Το Ισραήλ δέχθηκε μια ασύλληπτης βαρβαρότητας εισβολή. Το δικαίωμά του στην αυτοάμυνα είναι αυτονόητο, η προστασία των πολιτών του επιβεβλημένη, η σύγκρουση με τον ισλαμοφασισμό της Χαμάς αναπόφευκτη.
Είναι σαφές επίσης ότι καμία διαπραγμάτευση δεν μπορεί να γίνει και καμία «λύση του Μεσανατολικού» να επιδιωχθεί στη βάση μιας γιορτής στην έρημο επί της οποίας εκτονώθηκε η απόλυτη κτηνωδία.
Όπως και ότι ο τρόμος της Χαμάς δεν απειλεί μόνο τους Ισραηλινούς αλλά και τους ίδιους τους Παλαιστίνιους: Το μέλλον της Λωρίδας της Γάζας και των κατεχόμενων δεν μπορεί να είναι ένα ισλαμιστικό χαλιφάτο, οι αναφορές του οποίου θα είναι το ISIS, οι Ταλιμπάν και οι πάσης φύσεως μουλάδες.
Αυτά είναι τα δεδομένα του νέου κύκλου αίματος που άνοιξε στη Μέση Ανατολή και απειλεί με ανάφλεξη ολόκληρη την περιοχή, τις επιπτώσεις και το εύρος της οποίας κανένας σήμερα δεν μπορεί να προβλέψει με ακρίβεια.
Οι συγκρούσεις και οι πόλεμοι όμως κρίνονται και στο ηθικό πεδίο. Καμία σφαγή δεν ισοφαρίζεται με σφαγή, οι ζωές των αμάχων δεν συμψηφίζονται με τις ζωές άλλων αμάχων.
Η βαρβαρότητα έχει μόνο ένα χρώμα, το αίμα.
