Κι όταν μας είπαν να εμπιστευόμαστε «σαν Ευαγγέλιο» το πόρισμα της αρμόδιας αρχής, του Ε.Ο.Δ.Α.Σ.Α.Α.Μ., που υποστήριζε την πιθανότητα αυτή και μετά μας είπαν ότι το πόρισμα είναι για τα σκουπίδια.
Στην Ισπανία δεν βγήκε κανείς, πόσο μάλλον ο πρωθυπουργός, να ανακοινώσει τα αίτια, αλλά αντίθετα ο αρμόδιος υπουργός δήλωσε ότι δεν γνωρίζει, ότι η υπόθεση θα διερευνηθεί από την αρμόδια ανεξάρτητη αρχή και ότι θα αργήσουμε να μάθουμε την αλήθεια. Ούτε συμπεράσματα έβγαλαν, ούτε έκτακτες επιτροπές με κυβερνητική απόφαση συνέστησαν, ούτε έστειλαν κυβερνητικά στελέχη να κάνουν τους εργοδηγούς, τους αστυνομικούς, τους πυροσβέστες και τους ανακριτές στον τόπο του ατυχήματος και να προχωρούν σε απευθείας αναθέσεις για τον καθαρισμό του μέσα σε λίγες μέρες, ούτε «έχασαν» βιντεοσκοπήσεις, ούτε κατέστρεψαν «κατά λάθος» στοιχεία.
Όλοι αυτοί που πετάχτηκαν να πουν «να, είδατε;», ας μην βιάζονται να κάνουν συγκρίσεις. Αν και οι Ισπανοί επιχειρήσουν να παρουσιάσουν «κυβερνητικές» εκδοχές παρακάμπτοντας τα αρμόδια ανεξάρτητα όργανα, αν μυστηριωδώς χαθούν ή παραποιηθούν στοιχεία, αν η ευρωπαϊκή εισαγγελία θεωρήσει ότι κυβερνητικές παραλείψεις βρίσκονται σε αιτιώδη συνάφεια με την τραγωδία και αναζητήσει ποινικές ευθύνες και ο Ισπανός υπουργός Υγείας πει ότι αυτά δεν είναι δουλειά της εισαγγελίας, εμείς αν θέλουμε το ερευνούμε κι αν δεν θέλουμε δεν θα δώσουμε λογαριασμό σε κανέναν και αν η κυβερνητική πλειοψηφία στο «Κόρτες Χενεράλες», όπως λένε την Βουλή τους, με διαδικασίες εξπρές περιορίσει τις κατηγορίες σε κάτι πλημμελήματα της πλάκας, αν περάσουν τρία χρόνια και κανείς δεν ξέρει τι έφταιξε και οι Ισπανοί πολίτες δεν βγουν στους δρόμους να εκφράσουν την αγανάκτησή τους, τότε και μόνο τότε να κάνουν αυτές τις συγκρίσεις.
Γιατί στην υπόθεση των Τεμπών η οργή και ο αδικαίωτος πόνος των συγγενών, η δυσπιστία των πολιτών για τις διαδικασίες και τους θεσμούς, οι υποψίες συγκάλυψης και εν τέλει και οι τραβηγμένες θεωρίες συνωμοσίας δεν προέκυψαν βάσει σχεδίου «αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης», όπως λένε κάθε μέρα τα παπαγαλάκια. Προέκυψαν επειδή συνέβησαν όλα αυτά, που δεν θα συμβούν, είμαι βέβαιος, στην Ισπανία.
Και τότε, όταν οι Ισπανοί ανακοινώσουν τα τεκμηριωμένα συμπεράσματα των αρμόδιων αρχών, καταλογίσουν ευθύνες στους πραγματικούς υπεύθυνους, όποιοι κι αν είναι αυτοί και εξαγγείλουν τα σοβαρά μέτρα που θα λάβουν για να μην χαθούν άδικα κι άλλες ζωές, τότε και μόνο τότε όλοι αυτοί οι δημοσιολογούντες που σήμερα βρήκαν ευκαιρία να καμαρώσουν ότι «δικαιώθηκαν» να έρθουν να το συζητήσουμε ξανά και να κάνουμε συγκρίσεις.
***
Μια συνάντηση από τα παλιά στη μνήμη Βαλυράκη
Μία περίεργη συνάντηση θα γίνει όπως έμαθα την Παρασκευή στην ΕΣΗΕΑ, με άρωμα από τα παλιά. Δύο άσπονδοι φίλοι και πρώην πρωθυπουργοί, πολιτικοί αντίπαλοι για δεκαετίες θα βρεθούν στην ίδια αίθουσα. Γιώργος Παπανδρέου και Αντώνης Σαμαράς θα μιλήσουν σε εκδήλωση που θα συντονίσει η δημοσιογράφος Έλλη Στάη και γίνεται στη μνήμη του Σήφη Βαλυράκη, του ιστορικού στελέχους του ΠαΣοΚ που πέθανε πριν από πέντε χρόνια στην Ερέτρια.
Διοργανωτές της εκδήλωσης είναι τα παιδιά του επί 33 χρόνια βουλευτή και πρώην υπουργού των κυβερνήσεων ΠαΣοΚ, αλλά και η σύζυγος του Μίνα, που δεν έχει πάψει στιγμή να αγωνίζεται, προκειμένου να αποδείξει πως ο θάνατος του Σήφη Βαλυράκη ήταν δολοφονία.
Ωστόσο, η παρουσία αυτών των δύο πολιτικών αντιπάλων στο ίδιο πάνελ για ένα θέμα που σέρνεται στα δικαστήρια εδώ και χρόνια χωρίς ακόμη να έχει αποδοθεί δικαιοσύνη, αποκτά ιδιαίτερη σημασία ειδικά αυτή την στιγμή που τα θέματα θεσμών είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στον πολιτικό διάλογο.
Η Λούκα θυμάται Αρσένη και Σημίτη
Μια βαθύτατα πολιτική ανάρτηση έκανε η Λούκα Κατσέλη με αφορμή την επέτειο, την περασμένη Κυριακή, της εκλογής του Κώστα Σημίτη, στην προεδρία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠαΣοΚ στις 18/1/1996, μετά την παραίτηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Η Λ. Κατσέλη ενθυμείται σε ανάρτησή της, ότι η εκλογή έγινε μετά από 3 γύρους ψηφοφορίας: -μετά την πρώτη, αποσύρθηκε από τη διαδικασία ο Γιάννης Χαραλαμπόπουλος -μετά τη δεύτερη, αποσύρθηκε ο Γεράσιμος Αρσένης που θεωρείτο ο επικρατέστερος υποψήφιος.
Η πρώην υπουργός υποστηρίζει ότι ο Αρσένης που τον χαρακτηρίζει βέβαιο νικητή, έχασε τη μάχη γιατί 7 βουλευτές προτίμησαν να ψηφίσουν τον Άκη Τσοχατζόπουλο στη δεύτερη ψηφοφορία, ώστε να αναμετρηθεί ο Τσοχατζόπουλος με τον Σημίτη. Παράλληλα αναφέρει ότι στην τρίτη ψηφοφορία μεταξύ Σημίτη και Τσοχατζόπουλου, νικητής αναδείχθηκε ο Κ. Σημίτης, καθώς, κάποιοι από τους 7 που στη δεύτερη ψηφοφορία είχαν ψηφίσει τον Τσοχατζόπουλο για να αποκλείσουν τον Αρσένη, αντέστρεψαν την ψήφο τους και ψήφισαν τον Κ. Σημίτη.
«Η έκβαση της “μάχης των διαδόχων” και η διαδικασία αποκλεισμού του Αρσένη είχε συμφωνηθεί από το στρατόπεδο Σημίτη μέρες πριν οριστικοποιηθεί το βράδυ πριν την κρίσιμη συνεδρία… “Γιώργο χάσαμε…” είπε ο Αρσένης, στο πλαίσιο μιας συγκλονιστικής Κεφαλλονίτικης ιστορίας με την οποία αποδέχθηκε την ήττα του… Από τότε, πολλοί έχουν αναρωτηθεί πως θα ήταν σήμερα η Ελλάδα, αν τα αποτελέσματα της τότε ψηφοφορίας ήταν διαφορετικά…» υπογράμμισε με νόημα.
Ο Μαδούρο και ο Μητσοτάκης
Σας είχαμε ενημερώσει εγκαίρως ότι η δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη για την απαγωγή του Μαδούρο, όπου ουσιαστικά αγνοήθηκε κάθε αρχή της διεθνούς νομιμότητας, θα κυνηγάει για αρκετό την κυβέρνηση. Όπως και συμβαίνει, καθώς με κάθε ευκαιρία οι υπουργοί και όχι μόνο σπεύδουν να καλύψουν τον πρωθυπουργό.
Ακόμα και ως «πρωτοποριακή» χαρακτηρίστηκε η παρέμβαση Μητσοτάκη καθώς εντός ενός πολύ στενού χρονικού διαστήματος ο πρωθυπουργός επεσήμανε ότι ο βαθμός της νομιμότητας της αμερικανικής επέμβασης θα κριθεί στο… μέλλον. «Παρέπεμψε στο Συμβούλιο Ασφαλείας ο άνθρωπος» μου λέει συνομιλητής μου, «το οποίο άλλωστε είναι το μόνο αρμόδιο όργανο που δύναται να κρίνει». Λέτε να το είχαν σκεφτεί έτσι στο Μαξίμου;
Οι «φρέσκοι» μπελάδες της ελληνικής διπλωματίας
Με τόσα που γίνονται στον κόσμο θα μου πείτε η Βενεζουέλα θυμίζει περισσότερο περσινά ξινά σταφύλια. Τώρα η ελληνική διπλωματία έχει άλλους μπελάδες να ασχοληθεί. Μιλάω για το αμφιλεγόμενο «Συμβούλιο Ειρήνης» του Τραμπ για τη Γάζα, το οποίο όμως δεν φαίνεται ότι θα περιοριστεί στη βασανισμένη αυτή λωρίδα γης. Καταρχάς όπως ενημέρωσε από το Κάιρο ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, η Ελλάδα έχει λάβει πρόσκληση και μάλιστα για να καταστεί ιδρυτικό μέλος του Συμβουλίου.
«Εξετάζουμε πολύ προσεκτικά όλα τα σχετικά έγγραφα» είπε ο υπουργός υπενθυμίζοντας ότι η σύστασή του σύμφωνη με την απόφαση 2803 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, υπέρ της οποίας η Ελλάδα, ως εκλεγμένο μέλος, ψήφισε θετικά. Το ζήτημα είναι τι θα βρουν οι ελληνικές διπλωματικές αρχές εξετάζοντας τα έγγραφα. Όπως μαθαίνω υπάρχουν ρήτρες οικονομικής συμμετοχής για όσους τουλάχιστον θέλουν να είναι μόνιμα μέλη, αλλά και υποχρεώσεις για όσους θέλουν την βγάλουν… δωρεάν!
Το δίλημμα της Αθήνας για Τραμπ
Δεν ξέρω πόση σημασία έχουν τα λεφτά ή οι υποχρεώσεις στην εν λόγω συζήτηση, ειδικά σε σχέση με την τρομακτική ευρύτερη λογική που διέπει την πρωτοβουλία Τραμπ. Όπως μου λένε Έλληνες διπλωμάτες είναι απορίας άξιες- και τρομακτικές θα πω εγώ- οι πραγματικές βουλές του αμερικανού προέδρου, καθώς όπως όλα δείχνουν το Συμβούλιο της Ειρήνης θα διεκδικήσει αρμοδιότητες σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ως άτυπο όργανο που θα παρεμβαίνει, «πιο ευέλικτα και αποτελεσματικά» σε κάθε διένεξη. Δεν είναι και λίγες αυτές που «τρέχουν» τώρα. Και όπως αναρωτιόταν συνομιλητής μου από το διπλωματικό σώμα «ως τι θα δρα το Συμβούλιο; Συμπληρωματικά στον ΟΗΕ ή μήπως θα τον αντικαταστήσει»; Άρα το ερώτημα είναι το εξής: Πάμε για έναν παγκόσμιο οργανισμό- παράλληλης- διακυβέρνησης υπό τον Τραμπ; Και αν η απάντηση είναι «ναι», πράγματι η Ελλάδα θα στηρίξει αυτήν την πρωτοβουλία;
